Φονεύσιμοι και με το Νόμο!

Ετικέτες

Mère et enfant, Pablo Picasso 1907

Η ζωή που δεν αξίζει να βιωθεί! Μέσα σε νομοθετικό πλαίσιο και μέσα σε μια υποκριτική εξύμνηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής και της διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου από όλους τους πολιτειακούς θεσμούς.

Μέσα σ αυτό το αξιακό πυροτέχνημα υπάρχει μια ωμή πραγματικότητα.

Η ζωή που δεν αξίζει να βιωθεί. Είναι η ζωή που η αφαίρεση της δεν τιμωρείται από το νόμο!

Που χωρίς να υπάρχει βεβαίως μια παρότρυνση για την αφαίρεση της υπάρχει όμως μια διαβεβαίωση επίσημη, δικαστική, πως ότι κι αν συμβεί, «αυτό» δεν έχει συνέπειες…

Αυτή την κατάσταση βιώνουν αρκετές κοινωνικές ομάδες. Μία απ αυτές, πολυπληθής ομάδα, με χιλιάδες νεκρούς στους δρόμους της χώρας και εκατομμύρια νεκρούς στους δρόμους του κόσμου, αφανισμένη και αφανής κάτω από το πέπλο του πένθους, προσπαθεί να κάνει τη φωνή της (οργής και απόγνωσης) να ακουστεί.

Που όμως πνίγεται μέσα στον θόρυβο των κινητήρων, των εξατμίσεων, των τσαλακομένων λαμαρίνων και της πάγιας συγκάλυψης από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς εξουσίας.

Όλος αυτός ο θόρυβος για την οδική ασφάλεια από Υπηρεσίες, Οργανισμούς, Επιτροπές, Διαβουλεύσεις επι διαβουλεύσεων για τον έλεγχο υποτίθεται της άγριας φονικότητας στους δρόμους, υποσχέσεις, διαψεύσεις δεκαετιών, όλα αυτά, για να αποτρέψουν τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση στην οποία περιήλθαν (στριμώχτηκαν). Για να μην τεθεί ανοιχτά το ζήτημα: Η ζωή που δεν αξίζει να βιωθεί και γι αυτό ή αφαίρεση της δεν τιμωρείται από τον Νόμο.

Ποιος αποφάσισε γι αυτό; Ποιοι είναι αυτοί που θα κατηγοριοποιηθούν ως φονεύσιμοι και που η θανάτωση τους δεν είναι κολάσιμη ποινικά;

Το ζήτημα πια που βοά που δεν μπορούν να το κρύψουν κάτω από το χαλί – η αιματοχυσία ξεχείλισε- είναι ότι: η νομοθεσία που αφορά στα θανατηφόρα τροχαία, επι της ουσίας τα έχει αμνηστεύσει.

Όλα ανεξαιρέτως τα θανατηφόρα και με βαρειά πολυτραυματίες τροχαία, παραπέμπονται ως φόνοι και τραυματισμοί εξ αμελείας και εκδικάζονται σε Πλημμελειοδικεία.  Οι ποινές είναι πάντα 1,5 εως 3-4 χρόνια το πολύ, πάντα με τριετή αναστολή ή εξαγορά.

Επί 100 χρόνια, από τότε που κυκλοφόρησαν τα πρώτα αυτοκίνητα στην Ελλάδα μέχρι σήμερα με τον κακοήθη πολλαπλασιασμό τους και τα χιλιάδες θύματα (νεκρούς και τραυματίες) και τις επιπλέον χιλιάδες πενθούντων, μετά από εκατοντάδες χιλιάδες δίκες για τροχαία εγκλήματα «σε βαθμό πλημμελήματος» δεν υπάρχει ούτε ένας δράστης που να πήγε φυλακή έστω για ένα μήνα. Ούτε ένας! Ούτε ένας δεν τιμωρήθηκε κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Αν υπάρχει ένας στη διάρκεια του αιώνα του «Ιερού Κινητήρα» ας ανακοινωθεί!

Πολύνεκρα τροχαία= Κατά συρροή πλημμελήματα! Έτσι που να ακούγεται ρεαλιστική ή σαρκαστική φράση, αν θέλεις να σκοτώσεις κάποιον χωρίς συνέπειες, κάντο με αυτοκίνητο.

Τα επίπλαστα σκηνικά των Πλημμελειοδικείων κλείνουν το μάτι στον δράστη και ρίχνουν στάχτη στα μάτια των υπολοίπων για να μη δουν τον σύγχρονο Καιάδα που μέσα του ρίχνουν τους φονεύσιμους.

Αυτοί οι αγαπημένοι που έφυγαν αδίκως, εντάσσονται στην κατηγορία «φονεύσιμοι» μετά τη θανάτωση τους. Και πολύ πιο συγκεκριμένα τη θανάτωση τους  από τροχοφόρο. Αυτό το τελευταίο είναι το ειδικό στοιχείο που συγκροτεί αυτή την κατηγορία ανθρώπων. Διότι προηγουμένως δεν υπάρχουν άλλα κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους. Δεν είναι το φύλο, η ηλικία, το επάγγελμα, η καταγωγή, η ομορφιά, η μόρφωση κ.α.

Το συνεκτικό στοιχείο που τους κατηγοριοποιεί ως φονεύσιμους είναι ότι ο θάνατος τους επήλθε από όχημα . Και μόνο για το συγκεκριμένο τρόπο θανάτωσης ο Νόμος δεν προβλέπει τιμωρία. Σε κανένα άλλο είδος φόνου με κίνητρο λόγου χάρη κτηματικές διαφορές, ερωτική αντιζηλία, «τακτοποίηση» λογαριασμών κλπ δεν αποδίδεται ο χαρακτηρισμός «φόνος εξ αμελείας» και μάλιστα εκ των προτέρων! Θανατηφόρο τροχαίο; = φόνος εξ αμελείας. Θα οριστεί τακτική δικάσιμος! Πηγαίνετε!

Ένα τεράστιο Γιατί προς τον Ουρανό, δεν έχει απάντηση. Στην κυρίαρχη αντίληψη της εξουσίας, στο: «Όποια κι αν είναι η ερώτηση, ο Άνθρωπος είναι η απάντηση», αυτό δεν υπάρχει.

Για την κυριαρχία, στο «όποια κι αν είναι η ερώτηση, το αυτοκίνητο είναι η απάντηση» μέσω της νομοθεσίας. Χάρις σ΄αυτή την επιλογή, υπέρ του οχήματος, έχει επιβληθεί στην κοινωνία επι 100 συναπτά έτη, μια κατάσταση εξαίρεσης.

Κατάσταση εξαίρεσης.

Εξαιρούνται από τον νόμο περί ανθρωποκτονίας ή πρόκληση βαρειάς σωματικής βλάβης, τα θύματα των τροχαίων. Εξαιρούνται από τον νόμο αυτό που απαγορεύει το φόνο και την μη αναστρέψιμη σωματική βλάβη (μόνιμη αναπηρία) και τιμωρεί αυστηρά τους παραβάτες. Εξαιρούνται από αυτόν το νόμο που προστατεύει τις ζωές των ανθρώπων. Διότι αυτός ο νόμος περί ανθρωποκτονίας δεν ενεργοποιείται γι αυτούς, δεν τιμωρεί τους παραβάτες – δολοφόνους.

Τα θύματα των τροχαίων δεν έχουν πρόσβαση στην επίκληση του νόμου αυτού που θεωρεί τον φόνο κακούργημα και γκετοποιούνται  σε χαμηλότερη δικαστική βαθμίδα που δικάζει υποθέσεις χαμηλής εγκληματικότητας, πλημμεlληματικού χαρακτήρα.

Λόγω της εξαίρεσης από την προστασία και την πρόληψη που παρέχει αυτός ο νόμος, κάποιοι άνθρωποι, κάποιες χιλιάδες ανθρώπων κάθε χρόνο είναι φονεύσιμοι, δηλαδή αυτοί που θα σκοτωθούν στην άσφαλτο.  Γιατί όταν η εξαίρεση αυτή γνωστοποιείται στην κοινωνία μέσω της δικαστικής εξουσίας, με αποφάσεις δικαστηρίων (σκότωσες, εγκατέλειψες, προκάλεσες βαρειά σωματική βλάβη. Δεν υπάρχει πρόβλημα αυτά είναι πλημμελήματα). Τότε κάποιοι άνθρωποι θα παραδοθούν στην ανεξέλεγκτη βία της οδικής κυκλοφορίας.

Τότε όλες οι πανηγυρικές διακηρύξεις των Υπερεθνικών Οργανισμών περι δικαιωμάτων του ανθρώπου – πολίτη κατακρημνίζονται σ έναν ειδικό Καιάδα της Δημοκρατίας που κρατά σε κατάσταση εξαίρεσης ανθρώπινες ζωές για την διατήρηση του αυτοκινήτου στο απυρόβλητο.

Το σύμβολο των συμβόλων του κύρους και της δύναμης, κι από τη στιγμή που έγινε μαζικό καταναλωτικό προιόν, το μέσον ανταγωνισμού και διαγκωνισμού για την επικράτηση στο πεδίο της καθημερινής μιζέριας.

Η επίμονη και ανυποχώρητη χειραγώγηση της συνείδησης της κοινωνίας επι δεκαετίες, οδήγησε τους ανθρώπους σε μια παθητική αποδοχή, ότι στο χρηματιστήριο των αξιών – όπως λένε- η ζωή τους κρίθηκε περιττή και η αφαίρεση της αντιστοιχήθηκε στο Δίκαιο σαν πλημμέλημα.

Πίσω από κάθε κατάσταση εξαίρεσης κρύβεται το έγκλημα.

Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα! Ο πιο απαξιωτικός θάνατος. Ασύλληπτος! Αδιανόητος! Αυτή που την/τον/τους αγαπούσαν καταποντίζονται βουβοί σ ένα απύθμενο ναυάγιο, «για ένα πλημμέλημα, για μια αμέλεια»! Πεισμένοι κατά βάθος ότι  ήταν λαθρεπιβάτες στη ζωή. Άνθρωποι απαξιωμένοι που ξέρουν ότι η Δικαιοσύνη τους έχει κρίνει εκ των προτέρων αμελητέους.

