Άμεση κατάργηση του άρθρου 43 του Κ.Ο.Κ. ζητούν 265 μέλη οικογενειών θυμάτων τροχαίων

Featured

Ετικέτες

Διακόσια εξηνταπέντε μέλη οικογενειών θυμάτων τροχαίων συγκρούσεων ζητάνε την άμεση κατάργηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ που θεσπίζει την ατιμωρησία για τους οδηγούς που εγκαταλείπουν τα θύματα τους. Είναι το ξεκίνημα μια πρωτοβουλίας, που συντονίζει ο πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα, που απευθύνεται στους πολίτες και στους κοινωνικούς φορείς και που θα εξαντλήσει κάθε μέσο για να πραγματοποιήσει το στόχο της.

Καλούμε όλες τις οικογένειες θυμάτων τροχαίων να ενεργοποιηθούν, να προσθέσουν την υπογραφή τους στο κείμενο και να συμμετάσχουν σε όλες τις δράσεις που θα ακολουθήσουν.

Καλούμε τους κοινωνικούς φορείς και κάθε πολίτη να στηρίξουν με κάθε τρόπο αυτή τη δράση για να μπει τέλος στην επιβράβευση αυτής της εγκληματικής αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Επικοινωνία: soste.gr@gmail.com

Άμεση κατάργηση του άρθρου 43 του Κ.Ο.Κ.

Όχι στη διπλή νομοθεσία για την εγκατάλειψη.

Όχι ευνοική μεταχείριση στους οδηγούς που εγκαταλείπουν τα θύματα τους.

Το αδίκημα της εγκατάλειψης θύματος, που οδηγεί σε έκθεση της ζωής σε κίνδυνο τιμωρείται με βάση το άρθρο 306 του Ποινικού Κώδικας με ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών.

Η έννοια της ισονομίας παραβιάζεται κατάφωρα όταν για το ίδιο αδίκημα (εγκατάλειψη θύματος) αν αυτό τελεστεί από οδηγούς μηχανοκινήτων μέσων (άρθρο 43 του ΚΟΚ) επιβάλλεται ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών .

Και δυστυχώς η εγκατάλειψη των θυμάτων τους από οδηγούς μηχανοκινήτων αποτελεί καθημερινό φαινόμενο στους ελληνικούς δρόμους. Στην απόγνωση που νιώθουν οι οικογένειες που θα πληροφορηθούν τον θάνατο ή τον σοβαρό τραυματισμό του αγαπημένου τους ανθρώπου θα προστεθεί το «καθήκον» της αναζήτησης μαρτύρων προκειμένου να εντοπιστεί ο δράστης, αν φυσικά αυτό συμβεί. Όταν ο δράστης ταυτοποιηθεί ή κάποιες φορές παραδοθεί (πάντα μετά την παρέλευση του αυτοφώρου και σε χρόνο που δεν είναι πλέον δυνατή η ανίχνευση αλκοόλ στο αίμα του) όλοι πλέον γνωρίζουν ότι αυτό που θα ακολουθήσει είναι η άμεση απελευθέρωση του και η απόδοση σ αυτόν της άδειας οδήγησης (αν έχει).

Αυτό συμβαίνει, είτε το θύμα πεθάνει επί τόπου, είτε επιζήσει και πεθάνει ημέρες μετά το συμβάν, είτε επιζήσει και μείνει ανάπηρο.

Αυτό συμβαίνει, είτε ο δράστης παραδοθεί μόνος του, είτε ταυτοποιηθεί και συλληφθεί λίγες ή πολλές ημέρες μετά, είτε έχει άδεια οδήγησης είτε όχι. Αυτό συμβαίνει ακόμα κι αν ο δράστης είναι υπότροπος και έχει σκοτώσει ξανά οδηγώντας.

Η πρωτοφανής αυτή διακριτική ποινική αντιμετώπιση των αυτουργών της εγκατάλειψης αν ο δράστης είναι οδηγός μηχανοκίνητου έχει προφανή επίπτωση στη γιγάντωση αυτού του φαινομένου και την πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση της πιο αποκρουστικής και ιδιοτελούς συμπεριφοράς.

Σαν πολίτες, μέλη οικογενειών θυμάτων τροχαίων εγκλημάτων ζητάμε να σταματήσει άμεσα αυτή η ευνοική συμπεριφορά που έχει θεσπιστεί με το άρθρο 43 του Κ.Ο.Κ. υπέρ των οδηγών που εγκαταλείπουν τα θύματα τους.

Η ιδιότητα του οδηγού δεν προσδίδει κανένα προνόμιο ειδικής μεταχείρισης ούτε αποτελεί ελαφρυντικό για όσους υποπίπτουν στο έγκλημα της εγκατάλειψης θύματος.

Ζητάμε την άμεση κατάργηση του άρθρου 43 του Κ.Ο.Κ. και την εκδίκαση όλων των υποθέσεων εγκατάλειψης θυμάτων με βάση το άρθρο 306 του Ποινικού Κώδικα.

Οι υπογράφοντες

U.K.: Hibell Jamie, Hibell Maurice, Hibell Jean,

Αθήνα: Αρώνη Εύη, Βαγγές Γιώργος, Βαγγές Εμμανουήλ, Πανταλού Γεωργία, Βατράνη Βαρβάρα, Βατράνη Νικολέττα, Βατράνης Νικόλαος, Βλαχάκη Χριστιάνα, Διαμάντη Μαρία, Διαμάντη Παναγιώτα – Χριστινα, Διαμάντης Γεώργιος, Διαμάντης Κωνσταντίνος, Διαμάντης Οδυσσέας, Διαμάντης Φοίβος- Απόλλων, Κεφαλή Όλγα, Κεφαλής Χρήστος, Δρίβα Ιλεάνα, Δρίβας Ανδρέας, Δρίβας Νικόλαος, Παπασταυροπούλου Μάγια, Ιατρού Ήλια, Καρέκλη Κυριακή, Καρέκλη Μαίρη, Καρέκλης Άγγελος, Μιχαλίτσα Ελενη – Ειρήνη, Τσομπανίδης Αναστάσιος, Καρυδάκης Αρμάνδος, Καρυδακης Φαίδων, Κυριάκη – Καρυδάκη Σίσσυ, Καρυδάκης Ίων, Μπισκίνη Ελένη, Κυριάκης Σπύρος, Κουβίδη Ευαγγελία, Τσούτσια – Κουβίδη Ισμήνη, Κουβίδης Γιώργος, Κούκουζας Πέτρος, Μέγγενη Κωνσταντίνα, Κουκουζέλης Βασίλειος, Κοκκινογένη Μιχαέλλα, Κύρος Σώτος, Κύρου Άννα, Κύρου Στέλλα, Κύρος Βασίλης, Μαγγούρα Ευθυμία, Μολυβιάτη Ελένη, Μολυβιάτη Μαρία, Μολυβιάτη Νόρα, Μπρή – Παπαμακαρίου Μαρία, Παπαμακαρίου Κυριακή, Ξυδάκη Αικατερίνη, Ξυδάκη Στυλιανή, Φαράντος Χαράλαμπος, Παπαχριστοπούλου Μερσίνη, Οικονομίδη Άννα, Σταυρουλάκης Στέλιος, Ηλιοπούλου Μαριάννα, Μούρτζη Στέλλα, Μπρατσολιά Ιωάννα, Maciorowski Agnieska, Maciorowski Cristo, Μαυράκη Ανδρονίκη, Παπαθανασίου Ναυσικά, Παπαθανασίου Ευαγγελία, Τσατσαρώνη Κωνσταντίνα, Τσατσαρώνης Κωνσταντίνος, Τσιανίκα Άρτεμις, Τσιανίκα Θεοδώρα, Βασιλάκου Μαρίνα, Βασιλάκου Ελένη, Τριπολίτης Γιαννης, Τριπολίτη Ελένη, Τριπολίτη Μαρκέλλα, Μαγκριώτης Θέμις, Κτεναβού – Γκαραγκάνη Χριστίνα, Γκαραγκάνης Νικόλαος, Γεροντόπουλος Τηλέμαχος, Μάνου Ελένη, Γεροντοπούλου Φωτεινή, Γραμματόπουλος Γεώργιος, Μεταξά Ρεβέκκα, Γραμματόπουλος Άγγελος, Γραμματόπουλος Χρήστος, Γεωργιάδης Μιχαήλ, Δασκαλόπουλος Κωνσταντίνος, Μαριού Σοφία, Μαστρογιαννοπούλου Μαρίνα, Μηχιώτη Μαρία, Ξένου Ευθυμία, Πατίδης Γεώργιος, Σαραντίδης Αντώνιος, Σταματελάτου Φωτεινή, Τσιμιδάκης Ιωάννης, Μακρυγιάννη Ελισάβετ, Πατρώνη Αικατερίνη, Κεφάλα Ιωάννα, Στρογγυλού Ειρήνη, Στρογγυλός Παναγιώτης, Στρογγυλός Σταύρος, Νικολακοπούλου Μαρία, Νικολακοπούλου Μαρίνα, Νικολακόπουλος Δημήτριος, Προβιδάκης Αθανάσιος, Προβιδάκης Νικόλαος, Τσίκουρας Αθανάσιος, Καβρουλάκη Ερασμία, Καβρουλάκης Μάρκος, Διγενή Λουίζα, Λαγού- Κοσμά Χριστίνα, Κωνσταντινίδου Ιωάννα, Παρασκευάς Θοδωρής.

