30KM Τώρα!!! Ν ακούσουμε τις φωνές των παιδιών.

Ετικέτες

Εδώ «Τα θρανία της άνοιξης»!

Ακούτε το ραδιόφωνο των παιδιών!

Παιδιά, μείνετε συντονισμένα!

Σήμερα παιδιά είμαστε για τρίτη Κυριακή στο περίπτερο – βιβλιοθήκη των παιδιών. Κι είμαστε με τις ομάδες μας, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες, τα βιβλία, τα μικρά βιβλία, τον χορό και τον κινηματογράφο. Το ημερολόγιο του αθέατου Απριλίου δείχνει 25!

Λοιπόν παιδιά σήμερα ξεκινήσαμε με την ομάδα για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και το αίτημα για 30 χιλιόμετρα μέσα στην πόλη. Μια ομάδα συντόνιζε η κυρία Δήμητρα μαζί με τα παιδιά. Συνεχίσαμε με την ομάδα της εφημερίδας «Πουλιά αποδημητικά» του Δικτύου για τα δικαιώματα του παιδιού, την οποία μοιράζαμε στο περίπτερο. Μέλη της ομάδας ήταν η κυρία Γεωργία και η κυρία Ειρήνη. Κι εγώ με τη ντουντούκα!

Μια άλλη ομάδα ήταν των χαϊκού και των μικρών βιβλίων με την κυρία Νίκη. Τα παιδιά αρχικά έκαναν χαϊκού κι έβλεπαν στα μανταλάκια τα μικρά βιβλία. Κι όταν ένιωσαν επιθυμία δημιούργησαν τα δικά τους μικρά βιβλία!

Η ομάδα της βιβλιοθήκης με την Ιωάννα και την Αλεξάνδρα και συντονίστρια την κυρία Ζέτα ήταν περιζήτητη. Τα παιδιά δανείστηκαν και αντάλλαξαν βιβλία.Η έφερναν επίσης τα βιβλία από τον προηγούμενο δανεισμό. Η κυρία Αθηνά από την «Καραμέλα» έφερε βιβλία, όπως κι όσοι/ όσες έρχονταν. Τόσοι και τόσες! Και ο «Σκόρος»!

Η ομάδα του ραδιοφώνου έκανε εκπομπή για τα τροχαία εγκλήματα και την ανακύκλωση με την ομάδα της κυρίας Δήμητρας. Τα παιδιά μίλησαν για τα φυλλάδια που μοίραζαν στα αυτοκίνητα και τη στάση των οδηγών. Και η κυρία Αθηνά από «Τα θρανία της άνοιξης» έκανε την ηχοληψία και ο κύριος Μπάμπης τον δημοσιογράφο!

Ακούστε τα παιδιά να μιλάνε πατώντας: ΕΔΩ 

Η ομάδα του χορού συντονίζονταν από την Grace και την Αλεξάνδρα. Μέσα στο σιντριβάνι μικροί και μεγάλοι, μικρές και μεγάλες, έκαναν ένα απίστευτο χορευτικό για να νιώσουμε όλοι / όλες/ όλα τα παιδιά τη συμμετοχή, την κίνηση και τη συγκίνηση!

Η ομάδα του κινηματογράφου πάντα δίπλα μας. Ο κύριος Δαμιανός και ο κύριος Βαγγέλης με τον κύριο Μενέλαο αποτύπωναν τις δράσεις μας στο χώρο. Κι όλοι επαινούσαν τα παιδιά, τις δράσεις, τις ομάδες και την αθρόα προσέλευση.

Να ένα ρεπορτάζ και από την κυρία Νίκη:

Κυριακή πρωί και ένα αεράκι αισιοδοξίας φυσάει Φωκίωνος Νέγρη και Ι. Δροσοπούλου. Μαζί με τα παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί κάτοικοι της περιοχής συζητάμε οραματιζόμαστε το κλειστό περίπτερο να γίνει μια δανειστική βιβλιοθήκη για τα παιδιά της γειτονιάς, για τα παιδιά της Αθήνας. Ένας ανοιχτός χώρος, να συναντιούνται να δημιουργούν.

Σήμερα κάναμε χαϊκού, εμπνευσμένα από το κλειστό περίπτερο:

«Ονειρεύομαι ένα περίπτερο για κλόουν» (Ιωάννα)

«Φυτεύω σ΄ ένα περίπτερο ένα όνειρο» (Αλεξάνδρα)

Και με ποιητική διάθεση:

«Σκαλίζω το βρεγμένο χώμα

ένα λουλούδι ανθίζει

μια Άνοιξη στριφογυρίζει

γύρω από ένα περίπτερο» (Κούλα, Θοδωρής, Νίκη)

Τα παιδιά γίνανε συγγραφείς. Κάνανε Μικρά Βιβλία!!!  Τι είναι όμως τα Μικρά Βιβλία;

Μ΄ ένα φύλλο χαρτί Α4 τα παιδιά δημιουργούν ένα 8σέλιδο βιβλιαράκι όπου μπορούν να γράψουν και να εικονογραφήσουν μια δική τους ιστορία.

Το «Μικρό Βιβλίο» οραματίστηκε ο Σελεστέν Φρενέ, πρωτοπόρος Γάλλος παιδαγωγός, ο οποίος έζησε στις αρχές του 20ού αιώνα. Τα παιδιά στα Μικρά Βιβλία τους στις ιστορίες τους κατέγραψαν όνειρα κι επιθυμίες.

Το όνειρο του Σταύρου είναι να γίνει αστροναύτης με πείσμα, θέληση και μελέτη τα καταφέρνει!!! Ο Κωνσταντίνος γράφει για το περίπτερο των θαυμάτων που αν και μικρό, μέσα είναι ένα τεράστιο κάστρο όπου συντελούνται θαυμαστά πράγματα. Η Λίλη γράφει για την πόλη των χρωμάτων, μια πόλη που ήταν βρώμικη με πολλά σκουπίδια, πλαστικά κι ένα παιδί με ένα μικρόφωνο κατάφερε να κινητοποιήσει τον κόσμο να καθαρίσουν την πόλη, να χρωματίσουν τους τοίχους και να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!!

Αυτά μας είπε η κυρία Νίκη παιδιά!!!! Διδάσκει στο 21ο νηπιαγωγείο Αθηνών και είναι ταχτικά στον λόφο Φινόπουλου. Μπορείτε να τη συναντήσετε! Μαζί μας και η δημοτική παράταξη «Ανοιχτή πόλη». Ήταν «Τα θρανία της άνοιξης» – το ραδιόφωνο των παιδιών. Κάθε Κυριακή στο περίπτερο της Φωκίωνος Νέγρη στις 12:00 το μεσημέρι θα ζούμε τέτοιες στιγμές. Τα παιδιά επιδιώκουν να μας πείσουν για το βιβλίο, τις ομάδες και τη συμμετοχή τους στον σχεδιασμό του χώρου και του κόσμου. Μας το λέει κι ο «Κοκκινολαίμης» που όλο αλλάζει θέση στο περίπτερο μέχρι να καθίσει στα μανταλάκια! Στο μικρόφωνο τα παιδιά, η κυρία Δήμητρα και ο κύριος Μπάμπης.

25/4/2021, Αθήνα – Κυψέλη.

 

 

Τα θρανία της Άνοιξης, Μαθητικό Συνεργατικό Ραδιόφωνο: ΕΔΩ
Παιδαγωγική Ομάδα «Το Σκασιαρχείο»: ΕΔΩ

Τροχαία Άρτας: στον εισαγγελέα οι καταγγελίες για τα παράνομα-φονικά κάγκελα

Ετικέτες

Μάρτιος 2019. Στο σημείο του θανάσιμου τραυματισμού του Βαγγέλη Δραγατάκη δεν υπήρχαν κάγκελα…

Με έγγραφο του που μας κοινοποίησε στις 23 Απριλίου το Τμήμα Τροχαίας Άρτας (TT ARTA) ενημερωθήκαμε πως προώθησε την καταγγελία του συλλόγου μας για τα παράνομα φονικά κάγκελα στην Περιφερειακή οδό της Άρτας και την σχετική Εμπειρογνωμοσύνη του καθηγητή του Πολυτεχνείου Θεσσαλίας κου Ηλιού στον Εισαγγελέα Άρτας και στο Δήμο Αρταίων ( Η εμπειρογνωμοσύνη: ΕΔΩ).

Αν και το Τμήμα Τροχαίας δεν παίρνει θέση σε σχέση με τα δύο αυτά κείμενα που του είχαμε αποστείλει, προφανώς το να τα διαβιβάζει στον εισαγγελέα και στο Δήμο με την επωδό «παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες» μάλλον κάτι βλέπει πως δεν πάει καλά. Διαφορετικά προς τι ή διαβίβαση;

Να θυμίσουμε πως μια βδομάδα πριν στις 16/4 πραγματοποιήθηκε έκτακτο διαδικτυακό Δημοτικό Συμβούλιο, μετά από πρωτοβουλία συμβούλων της αντιπολίτευσης, όπου συζητήθηκε το θέμα να ξηλωθούν άμεσα τα κάγκελα από την Περιφερειακή. Στο συμβούλιο είχαν προσκληθεί και μίλησαν η μητέρα του Βαγγέλη Δραγατάκη, Σωτηρία Μποκογιάννη και ο πρόεδρος του SOS Τροχαία Εγκλήματα Γιώργος Κουβίδης.