Γιατί η παγίδα του Νόμου περί φόνου εξ αμελείας έχει στηθεί πριν ακόμα φονευθούν αυτοί και άλλοι μετά απ αυτούς που θα ακολουθήσουν γιατί αυτό είναι σίγουρο πως θα συμβεί (η Στατιστική ξέρει τον μελλοντικό αριθμό των νεκρών και των αναπήρων σε όλες τις πόλεις του κόσμου). Κι οι στρατιές των φονεύσιμων αυξάνονται, αφού πρώτα τους αφαιρείται η ιδιότητα του πολίτη. Εφ΄όσον απεκδύονται  εκ των  προτέρων (πριν αξιολογηθούν δικαστικά τα στοιχεία) του δικαιώματος να κριθεί και να τιμωρηθεί από τον νόμο, το έγκλημα που θα συμβεί σε βάρος τους. Τους αφαιρέθηκε το πιο βασικό δικαίωμα του πολίτη να αξιολογείται η ζωή του άξια να βιωθεί και να προστατεύεται από τον νόμο περί ανθρωποκτονίας.  Αν το δικαίωμα στη ζωή δεν είναι υπερασπίσημο όλα τα άλλα δικαιώματα που προσδίδουν την ιδιότητα του πολίτη είναι δευτερεύοντα. Διότι έτσι ο άνθρωπος περιέρχεται στην κατάσταση  της Γυμνής ζωής. Μόνο σαν Βιολογική οντότητα. Και το μόνο που τον προσδιορίζει σαν άνθρωπο, είναι απλά ότι έχει γεννηθεί άνθρωπος.

Η Γυμνή Ζωή είναι φονεύσιμη.

Αυτή η κατάσταση κοινοποιείται στην κοινωνία με πολλούς τρόπους. Η πληροφορία διαχέτεται παντού σε όλες τις συνειδήσεις. Η ατιμωρησία.

Ορισμένοι την πληροφορία την διαβάζουν έτσι: «να είσαι πάντα ο κυνηγός, ποτέ το θήραμα»*. Οι άλλοι «αυτοί που χρειάστηκε να κρατήσουν τον κεραυνό με γυμνά χέρια», πολλοί απ αυτούς ηττημένοι εκ των προτέρων, αντί να σηκωθούν όρθιοι και να δείξουν τον ένοχο (τους ηθικούς αυτουργούς) δείχνουν τη Μοίρα.

Στις προσπάθειες κάποιων συλλογικοτήτων να μετατρέψουν αυτή την αδρανή δύναμη των πενθούντων σε δύναμη πίεσης για την κατάργηση της κατάστασης εξαίρεσης, βρίσκονται απέναντι σε συντετριμένους ανθρώπους που δεν πιστεύουν πια στην Δικαιοσύνη. Περισσότερο πιστεύουν στην ματαιότητα αυτού του κόσμου. Τους κατακλύζει η  απογοήτευση γιατί οι όποιες προσπάθειες δεν έχουν αποτέλεσμα. Γιατί αυτός ο κακόβουλος νόμος που ονομάζει όλους τους φόνους από τροχαίο, πλημμελήματα, στέκει εκεί 100 χρόνια τώρα, αγέρωχος, αμετακίνητος με μια μεταφυσική ισχύ! Σαν τις πλάκες του Μωυσή! Αμετάβλητος μέσα στις δεκαετίες, ενώ όλα γύρω μεταβάλλονται.

Στην χώρα μας καθημερινά κηδεύονται άνθρωποι κυρίως νέοι, με αιτία θανάτου το τροχαίο. Ούτε τους καταμετρούν πια σωστά. Γι αυτούς που πεθαίνουν λίγες μέρες μετά, στη εντατική, βάζουν άλλες αιτίες θανάτου (ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, πνευμονική εμβολή κα) για να μην καταμετρηθούν στους φονεύσιμους. Θύματα μιας θεσμικής βίας, θύματα του Νόμου, «φόνος εξ αμελείας». Ο νόμος αυτός είναι ένα φονικό όπλο κρυμμένο κάτω από τον μανδύα του κράτους. Υπεύθυνος για την ασυδοσία της βίας στους δρόμους. Χάρις σ αυτόν τον νόμο ο φόνος στην άσφαλτο επιτρέπεται! Ποιες δυνάμεις τον κρατούν αμετάβλητο και απαραβίαστο; Όσοι νοιώσανε την ανάσα του στο σβέρκο τους αρχίζουν και καταλαβαίνουν ότι σ αυτόν στηρίζονται ισχυρά συμφέροντα που οδηγούν στην συσσώρευση του αμύθητου πλούτου και την απόλυτη κυριαρχία.

Αυτή η κατάσταση εξαίρεσης, ειδικά για τον θάνατο στην άσφαλτο, αναδεικνύεται εντυπωσιακά από κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις όπως:

  • Την επόμενη της αποκάλυψης ενός ηλεκτρονικού σκανδάλου, ο υπουργός Δικαιοσύνης δηλώνει: Από αύριο η εκδικητική πορνογραφία είναι κακούργημα. Και σωστά! Τόσο απλό ήταν!
  • Τα φιλοζωικά σωματεία με τις κινητοποιήσεις τους σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα πέτυχαν ώστε: η θανάτωση ή ο βασανισμός ζώου, να τιμωρείται ως κακούργημα. Και σωστά!

Η θανάτωση και η βαρειά σωματική κακοποίηση του ανθρώπου εξακολουθεί να τιμωρείται  ως πλημμέλημα. Ως πότε; 

Ισμήνη Τσούτσια -Κουβίδη

(Βασικό βιβλίο αναφοράς: Homo Sacer, Giorgio Agaben)

*Διαφήμιση της BMW στην Ελλάδα που διακόπηκε με παρέμβαση του SOSTE (ΕΔΩ)

Υ.Γ. Το αυτοκίνητο για το οποίο μιλάμε, δεν είναι το αυτοκίνητο εργαλείο που πάμε στη δουλειά ή εκδρομές το Σαββατοκύριακο.

Είναι κάτι άλλο. Ένα κέλυφος φτιαγμένο από όνειρα, φθόνο, επιθετικότητα, φαντασιώσεις για μια υπέρβαση της πραγματικότητας προς μια ελευθερία χωρίς όρια, αισθήματα παντοδυναμίας κλπ. Και στο εσωτερικό αυτού του κελύφους, ένα βιολογικό όν εύθραυστο και εφήμερο.

Αυτό το αυτοκίνητο είναι αποτέλεσμα διαρκών αλληλεπιδράσεων του εσωτερικού χώρου με το κοινωνικό, πολιτιστικό, πολιτικό, ιδεολογικό περιβάλλον. Είναι το αυτοκίνητο που αγαπούν με πάθος και το υπερασπίζονται με όλα τα μέσα οι εμπνευστές του. Το έκαναν σήμα κατατεθέν της «ανάπτυξης» και τον θάνατο που σκορπάει γύρω το ονόμασαν παράπλευρες απώλειες.

Οι ιερείς αυτής της θρησκείας, οι δικαστές, μετά από ένα «απεταξάμην» «Δεν νομοθετούμε εμείς – αυτός είναι ο Νόμος» επαναλαμβάνουν αυτό που όλοι ξέρουν ότι θα ακούσουν:

«Φόνος εξ αμελείας». Αυτό είναι το μεγάλο σκάνδαλο τελικά!

-Μαμά σου μιλάω….γιατί να το κάνουν αυτό στο μπαμπά;

Ετικέτες

Στο εξαιρετικά σοβαρό θέμα της οδήγησης από υπερήλικες οδηγούς, συχνά με σοβαρά προβλήματα υγείας αναφέρεται με επιστολή της η σύζυγος του 39χρονου οδηγού μοτό Στέλιου Μπουσδούκου που έχασε τη ζωή του στις 5 Ιανουαρίου 2022 στην περιοχή του Μώλου Φθιώτιδας απο υπερήλικα οδηγό ΙΧ που έστριψε κάθετα στο δρόμο (ΕΔΩ). Δυστυχώς στη χώρα μας το ενδιαφέρον της πολιτείας εξαντλείται στο πώς θα οδηγούν όλο και περισσότεροι, όλο και σε μικρότερες ηλικίες. Το θέμα ηλικιωμένοι και οδήγηση δεν την απασχολεί καθόλου θεωρώντας πως με κάποιες υποτυπώδεις ιατρικές εξετάσεις, που είναι συζητήσιμο αν κι αυτές διενεργούνται, ο καθένας είναι ελεύθερος να οδηγεί και ότι ήθελε προκύψει…. Έτσι κι αλλιώς οι ζωές των θυμάτων δεν μετράνε.

Θα περιμένουμε και θα ενημερώσουμε για την όποια απάντηση.

Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου του νόμου Φθιώτιδας,

5 Ιανουαρίου 2022 και ώρα 19:17 ο χρόνος σταμάτησε για πάντα για μένα και τον ανήλικο γιο μου.

Ένας ηλικιωμένος κύριος, λένε μάλιστα πως υπέφερε από κάποιας μορφής άνοια, γυρίζοντας στο σπίτι του με την σύζυγό του, στέρησε για πάντα το χαμόγελο μας.

Έκοψε στα 39 του μόλις χρόνια το νήμα της ζωής του άντρα μου, Στέλιου Μπουσδούκου, ο οποίος γύριζε από το μεροκάματο που με κόπο έβγαζε για να συντηρήσει την οικογένειά μας.

Από εκείνη τη μέρα χάθηκε ο ήλιος μας ,το στήριγμα μας και κάθε νύχτα που ξαπλώνω να κοιμηθώ άκούω τον γιο μας να με ρωτάει:

-Γιατι μαμά;

-……….

-Μαμά σου μιλάω….γιατί να το κάνουν αυτό στο μπαμπά;

-………..

-Που έφταιξε ο μπαμπάς μαμά;

-Πουθενά παιδί μου!

-Τότε γιατί μαμά; Γιατί τον σκότωσαν;

-Αφού δεν έφταιξε πουθενά γιατί τον σκότωσαν;

-…………σταμάτησα πάλι να μιλάω όχι γιατί δεν είχα δύναμη αλλά γιατί δεν ήξερα τι να του απαντήσω!

Και τι να του πω;

Πως δυστυχώς οι νόμοι είναι έτσι;

Πως θεωρούμε έγκλημα μόνο όταν ένας άνθρωπος κρατάει μαχαίρι και πιστόλι;

Γιατί ο κόσμος ξεχνάει;

Γιατί ο πολιτικός κόσμος ασχολείται με τα άλλα τα «σοβαρά» ;

Πως πάντα τη πληρώνει ο αθώος;

Πως ο κανόνας του παιχνιδιού είναι να πονάνε κάποιοι για τα λάθη άλλων;

Προτίμησα να μη του πω τίποτα να μη βάλει μίσος μέσα του και θυμό.