Κερατέα: Ιατρού Γιώργος, Ιατρού Έλλη, Μητρογιάννη Χριστίνα

Ηγουμενίτσα: Νταή Ελένη, Προβιδάκη Αγγελική, Προβιδάκη Χαρίκλεια

Θεσσαλονίκη: Εμφιετζή Σοφία, Ντέμη Μυρσίνη, Τουρτούρη Χρυσάνθη, Τουρτούρης Νικόλαος, Σταύρου Αικατερίνη, Λέτση Χριστίνα, Οσλοβίτης Ιωάννης, Αμπατζόγλου Δημήτριος, Λέφας Δημήτριος, Λέφας Γεώργιος, Παπάζογλου Κερασιά, Λούλου Χρυσάνθη, Κατσούφης Αναστάσιος, Κατσούφης Κωνσταντίνος, Κατσούφης Γεώργιος, Κατσούφης Άγγελος, Λούλου Δήμητρα, Λούλος Νικόλαος, Λούλος Παναγιώτης, Νόικος Τριαντάφυλος, Καραπασχάλη Δήμητρα, Μυρόβαλη Μαρία, Κότση Ασημίνα

Αλεξανδρούπολη: Βαρελάς Αθανάσιος, Γκανιάτσα Πηνελόπη, Καραπετιάν Ναζίκ, Μακρή Αικατερίνη, Φούσκας Πασχάλης, Μακρή Μαρία, Μακρής Σπύρος, Μακρής Ευστράτιος, Καρυπίδου Μαρία, Μπαρή Γαρυφαλλιά, Λασκαρίδου Νόρα, Λογαρά Μαρία  Σουφλί: Κόκκορη Μαργαρίτα, Χίλδης Παναγιώτης

Ξάνθη: Καντουχάρ Νετζλιέ, Καντουχάρ Φιλίζ

Ικαρία: Κουτσογιάννη Ευθαλία, Μωραίτη Πόπη, Μωραίτης Γιώργος, Μωραίτης Νικόλαος

Χανιά: Σταθάκη Μαρία, Σταθάκης Μιχάλης, Χουρδάκη Ιζαμπέλα, Χουρδάκης Μανόλης, Χουρδάκης Ανδρέας, Πολύζου Κατερίνα.

Ρέθυμνο: Ζωγραφάκης Λεωνίδας

Ηράκλειο: Καβουσάκης Βασίλης, Κελλαράκη Ελένη, Κελλαράκης Χρήστος, Hansen Benden Helen, Ξυδιανάκη Σοφία, Ξυδιανάκης Κωνσταντίνος, Φουκαράκη Μαρία, Φουκαράκης Δημήτρης, Χριστοδουλάκη Δήμητρα, Χριστοδουλάκης Κωνσταντίνος, Χριστοδουλάκης Μαρίνος, Σταυρουλάκη Θεονύμφη, Σταυρουλάκη Φιλιώ, Σταυρουλάκης Μανώλης, Τσαγκαρίδη Τζωρτζίνα

Πάτρα: Βλαχάκη Βιβή, Καραγιάννη Χαρούλα, Χαλιδάς Παλαιολόγος, Τζαβάρας Κώστας, Γαρουφαλή Σοφία, Σπηλιόπουλος Γιώργος

Βόλος: Δελή Αθηνά, Κουτσιαρής Κωνσταντίνος

Καλαμάτα: Κυριακόπουλος Δημήτρης, Κυριακοπούλου Νάνσυ, Κυριακοπούλου Ελένη, Λαζάρου Ευαγγελία-Γεωργία, Λάζαρος Μιχαήλ, Κατσίποδα-Λαζάρου Μαρία, Βασιλάκης Γεώργιος, Σακκά Ειρήνη, Χρ., Μπεγέτης Βασίλειος, Κατσίποδας Παναγιώτης, Παπαγεωργίου Αναστασία, Κατσίποδας Δημήτριος, Κατσίποδας Νικόλαος, Αλοιμένου Σοφία, Κατσίποδα Γεωργία, Αλεξανδροπούλου Κέλλυ, Τζιούβελης Βασίλειος, Λαζάρου Παναγιώτα, Τζιούβελης Αθανάσιος, Τζιούβελη Ευαγγελία, Τζιούβελη Βασιλική, Κολυβάρης Αθανάσιος

Ιωάννινα: Ζήση Ελένη, Ζήση Όλγα, Κολβάτσος Αλέξανδρος, Φανούλη Τασούλα

Ρόδος: Ανθίτσα Δέσποινα, Ανθίτσα Μαρία, Ατσικνούδα Ανθίτσα, Ατσικνούδας Ελευθέριος, Ατσικνούδας Εμμανουήλ, Ατσικνούδας Ευάγγελος, Βαλσαμής Σάββας, Βαλσάμη Φωφώ, Δελαπόρτα Αθηνά, Δελαπόρτας Γιώργος, Διαμαντάτου Λουκία, Ζιώγου Αθηνά, Ζιώγου Μάνθα, Ζιώγου Σταματία, Ζιώγος Φώτιος, Θεοδόση – Νικάκα Φανή, Καρύδη Ελένη, Καρύδη Ιωάννα, Καρύδη Μαρία, Καρύδης Χρήστος, Κολοβού Κατερίνα, Κολοβός Δημήτρης, Κοντομανώλη Άννα, Μαρίνος Γιώργος, Νικόλα Μαρία, Νικόλας Παναγιώτης, Παντελάκη Διονυσία, Παπαθεοδωράκη Κατερίνα, Παπασταμάτης Κλεάνθης, Παπασταμάτης Κωνσταντίνος, Ρεπανά Ειρήνη, Σαπνάρα Θεοδώρα, Σαπνάρας Κυριάκος, Σαράντου Φωτεινή, Σαράντος Σαράντης, Τζαφέρη Βαγγελιώ, Τσάτου Κατερίνα, Τσάτου Σοφία, Τσιμέττα Σταματία, Φωτεινοπούλου Ευσταθία, Φωτεινοπούλου Φαίδρα, Φωτεινόπουλος Γεώργιος, Φωτεινόπουλος Παναγιώτης, Χατζηαντωνίου Γιούλη.

Ian Hibell – 2008 ποδηλάτης- θανατηφόρο τροχαίο και εγκατάλειψη απο οδηγο ΙΧ στη Βαρυπόμπη

Σόλων Καρυδάκης -2009 πεζός- θανατηφόρο τροχαίο και εγκατάλειψη απο οδηγό ΙΧ στη Λ. Κηφισίας.

Οικογενεια Maciorowski – 2012 πεζοί – σοβαρος τραυματισμός και των τριων και εγκαταλειψη απο οδηγο μοτοσικλετας στην οδο Πατησίων.

Γιώργος Ζήσης -2013 ποδηλάτης – θανατηφόρο τροχαίο και εγκατάλειψη απο οδηγό ΙΧ στα Γιάννενα.

Στέλιος Σταυρουλάκης -2016 πεζός – θανατηφόρο τροχαίο και εγκατάλειψη απο οδηγο ΙΧ στο Τυμπακι

Advertisements

Θρήνος για την εκτέλεση Δεκατετράχρονου.

Ετικέτες

ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΕΚΑΤΕΤΡΑΧΡΟΝΟΥ

                                                                                Του Γιάννη Ρέντζου

Με πιθανώς σύμφωνη γνώμη των εκπροσώπων των κρατικών αρχών, δηλαδή του Δήμου, της Αστυνομίας και της Εισαγγελίας αλλά και ευρεία συναίνεση μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας της πόλης μου Πρέβεζας, εκτελέστηκε πριν τρεις μέρες δεκατετράχρονο αγόρι. Βαρυνόταν με το ειδεχθές έγκλημα της κατάφωρης χρήσης ποδηλάτου και την, κατά πάσα πιθανότητα, ιδεοληπτική πίστη πως αυτό το άτομο είχε δικαιώματα κυκλοφορίας στους δρόμους της πόλης μας. Σε αυτούς τους δρόμους που δεν έχουν ούτε φανάρια, ούτε διαγραμμίσεις, ούτε σαμαράκια.

Με μεγάλη μου λύπη αναγκάζομαι από τα πράγματα να κάνω αυτή τη μικρή κατάθεση συμπάθειας και θλίψης αλλά και καταγγελίας. Το φρεσκοσκαμμένο χώμα δεν επιτρέπει, αυτή τη στιγμή, να ακούγονται μεγαλοστομίες για το σωστό και το πρέπον στην πόλη. Ωστόσο, η συνδιαχείριση του κακού από πολλούς, γείτονές μας της διπλανής πόρτας, πολίτες, οδηγούς ή τηλεφωνητές υπεράνω πάσης υποψίας, με οδηγεί εδώ.