Στη συζήτηση δεν υπήρξε η παραμικρή αμφισβήτηση ούτε από το Δήμαρχο, ούτε απο κάποιο μέλος του Δημοτικού συμβουλίου, ούτε από τους εκπροσώπους της Τεχνικής και της Νομικής υπηρεσίας του Δήμου, της Εμπειρογνωμοσύνης του κου Ηλιού που στο εννέα σελίδων κείμενο του, ανάμεσα στ άλλα,  διαπιστώνει ότι τα κάγκελα έχουν τοποθετηθεί σε μη σύννομες θέσεις, «βρισκόμενα σε επαφή με το περιτύπωμα της κυκλοφορίας και συνιστούν μείζονα επικινδυνότητα για τους επιβαίνοντες στα οχήματα, ιδιαίτερα δε στους δικυκλιστές, γιατί αποτελούν σημαντικό επικίνδυνο σταθερό εμπόδιο στο όριο της κυκλοφορίας».

Ωστόσο αντίθετα απ ότι θα περίμενε κανείς με ψήφους 16 -10 καταψηφίστηκε η πρόταση για το άμεσο ξήλωμα τους με επιχειρήματα του τύπου: «αν δεν υπήρχαν τα κάγκελα δεν ξέρουμε πόσοι θα είχαν σκοτωθεί» και πως «αν αφαιρεθούν τα κάγκελα και βγει ένα παιδί στο δρόμο και χτυπήσει ποιος θα είναι υπεύθυνος»…

Αποφασίστηκε έτσι με …ψηφοφορία να διαιωνιστεί μια παρανομία που έχει συμβάλει στο να χάσουν τη ζωή τους με φρικτό τρόπο τρεις νέοι άνθρωποι, οδηγοί ΙΧ σε διαφορετικά τροχαία: ο Λεωνίδας Τσανός 33 ετών (2008,τα κάγκελα καρφώθηκαν στην καρδιά του), ο Απόστολος Σπηλιάς 33 ετών (2008, τα κάγκελα τον αποκεφάλισαν),και ο Βαγγέλης Δραγατάκης 19 ετών (2020, μεταφέρθηκε ζωντανός στο νοσοκομείο μαζί με τα κάγκελα που είχαν διαπεράσει το σώμα του). Κατάπληξη προκαλεί το γεγονός ότι παρόλο που τα παραπάνω συμβάντα ήταν εν γνώσει όλων, η ακραία φρίκη τους δεν ήταν αρκετή για να επηρεάσει το σύνολο των μελών του Δημοτικού συμβουλίου, έτσι ώστε να μη γίνει ένα ακόμα Δημοτικό συμβούλιο σαν όλα τα άλλα με τις μικρές του σκοπιμότητες και αντιπαλότητες κρυμμένες κάτω από το χαλί. Αλλά σαν να ήταν όλα αυτά κάτι το «φυσιολογικό» και αναμενόμενο, που βασικά πάντα αφορά κάποιους άλλους ποτέ τους δικούς μας!

Αν υπήρξε μια αγωνία, απο την μεριά του Δήμου αυτή ήταν να αποποιηθεί κάθε ευθύνη και να «δείξει» την Περιφέρεια ως υπεύθυνη, και από τη μεριά της Τεχνικής υπηρεσίας να καταδείξει την νομιμότητα των φονικών κατασκευών με βάση την αναφορά της ότι έγιναν με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου…

Σαν πως  μια παράνομη πράξη αν έχει την έγκριση του Δημοτικού συμβουλίου μετατρέπεται σε νόμιμη ή το ΔΣ να οφείλει να γνωρίζει εκείνο που δεν γνωρίζει η Τεχνική υπηρεσία: ποια θέση είναι νόμιμη και ποια παράνομη.

Η πρόταση που πλειοψήφησε, διατυπωμένη από το Δήμαρχο, αδιαφορεί για τα κάγκελα και προτάσσει την κατά προτεραιότητα πραγματοποίηση μελέτης για την Οδική Ασφάλεια στην πόλη και άμεση υλοποίηση της (για το να γίνει μελέτη δεν διαφωνούσαν και όσοι ψήφισαν να ξηλωθούν άμεσα τα κάγκελα…)

Φαίνεται πως η Δημοτική πλειοψηφία αντιλαμβάνεται το ξήλωμα των παράνομων φονικών καγκέλων σαν έμμεση παραδοχή και δικιά της ευθύνης. Προτιμά λοιπόν να διαιωνίζει μια παρανομία με σαφή, τραγικά διαπιστωμένη, επικινδυνότητα από μια απλή κίνηση να ξηλώσει τα κάγκελα, όχι μόνο χάρη της νομιμότητας αλλά κυρίως χάρη της προστασίας της ζωής και της ακεραιότητας των πολιτών.

Όπως και νάχει το ζήτημα δεν θα τελειώσει εδώ. Μόλις άρχισε.

Μια απορία μόνο αφού  ο Δήμαρχος και η πλειοψηφία του Δημοτικού συμβουλίου ένιωθαν τόσο αναγκαία και επείγουσα την πραγματοποίηση μελέτης για την Οδική Ασφάλεια γιατί άφησαν να περάσουν επτά μήνες από το φόνο του Βαγγέλη Δραγατάκη για να διατυπώσουν αυτή την πρόταση;

Γιατί επί επτά μήνες αρνήθηκαν να συγκαλέσουν Δημοτικό Συμβούλιο για το θέμα;

Πότε και που θα ανακοίνωναν και θα έθεταν σε ψηφοφορία την πρόταση τους;

Αναρωτιέται κανείς αν δεν υπήρχε η πίεση του συλλόγους μας και η κινητοποίηση  της αντιπολίτευσης  ώστε να συγκληθεί επιτέλους έκτακτο Δημοτικό  Συμβούλιο, για το αν και πότε θα εμφανιζόταν στον ορίζοντα η πρόταση  που διατυπώθηκε και πλειοψήφησε. Γιατί πώς να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι κανείς απ όσους την ψήφισαν  δεν ήθελε να πραγματοποιηθεί συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το θέμα, ότι κανείς απ αυτούς δεν υπέγραψε την πρόταση για τη σύγκλιση της έκτακτης συνεδρίασης…

 Γιώργος Κουβίδης

ΥΓ. Καμία αντίρρηση δεν διατυπώθηκε στο ότι τα επίμαχα κάγκελα που τραυμάτισαν θανάσιμα τον Βαγγέλη Δραγατάκη τοποθετήθηκαν από την Δημοτική αρχή μετά το Μάρτη του 2019 μια και όπως φαίνεται στις φωτογραφίες από το google maps το Μάρτη του 2019 δεν υπήρχαν κάγκελα στο σημείο.

Ακούστε τη μητέρα του Λεωνίδα Τσανού να μιλάει στο arta2day:

Δρόμοι Ζωής για τους Ανθρώπους και για τον Πλανήτη.

Ετικέτες

Ανοικτή επιστολή προς του ηγέτες των χωρών του κόσμου. Μια πρωτοβουλία του ΟΗΕ και του Π.Ο.Υ. στο πλαίσιο της 6ης Παγκόσμιας Εβδομάδας Οδικής Ασφάλειας (17 -23 Μαίου 2021). 

Κάθε 24 δευτερόλεπτα –περίπου στο χρόνο που χρειάζεται για να διαβάσετε αυτή την Ανοικτή Επιστολή – ένας ακόμα άνθρωπος σκοτώνεται σε μια τροχαία σύγκρουση.

Εάν ζητάτε Δρόμους Ζωής και υποστηρίζετε  τη θέσπιση του ορίου των 30 km, # Love30, όπως εμείς, δηλώστε συμμετοχή στην εκστρατεία για να ζητήσουμε όρια ταχύτητας 30 km/h (20 mph) παγκοσμίως, στους δρόμους όπου οι άνθρωποι περπατούν, ζουν και παίζουν.

Το 2022, οι ηγέτες όλου του πλανήτη θα συναντηθούν σε μια συνάντηση υψηλού επιπέδου για την οδική ασφάλεια. Μαζί θα φέρουμε ένα ενωμένο μήνυμα για να απαιτήσουμε Δρόμους Ζωής.

Ανοικτή Επιστολή

        ΔΡΟΜΟΙ ΖΩΗΣ  ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Ας δράσουμε όλοι μαζί για τη μείωση της ταχύτητας, στους δρόμους όλου του κόσμου, που περπατάμε, παίζουμε και ζούμε .
Η χαμηλή ταχύτητα και οι βιώσιμοι δρόμοι είναι επιλογές σημαντικές και επείγουσες.

Επείγουσα για τους παγκόσμιους στόχους, για το κλίμα, σαν σημαντικός παράγοντας που βοηθά να ξεκλειδώσει ένας ενάρετος κύκλος ενεργών μετακινήσεων χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και την απεξάρτηση από την αποκλειστική χρήση του αυτοκινήτου. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθεί η χρήση των δημόσιων μέσων μεταφοράς και θα έχουμε πιο καθαρή ατμόσφαιρα.

Επείγουσα για τη δημόσια υγεία, καθιστώντας το περπάτημα και την ποδηλασία ασφαλή και προσιτή επιλογή, ενθαρρύνοντας έναν πιο υγειινό τρόπο ζωής. Η προσβασιμότητα σε ελεύθερους, ασφαλείς και ανοιχτούς χώρους όπως μπορούν να είναι οι δρόμοι αποτελεί σημαντική διέξοδο αντιμετώπισης ακόμα και για τη νόσο COVID-19.