Προσπάθησα να επαναφέρω τη σκέψη μου στη πραγματικότητα……να ξανά στα αυτιά μου ένα ακόμη ΓΙΑΤΊ!!!

-Γιατί να οδηγάει αυτός ο άνθρωπος μαμά;

Τελικά καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα νόμιζα!

-Γιατί του το επέτρεπαν παιδί μου!

-Ποιοι του το επέτρεπαν μαμά;

-………..ξανά σιωπή ξανά απορροφημένη στις σκέψεις μου!

-Μαμά σε ρωτάω ποιοι του το επέτρεπαν;

-Που είναι όλοι αυτοί τώρα μαμά να δουν πόσο πονάω;

Να με κοιτάξουν στα μάτια και να μου πουν πως πρέπει να ζω χωρίς τον μπαμπά μου γιατί εμείς αδιαφορήσαμε γιατί εμείς το επιτρέψαμε;

-Που είναι όλοι αυτοί τώρα μαμά;

Σήμερα, λίγο πριν τελειώσω αυτό το γράμμα που βγαίνει από καρδιάς διάβασα πως  ακόμα μια ατυχή γυναίκα έπεσε θύμα του ίδιου του ηλικιωμένου συζύγου της που κρατούσε το «όπλο» στα χέρια του, το αυτοκίνητο του δηλαδή με το νόμιμο και σε ισχύ δίπλωμα οδήγησης. Πριν λίγο καιρό ήταν ένας ακόμη νέος και μετά μια ακόμη έφηβη.

Σας παρακαλούμε δείτε τους νόμους λίγο πιο σοβαρά….. αλλάξτε τους!!!

Είναι εγκληματικό να οδηγούν ηλικιωμένοι και ακατάλληλοι άνθρωποι!

Τι άλλο πρέπει να γίνει για να καταλάβετε ότι γίνονται ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ;

Ότι φεύγουν άνθρωποι άδικα;

Δεν ξέρουμε ποιος θα είναι ο επόμενος δυστυχώς….σας παρακαλώ κάντε να μην υπάρξει επόμενος!!!

Ασχοληθείτε με την αλλαγή επιτέλους, του νομοθετικού πλαισίου που επιτρέπει την οδήγηση ακόμη και σε αυτές τις ηλικίες.

Ρίξτε φως στον τρόπο που ανανεώνονται άδειες οδήγησης στους ηλικιωμένους και επιτέλους απαγορεύστε τις μετά από κάποια ηλικία!

Ξέρω πως ο Στέλιος δεν θα γυρίσει πίσω, αλλά και μια ζωή να σωθεί με την δημόσια έκκληση μου θα νιώθω ο πιο τυχερός άνθρωπος στη γη.

Με εκτίμηση

Φωτεινή Κρυστάλλη, σύζυγος Στέλιου Μπουσδούκου    8/4/2022

 Ριζούπολη: Πόσοι νεκροί απαιτούνται για την εκπόνηση κυκλοφοριακής μελέτης;

Ετικέτες

Με αφορμή τα διαδοχικά θανατηφόρα στη Λεωφόρο Ηρακλείου ο Σύλλογος «Πολίτες της Ριζούπολης»  απευθύνθηκε για μια ακόμα φορά στις 28/3/2022 στην Περιφέρεια Αττικής και στο Δήμο Αθηναίων  επανερχόμενος στο αίτημα  για εκπόνηση κυκλοφοριακής μελέτης. Διαβάστε το κείμενο και θαυμάστε τις μέχρι σήμερα απαντήσεις και δράσεις της Περιφέρειας και του Δήμου Αθηναίων. Όχι τα τροχαία δεν πέφτουν από τον ουρανό.

Σύλλογος «Πολίτες της Ριζούπολης»

Α.Π. 252/ 28/03/2022

ΘΕΜΑ: Με αφορμή ένα ακόμη τροχαίο δυστύχημα:  Στους πόσους νεκρούς θα εισακουστεί το αίτημά μας για εκπόνηση κυκλοφοριακής μελέτης και μελέτης άρσης επικινδυνοτήτων στη γέφυρα της Λ. Ηρακλείου, στο ύψος του γηπέδου της Ριζούπολης;

ΠΡΟΣ: Περιφέρεια Αττικής –υπόψιν περιφερειάρχη, κ. Γ. Πατούλη,  Δ/νση Τεχνικών Έργων Περιφέρειας Αττικής, Δήμο Αθηναίων – Δήμαρχο Αθηναίων, κ. Κ. Μπακογιάννη.  Πρόεδρο και μέλη 5ης Δημοτικής Κοινότητας  Δ. Αθηναίων

ΚΟΙΝ.: Δημοτικές παρατάξεις «Ανοιχτή πόλη», «Αθήνα είσαι εσύ», «Λαϊκή Συσπείρωση Αθήνας» Περιφερειακές παρατάξεις «Δύναμη Ζωής», «Ανεξάρτητη Αυτοδιοίκηση Αττικής», «Λαϊκή Συσπείρωση Αττικής»

Αγαπητοί/τές κύριοι/ρίες,

Τα ξημερώματα (στις 01:25) της 17ης Μαρτίου συνέβη ένα ακόμη τροχαίο δυστύχημα στην κορυφή της γέφυρας της Λ. Ηρακλείου, στο ύψος του γηπέδου της Ριζούπολης, στο οποίο έχασε τη ζωή του ένας μοτοσικλετιστής. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αντιθέτως, μπορεί να θεωρηθεί αναμενόμενο επακόλουθο της αδιαφορίας που επιδεικνύουν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Ο Σύλλογός μας έχει πολλές φορές εκφράσει την ανησυχία του για τα συχνά ατυχήματα που συμβαίνουν στο συγκεκριμένο σημείο:

  • Στις 04/10/2020, με αφορμή παρόμοιο περιστατικό, σας αποστείλαμε το με Α.Π.138 έγγραφό μας στο οποίο επισημάναμε της «ανάγκη άμεσου κυκλοφοριακού σχεδιασμού και παρεμβάσεων για την ασφαλή διέλευση οχημάτων και πεζών» από τη γέφυρα της Ριζούπολης.
  • Στις 09/02/2021 η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Περιφέρειας Αττικής μας έστειλε το με Α.Π.108918 έγγραφο, με τίτλο «Απόψεις σχετικά με το αίτημα για εκπόνηση συγκοινωνιακής μελέτης και μελέτης άρσης επικινδυνοτήτων της Λ. Ηρακλείου, στην περιοχή της Ριζούπολης του Δήμου Αθηναίων». Η μόνη παρατήρηση που σχετιζόταν με το αίτημά μας ήταν ότι «Η διατομή της γέφυρας είναι διπλής κατεύθυνσης με ένα κλάδο κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, που από άποψη κυκλοφοριακού φόρτου είναι παραδεκτός». Το έγγραφο καταλήγει με την έκκληση προς τον Δήμο Αθηναίων «να σφραγίσει τις δύο εισόδους εκατέρωθεν της γέφυρας» ώστε να αποτραπεί η διέλευση πεζών από την άτυπη διάβαση που υπάρχει στην κορυφή της, «μέχρι την λήψη νεότερων αποφάσεων από την Περιφέρεια Αττικής».
  • Ο Σύλλογός μας απάντησε άμεσα με το Α.Π.143/09.02.2021 έγγραφο, με το οποίο διαμαρτυρόμαστε για την απουσία ουσιαστικής αναφοράς στο κυρίως πρόβλημα: «Τι γίνεται, όμως. Με τη συγκοινωνιακή μελέτη που ζητήσαμε; Ούτε κουβέντα! Για τα οχήματα είναι όλα εντάξει; Τα τροχαία ατυχήματα, ακόμη και δυστυχήματα που συμβαίνουν σχεδόν καθημερινά στη γέφυρα της Ηρακλείου, είναι ατυχείς συμπτώσεις; Καλύπτει ο παμπάλαιος σχεδιασμός της γέφυρας τις σύγχρονες ανάγκες της περιοχής; Αν ναι. Γιατί παρατηρείται καθημερινό μποτιλιάρισμα και εκνευρισμός στο σημείο αυτό;». Ταυτόχρονα, ως προς το σφράγισμα των εισόδων, επισημάναμε τον κίνδυνο να εφαρμοστεί η λύση «πονάει κεφάλι-κόψει κεφάλι» και οι είσοδοι να ξεχαστούν σφραγισμένες για την επόμενη δεκαετία».
  • Λίγες ημέρες μετά, ο Δήμος Αθηναίων έλυσε το πρόβλημα σφραγίζοντας τις εισόδους στις σκάλες. Ούτε σαφέστερη σήμανση, ούτε εντονότερες προειδοποιήσεις προς τα οχήματα, ούτε βέβαια αναφορά σε μελέτες κ.λπ. …
  • Στις 26/04/2021, με το Α.Π.173 έγγραφό μας, απαιτούσαμε το «άμεσο ξήλωμα των άθλιων λαμαρινοκατασκευών που κλείνουν την είσοδο των πεζών στις σκάλες της γέφυρας της Λ. Ηρακλείου», επισυνάπτοντας βίντεο με μαθητές να σκαρφαλώνουν πάνω από τις λαμαρίνες για να πάνε στα σχολεία και στις καθημερινές δραστηριότητές τους. Και καταλήγαμε: «Τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται με λύσεις “του ποδαριού”. Μάλλον επιδεινώνονται! … Απαιτείται επείγουσα κυκλοφοριακή μελέτη για την πεπαλαιωμένη γέφυρα, τόσο για την ασφαλή διέλευση των οχημάτων όσο και για την ασφάλεια των πεζών. Εάν η Περιφέρεια και ο Δήμος συνεχίσουν να “κάνουν τα στραβά μάτια” σε αυτή την αδήριτη αναγκαιότητα, πολύ φοβόμαστε ότι θα θρηνήσουμε ακόμη περισσότερα θύματα». Δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε…
  • Στις 17/06/2021, με νέο έγγραφό μας προς την Περιφέρεια Αττικής και το Δήμο Αθηναίων (Α.Π. 192) ζητούσαμε «να ξηλωθούν επιτέλους οι επικίνδυνες λαμαρίνες στις σκάλες της γέφυρας της Λ. Ηρακλείου» καθώς και άμεση και οριστική λύση στα προβλήματα επικινδυνότητας που επισημάναμε. · Έκτοτε, καμία απάντηση για το ζήτημα από Περιφέρεια και ΔήμοΕν τω μεταξύ, η λίστα των νεκρών οδηγών, κυρίως δικυκλιστών, στη Λ. Ηρακλείου μεγαλώνει: Τη Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2019, 34χρονος μοτοσικλετιστής σκοτώνεται προσκρούοντας σε κολώνα φωτισμού. Την Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου, 21χρονος έχασε τη ζωή του όταν μηχανή συγκρούστηκε με αυτοκίνητο στη λεωφόρο Ηρακλείου, στο ύψος των γραφείων του ΚΚΕ. Πιο πρόσφατο θύμα της αδιαφορίας των αρμοδίων, ο νεκρός δικυκλιστής της 17ης Μαρτίου 2022 στην κορυφή της γέφυρας, για του οποίου τις συνθήκες θανάτου απευθύνει έκκληση για πληροφορίες η ΕΛΑΣ προς τους πολίτες. Και βέβαια, καθημερινά είναι τα λιγότερο σοβαρά ατυχήματα στο σημείο. Για μία ακόμη φορά, λοιπόν, απευθύνουμε το αίτημά μας, τόσο προς την Περιφέρεια Αττικής που έχει την αρμοδιότητα για την αρτηρία αυτή, όσο και προς το Δήμο που οφείλει να αναλάβει κάποια σχετική πρωτοβουλία εφόσον η Περιφέρεια κωφεύει: Η Λ. Ηρακλείου, στο τμήμα της από το Β΄ Νεκροταφείο ως το σταθμό του ΗΣΑΠ Περισσός είναι άκρως επικίνδυνη. Ιδιαίτερα η γέφυρα στο ύψος της Ριζούπολης, είναι κυριολεκτικά «σκοτώστρα». Για κάθε ζωή που χάνεται δεν φταίει μόνο «η κακιά η ώρα»! Ήρθε, επιτέλους η ώρα να αναλάβετε τις ευθύνες σας! Στη διάθεσή σας για όποια πληροφορία χρειαστείτε.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για το ενδιαφέρον σας.