Στο πλαίσιο της ακτιβιστικής υποχρέωσής μου να αναδείξω το θλιβερό γεγονός ανέβασα στη σελίδα μου στο φέισμπουκ ένα πένθιμο ποστ και από τις συζητήσεις και την αναζήτηση στον τοπικό Τύπο –τόσο σιωπηλό αυτή τη φορά− κατάλαβα πως θα υπήρχε ένα πέπλο σιωπής για το ζήτημα. Επανήλθα στο φέισμπουκ με το ερώτημα «γιατί τόση σιωπή». Και οδηγήθηκα, σαν σε συμπέρασμα, στις σκέψεις με τις οποίες άρχισα αυτό το κομμάτι. Όλοι συμβάλαμε στην εκτέλεση του αθώου παιδιού.

Τα ποδήλατα μπαίνουν στο οδόστρωμα, γιατί ο Ποδηλατοδρομος είναι ζούγκλα

Μου έκανε μάλιστα εντύπωση, ψάχνοντας σήμερα τηλεφωνικά για την Τροχαία Πρέβεζας, ώστε να διασταυρώσω μερικά πράγματα γράφοντας αυτά εδώ, πως τα τηλέφωνα που έχει στη δημόσια ανάρτησή της στο Διαδίκτυο η δημόσια αυτή υπηρεσία, η Τροχαία, είναι ψευδή. Και, επιπλέον, μετά την παρέμβαση κεντρικής τηλεφωνικής υπηρεσίας (118…) διαπίστωσα πως στην Τροχαία δεν υπήρχε τηλεφωνητής υπηρεσίας ή μηχανισμός εκτροπής της τηλεφωνικής κλήσης.

Ναι. Επί πολλά χρόνια οι προσπάθειες σε κινηματικό, δημοσιογραφικό αλλά και θεσμικό επίπεδο, με όσες δυνάμεις διαθέτει ο καθένας μας, για την καταπολέμηση της εγκληματικής κυριαρχίας του αυτοκινήτου στην πόλη, στους δρόμους της, στις πλατείες της, στα πεζοδρόμιά της και στα μυαλά απέτυχαν. Όλα οδηγούν στη σκέψη πως υψώνεται ένας θεσμικός τοίχος στον οποίο προσκρούουν αυτές οι προσπάθειες. Είναι σαν να συμφωνήθηκε, σε επίπεδο εκπροσώπων Αρχών, μια συνεργασία υποταγής στο παγκόσμιο αυτοκινητο-πετρελαϊκό κεφάλαιο. Το ίδιο που, άλλωστε, χτυπάει τώρα και το έδαφός μας, με τους ντόπιους συνεργάτες του, για να εξορύξει «μαύρο χρυσάφι».  Αίμα και πετρέλαιο στην πόλη μου.

Άρχισα το γραπτό μου μιλώντας και για ευρεία συναίνεση, στο ζήτημα της εκτέλεσης του παιδιού μας, κάποιου μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας της πόλης μου Πρέβεζας. Ναι. Στις κουβέντες που έκανα, καθώς περίμενα υπεραστικό λεωφορείο, όταν, μαζί με άλλους συμπολίτες μου πληροφορήθηκα το θλιβερό γεγονός, οι εκφράσεις κατάπληξης και σχολιασμού αναφέρονταν, σαν εκφράσεις συμπαθείας για το αδικοχαμένο νεαρό άτομο, στα «σφάλματα της νιότης», «στη χρήση του κράνους» και «την κακιά ώρα». Κανένας δεν αναρωτήθηκε για την ταχύτητα του αυτοκινήτου που ήταν (όπως άκουσα) 130 χιλιόμετρα την ώρα και για την ενδεχόμενη χρήση κινητού, που πράγματι έκανε, όπως άκουσα, η (νεαρή, όπως άκουσα) οδηγός που χτύπησε από το πίσω μέρος τον μικρό ποδηλάτη.

Να δούμε ποιος από όλους εμάς, στην πόλη μου, δεν φταίει γι’ αυτό το φόνο. Στο καλό παιδάκι μας. Έχεις καλά φουσκωμένα τα λάστιχα; Να προσέχεις, καλέ μας.

Όραμα Μηδέν: μια πολιτική (και) για την τοπική αυτοδίοικηση, αλλά όχι την ελληνική.

Ετικέτες

 

Οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές πλησιάζουν. Το ζήτημα των τροχαίων συγκρούσεων και των θυμάτων τους είναι ο κλασσικά μεγάλος απών στην όποια προεκλογική συζήτηση. Αυτό σε μια περίοδο που οι πόλεις μεγαλώνουν και μεγαλώνουν, η μηχανοκίνηση έχει γιγαντωθεί και ο τόπος πραγματοποίησης των τροχαίων εγκλημάτων μετακινείται όλο και περισσότερο προς το εσωτερικό των πόλεων. Ελάχιστοι Δήμοι ή υποψήφιοι ασχολούνται επί της ουσίας με το θέμα. Υποταγμένη στη λογική της εξυπηρέτησης της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων η μεγάλη πλειοψηφία, εξαγγέλλει προγράμματα και πρακτικές που θα κάνουν τις πόλεις (ακόμα πιο) αβίωτες. Με τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις που υπόσχονται πως θα μας απαλλάξουν απο κάθε πρόβλημα αναρρωτιέται κανείς αν η επόμενη γενιά αυτοκινήτων εκτός από το ότι θα μας  απαλλάξει απο την οδήγηση θα μας απαλλάξει και από την ψηφοφορία και το αυτοκίνητο θα πηγαίνει να ψηφίζει μόνο του. Φαίνεται πως οι εκλογές περισσότερο αυτό αφορούν  παρά εμάς.

Όραμα Μηδέν

Την τελευταία πενταετία σαράντα περίπου πόλεις των ΗΠΑ, εμπνεόμενες από το Σουηδικό μοντέλο, έχουν συγκροτήσει το Δίκτυο Όραμα Μηδέν (περισσότερα: ΕΔΩ)

Αναδημοσιεύουμε παρακάτω ένα κείμενο απο το vision zero network με τίτλο 9 Συστατικά στοιχεία μιας ισχυρής δέσμευσης στο Όραμα Μηδέν, πού σκιαγραφεί βασικές προυποθέσεις για να ενταχθεί μια  πόλη στο δίκτυο Πόλεων – Όραμα Μηδέν

Τι όμως χαρακτηρίζει μια Πόλη με Όραμα Μηδέν  (Vision Zero City);

Είναι μια πόλη που πληροί τα παρακάτω ελάχιστα κριτήρια:

– Έχει θέσει ένα σαφή στόχο εξάλειψης των θανάτων και  των σοβαρών τραυματισμών από τροχαίες συγκρούσεις.

 Δήμαρχος έχει δημόσια δεσμευτεί επίσημα να κάνει πράξη το Όραμα Μηδέν.

– Ένα σχέδιο ή μια στρατηγική για το Όραμα Μηδέν είναι σε ισχύ, ή ο Δήμαρχος έχει δεσμευτεί αυτή να γίνει πράξη εντός σαφούς χρονικού πλαισίου.

-Συμμετέχουν σ αυτό οι βασικοί τομείς υπηρεσιών της πόλης (συμπεριλαμβανομένων της αστυνομίας, των μεταφορών και της δημόσιας υγείας);

9 Συστατικά στοιχεία μιας ισχυρής δέσμευσης στο Όραμα Μηδέν.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ

Οι ανώτατοι τοπικοί αξιωματούχοι (Δημάρχος, Δημοτικό Συμβούλιο) δεσμεύονται επίσημα και δημόσια στο στόχο Όραμα Μηδέν, στο να κατορθώσουν να εκμηδενίσουν τους θανάτους στην κυκλοφορία και τους σοβαρούς τραυματισμούς για όλους τους χρήστες του δρόμου (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων που περπατούν, που κάνουν ποδήλατο, χρησιμοποιούν τις μεταφορές και οδηγούν) εντός καθορισμένου χρονικού πλαισίου. Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει τη χάραξη μιας τοπικής πολιτικής που θα καθορίζει τους στόχους, το χρονοδιάγραμμα, τους ενδιαφερόμενους και μια δέσμευση για τη συμμετοχή της κοινότητας, για διαφάνεια και δίκαια αποτελέσματα.

ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

Συγκροτείται μια επίσημη Ομάδα Εργασίας (ή Συντονιστική Επιτροπή) της πόλης για το Όραμα Μηδέν που αναλαμβάνει την ευθύνη να ηγηθεί της προασπάθειας σχεδιασμού για το Όραμα Μηδέν. Η ομάδα εργασίας θα πρέπει να περιλαμβάνει, τουλάχιστον,  υψηλόβαθμους εκπροσώπους του γραφείου του Δημάρχου, της Αστυνομίας, των Μεταφορών (ή της ανάλογης υπηρεσίας) και της Δημόσιας Υγείας. Άλλα τμήματα που πρέπει να εμπλακούν περιλαμβάνουν την Πολεοδομία, την Πυροσβεστική, τις Υπηρεσίες Επειγόντων, Δημοσίων Έργων, τον τοπικό Εισαγγελέα, τις Διευθύνσεις Εξυπηρέτησης Ηλικιωμένων, και Ανθρώπων με Αναπηρία, και τη Διεύθυνση των Σχολείων της περιοχής.

ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ

Το Σχέδιο Δράσης (ή η Στρατηγική) για το Όραμα Μηδέν ολοκληρώνεται μέσα σε ένα χρόνο από την αρχική δέσμευση και υλοποιείται με σαφείς στρατηγικές, υπεύθυνους υλοποίησης κάθε στρατηγικής, ενδιάμεσους στόχους, χρονοδιαγράμματα και δείκτες εκτίμησης των επιδόσεων.

ΙΣΟΤΗΤΑ

Οι συμμετέχοντες στην πόλη δεσμεύονται τόσο για μια ισότιμη προσέγγιση του Οράματος Μηδέν, καθιερώνοντας συμμετοχικές και αντιπροσωπευτικές διαδικασίες, όσο και ισότιμα αποτελέσματα εξασφαλίζοντας μετρήσιμα σημεία αναφοράς για την παροχή ασφαλών επιλογών μεταφοράς για όλους τους χρήστες του δρόμου σε όλα τα μέρη της πόλης.

ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ & ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Αναλαμβάνεται η δέσμευση για την ενθάρρυνση της ουσιαστικής συλλειτουργία και συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων κυβερνητικών φορέων και των ενδιαφερομένων μερών της κοινότητας προκειμένου να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο για   πολλαπλούς ενδιαφερόμενους φορείς ώστε  να καθορίσουν κοινούς στόχους και να εστιάσουν στον συντονισμό και την υπευθυνότητα.

ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Οι ηγέτες των πόλεων δεσμεύονται και αποδίδουν προτεραιότητα σε μια συστημική προσέγγιση στο Όραμα Μηδέν  –  που εστιάζει στο δομημένο περιβάλλον, τα συστήματα και τις πολιτικές που επηρεάζουν τη συμπεριφορά – καθώς και στην υιοθέτηση μηνυμάτων που τονίζουν πως  αυτές οι απώλειες  στην κυκλοφορία μπορούν να προληφθούν.

ΜΕ ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Οι ενδιαφερόμενοι φορείς  της πόλης δεσμεύονται να συγκεντρώνουν, να αναλύουν, να χρησιμοποιούν και να δημοσιοποιούν  αξιόπιστα δεδομένα για την κατανόηση  των θεμάτων ασφάλειας της κυκλοφορίας και να κατανέμουν πόρους με προτεραιότητες που τεκμηριώνονται από τις μεγαλύτερες ανάγκες και επιπτώσεις

ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

Δημιουργούνται ευκαιρίες που προκαλούν  την ουσιαστική εμπλοκή της κοινότητας, όπως η επιλογή εκπροσώπων της κοινότητας που θα συμμετέχουν στην Ομάδα Εργασίας, η ευρύτερη κοινοτική συνεισφορά μέσω δημόσιων συναντήσεων ή ημερίδων, οι online έρευνες και άλλες ευκαιρίες ανάδρασης.

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Η διαδικασία της πόλης είναι διαφανής για τους ενδιαφερόμενους ανθρώπους της πόλης και την κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων τακτικών ενημερώσεων σχετικά με την πρόοδο στο Σχέδιο Δράσης και τα μέτρα απόδοσης, καθώς και μιας ετήσιας έκθεσης (τουλάχιστον) στο τοπικό κυβερνητικό σώμα (π.χ. Δημοτικό Συμβούλιο).

Με βάση τις εμπειρίες των πόλεων που υιοθέτησαν πρώτες το Όραμα  Μηδέν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτά τα εννέα συστατικά έχουν αποδειχθεί ότι είναι ένα αποτελεσματικό, υψηλού επιπέδου πλαίσιο για τις κοινότητες που σκέφτονται τη δέσμευση τους στο Όραμα Μηδέν. Παρόλο που αυτά δεν είναι τα μόνα συστατικά  που πρέπει να λαμβάνονται  υπόψη, είναι κρίσιμα για τη διασφάλιση μιας ισχυρής και διαρκούς  δέσμευσης στο Όραμα Μηδέν.

 

 

Αλεξανδρούπολη: Δράσεις για την Οδική Ασφάλεια στη διάρκεια του Μαίου.

Ετικέτες

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ “Καπνομάγαζο”

Αίνου 46, τκ 68132 Αλεξανδρούπολη  τηλ 2551089690|   

                                     ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ 17/4/2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΗΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

» ΟΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ – ROAD SAFETY: ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ « 

Με αφορμή τις δράσεις που οργανώνονται από 6-12 Μαϊου 2019 σε όλον τον κόσμο στο πλαίσιο της 5ης ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΕΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ #UNGRSW το Τμήμα Παιδείας του Δήμου Αλεξανδρούπολης, το Γραφείο Εθελοντισμού  και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλεξανδρούπολης σε συνεργασία το Τμήμα Τροχαίας Αλεξανδρούπολης και με τον Πανελλήνιο σύλλογο «SOS Τροχαία Εγκλήματα» προβάλλει καμπάνια Κοινωνικής Ευαισθητοποίησης με εκπαιδευτικά προγράμματα που αφορούν την Οδική Ασφάλεια για όλο τον μήνα Μάιο.

Κάθε μέρα «ταξιδεύουμε» προς τη δουλειά, το σχολείο ή  για αναψυχή και περισσότεροι από 1.350.000 άνθρωποι σκοτώνονται ετησίως στους δρόμους του κόσμου. Ας μένουμε διαρκώς ενημερωμένοι και ας απαιτούμε τη σωστή συμπεριφορά και την εφαρμογή των νόμων για την ασφάλεια στους δρόμους.

Ειδικότερα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλεξανδρούπολης οι μαθητές  της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που θα συμμετέχουν θα ευαισθητοποιηθούν γύρω από δύο βασικούς άξονες :

  • Αξιολόγηση της ασφάλειας γύρω από τα σχολεία
  • Αλλαγή της συμπεριφοράς για ασφαλέστερους δρόμους

Κατά τη διάρκεια των εκπαιδευτικών δράσεων τα παιδιά θα ενημερωθούν για θέματα γύρω από την οδική ασφάλεια, θα κάνουν εικονική προσομοίωση φορώντας τα ειδικά γυαλιά DRUNK BUSTERS για να έρθουν σε επαφή με την αίσθηση της οδήγησης υπό μέθη, ενώ ταυτόχρονα θα προβληματιστούν και θα κινητοποιηθούν μέσα από εργαστήρια και παιχνίδια, ώστε να αυξήσουν την ασφάλεια στο δρόμο και να μειώσουν τα συμβάντα απρόσεκτης οδήγησης.

«Αγαπάμε την ταχύτητα των 30χλμ!» / «Χαμηλώνουμε ταχύτητα» / «Σώζουμε Ζωές» / «Τα τροχαία δεν είναι ατυχήματα είναι Εγκλήματα που θα μπορούσαν να αποφευχθούν»/ «Ποτέ οδήγηση υπό επήρεια»/ «Ας είμαστε ευγενείς- Όλοι μοιραζόμαστε τον ίδιο δρόμο στον κόσμο»/  είναι μερικά από τα μηνύματα που θα παίρνουν μαζί τους τα παιδιά φεύγοντας από τη Βιβλιοθήκη, ενώ θα ακολουθήσουν άλλα τόσα εμπνευσμένα από τους ίδιους τους μαθητές ολοκληρώνοντας ωριαία εργαστήρια με ιδέες για  «το Ευτυχισμένο Σχολείο – χωρίς δυστυχήματα»

Η δέουσα ενημέρωση και ευαισθητοποίηση πάνω σε θέματα οδικής ασφάλειας από την μικρή ακόμη ηλικία συμβάλλει δυναμικά στην μείωση των τροχαίων δυστυχημάτων. Η Διεύθυνση και το προσωπικό της Δημοτικής Βιβλιοθήκης σας  προσκαλούμε να δηλώσετε συμμετοχή για επίσκεψη των μαθητών των Σχολείων σας κάθε πρωί στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλεξανδρούπολης δηλώνοντάς το στο τηλέφωνο 2551089690.

Επιπλέον, με αφορμή τα παραπάνω καλούμε τους μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αλεξανδρούπολης να δώσουν το παρών στις 8 Μαΐου, ώρα 12.00 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Αίνου 46 σε οργανωμένη εκδήλωση που θα τερματίσει μπροστά στο Δημαρχείο της πόλης συμμετέχοντας στη μεγάλη παγκόσμια καμπάνια στο πλαίσιο της κοινωνικής ευαισθητοποίησης για την οδική ασφάλεια (προηγείται επίσης δήλωση συμμετοχής). #UNGRSW   #SpeakUp  #SaveLives

 

Ισόβια σε δολοφόνους οδηγούς στο Βερολίνο μετά από επανεκδίκαση της υπόθεσης.