Επείγουσα για την κοινωνική αλλά και φυλετική ισότητα. Καθώς τα φτωχότερα και  μειονοτικά κομμάτια κάθε κοινότητας, είναι αυτά, που είναι περισσότερο εκτεθειμένα στους οδικούς κινδύνους καθώς οι περιοχές κατοικίας τους είναι συχνά κοντά σε δρόμους υψηλής ταχύτητας, με όλους τους κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς αποκλεισμούς που αυτό εγκυμονεί.

Επείγουσα για τα δικαιώματα των ΑμεΑ, για τους ηλικιωμένους, για όλους τους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου.

Επείγουσα για τα παιδιά και τους νέους και ζωτικής σημασίας για την ευημερία τους. Αυτοί κινδυνεύουν περισσότερο καθώς περπατούν προς το σχολείο τους, παίζουν ή κινούνται στο δρόμο. Κάθε μέρα 3000 παιδιά και νέοι σκοτώνονται ή τραυματίζονται βαριά, θύματα της οδικής κυκλοφορίας. Ένα παιδί που το χτυπά αυτοκίνητο με 30 χλμ/ωρα μπορεί να επιβιώσει. Αν χτυπηθεί με 80 χλμ/ώρα το πιθανότερο είναι πως θα πεθάνει. Η ταχύτητα το σκοτώνει.

Το 2020 η διακήρυξη της Στοκχόλμης, που υιοθετήθηκε απ’ όλες τις κυβερνήσεις του κόσμου, κάλεσε σε δράση για βιώσιμους δρόμους. Σύμφωνα με υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα σε περιοχές που συνυπάρχουν οχήματα και ευάλωτοι χρήστες η ταχύτητα των οχημάτων δε μπορεί να ξεπερνά τα 30 χλμ/ώρα. Η δέσμευση προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να είναι στην πρώτη γραμμή της νέας δεκαετίας δράσης για την οδική ασφάλεια για την επίτευξη των παγκόσμιων στόχων.

Τώρα είναι η ώρα να καλέσουμε σε δράση για τη μείωση, τη σχεδίαση και την επιβολή ασφαλών ταχυτήτων κυκλοφορίας. Ταχύτητες ασφαλείς για όλους, παντού, δίνοντας όμως προτεραιότητα στους δρόμους χαμηλής κυκλοφορίας και ταχύτητας σε όλες τις κατοικημένες περιοχές και στα σημεία γύρω από σχολεία.

Δρόμοι για την υγεία. Δρόμοι για το κλίμα. Ανθρώπινοι δρόμοι. Όλοι μαζί να δράσουμε για Δρόμους Ζωής #StreetsForLife.

Υπογράψτε την Ανοικτή Επιστολή: ΕΔΩ

Ενημερωθείτε για την 6η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας: ΕΔΩ

Πως το Hoboken εξάλειψε τους θανάτους από τροχαία δυστυχήματα.

Ετικέτες

ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ: Πως το Hoboken εξάλειψε τους θανάτους από τροχαία δυστυχήματα. Η προσήλωση του δημάρχου στο Vision Zero (Όραμα Μηδέν) οδηγεί σε χρόνια χωρίς θανάτους από τροχαία.

Της Eve Kessler. Αναδημοσίευση από STREETSBLOG NYC, 6 Απριλίου 2021

Οικογένεια κάνει ποδήλατο στο Hoboken. 

Το Hoboken, μία πόλη του Νιου Τζέρσεϋ με πληθυσμό περίπου 54.000 κατοίκους, βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη Νέα Υόρκη και  δείχνει τι μπορεί να επιτευχθεί όταν ένας δήμος επικεντρώνεται πραγματικά στο μηδέν του Vision Zero – η ‘’Mile Square City’’ έχει καταγράψει μηδενικούς θανάτους από τροχαία δυστυχήματα για τρία συνεχόμενα χρόνια. Ο δήμαρχος Ravi Bhalla  ξεκίνησε το πρόγραμμα Vision Zero (Όραμα Μηδέν) της πόλης δύο χρόνια πριν και αυτό άρχισε να αποδίδει άμεσα. Η πόλη επέκτεινε το δίκτυο ποδηλατοδρόμων της κατά 38 τοις εκατό το 2019 και το 2020, με αποτέλεσμα το συνολικό δίκτυο ποδηλατολωρίδων στους δρόμους να φτάσει τα 16,3 μίλια, δηλαδή σχεδόν το μισό (47,3%) των 33 μιλίων δρόμων της πόλης. (Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές τις ποδηλατολωρίδες δεν προστατεύονται: Μόνο τα 1,04 μίλια απ αυτά είναι προστατευόμενα, δηλαδή το 6,4% του δικτύου ποδηλατοδρόμων.)

Συγκριτικά, η Νέα Υόρκη, με περισσότερα από 6.000 μίλια δρόμου και έχοντας υιοθετήσει το πρόγραμμα Vision Zero από το 2014, κατόρθωσε να εγκαταστήσει ένα δίκτυο ποδηλατοδρόμων 1.375 μιλίων, ή σχεδόν στο 23 τοις εκατό του οδικού δικτύου, και επέκτεινε το δίκτυό της κατα 6 τοις εκατό από το 2019 έως το 2020. (Υπάρχουν 546 μίλια προστατευόμενων λωρίδων, ή σχεδόν το 40% του δικτύου ποδηλατοδρόμων της Νέας Υόρκης.)

Η προσοχή του Bhalla για την οδική ασφάλεια απέδωσε. Σύμφωνα με το δήμο, από το 2019 έως το 2020 παρατηρήθηκαν:

  • Μείωση κατά 35% στον αριθμό πεζών που χτυπήθηκαν από οχήματα (στους 35 από τους 54)
  • Μείωση κατά 11% στον αριθμό ποδηλατών που χτυπήθηκαν από οχήματα (στους 31 από τους 35)
  • Μείωση κατά 27% στον αριθμό συγκρούσεων οχημάτων (στις 1.027 από τις 1.410)

«Το Hoboken είναι μια πόλη προσανατολισμένη στον πεζό», δήλωσε ο διευθυντής μεταφορών και στάθμευσης του Hoboken, Ryan Sharp, στο Streetsblog. «Υπάρχουν τόσοι πολλοί τρόποι που μπορείς να μετακινηθείς χωρίς να οδηγήσεις και μερικοί άνθρωποι έχουν σταματήσει να οδηγούν στο Hoboken.»

Μία υπερυψωμένη διασταύρωση στους Ninth and Grand streets με μία καινούρια διάβαση με πλατιές ρίγες και αντανακλαστική βαφή.

Ο μετασχηματισμός του Hoboken αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου κινήματος για τις πολιτικές υπέρ της χρήσης ποδηλάτων στις πόλεις που βρίσκονται απέναντι από τη Νέα Υόρκη από την άλλη μεριά του ποταμου Hudson, όπου νέες οικογένειες, που πολλές από αυτές δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στους ακριβούς δήμους της Νέας Υόρκης, έχουν φτιάξει σπίτια. Η πόλη του Τζέρσεϋ, δίπλα από το Hoboken, τα τελευταία χρόνια πειραματίστηκε με τακτικές πολεοδομικές λύσεις για την προαγωγή του «γενικού ποδηλατικού σχεδίου», δημιουργώντας «αναδυόμενες» προστατευόμενες ποδηλατικές λωρίδες κατά τη διάρκεια των ετήσιων ποδηλατικών εκδηλώσεων. Η πόλη του  Τζέρσεϋ, με πληθυσμό γύρω στους 260.000 κατοίκους, φιλοξενεί επίσης ένα Oonee Pod, μία μονάδα ασφαλούς στάθμευσης ποδηλάτων, στο σταθμό της Journal Square PATH, την ίδια στιγμή  που, η Νέα Υόρκη, με πληθυσμό 8,7 εκατομμυρίων, έχει μόνο ένα.

Η τοποθεσία που το πρόγραμμα Vision Zero στο Hoboken εστίασε την κύρια εφαρμογή του, είναι στην Washington Street. Πριν την αναδιαμόρφωση του τον προηγούμενο χρόνο, ο δρόμος της Washington είχε μεγάλο αριθμό συγκρούσεων και παλιομοδίτικο σχεδιασμό, χωρίς ποδηλατικές υποδομές, επεκτάσεις πεζοδρομίου και με σηματοδότηση κυκλοφορίας που ευνοούσε τη γρήγορη κυκλοφορία των αυτοκινήτων.

Η προστατευόμενη ποδηλατική λωρίδα στη Newark Street.

«Η Washington Street είχε γερά θεμέλια και μία αίσθηση ζωντάνιας αλλά χρειαζόταν μία αναδιαμόρφωση του δρόμου που θα ταίριαζε στον ακμάζοντα ιστορικό χαρακτήρα της», δήλωσε ο Sharp, σημειώνοντας τα μέτρα που έλαβε η πόλη, όπως μία επέκταση πεζοδρομίου σε κάθε διασταύρωση, ποδηλατικές λωρίδες, εκ νέου ρύθμιση των σηματοδοτών της κυκλοφορίας, έτσι ώστε οι πεζοί να έχουν πλεονέκτημα εκκίνησης επτά δευτερολέπτων και φαρδιά πεζοδρόμια με αντανακλαστικές θερμοπλαστικές ρίγες.

Η «ανακατανομή οδικού χώρου» που πραγματοποίησε ο δήμος στην Washington Street μέσω αυτών των μέτρων ελάττωσε το χώρο των αυτοκινήτων στο δρόμο από τα 65 πόδια στα 50 πόδια σε ορισμένα τμήματα (από τα 20 μέτρα στα α5 περίπου).