28/03/2022

Με εκτίμηση, εκ μέρους του Δ.Σ. του συλλόγου «ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΡΙΖΟΥΠΟΛΗΣ»

Ο πρόεδρος Μαραγκός Ανδρέας,   η γ.γραμματέας Καπλάνη Σούλα

 

«ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΡΙΖΟΥΠΟΛΗΣ», Ερμωνάσσης 11, Ριζούπολη, 11142 ΑΘΗΝΑ.

Μεσολόγγι: Υγεία πάνω από όλα …και νέα αναβολή.

Ετικέτες

Νέα αναβολή πήρε σήμερα για τρίτη φορά η πρωτόδικη εκδίκαση της υπόθεσης του θανατηφόρου τροχαίου με θύματα την Στεφανία Μουλαρά και τον Άκη Κάκο που έγινε στις 14 Οκτώβρη 2018 στο Νιοχώρι Αιτωλοακαρνανίας. (ΕΔΩ)

Σύμφωνα με βεβαίωση απο το Κέντρο Υγείας Αιτωλικού, που προσκόμισε στο τριμελές Πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου ο συνήγορος του κατηγορουμένου, ο δράστης εμφάνισε την παραμονή της δίκης Οξεία Λοίμωξη του Αναπνευστικού.

Κατόπιν τούτου η εκδίκαση ματαιώθηκε και δόθηκε αναβολή. Μια νέα προσπάθεια (η τέταρτη) για την πρωτόδικη εκδίκαση θα επιχειρηθεί στις 12 Οκτωβρίου 2022.

 Υπενθυμίζουμε: πρώτος προσδιορισμός 20 Ιουνίου 2020, αναβολή, δεύτερος προσδιορισμός 24 Φεβρουαρίου 2021αναβολή, τρίτος προσδιορισμός 6 Απριλίου 2022

Αισίως η τέταρτη προσπάθεια θα συμπέσει με το κλείσιμο τεσσάρων χρόνων απο το φονικό συμβάν. Και μιλάμε μόνο για το πρωτόδικο…

Για τη Στεφανία και τον Άκη: 6 Απριλίου στο Μεσολόγγι.

Ετικέτες

Την Τετάρτη 6 Απριλίου 2022 στο τριμελές πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου θα εκδικαστεί (;) η υπόθεση του τροχαίου εγκλήματος με θύματα την Στεφανία Μουλαρά 29 ετών και τον Άκη Κάκο 29 ετών, που πραγματοποιήθηκε στο Νιοχώρι Αιτωλοακαρνανίας το ξημέρωμα της 14ης  Οκτώβρη 2018.

Ο δράστης, οδηγός ΙΧ, χωρίς άδεια οδήγησης, που σύμφωνα με τα αποτελέσματα εξετάσεων αίματος και ούρων από το εργαστήριο της ΕΛΑΣ οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ και ουσιών έριξε το αυτοκίνητο σε αρδευτικό κανάλι με αποτέλεσμα τον πνιγμό της Στεφανίας και του Άκη που επέβαιναν σ αυτό.

Ο δράστης «φυσικά» παραμένει από την πρώτη στιγμή ελεύθερος ενώ η υπόθεση ακολουθεί το «πεπρωμένο» των διαδοχικών αναβολών (πρώτος προσδιορισμός 20 Ιουνίου 2020, αναβολή, δεύτερος προσδιορισμός για τις 24 Φεβρουαρίου 2021αναβολή, τρίτος προσδιορισμός για τις 6 Απριλίου 2022…).

Τρία χρόνια και έξι μήνες μετά η υπόθεση πιθανόν να εκδικαστεί πρωτόδικα αν δεν βρεθεί και πάλι κάποιος λόγος αναβολής (καμιά αναβολή δεν προέκυψε από αίτημα των οικογενειών των θυμάτων).

Για το φρικτό αυτό έγκλημα η αρμόδια εισαγγελέας Πρωτοδικών απήγγειλε στο δράστη κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος, για ανθρωποκτονίες από αμέλεια κατά συρροή. Δίωξη επίσης έχει ασκηθεί σε βαθμό πλημμελήματος για οδήγηση χωρίς άδεια και οδήγηση υπο την επήρεια αλκοόλ και ουσιών.

Όσον αφορά στην οδήγηση χωρίς άδεια η κυβέρνηση, δείχνοντας πόσο αξιολογεί την επικινδυνότητα της, φρόντισε να παραγραφεί με το Άρθρο 63 του  Νόμου 4689/2020 – «Παραγραφή και παύση ποινικής δίωξης: «Παραγράφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των πλημμελημάτων, που έχουν τελεσθεί μέχρι και την 30.04.2020, κατά των οποίων ο νόμος, ως κύρια ποινή, απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος ή χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας ή σωρευτικά κάποιες από τις παραπάνω ποινές». Με το ίδιο άρθρο κινδυνεύουν με παραγραφή κι άλλες αξιόποινες πράξεις του δράστη αν το δικαστήριο κάνει δεκτή την εισαγγελική πρόταση.

Υπό την επήρεια αλκοόλ

Σύμφωνα με τα έγγραφα της δικογραφίας η  αιμοληψία για ανίχνευση αλκοόλ στο αίμα του δράστη έγινε πολύ καθυστερημένα, έξι ολόκληρες ώρες μετά το συμβάν (στις 11 πμ) οπότε διαπιστώθηκε συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα 0.7gr/L, που ξεπερνά τα νόμιμα όρια.  Δεν λαμβάνεται όμως καθόλου υπ όψιν ότι σύμφωνα με τους ρυθμούς μεταβολισμού του αλκοόλ που είναι αποδεκτοί από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα,  αυτό σημαίνει ότι έξι ώρες πριν –την ώρα του συμβάντος, η συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα του δράστη υπερέβαινε το 1,5gr/L γεγονός που από μόνο του εκτόξευσε στα ύψη την πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαίο συμβάν. Αυτή η συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα οδηγού εικοσιπενταπλασιάζει τον κίνδυνο εμπλοκής του σε τροχαίο συμβάν. Πολύ περισσότερο αυξάνει βέβαια όταν αυτή συνδυάζεται και με χρήση ουσιών. Τα τροχαία εγκλήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό και τα αυτοκίνητα δεν πέφτουν μόνα τους στα κανάλια.

Χρήση ουσιών

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της εξέτασης ούρων από το αρμόδιο δικαστήριο της ΕΛΑΣ ο δράστης βρέθηκε θετικός στο 11-nor-Δ9-tetrahydrocannabinol-9-9 carboxylic acid, ναρκωτική  ουσία της κατηγορίας των ψευδαισθησιογόνων- παραισθησιογόνων.

Ο νόμος 4139/2013 «περί εξαρτησιογόνων ουσιών» στο  Άρθρο 25 – Οδήγηση μεταφορικών μέσων   θεωρεί την πρόκληση θανατηφόρου τροχαίου από οδηγό υπό την επήρεια ουσιών σαν κακούργημα: «Αν από την πράξη αυτή προκλήθηκε θάνατος επιβάλλεται ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης μέχρι δέκα ετών». Ο νόμος αναφέρεται μονο στο ενδεχόμενο ενός θανάτου και όχι σε περισσότερους όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ούτε κάνει αναφορά στον συνδυασμό αλκοόλ και ουσιών.

Είναι απορίας άξιο πώς ο εκρηκτικός συνδυασμός όλων αυτών των παραγόντων, οδήγηση χωρίς άδεια , με χρήση ουσιών και λήψη αλκοόλ, που οδήγησε σε δυο φρικτούς θανάτους νέων ανθρώπων και άφησε πίσω του συντριμμένες δυο οικογένειες και ένα μικρό παιδί, την κόρη της Στεφανίας, στη σκέψη της κατηγορούσας αρχής κωδικοποιήθηκε στις πανομοιότυπες  για όλα τα τροχαία κατηγορίες: Πλημμέλημα –Ανθρωποκτονίες από Αμέλεια.