Ετικέτες

Φεβρουάριος 2016:  Στο κέντρο του Βερολίνου, αργά το βράδυ ο 28χρονος Hamdi H. και ο 25χρονος  Marvin N. πραγματοποιώντας κόντρες με τα αυτοκίνητα τους ανέπτυξαν ταχύτητες μέχρι και 170 km/h (τρεις φορές πάνω από το όριο ταχύτητας) παραβιάζοντας παράλληλα αρκετούς κόκκινους σηματοδότες.

Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Hamdi H. συγκρούστηκε με το τζιπ που οδηγούσε ένας 69χρονος, συνταξιούχος γιατρός, πατέρας δύο παιδιών. Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή που προκάλεσε τον ακαριαίο θάνατο του θύματος ενώ το αυτοκίνητο του «εκτοξεύτηκε» 72 μέτρα.

Οι δύο κατηγορούμενοι και ένας επιβάτης στο αυτοκίνητο του Marvin N. τραυματίστηκαν ελαφρά κατά την σύγκρουση.

Οι αυτοσχέδιοι αγώνες ταχύτητας μέσα στις πόλεις αποτελούν ένα διαρκώς αυξανόμενο φαινόμενο στη Γερμανία.

Φεβρουάριος 2017: Δικαστήριο του Βερολίνου καταδικάζει σε ισόβια κάθειρξη και τους δύο κατηγορούμενους για ανθρωποκτονία. Απορρίπτει  το αίτημα τον  δικηγόρων υπεράσπισης το έγκλημα να θεωρηθεί ως ανθρωποκτονία από αμέλεια. Είναι η πρώτη φορά που επιβάλλεται ποινή ισοβίων για τροχαίο έγκλημα στη Γερμανία.  Αν και άμεσα εμπλεκόμενος στην σύγκρουση ήταν ο Hamdi H. ο δικαστής επεσήμανε ότι το γερμανικό δίκαιο απαιτεί να καταδικαστούν και οι δύο συμμετέχοντες στους παράνομους αυτοσχέδιους αγώνες.

Ισόβια σημαίνει ότι θα εκτίσει  τουλάχιστον 15 χρόνια  καθένας.

Ο δικαστής δήλωσε ότι ένας εμπειρογνώμονας που κατέθεσε στη δίκη είχε περιγράψει τη σκηνή του ατυχήματος ως «ένα πεδίο από ερείπια» που έμοιαζε με «πεδίο μάχης«.

Ο ψυχολόγος Χ. Άκερμαν κατέθεσε στο δικαστήριο:  «Θεωρούν πως έχουν ισχύ. Όταν το όχημα έχει ιπποδύναμη 400 ή 500 αλόγων με μια μικρή κίνηση του ποδιού μπορείς να κάνεις επίδειξη ισχύος. Αυτό δεν το έχουν στην προσωπική ή την επαγγελματική τους ζωή αυτοί οι άνθρωποι»,

Ο δικαστής ο R. Ehestädt συμφώνησε με τους εισαγγελείς που αποφάνθηκαν ότι οι δύο άνδρες ήταν ένοχοι δολοφονίας. Ο δικαστής δήλωσε ότι παρόλο που οι κατηγορούμενοι δεν είχαν την πρόθεση να σκοτώσουν το θύμα, είχαν αποδεχθεί ότι άνθρωποι θα μπορούσαν να σκοτωθούν από τη συμπεριφορά τους και έτσι ήταν ένοχοι ανθρωποκτονίας.

«Δεν ήταν ένας αγώνας σ έναν επαρχιακό δρόμο», δήλωσε , «Ήταν ένας αγώνας σε έναν κεντρικό δρόμο στο δυτικό Βερολίνο, όπου οι άνθρωποι περπατούσαν ακόμα αργά τη νύχτα. Υπήρχαν άνθρωποι στους δρόμους και άλλα αυτοκίνητα». «Δεν  μπορούσατε να δείτε τίποτα», δήλωσε ο Ehestädt, αμφισβητώντας την ιδέα ότι οι κατηγορούμενοι είχαν υποθέσει ότι ο δρόμος θα ήταν άδειος  αργά το βράδυ. «Δεν είχατε καμία πιθανότητα αντίδρασης.»

Απορρίπτοντας την μομφή ότι η ποινή επεβλήθη για παραδειγματισμό, ο  εισαγγελέας Fröhlich δήλωσε: «Ελπίζω απλώς ότι η ετυμηγορία θα έχει αποτρεπτικό αποτέλεσμα , ελπίζω ότι θα κάνει τουλάχιστον μερικούς από αυτούς τους ανθρώπους που οδηγούν πολύ γρήγορα να σκέφτονται δύο φορές«.

Οι δικηγόροι υπεράσπισης χαρακτήρισαν την απόφαση του δικαστηρίου άδικη και είπαν ότι θα ασκήσουν έφεση.

«Μιλάτε μ έναν εξοργισμένο δικηγόρο υπεράσπισης», δήλωσε ένας από τους δικηγόρους του Hamdi H. σε δημοσιογράφους μετά την απόφαση. «Αν αυτή η ετυμηγορία εμπνεύσει και άλλες, θα μπορούσαμε να ξεχάσουμε το φιλελεύθερο κράτος μας, βασισμένο στο κράτος δικαίου».

Οι εκπρόσωποι της αστυνομίας χαιρέτισαν την απόφαση: «Από σήμερα είναι σαφές ότι όποιος παραβιάζει κόκκινο τρέχοντας με ταχύτητα που υπερβαίνει κατά πολύ το νόμιμο όριο, αποδέχεται την πιθανότητα θανάτου άλλων ανθρώπων και χρησιμοποιεί το όχημά του ως θανατηφόρο όπλο«, δήλωσε ο πρόεδρος του συνδικάτου γερμανών αστυνομικών O. Malchow.  «Αυτό κάνει αυτόν που συμμετέχει σε κόντρες έναν δολοφόνο».

Μετά από αυτή την απόφαση,  ακολούθησε τροποποίηση του  Ποινικού Κώδικα με συνέπεια οι αυτοσχέδιοι αγώνες ταχύτητας , αντί για μια απλή παράβαση του ΚΟΚ (όπως θεωρούνταν μέχρι τότε) να μετατραπούν σε έγκλημα που τιμωρείται με φυλάκιση έως 10 ετών.

Ο νέος νόμος δεν έχει εφαρμογή στην περίπτωση των Hamdi H. και Marvin N.

Φεβρουάριος 2018: Το ομοσπονδιακό δικαστήριο (BGH) στην Καρλσρούη αποφάσισε μετά από προσφυγή των συνηγόρων υπεράσπισης πως δεν ευσταθούσε η καταδίκη για ανθρωποκτονία, αποδεχόμενο το επιχείρημα πως οι δύο οδηγοί  δεν είχαν την πρόθεση να διαπράξουν ανθρωποκτονία: «Η ακολουθία των γεγονότων όπως καθορίστηκε από το δικαστήριο του Βερολίνου δεν υποστηρίζει την υπόθεση μιας σκόπιμα διαπραχθείσας ανθρωποκτονίας«, ανέφερε και διέταξε επανάληψη της δίκης από άλλο δικαστήριο.

«Στα μάτια μου, είναι δολοφονία», δήλωσε ο κ. M. Warshitsky,  γιος του θύματος. «Η οδήγηση με 170 Km/hr μέσα στην πόλη  είναι σχεδόν σαν μια πράξη τρομοκρατίας στους δρόμους«.

Γνώριμη εικόνα: το πρόσωπο του δολοφόνου.

Μάρτιος 2019:  Μετά την εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου ένα περιφερειακό δικαστήριο στο Βερολίνο εκδίκασε ξανά την υπόθεση και εξέδωσε την Τρίτη 26 Μαρτίου την απόφαση του.

  Η νέα απόφαση:

Ο πρόεδρος του δικαστηρίου ανακοίνωσε πως: υπήρχαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι κατηγορούμενοι είχαν δείξει «σκόπιμη πρόθεση», λέγοντας:

«Αυτό που συνέβη δεν είχε καμία σχέση με αμέλεια.»

«Οι κατηγορούμενοι έπαιζαν επιπόλαια με τη ζωή των άλλων».

‘Ηταν «ριψοκίνδυνοι» και είχαν «θαυμασμό για τα οχήματά τους».

Για τους παραπάνω λόγους το δικαστήριο επέβαλε και πάλι την ποινή των ισοβίων και στους δύο κατηγορούμενους.

Η ετυμηγορία ήταν σύμφωνη με τις προτάσεις των εισαγγελέων.

ΠΗΓΕΣ: Euronews: ΕΔΩ Deutsche Welle: ΕΔΩ –  ΕΔΩ –  ΕΔΩ Associated Press: ΕΔΩ

 ΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄                                                                                               Με αφορμή την υπόθεση, εκπρόσωπος  της καγκελαρίου Μέρκελ δήλωσε: «Πέρυσι εξασφαλίσαμε ότι οι παραβάτες ταχύτητας που διακινδυνεύουν , γιατί έτσι τη βρίσκουν,  να τραυματίσουν ή ακόμα και να σκοτώσουν άλλους δεν θα αντιμετωπίζουν μόνο ποινές  φυλάκισης. Πρέπει επίσης να υπολογίζουν και τη δήμευση των αυτοκινήτων τους».