Κατά τη διάρκεια των πιο ζεστών μηνών του 2020, κάθε εβδομάδα από την Πέμπτη μέχρι την Κυριακή, τμήματα της Washington Street και άλλες εμπορικές περιοχές έγιναν είτε ανοιχτοί δρόμοι (όπου απαγορεύονταν τα αυτοκίνητα) είτε δρόμοι αργής κυκλοφορίας (με μειωμένο όγκο και ταχύτητες).

«Αυτές οι παρεμβάσεις ωθούν τους πολίτες να οδηγούν αργά στην εμπορική μας περιοχή», δήλωσε ο Sharp.

Σύμφωνα με τον Sharp, ο Bhalla δεν επιβράδυνε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν πολλές γειτονικές περιοχές σε ολόκληρο το έθνος, για να μην αναφερθούμε στο μεγαθήριο απέναντι από τον ποταμό, τη Νέα Υόρκη, έχουν παραλύσει αρκετά. Το Hoboken συνέχισε να υλοποιεί επεκτάσεις πεζοδρομίων και διαβάσεις υψηλής ορατότητας· πιο συγκεκριμένα, 11 επεκτάσεις πεζοδρομίων το 2020, από τις 9 που υπήρχαν το 2019 (22% αύξηση) και 150 διαβάσεις υψηλής ορατότητας, από τις 40 (275% αύξηση). Η Νέα Υόρκη πραγματοποίησε λιγότερες επεκτάσεις πεζοδρομίων το 2020 σε σχέση με το 2019- 65 έναντι στις 102, δηλαδή αρκετά μικρότερη από το ένα τρίτο την ίδια περίοδο.

Στένεμα του δρόμου με παρτέρι δίπλα στο πεζοδρόμιο (Garden Street & Fourth Street) στο Hoboken.

Το Hoboken σχεδιάζει τα έργα του Vision Zero να συμπίπτουν με την ανακατασκευή των δρόμων, με σκοπό την μείωση του επιπλέον κόστους και την μείωση της επιβάρυνσης των φορολογουμένων, είπε ο Sharp – έτσι δεν ξηλώνει τους δρόμους και δεν ζωγραφίζει τις ποδηλατικές λωρίδες, για να μετασχηματιστούν τον ερχόμενο χρόνο.

Ο σύμβουλος του Μπάλα, Vijay Chaudhuri, δήλωσε ότι όταν ο δήμαρχος, πατέρας δύο νέων παιδιών, κατέβηκε υποψήφιος στις εκλογές, ανέλαβε τη δέσμευση να κάνει το Hoboken ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέρος για να ζουν οικογένειες. Το πρόγραμμα Vision Zero ενθαρρύνει τις οικογένειες να μείνουν στην πόλη από το να μετακινηθούν παραπέρα στο Νιου Τζέρσεϋ επειδή χρειάζονται έναν ασφαλέστερο χώρο να οδηγούν ποδήλατα με τα παιδιά τους, είπε ο Chaudhuri.

Στην Newark Street & Willow, μια διασταύρωση βελτιώσεων που ήταν μέρος του σχεδίου ασφαλείας της Newark Street.

«Δεν είναι απλά μία γρήγορη διαδρομή από το Hoboken στα προάστια,» ανέφερε ο Chaudhuri για την ικανότητα της πόλης να προφυλάσσει τις οικογένειες που ζουν ευτυχισμένα στα όρια της πόλης.

ΠΗΓΗ: https://nyc.streetsblog.org/2021/04/06/eyes-on-the-street-how-hoboken-has-eliminated-traffic-deaths/?fbclid=IwAR19hE0WSoBHKjPhXxcCKzSbvt0J-VClOVBuIr7Uha2t64mAYScWMRlmDVc

Φωτογραφίες: City of Hoboken                                                            Μετάφραση: Δραγατάκη Ανδριάνα

Αν νομίζετε ότι το Hoboken αποτελεί εξαίρεση δείτε μια προηγούμενη ανάρτηση μας: Ο τυφώνας Vizion Zero σαρώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Επτά μήνες απο το φόνο του Βαγγέλη Δραγατάκη… τα παράνομα φονικά κάγκελα παραμένουν στη θέση τους!

Ετικέτες

Στις 13 Φεβρουαρίου 2021, πέντε μήνες από το θανατηφόρο τροχαίο στην Περιφερειακή της Άρτας με θύμα το 19χρονο Βαγγέλη Δραγατάκη απευθυνθήκαμε στο Δήμο Αρταίων, στην Περιφέρεια Ηπείρου, στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου, στο Υπουργείο Μεταφορών, στην ΚΕΔΕ και στο Τμήμα Τροχαίας Άρτας ζητώντας «Να ξηλωθούν ΑΜΕΣΑ τα παράνομα – φονικά κάγκελα στην Περιφερειακή Άρτας».

-Δύο μήνες μετά κανείς από τους παραπάνω φορείς στους οποίους απεστάλη η ανακοίνωση μας δεν ένιωσε την υποχρέωση να μας απαντήσει.

Αυτό βέβαια δεν είναι ασυνήθιστο, απεναντίας θα λέγαμε πως αποτελεί συνήθη πρακτική στη χώρα μας όσον αφορά στις σχέσεις εξουσίας – πολίτη. Προκαλεί βέβαια εντύπωση πως αυτοί που με κάθε ευκαιρία «εκφράζουν την λύπη τους» για το θάνατο του Βαγγέλη επιλέγουν να μην απαντάνε στις υποδείξεις και τα αιτήματα μιας συλλογικότητας οικογενειών θυμάτων τροχαίων που αγωνίζεται για να πάψει να διαιωνίζεται η αναπαραγωγή του εγκλήματος στο δίκτυο της κυκλοφορίας. Ίσως η λύπη τους είναι τόσο μεγάλη που δυσκολεύονται να εκφραστούν, ακόμα και να μιλήσουν για το θέμα αν όχι σε μας αλλά ούτε στον πιο οικείο γι αυτούς χώρο, το Δημοτικό Συμβούλιο.

Επτά μήνες μετά το τραγικό συμβάν. Που συγκλόνισε την Άρτα, και όχι μόνο, το θέμα δεν έχει τεθεί καν στο Δημοτικό Συμβούλιο…

Είναι απίστευτο ότι όλο αυτό το διάστημα παρά τα πολλαπλά ερωτήματα που έχουν τεθεί (και από μας) οι εκπρόσωποι του Δήμου Αρταίων εξακολουθούν να μιλάνε (στα ΜΜΕ) για νομιμότητα των κατασκευών στην Περιφερειακή αλλά ουδέποτε ανέφεραν οποιοδήποτε Νόμο, Εγκύκλιο, Διάταξη ή οτιδήποτε άλλο σχετικό από το οποίο να απορρέει η νομιμότητα αυτών των κατασκευών πού καραδοκούν το επόμενο θύμα τους στην Περιφερειακή της Άρτας.

Είναι νόμιμες λοιπόν αυτές οι κατασκευές;

Αφού ο Δήμος Αρταίων μας κρατάει κρυφούς τους νόμους με βάση τους οποίους τοποθετεί επί σειρά ετών αυτά τα φονικά κάγκελα στα όρια του οδοστρώματος απευθυνθήκαμε σ ένα από τους πιο έγκυρους γνώστες του θέματος, τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Θεσσαλίας Νικόλαο Ηλιού  Δρ. Συγκοινωνιολόγο, Πιστοποιημένο Ελεγκτή Οδικής Ασφάλειας και επί χρόνια συντονιστή του Παρατηρητηρίου Οδικής Ασφάλειας του ΤΕΕ, ζητώντας τη γνώμη για τη νομιμότητα των υφιστάμενων κατασκευών. Παραθέτουμε την Εμπειρογνωμοσύνη του, την οποία, γνωρίζοντας τι είναι και γιατί αγωνίζεται ο σύλλογος μας παρέδωσε δωρεάν.

Αφού ο Δήμος Αρταίων δεν θέλει να μας πει από πού απορρέει η νομιμότητα εμείς του λέμε πολύ συγκεκριμένα πλέον από πού απορρέει η παρανομία. Ακόμα και με τη νομοθεσία του 1997 τα κάγκελα έπρεπε να έχουν τοποθετηθεί 35cm εντός του πεζοδρομίου και όχι στην παρυφή του. Αλλά από το 2001 η νομοθεσία άλλαξε και λέει πως τα κάγκελα θάπρεπε να τοποθετηθούν σε μεγαλύτερη ακόμα απόσταση στα 75cm. Και όμως ο Δήμος Αρταίων συνέχισε μέχρι και το 2020 να παραβιάζει τη νομοθεσία τοποθετώντας επικίνδυνα για την ασφάλεια πεζών και οδηγών κάγκελα στη παρυφή του πεζοδρομίου, κάποια απ αυτά, τα πρόσφατα τοποθετημένα είναι που διαπέρασαν το όχημα και καρφώθηκαν στο σώμα του Βαγγέλη.