Αυτό που ζούμε σε κάθε δικαστήριο, ακόμα και στις πιο ακραίες περιπτώσεις πολύνεκρων τροχαίων εγκλημάτων είναι προκαθορισμένο μέσα από ένα νομικό πλαίσιο που όρισε η πολιτική εξουσία και διεκπεραιώνει η δικαστική, μέσα από μια πληθώρα νομοθετικών ρυθμίσεων έτσι που πάντα θα βρεθεί η κατάλληλη που θα λειτουργήσει  επ ωφελεία του δράστη.

Ο θύτης είναι ενώ τα θύματα ήταν. Αυτό το μήνυμα στέλνουν αυτοί που δεν χάνουν ευκαιρία να διατυμπανίζουν πως η ανθρώπινη ζωή αποτελεί απόλυτη αξία. Η ζωή των ζωντανών εννοούν και όχι οι ζωές που χάνονται.

Το έχουμε εισπράξει επανειλημμένα πως οι ζωές το δραστών έχουν απόλυτη αξία. Χθες ακόμα στα Χανιά ο οδηγός δράστης δυο φόνων 20χρονων παιδιών χωρίς άδεια κι αυτός, που τα χτύπησε τρέχοντας με 127 km/h  σ ένα δρόμο με όριο 40 km/h καταδικάστηκε για πλημμέλημα – ανθρωποκτονίες από αμέλεια, σε εξαγοράσιμη ποινή και με ανασταλτικό αποτέλεσμα μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Αυτό όταν σε άλλες χώρες αν συλληφθεί να τρέχει μ αυτή την ταχύτητα σε ένα τέτοιο δρόμο χωρίς να προκαλέσει τροχαίο θα οδηγηθεί στη φυλακή.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα καλεί κάθε συλλογικότητα και κάθε πολίτη που αγωνίζεται για την οδική ασφάλεια και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια να εκφράσει την αλληλεγγύη του στις οικογένειες της Στεφανίας και του Άκη που θα υποστούν μια βασανιστική διαδικασία σ ένα θέατρο του παραλόγου που έχει καταδικάσει ισόβια τα θύματα και αναζητεί εμμονικά τρόπους για να διασφαλίσει την ασυλία των δραστών.

Υποστηρίζει το αίτημα  της αναβάθμισης των κατηγοριών σε κακούργημα, χωρίς αυταπάτες πως είναι πιθανόν να συμβεί.

Εκτός…  εκτός κι αν το Πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου αποφασίσει να πραγματοποιήσει την Έξοδο από το φαύλο κύκλο που συντηρεί την αναπαραγωγή του τροχαίου εγκλήματος.

4 Απριλίου 2022

Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα 

 

Και όμως… από αμέλεια πήγαν τελικά κι ο Γιάννης με τη Στέλλα.

Ετικέτες

4 χρόνια, 7 μήνες και 13 μέρες μετά το θανάσιμο τραυματισμό του Γιάννη Στρογγυλού,της Στέλλας Μούσχου και του σκύλου τους έξω από το Πολυτεχνείο Κρήτης στις 17 Αυγούστου του 2017 εκδικάστηκε επιτέλους (μετά από αλλεπάλληλες αναβολές) πρωτόδικα η υπόθεση στο τριμελές Πλημμελειοδικείο Χανίων.

Για το πολύνεκρο συμβάν το δικαστήριο επέβαλε στο δράστη κατά συγχώνευση ποινή 6 ετών και 9 μηνών, εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ την ημέρα και αποφάσισε να του παράσχει αναστολή μέχρι την επανεκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο. Στο δράστη απαγορεύτηκε η οδήγηση μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.  Αν ο κατηγορούμενος αποφασίσει να εξαγοράσει την ποινή του θα πρέπει να πληρώσει ένα ποσόν περί τα 25.000 ευρω, η μη καταβολή του οποίου σύμφωνα με την τελευταία τροποποίηση (2021) του Ποινικού Κώδικα δεν οδηγεί σε έκτιση ποινής αλλά σε μεταβίβαση του χρέους στην Εφορεία…

Στον κατηγορούμενο είχαν αποδοθεί οι κατηγορίες: Ανθρωποκτονίας κατά συρροή από Αμέλεια, Διατάραξη των Συγκοινωνιών από Αμέλεια, Οδήγηση χωρίς άδεια οδήγησης.

Η πολιτική αγωγή ζήτησε από το Δικαστήριο την αναβάθμιση της κατηγορίας Διατάραξης συγκοινωνιών από πλημμέλημα σε κακούργημα και την αντικατάσταση της «αμέλειας» από τον «ενδεχόμενο δόλο»  καθώς από την πραγματογνωμοσύνη που διέταξε η Τροχαία και περιλαμβάνεται στην δικογραφία, διαπιστώθηκε ότι ο δράστης οδηγούσε με ταχύτητα 127km/h σε δρόμο με όριο ταχύτητας τα 40km/h κατά τη στιγμή που χτύπησε τα θύματα του, εκτόξευσε το Γιάννη 71 μέτρα, παρέσυρε τη Στέλλα 107 μέτρα πάνω στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, επιτάχυνε μετά τη σύγκρουση φτάνοντας στα 170 km/h και ακινητοποιήθηκε τελικά όταν προσέκρουσε σε σταθμευμένη μοτοσικλέτα την οποία εκτίναξε δεκάδες μέτρα μακριά.

Το δικαστήριο μετά από πρόταση της εισαγγελέως απέρριψε το αίτημα αναβάθμισης της κατηγορίας εμμένοντας στο χαρακτηρισμό της Αμέλειας επειδή ο κατηγορούμενος, που στην απολογία του δήλωσε ο ίδιος πως την τελευταία φορά που κοίταξε το κοντέρ έτρεχε με 90 εως 100 km/h και πως δεν είχε ορατότητα, δήλωσε επίσης πως πίστευε πως μπορούσε να οδηγεί μ αυτήν την ταχύτητα χωρίς να δημιουργηθούν προβλήματα. Η δήλωση αυτή θεωρήθηκε ως το αποφασιστικό σημείο καθορισμού της πράξης του ως Αμέλειας (ο ορισμός της Αμέλειας όπως ελέχθη).

Διότι κατά το Δικαστήριο είσαι ότι πιστεύεις, όχι ότι κάνεις.

Η απόφαση αυτή στέλνει ένα σαφές μήνυμα στους χιλιάδες παραβατικούς των ελληνικών δρόμων: πως τα σήματα της Τροχαίας (ιδιαίτερα αυτά που αφορούν την Ταχύτητα- πρώτη αιτία θανάτου στους ελληνικούς δρόμους) και οι νόμοι δεν έχουν την παραμικρή σημασία. Σημασία έχει τι πιστεύεις εσύ. Ο πυροβολημένος πιλότος της ελληνικής ασφάλτου, το θρασύδειλο ανθρωπάκι που εγκαταλείπει τα θύματα του, ο κάθε φονιάς της ασφάλτου θεμελιώνει Δίκαιο με μια ομολογία Πίστης στις οδηγικές του ικανότητες.

Μέχρις ότου λοιπόν εμφανιστεί κάποιος θύτης που θα δηλώσει στο δικαστήριο πως «ΔΕΝ πίστευε πως ήταν ικανός να οδηγήσει» και όμως οδήγησε όλες οι υποθέσεις θα εξακολουθούν να εκδικάζονται ως πλημμελήματα συνέπειες Αμέλειας.

Για την ιστορία να σημειώσουμε πως το Δικαστήριο: αναγνώρισε πως ο «αμελής δράστης» είχε την αποκλειστική ευθύνη για τους φόνους, υιοθέτησε πλήρως την πραγματογνωμοσύνη που συντάχθηκε με εντολή της Τροχαίας, δεν αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό στον «αμελή δράστη», για τον οποίο απεφάνθη πως δεν είχε άδεια οδήγησης, προφανώς λόγω αμελείας, αλλά έπαψε τη δίωξη γι αυτό γιατί  στο μεταξύ είχε παραγραφεί από τις αλλεπάλληλες αναβολές. Όλα αυτά μαζί για να φτάσουμε στην εξαγορά της ποινής προς 12.500 ευρώ ανά θύμα…

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα επαναλαμβάνει την έκκληση προς όλους του χρήστες του οδικού δικτύου: Προσοχή, ο φόνος στην άσφαλτο δεν τιμωρείται!

Κυκλοφορείτε στο δρόμο με δικιά σας ευθύνη!!!

Η Στέλλα, ο Γιάννης και το σκυλάκι τους θάναι πάντα εδώ να μας το θυμίζουν.

 

Για τη Στέλλα και το Γιάννη: 30 Μαρτίου στα Χανιά.

Ετικέτες

Την Τετάρτη 30 Μαρτίου 2022, στο τριμελές πλημμελειοδικείο Χανίων έχει οριστεί για μια ακόμα φορά η πρωτόδικη (!) εκδίκαση  του θανατηφόρου τροχαίου εγκλήματος με θύματα την Στέλλα Μούσχου 20 ετών, το Γιάννη Στρογγυλό 19 ετών και το σκυλί τους, που περπατούσαν μπροστά στο Πολυτεχνείο Κρήτης στις 17 Αυγούστου 2017.

Η υπόθεση αυτή τη φορά έχει οριστεί 7η στο πινάκιο, γεγονός που σημαίνει πως οι πιθανότητες διεξαγωγής της είναι αυξημένες, χωρίς βέβαια τίποτα να είναι σίγουρο …

Αισίως συμπληρώνονται 4 χρόνια, 7 μήνες και 13 ημέρες χωρίς να έχει εκδικαστεί το πρωτόδικο (!).

Δεδομένου ότι έχουμε να κάνουμε με ένα τόσο “ελαφρύ αδίκημα”: η υπόθεση ορίστηκε αρχικά να εκδικαστεί στο Πλημμελειοδικείο Χανίων στις 22 Μαρτίου 2019, αλλά… τοποθετήθηκε 32ηστο πινάκιο σε σύνολο 34 με αποτέλεσμα να αναβληθεί «λόγω παρελεύσεως του ωραρίου». Με χαρακτηριστική άνεση  προσδιορίστηκε να εκδικαστεί ένα ολόκληρο χρόνο μετά, στις 13 Μαρτίου 2020 αλλά μια ημέρα πριν τη δίκη ανακοινώθηκαν τα μέτρα περιορισμού λειτουργίας των δικαστηρίων (λόγω COVID) και η υπόθεση μια και δεν κινδύνευε με παραγραφή δεν εκδικάστηκε… Χαλαρά προσδιορίστηκε να εκδικαστεί ενάμιση χρόνο μετά στις 29 Οκτωβρίου 2021 οπότε αναβλήθηκε και πάλι. Παρότι την τελευταία φορά ζητήθηκε αναβολή από την πλευρά των θυμάτων, η υπόθεση και πάλι είχε τέτοια θέση στο πινάκιο που δεν επρόκειτο να εκδικαστεί. Αυτά σε επαρχιακό δικαστήριο, όπου κατά τεκμήριο οι υποθέσεις εκδικάζονται νωρίτερα απ ότι στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη, για μια υπόθεση που η ολοκλήρωση της δικογραφίας και η απόδοση των όποιων κατηγοριών δεν καθυστέρησε, έχει φθάσει στον 5ο χρόνο χωρίς να εκδικαστεί!