Ζητούνται Ασφαλείς & Λειτουργικοί Ποδηλατόδρομοι.

Ετικέτες

ΚΥΡΙΑΚΗ 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2019- ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΙ

12η Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία

Είναι ώρα να αποκτήσουν οι ελληνικές πόλεις ασφαλείς και λειτουργικούς ποδηλατόδρομους. Αυτό είναι το κλειδί για να φανεί ότι ποδηλάτισσες και ποδηλάτες είμαστε όλοι, ανεξαρτήτως ηλικίας, αρκεί να νιώσουμε ασφαλείς. Εμείς που θα βγούμε για 12η χρονιά στους δρόμους των ελληνικών πόλεων στις 7 Απριλίου είμαστε ένα ελάχιστο μέρος των ανθρώπων που θα δώσουν ζωή στις πόλεις μας όταν κατασκευαστούν οι ποδηλατόδρομοι.

Στις 7 Απριλίου, ελάτε μαζί μας. Ήρθε η ώρα να βάλουμε το ποδήλατο στην ατζέντα των δημοτικών αρχών που θα προκύψουν από τις εκλογές του Μαίου. Ας κάνουμε όλοι μαζί πετάλι για μια ιδέα που ωριμάζει.

Η πορεία που θα ακολουθήσουμε στην Αθήνα:

https://www.bikemap.net/en/r/4835755/

Αφίσες και σημεία συνάντησης των πόλεων που συμμετέχουν στην φετινή 12η Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία 2019

https://www.podilates.gr/pp2019_afises

– Αθήνα (7/4, 12:00, Πέδιον του Άρεως)
– Αμαλιάδα (7/4, 11:00, Πλ. Ανεμόμυλου)
– Αταλάντη (7/4, 17:00, κεντρική πλ. Αγ. Θεοδώρων)
– Δράμα (7/4, 18:00, πλ. Ελευθερίας)
– Θάσος (12/5, 11:00, Αρσανάς – Ποταμιά)
– Καμένα Βούρλα (6/4, 10:30, τουριστικό περίπτερο Κ. Βούρλων, –
ΠΡΟΒΟμάστορες)
– Κατερίνη (7/4, 11:00, πλ. Ελευθερίας)
– Κέρκυρα (7/4, 12:00, Πεντοφάναρο – Λιστόν)
– Κώς (7/4, 10:30, πλ. Ελευθερίας)
– Μυτιλήνη (7/4, 12:00, πλ. Σαπφούς)
– Πύργος (7/4, 17:00, Κατάκολου – Κλουκίνας)

Οργάνωση:

Ποδηλάτ-ισσ-ες (podilates.gr)
Φίλοι του Ποδηλάτου (filoi-podilatou.gr)
ΠΕΖΗ
Μαμάδες+ στο Δρόμo (mamastodromo.blogspot.com)
ΠοδηλΑΤΤΙΚΗ Κοινότητα

Περισσότερες πληροφορίες στο www.podilates.gr

Εγκατάλειψη θύματος τροχαίου: Ο δρόμος προς μια νέα κανονικότητα.

Ετικέτες

Τη στιγμή που εγκαταλείπεται το θύμα, αίρεται η νομιμότητα.

Ο θύτης, τραυματίζοντας το θύμα και στη συνέχεια εγκαταλείποντάς το, αφήνοντάς το μόνο, να σφαδάζει σαν σφαχτό λίγο πριν το τέλος, παραβιάζει τον νόμο.

Πέρα όμως και πάνω από κάθε νομική παραβίαση, υπάρχει ο άνθρωπος, και ο άνθρωπος αυτός, σε μια δεδομένη χρονική στιγμή και τόπο, εγκαταλείπεται. Εγκαταλείπεται στο έλεος των τραυμάτων του, του ανελέητου πόνου και των φόβων του, της απέραντης μοναξιάς, αιμόφυρτος.

Αυτή λοιπόν η εγκληματική αντίδραση φυγής μετατρέπεται σε τερατούργημα, αφήνοντας τον άνθρωπο στο σκότος του μοναχικού περάσματος από τη ζωή στον θάνατο.

Ως βούληση του αλλοτριωμένου ανθρώπου μόνο, μπορεί να εννοηθεί και να κατανοηθεί μια τέτοια αντίδραση.

Τη στιγμή που πέφτει η αυλαία, σε αυτά τα κλάσματα δευτερολέπτου που ο θύτης «μένει μόνος» με το θύμα του, εκεί, στο ασφαλτοστρωμένο σταυροδρόμι, θα αποφασίσει.

Θα πάρει σβέλτα την απόφαση, αν θα σταθεί ως άνθρωπος στον άνθρωπο ή αν θα τον απαξιώσει ως ύπαρξη. Αυτή η ύπαρξη, η οποία θα υπάρχει πλέον μόνο στον τόπο των αθανάτων (και αυτό στην καρδιά των πολύ δικών του ανθρώπων), από εδώ και στο εξής.

Όταν η απόφαση παρθεί ο άλλος άνθρωπος να θυσιαστεί, να αφανιστεί ολοκληρωτικά, έχοντας χάσει κάποιες φορές τη σωματική του ακεραιότητα, αφού κάποιο μέλος του σώματός του θα έχει αποκοπεί, αφήνοντας το σώμα λειψό, αιματοβαμμένο, στον τρόμο του ανείπωτου πόνου, με τον θάνατο να φαντάζει ως η μία και μοναδική για αυτόν λύτρωση.

Άννα Οικονομίδη

Ο οδηγός του αυτοκινήτου, αμέσως μετά τη σύγκρουση εγκαταλείπει τη σκηνή… «Αναζητείται ακόμη ο δράστης τροχαίου με εγκατάλειψη…».

«Έκκληση για μάρτυρες τροχαίου δυστυχήματος με εγκατάλειψη…».

«Τον χτύπησε με το αυτοκίνητο και τον παράτησε αβοήθητο…».

Οι αναφορές των τίτλων ειδήσεων πληθαίνουν. Αμέτρητα τα περιστατικά με αύξουσα ροή, μια πολλαπλασιαστική μάστιγα αποτελεσμάτων θανάτου και αναπηρίας. Η ανθρώπινη τερατωδία με την εγκατάλειψη του θύματος, συμβαίνει πλέον σε τέτοιους ρυθμούς και με τέτοια συχνότητα, ώστε να αποκτά σταδιακά τη δική της κανονικότητα.

Αυτή την «άλλη κανονικότητα» που απαξιώνει την ανθρώπινη υπόσταση, με γνώμονα την προστασία του εαυτού και την αποφυγή της τιμωρίας.

Με τι θράσος, με τι απανθρωπιά, ωστόσο, ο θύτης εγείρεται κατά της ανθρώπινης ζωής και ποδοπατά τον συνάνθρωπό του;

Από πού αντλεί τη σιγουριά της πράξης του;

Στην εποχή της γενικευμένης αποσάθρωσης του κοινωνικού ιστού, σε μια εποχή γενικευμένης κρίσης, σε μια εποχή ισοπέδωσης αξιών και κανόνων ηθικής συμπεριφοράς, σε μια εποχή που υποδαυλίζεται ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη, η εγγύτητα ανθρώπου προς άνθρωπο, η κατασκευή αυτή της «άλλης κανονικότητας», σχετίζεται άμεσα με την «εκκρεμότητα».

Τι ακριβώς όμως εννοούμε με τη χρήση αυτού του όρου;

Η «εκκρεμότητα» διατηρείται στο πλαίσιο λειτουργίας της κρατικής εξουσίας, τόσο μέσω του νομικού της πλαισίου και της λήψης αποφάσεων που δεν «απαντάνε» στο έγκλημα της εγκατάλειψης με την εξουδετέρωση αυτού, όσο και του κρατικού μηχανισμού των πολιτικών δομών (αντιπροσώπευσης, συνθηκών λειτουργίας και αποτελεσματικότητας), που «κατευνάζει» και υποτιμά την τραγική δυναμική της εγκληματικής εγκατάλειψης.

Έτσι, η τιμωρία του ενόχου δεν φαίνεται να αποτελεί σκοπό, αφού η επικρατούσα τακτική «απαλείφει», όσο μπορεί, τις ποινικές συνέπειες.

Το επιχείρημα «χάθηκε μία ζωή, ας μην καταστραφεί και μια ακόμη», πιάνει τόπο στους θανάτους από τροχαία. Η δικαιολόγηση του «μη ηθελημένου» της δράσης, δηλαδή του θανάτου ενός άγνωστου συνήθως συνανθρώπου, αυτόματα δικαιώνει τον θύτη, παίρνοντας σχεδόν τη θέση του θύματος.

«Μην τον ταλαιπωρείτε τον άνθρωπο, δεν ήθελε να προκαλέσει κακό. Φοβήθηκε».

Όλο και λιγότερο εκπλήσσεται ο νους από ακραίες συμπεριφορές, οι οποίες αρχίζουν να κερδίζουν έδαφος στον λόγο και στη σκέψη των πολιτών.