Με αφορμή την συμπλήρωση επτά μηνών από το θάνατο του Βαγγέλη Δραγατάκη δημοσιοποιούμε την γνωμοδότηση του κου Ηλιού  και καλούμε κάθε ενδιαφερόμενο φορέα, κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται για την οδική ασφάλεια, κάθε άνθρωπο που αγωνιά για την τύχη του, την τύχη των παιδιών του, την τύχη των συνανθρώπων του όταν κυκλοφορούν στο οδικό δίκτυο να ενώσει τη φωνή του με τη δικιά μας για να απαιτήσουμε όλοι μαζί:

-Να ξηλώσει ΑΜΕΣΑ ο Δήμος τα παράνομα –φονικά κάγκελα στην Περιφερειακή και να πάρει όλα τα ενδεικνυόμενα από τη νομοθεσία μέτρα προστασίας.

-Ζητάμε από το Τμήμα Τροχαίας Άρτας, ως κατά νόμο αρμόδια αρχή να επιληφθεί για την ύπαρξη αυτών των παράνομων παρόδιων εμποδίων πριν φτάσουμε στο σημείο να θρηνήσουμε ένα ακόμα θύμα.

12 Απριλίου 2021

Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα

Η ανακοίνωση και η γνωμοδότηση Ηλιού στάλθηκαν  στο Δήμο Αρταίων, τις Δημοτικές Παρατάξεις και το Τμήμα Τροχαίας Άρτας

Διαβάστε ολόκληρη την Εμπειρογνωμοσύνη του Ν. Ηλιού: ΕΔΩ

 

Έπαιξε το ρόλο του καλά…..

Ετικέτες

…..έπαιξε το ρόλο του καλά. Αν και δεν τον ζήτησε. Πρωταγωνίστησε τις πρώτες μέρες με το σώμα του προστατευμένο στην αχλή της κάμερας, να μην ταραχθούν και τα σωθικά των θεατών. Η μαύρη μηχανή του ξαπλωμένη, επάνω το μαύρο κράνος στη θέση του σταυρού. Στη σκηνή, στο ρόλο του αυτόπτη μάρτυρα ένας διανομέας και ένας ταξιτζής που αναζητήθηκαν, όπως προβλέπεται, και δώσανε εν τέλει τις καταθέσεις τους, για να διερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση. Και ένας τροχονόμος, όχι τόσο καλά διδαγμένος, που έπαιξε με υπερβάλλοντα ζήλο το ρόλο του. Τον τραβήξανε, διατυμπανίζοντας την Ε.Δ.Ε, να τον δασκαλέψουν, ίσως, στην τέχνη της  διπλωματίας, να μην είναι άλλη φορά τόσο διαχυτικός και αποκαλυπτικός. Ο άλλος, ο συμπρωταγωνιστής με το μαύρο αυτοκίνητο της υπηρεσίας, φοβήθηκε, ντράπηκε να εκτεθεί, κατάλαβε ότι δεν θα ακολουθήσει χειροκρότημα. Ακολούθησαν όμως πολιτικά συναισθήματά συντριβής που βρήκαν κάποια κίνηση στο δρόμο τους και λίγο αργήσανε στον προορισμό τους.

Και πάνω εκεί προέκυψε το βίντεο από την κάμερα της Βουλής. Διέρρευσε. Παίχτηκε και ξαναπαίχτηκε στο όνομα της αλήθειας. Σε κανονική και σε αργή κίνηση. Να φανεί η περιστροφή του παιδιού στον αέρα, το κράνος που φεύγει. Να φανεί καθαρά τι έγινε. Επενδύθηκε και με σχόλια, στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο, θεωρίες συνωμοσίας, θεωρίες για τις θεωρίες συνωμοσίας. Φάνηκε να ξεχειλίζει η οργή ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Φωνές φορτωμένες υπερβολή, που έμειναν στην γκρίνια, γιατί αυτός ήταν εξαρχής ο προορισμός τους, στις προσβολές και στην ναρκισσιστική επιβεβαίωση  μιας αίσθησης ηθικής ανωτερότητας. Υπήρχαν όμως και οι άλλες φωνές, οι πιο νηφάλιες και γνωστικές, αν και ακόμη όχι τόσο ισχυρές, που δεν χαρίστηκαν σε αυστηρότητα και που προσπάθησαν να δείξουν προς το δάσος.

Και, όταν πρόσκαιρα τραβήχτηκαν τα μάτια από το δέντρο, διότι έτσι υπαγορεύει το δέον σε μία ευνομούμενη Πολιτεία, άρχισε να θολώνει το δάσος: προκρίθηκε η πολιτικώς και κοινωνικώς ορθή λέξη «ατύχημα» που μαλακώνει τον πόνο, για να βιώσεις πιο ήπια το γεγονός, αλλά και εξασθενεί εντέχνως την ευθύνη του φταίχτη αλλά και της πολιτείας. Η παράβαση με τρόπο επιδέξια απλουστευτικό εντάχθηκε στην κοινή, γενικευμένη, συνηθισμένη, άρα φυσιολογική οδική συμπεριφορά. Επιστρατεύτηκε το αφήγημα του οδηγού που είχε μία άτυχη στιγμή και παρέσυρε μέσα στην ατυχία του και κάποιον άλλον άτυχο. Συνέπεσε δηλαδή πολύ ατυχία. Αλλά και πόση »τύχη» , αναρωτιέσαι, προηγήθηκε πριν από το »μοιραίο» και δεν προέκυψε άλλη τροχαία σύγκρουση. Γιατί το μαύρο όχημα ακροβατούσε για ώρα επικίνδυνα αλαζονικά στη διπλή διαχωριστική.

Παράλληλα σερβιρίστηκε στο τραπέζι ως μέτρο επίλυσης ένα νέο φανάρι συνοδευμένο με κάποιες τροποποιήσεις και κάποιες διαμορφώσεις. Παλαιότερα το αίτημα αυτό δεν είχε γίνει αποδεκτό, τώρα μάλλον, ναι, αφού η σφραγίδα είναι βουτηγμένη στο αίμα. Είναι βεβήλωση όμως. Σπίλωση. Ατίμωση του Παιδιού. Και η Δημοκρατία νιώθει στο βάθος τη συντριβή. Αλλά και την αδικία που ξεχειλίζει στην κοινωνία με τις κάθε λογής κακοποιητικές συμπεριφορές από τις κάθε λογής εξουσίες και ανισότητες.

Υπήρχαν όμως και οι μεγάλες παραφωνίες σε αυτή την παράσταση: οι άνθρωποι που οι δικοί τους δέχτηκαν τα όργανα του Παιδιού. Παρά τις μάσκες δεν μπόρεσαν να υποκριθούν. Τους πρόδωσε στα μάτια, στα λόγια και στις σιωπές τους η ευγνωμοσύνη για τα δώρα της ζωής. Και ακόμη πιο παράταιροι φανήκανε οι άνθρωποι του Παιδιού: μίλησαν με τόση αυτοκυριαρχία, δύναμη και αξιοπρέπεια, που είναι να απορείς και να θαυμάζεις. Και αποδείχθηκαν, επομένως, εντελώς ακατάλληλοι γι’ αυτή την ωραία παράσταση.

Το ενδιαφέρον του συγκλονισμένου φιλοθεάμονος κοινού, καλομαθημένου στην αδιάλειπτη ανανέωση, δείχνει τώρα να έχει εξατμιστεί. Δεν υπάρχει ανησυχία όμως, γιατί όλο και κάτι θα προκύψει στο όνομα της αλήθειας. Και το Παιδί στο μεταξύ έχει κουραστεί αλλά δεν ανησυχεί. Κάποια στιγμή θα έρθει και ο αντικαταστάτης του. Να ξαναρχίσει η παράσταση…..

Βαγγέλης Δήμας, εκπαιδευτικός.

Μια δεύτερη ματιά, στο βίντεο του φόνου του Ιάσονα.

Ακόμα δεν συμπληρώθηκε μήνας από το τροχαίο έγκλημα στην είσοδο της Βουλής με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του 23χρονου Ιάσονα και μετά από την αρχική έκρηξη δημοσιότητας στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αρχικά και τα «σοβαρά ΜΜΕ» στη συνέχεια το θέμα πλέον δεν υπάρχει. Αυτή είναι η κλασσική διαδρομή δημοσιότητας κάθε τροχαίου θα πεί κανείς. Πράγματι έτσι είναι. Αλλά είναι μόνο αυτό; Ας θυμηθούμε μερικές «λεπτομέρειες».

……………………………………………………………………………………………………………………….

Στις 18 Μαρτίου «διέρρευσε» βίντεο τραβηγμένο από κάμερα  του κτιρίου της Βουλής που περιλαμβάνει την σύγκρουση της μηχανής και του ΙΧ και από την οποία έχασε τη ζωή του ο 23χρονος Ιάσονας στις 12 Μαρτίου και μέρος της πορείας του αυτοκινήτου πριν και μετά απ αυτήν.