Ας ελπίσουμε πως την Τετάρτη, 1687 μέρες μετά το πολύνεκρο συμβάν που συντάραξε το πανελλήνιο θα λήξει επιτέλους αυτή η «εκκρεμότητα». (σε βάθος χρόνου κάποτε θα υπάρξει φυσικά και το Εφετείο).

Ο φόνος στην άσφαλτο δεν τιμωρείται!!!

Ο δράστης οδηγός ΙΧ, με ταχύτητα 127km/h σ ένα δρόμο με όριο τα 40km, αφού χτύπησε τα παιδιά επιτάχυνε στα 170 km/h και σταμάτησε αναγκαστικά μετά από σύγκρουση με σταθμευμένο όχημα (στοιχεία από τη δικογραφία –πραγματογνώμονας της Τροχαίας).

Αυτή η παραβατική συμπεριφορά, μ αυτά τα αποτελέσματα, θεωρήθηκαν από την εισαγγελία Χανίων απλή «αμέλεια». Έτσι στο δράστη έχουν αποδοθεί κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος: Ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή και φυσικά δεν κρατήθηκε ούτε στιγμή.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα έχει θέσει επανειλημμένα, χωρίς ανταπόκριση, στους «αρμόδιους» τόσο το θέμα του επιπέδου των κατηγοριών που αποδίδονται στους δράστες τροχαίων εγκλημάτων (τα οποία αυτόματα χαρακτηρίζονται πλημμελήματα) όσο και το θέμα των αλλεπάλληλων αναβολών και της μη πρόταξης στα πινάκια των δικαστηρίων των υποθέσεων ανθρωποκτονιών και σοβαρών τραυματισμών.

Η υπόθεση του φόνου της Στέλλας και του Γιάννη αποτελεί εμβληματική υπόθεση αναμέτρησης δύο κόσμων. Αυτού της υπεράσπισης της ανθρώπινης Ζωής σαν απόλυτης αξίας και αυτού της προώθησης και υπεράσπισης της μηχανοκίνησης χωρίς κανένα πρόσχημα και της αντιμετώπισης των θανάτων και των τραυματισμών στο δρόμο σαν αναπόφευκτης παράπλευρης απώλειας.

Αν ο φόνος της Στέλλα, του Γιάννη και του σκύλου τους δεν αποτελεί κακούργημα, κανένα τροχαίο στην Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να θεωρηθεί κακούργημα.

Είναι προφανές πως οποιαδήποτε ποινή δεν πρόκειται να φέρει πίσω τις ζωές των παιδιών που τόσο άδικα χάθηκαν, ούτε θα απαλύνει την οδύνη των δικών τους ανθρώπων.

Όμως ο καθένας καταλαβαίνει τι μήνυμα εκμπέμπει η Πολιτεία και η Δικαιοσύνη προς τα θύματα αλλά και προς τον δράστη αυτού αλλά και κάθε μελλοντικού τροχαίου συμβάντος.

Τα τροχαία εγκλήματα, που με τόση σφοδρότητα επανέκαμψαν ιδιαίτερα στην Κρήτη μετά την άρση των περιορισμών στην κυκλοφορία δεν απαιτούν μόνο φυσικούς αυτουργούς. Προυποθέτουν την ύπαρξη ηθικών αυτουργών που τα βαφτίζουν πλημμελήματα, προιόντα της τύχης, αμέλειας, κακιάς στιγμής και οποιουδήποτε άλλου παράγοντα που θα θεμελιώσει το ανεύθυνο και το ατιμώρητο του κάθε φονιά οδηγού.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα καλεί κάθε συλλογικότητα και κάθε πολίτη που αγωνίζεται για την οδική ασφάλεια και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια να εκφράσει την αλληλεγγύη του στις οικογένειες των θυμάτων που θα υποστούν ακόμα μια φορά μια βασανιστική διαδικασία σ ένα θέατρο του παραλόγου που έχει καταδικάσει ισόβια τις οικογένειες των θυμάτων και αναζητεί εμμονικά τρόπους για να διασφαλίσει την ασυλία των δραστών.

– Όχι στη νομιμοποίηση των τροχαίων εγκλημάτων.  

– Χωρίς Δικαιοσύνη δεν θα υπάρξει Ειρήνη στους Δρόμους.

28 Μαρτίου 2022

Πανελλαδικός  σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα

ΥΓ. Να επισημάνουμε πως το δικαστήριο έχει τη δυνατότητα στη διάρκεια της διαδικασίας αν θέλει να αναβαθμίσει την κατηγορία από πλημμέλημα σε κακούργημα.

Σημειώνουμε επίσης πως 4 χρόνια και 7 μήνες μετά ακόμα δεν έχουν ολοκληρωθεί τα έργα ασφαλούς διαμόρφωσης της εισόδου του Πολυτεχνείου Κρήτης, που ανακοινώθηκαν μετά το φόνο της Στέλλας και του Γιάννη, μετά από αγώνα των οικογενειών τους. Έργα που κανονικά έπρεπε να έχουν πραγματοποιηθεί πριν από την έναρξη της λειτουργίας του εδώ και δεκαετίες. Η Διοίκηση του Πολυτεχνείου Κρήτης και η Περιφέρεια Κρήτης ας μη παριστάνουν τους τεθλιμμένους συγγενείς γιατί αυτό δεν καλύπτει τις σημαντικές δικές τους ευθύνες γι αυτή την τραγωδία.

Οι Δημόσιες συγκοινωνίες όπλο για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής.

Ετικέτες

Οι δημόσιες συγκοινωνίες θα πρέπει να διπλασιαστούν στις πόλεις κατά την επόμενη δεκαετία για να επιτύχουμε τον κλιματικό στόχο των 1,5°C

Οι δημόσιες συγκοινωνίες θα πρέπει να διπλασιαστούν στις πόλεις κατά την επόμενη δεκαετία για να επιτύχουμε τον κλιματικό στόχο των 1,5°C

Τα νέα στατιστικά στοιχεία από τις Πόλεις του C40* και το ITF** δείχνουν ότι η χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών θα πρέπει να διπλασιαστεί στις παγκόσμιουπόλεις κατά την επόμενη δεκαετία, απαιτώντας 208 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ κάθε χρόνο στις πόλεις του C40 και δημιουργώντας 4,6 εκ. νέες θέσεις εργασίας.

Δήμαρχοι, συνδικαλιστικές ενώσεις μεταφορών, εργαζόμενοι και αρχές προειδοποιούν τους ηγέτες του πλανήτη ότι «ο χρόνος τελειώνει» για να κάνουν τις κρίσιμες επενδύσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς που είναι απαραίτητες για τα έθνη και τον κόσμο για την επίτευξη των κλιματικών στόχων περιορισμού των εκπομπών ώστε η άνοδος της θερμοκρασίας να μην υπερβεί τους 1,5°C.

Από το Λονδίνο μέχρι την Τζακάρτα, 9 στους 10 ανθρώπους θέλουν καλύτερα, φθηνότερα, γρηγορότερα δημόσια μέσα μεταφοράς με μηδενικές εκπομπές ρύπων στις πόλεις τους, αποκαλύπτει η νέα δημοσκόπηση σε πέντε μεγαλουπόλεις.

Διεθνής Ομοσπονδία  Εργαζομένων  στις Μεταφορές (ITF)

Δελτίο Τύπου 10 Νοεμβρίου 2021

Η 10η  Νοεμβρίου 2021 ήταν η Ημέρα Μεταφορών της COP26 στη Γλασκώβη –Δήμαρχοι ορισμένων από τις ηγετικές πόλεις του κόσμου, ηγέτες συνδικάτων, εργαζόμενοι στις μεταφορές, αρχές μεταφορών και η κοινωνία των πολιτών ενώθηκαν στην COP26 (Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή του 2021) για να καλέσουν τις κυβερνήσεις του κόσμου να δώσουν προτεραιότητα στις βιώσιμες και μακροπρόθεσμες επενδύσεις στις δημόσιες συγκοινωνίες αντί να διακινδυνεύσουν την κλιματική κατάρρευση. Καθώς τα ηλεκτρικά οχήματα αποτέλεσαν το επίκεντρο της ημέρας μεταφορών COP26, οι δήμαρχοι και οι ηγέτες των συνδικάτων προειδοποίησαν ότι τα δημόσια μέσα μεταφοράς δεν πρέπει να ξεχαστούν.

Σε κοινή δήλωση που εκδόθηκε σήμερα στη Γλασκώβη, οι δήμαρχοι, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι αρχές μεταφορών, οι ρυθμιστικές αρχές   και οι συνεργάτες κάνουν έκκληση στις εθνικές κυβερνήσεις να διπλασιάσουν συλλογικά τις μετακινήσεις των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς στις πόλεις έως το 2030[1] και να προάγουν μια δικαιολογημένη μετάβαση στα δημόσια μέσα μεταφοράς μηδενικών εκπομπών, εάν θέλουν να επιτύχουν τους κλιματικούς στόχους τους και να περιορίσουν την άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη στους 1,5°C. Οι μεταφορές ευθύνονται επί του παρόντος για το ένα τέταρτο όλων των παγκόσμιων εκπομπών CO2.