Η εγκατάλειψη δεν αποτελεί «είδηση». Αποτελεί ωστόσο μια σχεδόν καθημερινή πρακτική.

Η πρωταρχική αντίδραση, σταδιακά έχει μετατραπεί σε ανοχή και η ανοχή σε αποδοχή. Η αποδοχή, με τη σειρά της, «κανονικοποιεί» την παρελθούσα ακραία και απαράδεκτη-απάνθρωπη συμπεριφορά σε μια πρακτική, απολύτως «κανονική».

Ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός εγκατάλειψης των θυμάτων τροχαίων, στο πλαίσιο μιας ανερχόμενης «κανονικοποίησης», δεν αναγνωρίζεται ως ακραία συνθήκη. Σε αυτή τη διαδικασία μετασχηματίζεται το ηθικά ακραίο σταδιακά σε ηθικά αποδεκτό.

Η κανονικοποίηση απάνθρωπων συμπεριφορών, στο πλαίσιο, τόσο των εκάστοτε πολιτικών και νομικών αποφάσεων και υλοποιήσεων, όσο και των κοινωνικών εκφράσεων των μαζών, οφείλει να κατανοηθεί και να επικοινωνηθεί ως μία αρνητική διαστρέβλωση της κοινωνικής συνύπαρξης.

Σε αυτή τη μάστιγα οφείλουμε να αντισταθούμε. Να αντισταθούμε, κατανοώντας πρωτίστως το πώς λειτουργεί.

Η αύξηση του αριθμού και της συχνότητας τέτοιων φαινομένων, μόνο μέσα από το συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό πλαίσιο λειτουργίας της κοινωνίας μπορούν να κατανοηθούν και κατ’ επέκταση να καταπολεμηθούν.

Άννα Οικονομίδη

Ένα «σχόλιο» πάνω στο θέμα αναγνώστη της LiFO

Νέος Ποινικός Κώδικας: Παρακάμπτοντας το βαρύτερο και συχνότερο έγκλημα.

Ετικέτες

  Σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές, στην Ελλάδα από το 1990 μέχρι σήμερα πάνω από σαράντα πέντε χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους σε τροχαία εγκλήματα. Ακαθόριστος, αλλά πολύ μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των σοβαρά τραυματισμένων σε τροχαίες συγκρούσεις την ίδια περίοδο, πολλοί από τους οποίους επέζησαν με κάποια μορφής αναπηρία.

Δυστυχώς ο αριθμός των θυμάτων της αυτοκίνησης στη χώρα μας είναι πολύ μεγαλύτερος αν προσθέσουμε τα θύματα που υπήρξαν προηγούμενες δεκαετίες, ξεκινώντας τουλάχιστον από την δεκαετία του 1970 που άρχισε να παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις ο αριθμός των αυτοκινήτων και συνακόλουθα ο αριθμός των συγκρούσεων.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας την περίοδο 2011 -2017 στη χώρα μας καταγράφηκαν επτά χιλιάδες (7.000) βίαιοι θάνατοι.  Σύμφωνα με  την στατιστική ταξινόμηση της ΕΛΑΣ: απ αυτούς οι 6.160 (δηλαδή το 88%) ήταν αποτέλεσμα «τροχαίων ατυχημάτων» (στη δικαστική γλώσσα: «ανθρωποκτονίες από αμέλεια») και οι 840 (12%) ήταν «ανθρωποκτονίες». Την ίδια περίοδο είχαμε κατ έτος και ένα αριθμό 40 εως 45 βίαιων θανάτων από τα χαρακτηριζόμενα ως εργατικά «ατυχήματα» που δεν γνωρίζουμε αν περιλαμβάνονται στις αναφερόμενες από την ΕΛΑΣ ανθρωποκτονίες.

Όπως και νάχει είναι προφανές πως: εδώ και δεκαετίες το κυρίαρχο έγκλημα, σε συντριπτικές αναλογίες, από το οποίο υποφέρει η ελληνική κοινωνία είναι το τροχαίο.

Διαβάζοντας κανείς τις προτεινόμενες τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΕΔΩ) που έθεσε σε σύντομη διαβούλευση το υπουργείο Δικαιοσύνης αναρωτιέται κανείς αν οι συντάκτες όλου αυτού του έργου ζούσαν σ αυτή τη χώρα όλες τις προηγούμενες δεκαετίες. Ή αν αποφάσισαν να επισημοποιήσουν οριστικά την άποψη πως η αυστηροποίηση των ποινών για τα τροχαία εγκλήματα είναι αδιανόητη μια κι αυτά αποτελούν φυσιολογικό φαινόμενο μιας κοινωνίας που αναγνωρίζει την ιδιότητα του φονεύσιμου ανθρώπου στα μέλη της.

Επί της ουσίας μόνο μία σχετική αλλαγή, κι αυτή αμφιλεγόμενη  υπάρχει στο προτεινόμενο σχέδιο. Πρόκειται για το άρθρο 290 Α που φαίνεται να επεκτείνει τα ήδη  ισχύοντα για την οδήγηση «υπό την επίδραση ναρκωτικών» – Νόμος 4139/2013, άρθρο 25 (που επιβάλει ποινές κάθειρξης για ανθρωποκτονία που προκαλούν οδηγοί υπό την επήρεια ουσιών) και στην περίπτωση της οδήγησης υπό την επίδραση αλκοόλ.  Το παραθέτουμε στο σύνολο του:

  «Άρθρο 290Α
Επικίνδυνη οδήγηση

1.Όποιος κατά τη συγκοινωνία στους δρόμους ή στις πλατείες:
(i) οδηγεί όχημα μολονότι δεν είναι σε θέση να το πράξει με ασφάλεια εξαιτίας της κατανάλωσης οινοπνεύματος ή χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή λόγω σωματικής ή πνευματικής εξάντλησης, ή
(ii) οδηγεί όχημα σε εθνικές ή περιφερειακές οδούς αντίστροφα στο ρεύμα της εκάστοτε κατεύθυνσης ή σε πεζοδρόμους, πεζοδρόμια ή πλατείες, ή οδηγεί όχημα που είναι τεχνικά ανασφαλές ή με ανασφαλή τρόπο φορτωμένο ή προβαίνει κατά την οδήγηση σε επικίνδυνους ελιγμούς ή μετέχει σε αυτοσχέδιους αγώνες, τιμωρείται, αν δεν προβλέπονται βαρύτερες κυρώσεις σε άλλες διατάξεις:
α) με φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή αν από την πράξη προέκυψε κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα, β) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους αν από την πράξη προέκυψε κίνδυνος για άνθρωπο, γ) με κάθειρξη έως δέκα έτη αν στην περίπτωση των στοιχείων α΄ ή β΄ η πράξη είχε ως αποτέλεσμα τη βαριά σωματική βλάβη ή προκάλεσε βλάβη σε κοινωφελείς εγκαταστάσεις, δ) με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών αν στην περίπτωση του στοιχείου β΄ η πράξη είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο άλλου. Αν προκλήθηκε ο θάνατος μεγάλου αριθμού ανθρώπων, το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει ισόβια κάθειρξη.»

Ο Ν. 4139/2013 είναι απόλυτα σαφής: «όποιος οδηγεί ή κυβερνά οποιοδήποτε πλωτό, χερσαίο ή εναέριο μεταφορικό μέσο υπό την επίδραση ναρκωτικών».

Ισχύει άραγε το ίδιο με το προτεινόμενο Άρθρο 290 A (που θα αφορά και τους οδηγούς υπό επίδραση ουσιών, άρα θα καταργήσει το άρθρο 25 του 4139);  Σε καμία περίπτωση.

Εδώ η διατύπωση είναι: «οδηγεί όχημα μολονότι δεν είναι σε θέση να το πράξει με ασφάλεια εξαιτίας της κατανάλωσης οινοπνεύματος ή χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή λόγω σωματικής ή πνευματικής εξάντλησης». Τα αντικειμενικά κριτήρια – όπως η συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα και ή ύπαρξη ναρκωτικών ουσιών στα ούρα – αντικαθίστανται με την υποκειμενική κρίση του αν ο οδηγός ήταν ή όχι σε θέση να οδηγήσει με ασφάλεια… πράγμα για  το  οποίο θα αποφανθεί το δικαστήριο μερικά χρόνια με τα το συμβάν, με την βοήθεια πάσης φύσεως αυτοανακηρυγμένων πραγματογνωμόνων.

Μιλάμε άραγε για πρόοδο ή για οπισθοδρόμηση;

Να σημειώσουμε βέβαια πως στα τόσα και τόσα άρθρα δεν υπάρχει λέξη για την υπερβολική ταχύτητα και τις επιπτώσεις της, λέξη για την χρήση κινητού, λέξη για την υποχρέωση παροχής των στοιχείων λειτουργίας ή όχι των κινητών των εμπλεκομένων σε σύγκρουση, λέξη για την παραβίαση κόκκινου, λέξη για την εγκατάλειψη θύματος και για τόσα άλλα. Αυτά τα “συνήθη πλημμελήματα”…

Που βαφτίζονται “Αμέλεια” όπως πάντα.  Μια τόσο βολική θεωρεία.