Το βίντεο δημοσιοποιήθηκε κυρίως από το κανάλι στο Youtube  του δημοσιογράφου Θ. Κόκκαλη. Το βίντεο αποτελεί «υποκλοπή» με κινητό τμήματος της καταγραφής της κάμερας  που προβάλλονταν  σε οθόνη. Είναι απόσπασμα του βίντεο που θα έδινε μια συνολικότερη εικόνα.  Ακολουθούν μερικές παρατηρήσεις μετά την παρακολούθηση του:

α) Το βίντεο δεν δείχνει το αυτοκίνητο του δράστη από τη στιγμή που μπαίνει στο πεδίο της κάμερας αλλά ξεκινάει αφού αυτό έχει ήδη διανύσει 15-20 μέτρα εντός του πεδίου καταγραφής. Το γεγονός είναι ιδιαίτερα σημαντικό δεδομένου ότι από το βίντεο φαίνεται ότι ο δράστης οδηγός 10 μέτρα περίπου πριν τη διάβαση είναι στην αριστερή λωρίδα του ρεύματος καθόδου της Β. Σοφίας και επιβραδύνει (φαίνεται καθαρά η ταχύτητα με την οποία τον προσπερνάνε τα στα δεξιά του κινούμενα αυτοκίνητα) ενώ ήδη οι αριστεροί τροχοί του οχήματος του παραβιάζουν την διπλή διαχωριστική. Αν το βίντεο ήταν ολόκληρο θάταν διαφωτιστικό για το πόση ώρα και σε πόση απόσταση πριν ο οδηγός επιβράδυνε στο αριστερό ρεύμα αναγκάζοντας τα πίσω του κινούμενα οχήματα να επιβραδύνουν και να τον προσπεράσουν από δεξιά και από πόση ώρα και ποια απόσταση είχε ήδη παραβιάσει την διπλή διαχωριστική.

β) Το βίντεο σταματάει «αιφνιδίως» δύο δευτερόλεπτα μετά την σύγκρουση «αποφεύγοντας» να δείξει την εν συνεχεία πορεία του αυτοκινήτου και την είσοδο του στο προαύλιο της Βουλής.

γ) Είναι χαρακτηριστική η φωνή που ακούγεται στην διάρκεια της «υποκλοπής» -κατά τη στιγμή της σύγκρουσης «εδώ κοίταξε… κανένας δικός μας δεν εμπλέκεται». Το πώς και γιατί διέρρευσε το βίντεο  είναι κάτι που δεν μας ενδιαφέρει (το ψάχνει εξάλλου το προεδρείο της Βουλής…). Ακόμα κι αν η υπεράσπιση του δράστη ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη λόγω της δημοσιοποίησης  και αν το δικαστήριο το δεχθεί, υπάρχουν προφανώς δεκάδες άλλα βίντεο από άλλες κάμερες της Βουλής και από άλλους παρακείμενους  δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους που έχουν καταγράψει το συμβάν. Ελπίζουμε η Τροχαία να τάχει μαζέψει όλα όπως οφείλει. Και ο δικηγόρος της οικογένειας του Ιάσονα να έχει υποδείξει  έγκαιρα στην Τροχαία  όσο το δυνατόν περισσότερες κάμερες που πιθανόν έχουν καταγράψει το συμβάν σε όλη του την έκταση, πριν, κατά και μετά την σύγκρουση.

(Η κίνηση του αυτοκινήτου του δράστη ανά δευτερόλεπτο, αρχή: 16 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση)

δ) Ο συνολικός χρόνος του βίντεο είναι 18 δευτερόλεπτα. 16 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση και 2 δευτερόλεπτα μετά. Η ποιότητα της εικόνας δεν δίνει τη δυνατότητα να γίνουν αντιληπτές κάποιες δευτερεύουσες αλλά σημαντικές λεπτομέρειες, πχ αν έστω ο δράστης είχε αναμμένο αριστερό φλάς. Οπωσδήποτε είναι φανερό πως δεν χρησιμοποίησε σε καμιά στιγμή τα φώτα του αυτοκινήτου του για να «επικοινωνήσει» με τους απέναντι ανερχόμενους την πρόθεση του να εισβάλει στο ρεύμα τους.

ε) Από την παράθεση των εικόνων του βίντεο ανά δευτερόλεπτο παρατηρούμε ότι 16 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση ο δράστης οδηγάει πολύ αργά στην αριστερή λωρίδα καθόδου σε απόσταση περίπου 10 μέτρων από τη διάβαση,  πατώντας την διπλή διαχωριστική. Συνεχίζει να κινείται αργά αργά εισερχόμενος τελικά στο αντίθετο ρεύμα για περίπου 12 δευτερόλεπτα (από το 16’’ μέχρι και το 4΄΄) και ενώ η κυκλοφορία στο ρεύμα ανόδου και καθόδου διεξάγεται κανονικά. Προφανώς τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν πίσω του τον προσπερνούσαν αναγκαστικά (μέχρι να βρεθεί ολοκληρωτικά στο αντίθετο ρεύμα) από τα δεξιά.

στ) 3 μόλις δευτερόλεπτα πριν από την σύγκρουση ο δράστης ξεκινάει να στρίβει παράνομα αριστερά για να μπει στη Βουλή. Η μπάρα εισόδου εκείνη τη στιγμή παραμένει κλειστή.

(Τελευταία δευτερόλεπτα και η στιγμή της σύγκρουσης: 0 – η μπάρα της Βουλής αρχίζει ν ανοίγει…)

ζ) Την στιγμή της σύγκρουσης (εικόνα 0) η μπάρα εισόδου αρχίζει να σηκώνεται. 2 δευτερόλεπτα μετά (εικόνα +2) η μπάρα έχει σηκωθεί πλήρως και το αυτοκίνητο έχει προχωρήσει προς την είσοδο της Βουλής ενώ ο Ιάσονας και  η μηχανή του είναι στο οδόστρωμα.

Στο σημείο αυτό σταματάνε όλα. Για τον Ιάσονα η Ζωή, για τον υποκλοπέα η καταγραφή.

Φαίνεται δεν ήταν τόσης σημασίας να φανεί το αυτοκίνητο να εισέρχεται πανηγυρικά στη Βουλή (ας θυμηθούμε… «κανείς δικός μας δεν εμπλέκεται»).

Ερωτήματα χωρίς απάντηση

Σε προηγούμενη ανακοίνωση μας θέσαμε κάποια ερωτήματα σε σχέση με το θέμα της εγκατάλειψης του θύματος και τη φυγή από το πεδίο του δράστη (Υπάρχουν πηγές στην Κατεχάκη; ΕΔΩ). Λίγες μέρες μετά το συμβάν  ανώνυμες «πηγές της ηγεσίας της ΕΛΑΣ» για να δικαιολογήσουν τη μη σύλληψη του δράστη διέρρεαν  μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ πως αυτός δεν είχε εγκαταλείψει το θύμα…

Θα περιμένουμε και την κρίση του αρμόδιου εισαγγελέα για να  δούμε αν αυτό που είδαν όλοι, ότι δηλαδή το αυτοκίνητο και ο οδηγός του (και συνεπιβαίνοντες;)  όχι μόνο δεν σταμάτησε για να προσφέρει ο δράστης την παραμικρή βοήθεια στο θύμα αλλά εξαφανίστηκε στα ενδότερα της Βουλής,  δεν αποτελούσε παρά μια μαζική οφθαλμαπάτη. Αν και σε συμφωνία με όσα καταθέτουν οι αυτόπτες σε καμία από τις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν όλες τις ημέρες μετά το συμβάν δεν φαίνεται ούτε ο δράστης ούτε το αυτοκίνητο του να σταματάνε στο πεδίο της σύγκρουσης, τα ολόκληρα βίντεο γι αυτό ειδικά το θέμα αποτελούν την απόλυτη τεκμηρίωση.

Αλλά ας επανέλθουμε στο βίντεο και στο πριν.

Έχουμε απορρίψει τεκμηριωμένα τον ισχυρισμό πως η σύγκρουση με θύμα τον Ιάσονα αποτελεί ατύχημα (Οι Προστάτες του Νόμου… υπεράνω του Νόμου: ΕΔΩ). Τα όσα καταγράφονται στο απόσπασμα αυτό του βίντεο που διέρρευσε ενισχύουν απόλυτα τη θέση αυτή.

Το γεγονός ότι ένας οδηγός επιβραδύνει για πάνω από 10 δευτερόλεπτα στην Αριστερή λωρίδα μιας λεωφόρου με μεγάλη κίνηση και με όριο ταχύτητας τα 50km/h (κακώς βέβαια αλλά εσείς το ψηφίσατε αυτό το όριο δυο μέρες πριν το φόνο του Ιάσονα –Ν.4784/2021), παραβιάζει τον ίδιο χρόνο τη διπλή διαχωριστική και τελικά εισβάλει κάθετα στο αντίθετο ρεύμα αντικειμενικά αποτελεί διατάραξη των συγκοινωνιών ή όχι. Όλη η συμπεριφορά του οδηγού στα 16 δευτερόλεπτα που καταγράφονται πριν την σύγκρουση (και στα ακόμα περισσότερα όταν θα εμφανιστεί πλήρες βίντεο) συνιστά απλή αμέλεια; Ακόμα κι αν αφαιρέσουμε το τραγικό γεγονός της θανατηφόρας σύγκρουσης η οδηγική αυτή συμπεριφορά νομιμοποιείται από κάποιο κανόνα; Δεν θα μπορούσε να προκαλέσει σύγκρουση είτε άλλων οχημάτων  που ερχόταν πίσω του και αναγκάζονταν να τον προσπεράσουν από δεξιά είτε με οποιοδήποτε άλλο όχημα που ανέβαινε την Β. Σοφίας και τον συναντούσε μέσα στο ρεύμα του;

Γνωρίζουμε πως οι δικαστικές αρχές είναι κάτι παραπάνω από φειδωλές στη χρήση των άρθρων για διατάραξη συγκοινωνιών όσον αφορά στα τροχαία εγκλήματα. Και στη συντριπτική πλειοψηφία που αποδόθηκαν παρόμοιες κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος αυτές άντεξαν μέχρι το Εφετείο.