Το C40 και η Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF) έχουν διαμορφώσει αυτή την πρόταση μετά από μια νέα έρευνα σε πέντε μεγαλουπόλεις – Χιούστον, Τζακάρτα, Γιοχάνεσμπουργκ, Λονδίνο και Μιλάνο – για να αποδείξουν ότι, εκτός από την υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης των αστικών οικονομιών, μια σωστή επένδυση μπορεί να παρέχει δεκάδες εκατομμύρια θέσεις εργασίας παγκοσμίως. Αυτό θα γινόταν δεκτό με συντριπτική δημόσια υποστήριξη, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση[2] που ανακοινώθηκε, η οποία δείχνει ότι 9  στους 10 ανθρώπους[3] θέλουν καλύτερες, ταχύτερες και πιο βιώσιμες δημόσιες συγκοινωνίες στις πόλεις τους.

Ο δήμαρχος του Λονδίνου και εκλεγμένος Πρόεδρος των πόλεων του C40 Sadiq Khan αναφέρει ότι: «Το Λονδίνο και άλλες πόλεις του C40 συνεργάζονται στενά για να ηγηθούν των επαναστάσεων στα μέσα μαζικής μεταφοράς σε όλο τον κόσμο.

«Στο Λονδίνο τον περασμένο μήνα επεκτείναμε τη Ζώνη Εξαιρετικά Χαμηλών Εκπομπών μας, κάνοντάς την τη μεγαλύτερη στον κόσμο. Πλέον έχουμε τον μεγαλύτερο στόλο λεωφορείων μηδενικών εκπομπών στη Δυτική Ευρώπη και το ένα τρίτο των σημείων σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων  του Ηνωμένου Βασιλείου. Έχουμε επίσης ορίσει έναν φιλόδοξο στόχο για το 80% όλων των διαδρομών στο Λονδίνο να γίνονται με τα πόδια, με ποδήλατο ή με τα μέσα μαζικής μεταφοράς έως το 2041.

«Ωστόσο οι δήμαρχοι και οι ηγέτες των πόλεων χρειάζονται υποστήριξη. Οι εθνικές κυβερνήσεις πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στη χρηματοδότηση για την επέκταση και την ανανέωση των αστικών δημόσιων μεταφορών πριν τελειώσει ο χρόνος για τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στους 1,5 βαθμούς και να αποφευχθεί μια κλιματική καταστροφή.»

Ο John Mark Mwanika, Πρόεδρος Αστικών Μεταφορών της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF) δηλώνει ότι: «Μέσα σε όλες τις συζητήσεις στην COP26 σχετικά με το θέμα των ηλεκτρικών οχημάτων, δεν έχουμε την πολυτέλεια να ξεχνάμε τον κρίσιμο ρόλο που πρέπει και μπορούν να διαδραματίσουν οι δημόσιες συγκοινωνίες στην επίτευξη των κλιματικών στόχων. Η αύξηση της πρόσβασης και της διαθεσιμότητας δημόσιων συγκοινωνιών καλής ποιότητας απαιτεί μια αμερόληπτη και δίκαιη μετάβαση. Οι άνθρωποι που ζουν και εργάζονται σε πόλεις θέλουν καλύτερες δημόσιες συγκοινωνίες, πράσινες θέσεις εργασίας και καθαρότερο αέρα. Όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης πρέπει να συνεργαστούν για να απελευθερώσουν κρατική χρηματοδότηση την επόμενη δεκαετία για να το πετύχουν αυτό και να δημιουργήσουν δεκάδες εκατομμύρια αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας παγκοσμίως».

Με κοινή δήλωση που δημοσιοποιήθηκε σήμερα στη Γλασκώβη ο Δήμαρχος του Όστιν, Steve Adler· ο Γενικός Γραμματέας της ITF, Stephen Cotton· ο Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Ένωσης Δημοσίων Μεταφορών (UITP), Mohamed Mezghani και ο Πρόεδρος Αστικών Μεταφορών του ITF, John Mark Mwanika, μεταξύ άλλων, καλούν τους ηγέτες του κόσμου να διασφαλίσουν ότι:

  • Όλοι όσοι ζουν σε αστικές περιοχές να έχουν ασφαλή, συχνή, οικονομικά προσιτή και προσβάσιμη δημόσια συγκοινωνία σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια από το σπίτι τους
  • Οι επενδύσεις στις δημόσιες συγκοινωνίες να αποτελούν προτεραιότητα για τα εθνικά σχέδια οικονομικής ανάκαμψης και για την αύξηση της κοινής χρήσης λειτουργίας των δημόσιων συγκοινωνιών ως βασικό στόχο στα κλιματικά πλάνα
  • 208 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως να επενδύονται κάθε χρόνο αυτή τη δεκαετία για να επιτευχθεί η μεταμόρφωση για τη βελτίωση, την επέκταση και την ηλεκτροδότηση των δημόσιων συγκοινωνιών για τις σχεδόν 100 πόλεις του C40, που όλες μαζί συμβάλλουν στο 25% της παγκόσμιας οικονομίας. Τα τρέχοντα κονδύλια που διατίθενται για την ανάκαμψη των δημόσιων μεταφορών μετά τον COVID-19 δεν επαρκούν για τον περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας στους 1,5°C.

Η έρευνα των C40 και ITF που κυκλοφόρησε την ίδια ημέρα  περιλαμβάνει επίσης συνεντεύξεις με εργαζόμενους, συνδικαλιστικούς οργανισμούς και αξιωματούχους των πόλεων από 19 πόλεις σε όλο τον κόσμο, οι οποίες υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για αυξημένες επενδύσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Οι συμμετέχοντες προειδοποίησαν για τους κινδύνους που εγκυμονούν οι κατακερματισμένες, βραχυπρόθεσμες και αδιαφανείς προσεγγίσεις στη χρηματοδότηση και ζήτησαν μια συντονισμένη, προσεκτικά σχεδιασμένη επένδυση.

Ο κυβερνήτης της Τζακάρτα, Anies Baswedan, δήλωσε: «Οι πολίτες σε κάθε μεγάλη πόλη του κόσμου έχουν το βασικό δικαίωμα σε καθαρό αέρα, πράσινες θέσεις εργασίας και προσβάσιμες, συχνές και προσιτές μαζικές συγκοινωνίες σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια από το σπίτι τους. Οι παγκόσμιοι ηγέτες θα πρέπει να συνεργαστούν με τους δημάρχους για να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τις επενδύσεις και την καινοτομία που οι πόλεις χρειάζονται επειγόντως για να προωθήσουν μια άμεση μετάβαση στα δημόσια μέσα μεταφοράς με μηδενικές εκπομπές ρύπων. Χωρίς μια επανάσταση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ο κόσμος θα χάσει το λεωφορείο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Ο χρόνος τελειώνει.»

Ο Sharan Burrow – Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας (ΙTUC) δήλωσε: «Βρισκόμαστε σε έναν αγώνα ενάντια στο χρόνο. Οι θέσεις εργασίας και η άμεση μετάβαση θα οικοδομήσουν την εμπιστοσύνη στις κοινότητες για να υποστηρίξουν τον επείγοντα μετασχηματισμό που απαιτείται για την σταθεροποίηση του κλίματος μας και της παγκόσμιας οικονομίας. Οι σταθερές επενδύσεις στις δημόσιες συγκοινωνίες δημιουργούν εκατομμύρια φιλικές προς το κλίμα θέσεις εργασίας παγκοσμίως και είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση των εκπομπών στις πόλεις μας. Εργαζόμενοι, συνδικαλιστικές οργανώσεις και κοινότητες καλούν τις κυβερνήσεις να πραγματοποιήσουν την επένδυση στα μέσα μαζικής μεταφοράς για να δημιουργήσουν τον αριθμό των   θέσεων εργασίας που ωφελούν τόσο τους ανθρώπους όσο και τον πλανήτη».

Ο Mark Watts, Εκτελεστικός Διευθυντής του δικτύου των Πόλεων του C40, ανέφερε ότι: «Οι πόλεις από το Λονδίνο έως την Τζακάρτα παίρνουν πρωτοποριακές πρωτοβουλίες για την αύξηση της πρόσβασης σε βελτιωμένες υπηρεσίες δημόσιων μεταφορών. Πρέπει να το κάνουν, γιατί οι άνθρωποι χρειάζονται μια εναλλακτική λύση για το αυτοκίνητο, εάν οι πόλεις θέλουν να μειώσουν γρήγορα τη ρύπανση από τις μετακινήσεις. Σε πολλές πόλεις, η κυκλοφορία των μέσων μαζικής μεταφοράς πρέπει να διπλασιαστεί την επόμενη δεκαετία. Ωστόσο, η μαζική μεταφορά υποφέρει επί του παρόντος λόγω της πανδημίας. Εάν οι εθνικές κυβερνήσεις δεν υποστηρίξουν τους δημάρχους και δεν επενδύσουν για να προστατεύσουν και να επεκτείνουν τις δημόσιες συγκοινωνίες, τότε δεν θα μπορέσουν να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους εκπομπών άνθρακα. Η ώρα για επενδύσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι αυτή τη στιγμή. Οι κυβερνήσεις που θα το πράξουν θα αποκομίσουν τα οφέλη εκατομμυρίων καλών θέσεων εργασίας, θα βελτιώσουν την ισότητα στην πρόσβαση στην κινητικότητα και θα περιορίσουν τις εκπομπές ρύπων από τις μεταφορές με τον ρυθμό και την κλίμακα που χρειαζόμαστε».

____________________ _____________________

[1]https://drive.google.com/file/d/18XS7tyAHhE9-JBM0tve62CtWluZ3ZSxi/view

2https://drive.google.com/file/d/15DwR4dqrs8P3SiL3j0QdZTKPvpmwFScw/view

3https://drive.google.com/file/d/1r3Y3CpHaJFG3byQ9YyGspvOjn2V1AGJZ/view

*C40:  Το C40 είναι εάν δίκτυο περίπου 100 Δημάρχων από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου που συνεργάζονται  για να συντονίσουν τις απαραίτητες δράσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και για να διασφαλίσουν ένα μέλλον όπου ο καθένας, παντού θα μπορεί να ευημερεί.

**ITF: Η Διεθνής Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (http://www.itfglobal.org/) έχει μέλη 670 συνδικάτα από 140 χώρες που εκπροσωπούν  18.5 εκατομμύρια εργάτες.  Σε συνεργασία με το C40 ξεκίνησαν πρόσφατα την καμπάνια Public Transport is the Future. (ΕΔΩ)

ΠΗΓΗ: www.itfglobal.org                 Μετάφραση: Δραγατάκη Ανδριάνα

Ποιος σκότωσε το τρένο στην Ελλάδα; Το ξέρουμε!

Ετικέτες

Γιώργος Σαρηγιάννης*

(αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών)

Διάβασα με πολλή προσοχή τη σειρά των πολύ τεκμηριωμένων άρθρων στην «Εφ.Συν.» με τον τίτλο «Ποιος σκότωσε το τρένο». Βέβαια τα άρθρα αναφέρονται στο σήμερα, όμως καλό είναι να γνωρίζουμε και την προϊστορία του εγκλήματος. Λοιπόν:

1. Γύρω στο 2000, το ΔΝΤ για να δώσει δάνειο στην Πολωνία έθεσε ως όρο την κατάργηση 2.000 χιλιομέτρων σιδηροδρομικών γραμμών και την αντικατάστασή τους από αυτοκινητόδρομους.

2. Λίγο πριν, η αγγλική εταιρεία συμβούλων Transmark πρότεινε για την «εξυγίανση» του ΟΣΕ την κατάργηση πολλών τοπικών γραμμών εν οις και όλου του δικτύου Πελοποννήσου ως πεπαλαιωμένου και αντιοικονομικού. Τις προτάσεις της Transmark υιοθέτησε ο τότε υπουργός Στέφανος Μάνος, αλλά δεν τις αποδεχτήκαμε στο Δ.Σ. του ΟΣΕ.

4. Στο διάστημα πριν από το 1989 η τότε διοίκηση του ΟΣΕ με διευθύνοντα σύμβουλο τον A. Λαμπρινόπουλο ανανέωσε το τροχαίο υλικό δρομολογώντας τα περίφημα intercity, κάνοντας ένα μεγάλο άλμα εκσυγχρονισμού στις σιδηροδρομικές μεταφορές.

5. Στο διάστημα 1989-1992 η τότε διοίκηση του ΟΣΕ με πρόεδρο τον Ρέντη και διευθύνοντα σύμβουλο τον Δημήτρη Καραπάνο συνέχισε την πολιτική Λαμπρινόπουλου και μάλιστα προχώρησε στην επαναλειτουργία των καταργημένων από τη χούντα τοπικών γραμμών, Λαμίας-Στυλίδας, Αργους-Ναυπλίου, Καλαμάτας-Μεσσήνης κ.ά. και σχεδιάζοντας το κολοσσιαίο έργο της νέας γραμμής Τιθορέας-Δομοκού, Τεμπών και Κακιάς Σκάλας, μικρό μέρος του οποίου (σήραγγα Σφηκιάς κ.ά.) είχε ήδη πραγματοποιηθεί. Η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου είναι μια άλλη θλιβερή και χαρακτηριστική περίπτωση. Η διοίκηση Ρέντη-Καραπάνου ξηλώθηκε όταν έκανε τα εγκαίνια της γραμμής Αργους-Ναυπλίου, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι!

6. Στην κρίση του 2008, πάλι το ΔΝΤ για να δώσει το δάνειο στην Ελλάδα απαίτησε (και το πέτυχε εν μέρει) να καταργηθούν οι «μη κερδοφόρες» γραμμές (Ανατολικής και Δυτικής Μακεδονίας, Πελοποννήσου, Θεσσαλίας). Αλλες από αυτές καταργήθηκαν, άλλες έπειτα από αντίδραση των κατοίκων δεν θίχτηκαν (αραίωσαν όμως απελπιστικά τα δρομολόγιά τους).

7. Η γραμμή Αργους-Ναυπλίου, αντί να είναι ανά 20λεπτο, έγινε δύο φορές την ημέρα Αθήνα-Ναύπλιο, δηλαδή άχρηστη, τελικά λειτούργησε δύο μήνες και ξανακαταργήθηκε.

8. Στη γραμμή Βόλου-Πηλίου μετατοπίστηκε η αφετηρία εκτός πόλεως, που χρειάζεσαι άλλη συγκοινωνία για να την προσεγγίσεις, και δρομολογήθηκε μόνον ο παραδοσιακός συρμός με κάρβουνο κάθε Κυριακή πρωί, με εισιτήρια κλεισμένα από Γερμανούς τουρίστες πριν από έξι μήνες.

9. Οι εταιρείες συμβούλων έδιναν και την «εναλλακτική λύση»: αν ήθελαν, ας τις λειτουργούσαν οι οικείοι δήμοι!

Λες και οι ελληνικοί δήμοι, που δεν έχουν να αγοράσουν έναν κάδο απορριμμάτων, θα μπορούσαν να αναλάβουν το κόστος λειτουργίας μιας σιδηροδρομικής γραμμής! Αυτό στα νέα ελληνικά νομίζω ότι λέγεται «δούλεμα με ψιλό γαζί»…

10. Μερικά τεχνικά στοιχεία: η ενέργεια που καταναλίσκει ο κάθε μεταφερόμενος επιβάτης ανά χιλιόμετρο με τρένο είναι μέχρι και 6-8 φορές λιγότερη από Ι.Χ. Αντίστοιχα και στα εμπορεύματα, 2 έως 2,5 φορές λιγότερη.

11. Το τρένο είναι πολυσύνθετο μέσο και για να αποδώσει τα παραπάνω στοιχεία πρέπει να αξιοποιείται στο 60-70% και άνω, αλλιώς προφανώς είναι ζημιογόνο, αλλά με 1-2 δρομολόγια ημερησίως αυτό δεν γίνεται.

12. Τέλος, ο τρόπος υπολογισμού του κόστους είναι εξοργιστικά μεροληπτικός υπέρ των οδικών μεταφορών: στον ΟΣΕ, καταλογίζονται ως έξοδα όλα τα έξοδα υποδομής, κατασκευής γραμμών, γεφυρών, σηράγγων, τροχαίου υλικού, προσωπικού, καυσίμων κ.λπ. Στα ΚΤΕΛ, ΚΤΕΦΑ και Ι.Χ. πέρα από κάποια στοιχειώδη διόδια, τίποτε άλλο.

Δεν είπε ποτέ κανείς ότι το ΥΠΕΝ είναι… ελλειμματικό, ούτε γνωρίζει κανείς πόσο κοστίζει η κατασκευή και λειτουργία των αυτοκινητόδρομων, ο ΟΣΕ όμως είναι ελλειμματικός και πρέπει να καταργηθούν οι «ελλειμματικές» γραμμές του, αντί να αναβαθμιστούν και να αξιοποιούνται σε υψηλά επίπεδα λειτουργικότητας και κερδοφορίας! Αυτό βέβαια σημαίνει ότι θα πάρουν μεταφορικό έργο από τα ΚΤΕΛ και ΚΤΕΦΑ και από τα Ι.Χ., και εδώ είναι και η απάντηση στο ερώτημα «ποιος σκότωσε το τρένο», όπως σωστά επισημαίνει και η «Εφ.Συν.».

*ομότιμος καθηγητής Ε.Μ. Πολυτεχνείου, μέλους του Δ.Σ. του ΟΣΕ 1989-1992


 Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 21/03/2022.

Τροχαίο κι εγκατάλειψη

Ετικέτες

Πίνακας: Φιλίζ Καντουχάρ

Ήμασταν τυχεροί που στο πίσω μηχανάκι ήταν οι φίλοι μας.

Μιλάω για το τροχαίο μας, αυτό που πέρασε το αμάξι με κόκκινο φανάρι. Ναι, ναι που μας χτύπησε, μας παράτησε, μας εγκατέλειψε. Οι φίλοι μας κάλεσαν ασθενοφόρο, οι φίλοι μας ευτυχώς ήταν εκεί . Αν δεν ήταν;;;

Ήταν ξημερώματα …δεν είχε κίνηση δεν ήμασταν πολλοί. Πώς τον βρήκανε; Έτυχε ένας αυτόπτης μάρτυρας να προλάβει να γράψει τον αριθμό της πινακίδας του.

Ήμασταν τυχεροί. Πιο κάτω τεστ για αλκοόλ, φυσικά βγήκε θετικός κι έτσι μεταξύ τους οι αστυνομικοί βρήκαν ότι ήταν αυτός που μας εγκατέλειψε. Κι εκεί ήμασταν τυχεροί. Αλλιώς; Αλλιώς τι; Δεν τα ξες;

Κάθε μέρα συμβαίνουν. Χτυπάνε, παρατάνε, κρύβονται…

Ήμουν τυχερή… λυπάμαι που το λέω . Λυπάμαι γιατί ο φίλος μου δεν τα κατάφερε. Αυτό που με παρηγορεί είναι ότι ήταν δίπλα του κάποιος ήταν οι φίλοι μου. Εγώ είχα συρθεί με το μηχανάκι μαζί… Ήταν άτυχος γαμώτο γιατί ένας ξεροκέφαλος είπε «έλα ένα ποτηράκι παραπάνω, έλα ένα φανάρι είναι.

» Δολοφόνος είσαι ρε, που πλήρωσες την ποινή σου και τριγυρνάς ελεύθερος.

Η στιγμή της συγχώρεσης, όχι , όχι εγώ δεν συγχωρώ, ούτε καν. Για τη στιγμή στο δικαστήριο λέω , που γύρισε η πρόεδρος και του είπε «‘Eστω μια συγγνώμη, ζητήσατε μια συγγνώμη; Ένα παιδί νεκρό κι ένα ανάπηρο» Είχε κατεβασμένο το κεφάλι, ήρθε ο δικηγόρος του και με ένα χτύπημα στην πλάτη μου είπε «Εύχομαι να τα καταφέρεις» Εγώ έτρεμα, τον αδερφό μου τον κρατούσαν με το ζόρι μη του ορμήσει.

Ξέρεις; ΟΚ άνθρωποι είμαστε, κάνουμε λάθη. Εγώ προσωπικά δεν την θέλω τη συγγνώμη του, ούτε που ενδιαφέρθηκε ποτέ. Να δείξει μετάνοια, θα μπορούσε. Ήταν 40 όσο είμαι εγώ τώρα, ήμουν 23…

Εγώ έμαθα από το τροχαίο εκείνο πολλά, να μην εμπιστεύομαι οδηγό που έχει πιεί ,έχω κατέβει από ταξί στη μέση του δρόμου γιατί πέρασε με κόκκινο, έχω ουρλιάξει. Βλέπεις ο φόβος δεν με άφησε να βγάλω δίπλωμα. Ήμασταν τυχεροί…ε;  Ήταν ανεύθυνος…ε;

Ναι!!!!!!

Φιλιζ Καντουχάρ