Αλλά το να χαρακτηρίζονται όλες οι παραβατικές συμπεριφορές στο οδικό δίκτυο όταν οδηγήσουν σε φόνο ή σε βαρύ τραυματισμό ως συνέπεια «αμέλειας» σε μια χώρα που έχει θρηνήσει δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στο οδικό δίκτυο ξεπερνά κάθε φαντασία και αποτελεί απλά ΠΡΟΚΛΗΣΗ.

Αυτό που βιώνουμε επί δεκαετίες είναι η αμνήστευση του τροχαίου εγκλήματος.

Ίσως έφτασε πλέον η ώρα μ αυτή τη θυσία του Ιάσονα μπροστά τον «Ναό της Δημοκρατίας» η Δημοκρατία να αποδείξει πως περιλαμβάνει και τη διάσταση της Ισονομίας και του σεβασμού της Ζωής όλων.

Το λέμε χρόνια, ας το επαναλάβουμε ακόμα μια φορά.

Χωρίς Δικαιοσύνη δεν θα υπάρξει Ειρήνη στους Δρόμους!

Πανελλαδικός σύλλογος  SOS Τροχαία Εγκλήματα

Δείτε «ολόκληρο» το απόσπασμα βίντεο που δημοσιοποιήθηκε: https://www.youtube.com/watch?v=OlGIAVYXqOY

Τι 30…..τι 50…..

Στις 3 Φεβρουαρίου 2021 η ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με αυτοπεποίθηση και ευφράδεια, εφάμιλλες της λάμψης του Μουσείου των αυτοκινήτων, στο οποίο φιλοξενήθηκε η εκδήλωση για το εθνικό σχέδιο δράσης για την οδική ασφάλεια, εξήγγειλε τη θεσμοθέτηση του ορίου των 30 χιλιομέτρων στις αστικές περιοχές. Εμβληματική και η παρουσία του πρωθυπουργού, ο οποίος, ανάμεσα στα άλλα βαρυσήμαντα της ολιγόλεπτης ομιλίας του, επισήμανε ότι το ενδιαφέρον για την οδική ασφάλεια είναι αυτονόητο και ότι δεν πρέπει οι ενέργειές μας να εξαντλούνται στην αγανάκτηση.

       Εν τέλει, στο νόμο που δημοσιεύτηκε στις 16 Μαρτίου (νόμος 4784/2021 – ΦΕΚ 40/Α/16-3-2021) πρυτάνευσε η λογική, δηλαδή τα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Μην τρελαθούμε κιόλας! Πού ακούστηκε 30 χιλιόμετρα;;!! Ίσως, μεσολάβησε ένας πιο νηφάλιος λογισμός, δηλαδή πως δεν είναι καιρός για επαναστάσεις, ίσως πάλι πρέπει να κρατηθούν οι παραδόσεις της ασφάλτου σφραγισμένες άλλωστε με τόσο αίμα, ίσως ότι είναι θέμα κόστους με τόσους καινούργιους στύλους στήριξης να πρέπει να φυτευτούν ή τόσες πινακίδες σήμανσης να αλλαχθούν. Επίσης, μπορεί να είχε μπερδευτεί αρχικά ο υφυπουργός από την υπουργική απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΦΕΚ τεύχος Β’ 2448, 19/6/2020) που μιλάει για πιλοτικές ζώνες των 30 χιλιομέτρων. Ίσως, να είχε παρακολουθήσει και την  προηγηθείσα του νόμου διαβούλευση στην οποία είχε επικρατήσει ξεκάθαρα η άποψη για τα 30 χιλιόμετρα ως ανώτατο όριο στον αστικό ιστό και του έμεινε έκτοτε ισχυρά η εντύπωσις. 

      Στους χαλεπούς καιρούς της πανδημίας μπαίνει δυναμικά στη δημόσια συζήτηση, στην Ευρώπη τουλάχιστον, το θέμα της πεζή μετακίνησης και της ποδηλασίας και γενικά η ανάγκη να στραφούμε σε πιο υγιείς και φιλικές για το περιβάλλον λύσεις μετακίνησης, ενώ παράλληλα προβάλλεται η ανάγκη να αυξηθεί ο απαιτούμενος ελεύθερος δημόσιος χώρος και να αναβαθμιστεί η ποιότητα του. Άλλωστε, αυτή την εποχή είναι πασιφανής ο μετασχηματισμός του αστικού περιβάλλοντος, αφού πολλοί επέλεξαν την ενεργή μετακίνηση με την  ποδηλασία και το περπάτημα ως τους πιο ενδεδειγμένους τρόπους να κινούνται στην πόλη. Διατράνωσαν έτσι έργω την άρνηση τους σε μία πόλη παραδομένη στις μηχανές και την προτίμησή τους σε μία πόλη φιλική στους ανθρώπους.

      Σε αυτή την κατεύθυνση η διεθνής πρόσφατη πρακτική μας προσφέρει ρωμαλέα παραδείγματα, όπως της πόλης του Μιλάνο, που κατέβασε στα 30 χιλιόμετρα την ώρα το όριο στην πλειονότητα των τοπικών οδών και σε οδούς με αυξημένη την παρουσία ευάλωτων χρηστών, αφήνοντας  έτσι χώρο να ανασάνουν και να κινηθούν με ασφάλεια οι πεζοί και οι ποδηλάτες. Αλλά και στις Βρυξέλλες ολόκληρο το κέντρο της πόλης μετατράπηκε σε περιοχή ήπιας κυκλοφορίας με ανώτατο όριο ταχύτητας τα 20 χιλιόμετρα την ώρα. Οι πεζοί και ποδηλάτες επιτρέπεται να χρησιμοποιούν όλο το πλάτος του δρόμου και έχουν απόλυτη προτεραιότητα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα ωραία, από την 1η Ιανουαρίου, σαν πρωτοχρονιάτικο δώρο στους πεζούς και στους ποδηλάτες, στο σύνολο της πόλης ισχύουν ως όριο ταχύτητας τα 30 χιλιόμετρα την ώρα. Έτσι, ενθαρρύνθηκαν οι πολίτες να βγουν εκτός σπιτιού και να κινηθούν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα εχέγγυα, να αισθανθούν ασφαλείς.

      Εκλιπαρώ μην ταξιδέψει ο νους μας πιο βόρεια σε κάτι χώρες σκανδιναβικές π.χ., γιατί θα μας πιάσει γερή κατάθλιψη. Προτείνω να επιστρέψουμε στα δικά μας τα άστεα και τι μπορούμε να κάνουμε με αυτά. Π.χ. στην  Αθήνα και τα προάστια της υπάρχουν δρόμοι (κυρίως τα στενά) που οι πεζοί και ιδιαίτερα οι πιο ευάλωτες ομάδες λόγω πάσης φύσεως εμποδίων ( π.χ. δέντρα, σκαλοπάτια ) ή έλλειψης υποδομών και κατάλληλων προδιαγραφών ( π.χ ράμπες, μικρό πλάτος πεζοδρομίου ) δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα στα πεζοδρόμια ή να περάσουν από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο και έτσι αναγκάζονται να κατεβαίνουν στο οδόστρωμα. Αν έγνοια μας είναι να προσφέρουμε ασφαλή άνετη προτεραιότητα στους ανθρώπους της πόλης, τότε είναι ανάγκη οι δρόμοι αυτοί – με την τοποθέτηση απλώς της ανάλογης σήμανσης – να μετατραπούν σε οδούς ήπιας κυκλοφορίας, άρα να έχουν όριο ταχύτητας τα 20 χιλιόμετρα.

      Οι λεωφόροι από την άλλη μπορούν να έχουν όριο ταχύτητας στα 30 χιλιόμετρα και σπαρμένες πυκνές προστατευμένες( π.χ. με ειδική διαμόρφωση, κολονάκια)  διαβάσεις, για να μεταβαίνουν οι πεζοί από τη μία πλευρά του δρόμου στην απέναντι γρήγορα και με ασφάλεια(;). Τα 50 χιλιόμετρα μπορούν να οριστούν ως γενικό ανώτατο όριο ταχύτητας  μόνο σε δρόμους της πόλης με πολλές λωρίδες κυκλοφορίας και διαχωριστικές νησίδες με στηθαίο ασφαλείας, π.χ Κηφισίας, Συγγρού. Κι αυτό με την προϋπόθεση της αυστηρής αστυνόμευσης. Και σε αυτές όμως, όπου κρίνεται, μπορεί το όριο να κατεβαίνει. Ξέρουμε αλλά ξεχνάμε πως οι άνθρωποι κάνουν λάθη, ξέρουμε αλλά ξεχνάμε πως οι ταχύτητες σκοτώνουν: ΘΥΣΙΑΣΕ ΤΗΝ ΤΑΧΎΤΗΤΑ ΟΧΙ ΤΗ ΖΩΗ!

      Γιατί όμως, είναι τόσο σημαντικό να επικρατήσει το όριο των 30 χιλιομέτρων; Όταν αυτοκίνητο χτυπήσει πεζό με ταχύτητα 30 χιλιόμετρα την ώρα, οι πιθανότητες να τον σκοτώσει είναι 10%, ενώ με 50 χιλιόμετρα ο πεζός πολύ δύσκολα θα επιβιώσει( και σε τι κατάσταση;), αφού το ποσοστό θανάσιμου τραυματισμού εκτοξεύεται στο 80%. Άλλο στοιχείο: η μέγιστη ταχύτητα αντίδρασης οδηγού νηφάλιου σε καλή φυσική κατάσταση είναι γύρω στο 1 δευτερόλεπτο (προσεγγίζει την ταχύτητα αντίδρασης των πιλότων της αεροπορίας) άρα το αμάξι στην περίπτωση των 30 χιλιομέτρων θα διανύσει λιγότερα από 10 m, ενώ με ταχύτητα 50 κοντά στα 15 και προσθέστε και την απόσταση που θα διανύσει το όχημα κατά το φρενάρισμα. Με 30 χιλιόμετρα θα φτάσει λίγο πιο πέρα από 10 μέτρα με 50 πάνω από 25. Στην καλύτερη. Εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, π.χ. από την κατάσταση των ελαστικών, την κατάσταση του οδοστρώματος, την κατάσταση του συστήματος πέδησης του οχήματος,  κτλ. Αυτό ως μικρή απόδειξη – ράπισμα απέναντι σε όσους σπάνε τα βλακόμετρα δηλώνοντας: »Εγώ, φίλε, το κοκκαλώνω!».

     Βέβαια, στην άσφαλτο – και όχι μόνο – βασιλεύει άκρα απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, αφού κυκλοφορούν διάφοροι ανθεκτικοί ιοί π.χ. της ελληναροσύνης με τις μεταλλάξεις τους, ορατοί, μεταδοτικοί κι εκφοβιστικοί. Ενίοτε, προκύπτει μία μικρή εκτίμηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής, μάλλον υποκριτική, όταν αναμειγνύονται κάμερες, social media, και γενικώς διαμαρτυρίες ικανής μερίδας του πληθυσμού. Όταν όμως καλύπτονται τα κενά περιέργειας του πλήθους και το ενδιαφέρον ξεφουσκώνει, ακόμη κι αυτή η υποκριτική αναγνώριση της αξίας ενός Ανθρώπου αποσύρεται σχεδόν πάντοτε απότομα.

     Όμως, επιτέλους, πρώτα πρώτα κύριοι και κυρίες, υπεύθυνοι αλλά ανεύθυνοι, και μετά όλοι εμείς που κινούμαστε στο δρόμο, κάθε Άνθρωπος που χάνεται στην άσφαλτο είναι ανεπανάληπτος και ανεκτίμητος, ιδίως για τους δικούς του Ανθρώπους. Ένας Άνθρωπος όμως που μπορείς και Τον βλέπεις και μπορείς και ακούς τα λόγια Του, που νιώθεις την ανάσα Του και το άγγιγμά Του, ένας Άνθρωπος συνεχώς κοντά σου ή που ακόμη Τον περιμένεις, πώς μπορεί αυτός ο Άνθρωπος να είναι απλώς ένας αριθμός; 

Βαγγέλης Δήμας, εκπαιδευτικός μέλος της κίνησης ΠΕΖΗ

Υ.Γ. Χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από:

 1. Υπουργική απόφαση ΦΕΚ τεύχος Β 2448, 19/6/2020

 2. Νόμος 4784/2021 – ΦΕΚ 40/Α/16-3-2021

 3. «Η Ταχύτητα σκοτώνει», φυλλάδιο του συλλόγου SOS ΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ που μπορείτε να δείτε: ΕΔΩ

Παιδική Εφηβική βιβλιοθήκη Κερατέας Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Η Παιδική Εφηβική βιβλιοθήκη Κερατέας δημιουργήθηκε από μια ομάδα 30 γονέων που πήρε στη συνέχεια την ονομασία «Συνεργασία για τα παιδιά της Κερατέας», στη μνήμη της Ματίνας Ιατρού που χάθηκε άδικα από τη ζωή τον Ιούνιο του 2004 σε ηλικία 4 ετών, εξαιτίας ενός ασυνειδήτου οδηγού μηχανής. Ο συνθέτης – τραγουδιστής Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος που την ήξερε και την αγαπούσε, έγραψε το τραγούδι «Ματίνα», το οποίο περιλαμβάνεται στο πρώτο του CD. (Για τη Ματίνα μας: ΕΔΩ)

Η Παιδική Εφηβική βιβλιοθήκη Κερατέας απευθύνεται κυρίως σε μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου, αλλά και σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και εμπλουτίζεται συνεχώς με νέα βιβλία, εγκυκλοπαίδειες, επιτραπέζια παιχνίδια. Επίσης οι ενήλικες μπορούν να βρουν μυθιστορήματα, ποίηση, μελέτες, λευκώματα, τουριστικούς οδηγούς, περιοδικά. Η βιβλιοθήκη είναι δανειστική και λειτουργούσε Δευτέρα – Παρασκευή 16:30 – 20:30 και το Σάββατο 11:00 – 13:00. (Δείτε τη σελίδας της στο facebook: ΕΔΩ)

Η βιβλιοθήκη στεγάζεται  στο ισόγειο του αρχοντικού Δροσοπούλου ένα κτίριο απλής νεοκλασικής μορφής,  που κτίστηκε το 19ο αιώνα από τον Δήμαρχο Δροσόπουλο συνεργάτη του Σερπιέρι, Από το 2009 ανήκει στο Δήμο Κερατέας. Στον 2ο όροφο του στεγάζεται το Δημοτικό Ωδείο «Δημήτρης Νικολάου»

Η 2α  Απριλίου κάθε χρόνου, ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, γιορτάζεται σαν  η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.

 Σε όλες τις χώρες τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκάριοι, οι εκδότες, οι εκπαιδευτικοί, γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή μέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για το βιβλίο και το διάβασμα.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου πραγματοποιήθηκε από την υπεύθυνη της βιβλιοθήκης Μελίνα Τσανακτσή μια διαδικτυακή παρουσίαση της σε σχολεία της Κερατέας. Την παρουσίαση μπορείτε να δείτε σε συνέχεια σε δυο pdf (δυστυχώς το blog μας δεν έχει τη δυνατότητα ανάρτησης power point).

#Love 30: 6η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας Ηνωμένων Εθνών

Ετικέτες

Η βδομάδα 17 έως 23 Μαίου 2021 θα αποτελέσει την 6η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Εθνών (UNGRSW). Το θέμα της θα είναι το όριο ταχύτητος 30km/h στους αστικούς δρόμους, εκεί όπου οι άνθρωποι περπατούν, ζουν και παίζουν, με σύνθημα: Δρόμοι Ζωής –Streets for Life και hashtag # Love30 (ή # Love20 εκεί όπου η ταχύτητα υπολογίζεται σε μίλια). Υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι το όριο των 30 km/h στους δρόμους σώζει ζωές, ιδιαίτερα των ευάλωτων χρηστών του οδικού δικτύου, πεζών, ποδηλατών, παιδιών και νέων, και επιπλέον παράγει σημαντικά περιβαλλοντικά και άλλα οφέλη.

Παρά την ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί παγκόσμια λόγω της πανδημίας, οι οργανώσεις που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των θυμάτων, την οδική ασφάλεια, την βιώσιμη κινητικότητα, την επανάκτηση και διεύρυνση του δημόσιου χώρου θα δραστηριοποιηθούν ιδιαίτερα αυτή την εβδομάδα για να διεκδικήσουν δεσμεύσεις για τα 30 km/h.

Η συζήτηση για τις ζώνες ήπιας κυκλοφορίας έχει ξεκινήσει ουσιαστικά από τις αρχές του αιώνα και ήδη από το 2010 και μετά πολλές Ευρωπαικές και Αμερικανικές πόλεις έχουν προχωρήσει στην ανάπτυξη όλο και μεγαλύτερων ζωνών ήπιας κυκλοφορίας με αρκετές μάλιστα να κατεβάζουν ακόμα περισσότερο το όριο στα 20 Km/h. Παράλληλα υπάρχουν πόλεις που εφάρμοσαν την εκτεταμένη πεζοδρόμηση ολόκληρου του κέντρου τους (πχ Λουμπλιάνα/Σλοβενία) ή απαγόρευσαν σχεδόν ολοκληρωτικά το αυτοκίνητο (πχ Ποντεβέδρα/Ισπανία).

Στη χώρα μας στις 10 Μαρτίου 2021 η κυβέρνηση, ανατρέποντας όσα η ίδια είχε διακηρύξει ένα μήνα πριν περί θέσπισης του ορίου των 30 km/h, αποφάσισε δια νόμου ότι το όριο ταχύτητας στις περιοχές κατοικίας θα παραμείνει στα 50 km/h (Νόμος 4784/21). Η απόφαση αυτή υποσκάπτει κάθε προσπάθεια για την προώθηση της οδικής ασφάλειας και αποτελεί διαρκή απειλή για τους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου.

Η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας του ΟΗΕ αποτελεί μια ευκαιρία για όσους ενδιαφέρονται πραγματικά για τον δραστικό περιορισμό των θυμάτων στο δίκτυο της κυκλοφορίας να θέσουν επιτακτικά το ζήτημα της θέσπισης του ορίου των 30 km/h στις κατοικημένες περιοχές.

Ο SOS Tροχαία Εγκλήματα θα αναλάβει σχετική πρωτοβουλία συντονισμού κάθε ενδιαφερόμενου φορέα. Παράλληλα στη διάρκεια της εβδομάδας θα πραγματοποιήσει διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα τα Δικαιώματα των Παιδιών στο Δημόσιο χώρο και την Κυκλοφορία ζήτημα εξαιρετικά οδυνηρές επιπτώσεις και άμεσα σχετιζόμενο με την θέσπιση και την επιτήρηση των ζωνών ήπιας κυκλοφορίας.

Αναλυτικά ενημέρωση από τον ΟΗΕ: ΕΔΩ