Αλλά το να τροποποιείς τον Ποινικό Κώδικα μετά από δεκαετίες σε μια χώρα που τα τροχαία εγκλήματα στοίχισαν δεκάδες χιλιάδες ζωές και να μη σ απασχολεί ειδικά αυτό το κυρίαρχο στη σύγχρονη Ελλάδα έγκλημα προφανώς αυτό δεν οφείλεται σε Αμέλεια.

Αποτελεί ξεκάθαρη πολιτική επιλογή.

Αθήνα 23 Μαρτίου 2019

Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα

ΥΓ.

  1. Σε αντίθεση με την πληθώρα άρθρων, που καλώς υπάρχουν, για τα δικαιώματα των κατηγορουμένων, δεν υπέπεσε στην αντίληψη μας ούτε ένα (1) άρθρο για τα δικαιώματα των θυμάτων.
  2. Η μη αφαίρεση της άδειας οδήγησης ακόμα και για τους καθ υποτροπήν φονιάδες της ασφάλτου δείχνει την παντελή αδιαφορία του νέου Π.Κ. για το πογκρόμ που έχει συντελεσθεί στους ελληνικούς δρόμους και ανάβει το πράσινο φώς για τη διαιώνιση του.

Δικαιοσύνη για τη Στέλλα και το Γιάννη. Eίναι μακρύς ο δρόμος… (2)

Ετικέτες

Όπως ήταν αναμενόμενο, η υπόθεση του φόνου της Στέλλας Μούσχου και του Γιάννη Στρογγυλού που είχε οριστεί να εκδικαστεί, 32η στο πινάκιο, σήμερα 22 Μαρτίου 2019,  στο τριμελές πλημμελειοδικείο  Χανίων (ΕΔΩ), δεν ξεκίνησε καν. «Λόγω παρελεύσεως του ωραρίου» αναβλήθηκε, για να εκδικαστεί ένα χρόνο αργότερα… στις 13 Μαρτίου 2020.

Δικαιοσύνη για τη Στέλλα και το Γιάννη. Eίναι μακρύς ο δρόμος …

Ετικέτες

Δικαιοσύνη για τη Στέλλα και το Γιάννη. Eiναι μακρύς ο δρόμος…

Για την Παρασκευή 22 Μαρτίου 2019 ορίστηκε να εκδικαστεί στο τριμελές πλημμελειοδικείο Χανίων η υπόθεση των φόνων των δύο νέων παιδιών, της Στέλλας Μούσχου  και του Γιάννη Στρογγυλού ο θάνατος των οποίων συγκλόνισε το πανελλήνιο στις 17 Αυγούστου του 2017. Η Στέλλα και ο Γιάννης, πεζοί, έχασαν την ζωή τους από οδηγό ΙΧ που τους χτύπησε τρέχοντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Έχουμε εκφράσει αναλυτικά τις απόψεις μας για το απαράδεκτο μιας δίωξης σε βαθμό πλημμελήματος, για «ανθρωποκτονίες από αμέλεια», για ένα οδηγό που σκότωσε δύο παιδιά και το σκυλί τους ενώ αυτά περπατούσαν στην άκρη του δρόμου, έναν οδηγό που έτρεχε με 127 km/h σε δρόμο με όριο 40 km, για ένα οδηγό που αφού κτύπησε τα παιδιά ανέπτυξε ταχύτητα 170km/h προκειμένου…  ( Περισσότερα ΕΔΩ).

Ωστόσο φαίνεται πως αυτή η χώρα δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει  να μας εκπλήσσει.

Όπως έγινε γνωστό η δίκη σε ένα σύνολο 34 δικών που είναι στο πινάκιο την συγκεκριμένη ημέρα  έχει τοποθετηθεί στην 32η θέση, μια θέση που προεξοφλεί σχεδόν κατά 100% την αναβολή της.

Προηγούνται πολύ σοβαρότερες υποθέσεις όπως ζωοκλοπές, καταπατήσεις κλπ, γεγονός απόλυτα κατανοητό και συμβατό με το αξιακό σύστημα αυτής της κοινωνίας.

Υπενθυμίζουμε ότι οι οικογένειες και των δύο θυμάτων δεν ζουν στην Κρήτη και με βάση το νόμο είναι υποχρεωμένες, με την απειλή ποινικής δίωξης, να είναι παρούσες ακόμα κι αν το δικαστήριο δεν γίνει, σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο που με βάση τον ίδιο νόμο έχει την δυνατότητα να μη παραστεί καν αλλά να εκπροσωπηθεί από το δικηγόρο του.

Παρά τις επανειλημμένες διαμαρτυρίες του  SOS Τροχαία Εγκλήματα τόσο στους υπουργούς Δικαιοσύνης, όσο και στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και παρά τις υποσχέσεις για το ότι τα θανατηφόρα τροχαία θα προτάσσονται στα πινάκια για μια ακόμα φορά ακολουθείται μια πρακτική αντιμετώπισης της υπόθεσης σαν πράξης μικρής κοινωνικής απαξίας, γεγονός ιδιαίτερα προσβλητικό για την Μνήμη το θυμάτων και ιδιαίτερα ψυχοφθόρο για τις οικογένειες τους.

Άραγε οι οικογένειες καλούνται να συμμετάσχουν στην έναρξη δίκης ή μήπως καλούνται να εκτελέσουν «Ασκήσεις Ακριβείας»; Είχαμε ακούσει πως τα καψόνια είχαν απαγορευτεί, αλλά αν είναι αλήθεια φαίνεται ότι αυτό ισχύει μόνο για το στρατό.

-Κάνουμε  κάπου λάθος κε Καλογήρου;

Αθήνα 20/3/2019

Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα

Οδική Ασφάλεια: ενός ανδρός αρχή.

Ετικέτες

Στις 20 Φεβρουαρίου 2019 ψηφίστηκε από την ολομέλεια της Βουλής το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών «Δοκιμασία προσόντων και συμπεριφοράς υποψήφιων οδηγών και οδηγών για τη χορήγηση αδειών οδήγησης οχημάτων, άλλες διατάξεις για τις άδειες οδήγησης και λοιπές διατάξεις» και από τις 4 Μαρτίου, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ (ΕΔΩ), αποτελεί πλέον το νόμο 4599/2019

Μαζί με τις αλλαγές στον τρόπο έκδοσης αδειών οδήγησης, στις οποίες θα αναφερθούμε αναλυτικά σε επόμενο κείμενο μας, ψηφίστηκε (άρθρο 14) και η διάταξη που επιτρέπει την οδήγηση (συνοδευόμενη) από την ηλικία των 17 ετών.

O SOS Τροχαία Εγκλήματα ήταν ένας από τους φορείς που προτάθηκαν από τον εισηγητή της πλειοψηφίας, βουλευτή κο Καραναστάση να εκθέσουν τις απόψεις τους στην σχετική συζήτηση στην επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 12 Φεβρουαρίου. Αν και από κανένα δεν διατυπώθηκε οποιαδήποτε αντίρρηση γι αυτή την πρόσκληση, ο σύλλογος μας εξαιρέθηκε (μόνον αυτός) από τον τελικό κατάλογο ενδιαφερομένων φορέων που προσκλήθηκαν. Ίσως το ότι αρκετά πριν είχαμε εκφράσει την αρνητική άποψη μας σχετικά με το θέμα (ΕΔΩ) να ήταν ο λόγος γι αυτό. Λέμε τώρα…

Τι όμως προκάλεσε αυτή τη νομοθετική ρύθμιση σε μια χώρα με ιδιαίτερα μεγάλο πρόβλημα σε αριθμό τροχαίων συγκρούσεων, με τους νέους να αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία των εμπλεκομένων σ αυτές;  Να σημειώσουμε πως σύμφωνα με την επίσημη αξιολόγηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2013), που τολμά να διαφωνεί με το ελληνικό ΥΜΕ, η άδεια οδήγησης στην εφηβεία αποτελεί ένα από τα πιο επιβλαβή μέτρα για την οδική ασφάλεια.

  … ανήκουμε στις χώρες με προηγμένο επίπεδο οδικής ασφάλειας

 Αντιγράφουμε από την αιτιολογική έκθεση, για το άρθρο που αφορά στην «Συνοδευόμενη Οδήγηση»: «Με τις προτεινόμενες διατάξεις του παρόντος άρθρου, επιδιώκεται η καθιέρωση ολοκληρωμένου συστήματος συνοδευόμενης οδήγησης, για ανήλικους υποψήφιους οδηγούς, μετά τη συμπλήρωση της ηλικίας των δεκαεπτά (17) ετών, λαμβάνοντας υπόψη τα ισχύοντα σε κράτη της ευρωπαικής ένωσης με προηγμένο επίπεδο οδικής ασφάλειας».

Το μοναδικό «επιχείρημα» της αιτιολογικής έκθεσης για την υιοθέτηση αυτής της απόφασης θυμίζει τις πιο ιλαροτραγικές ιστορίες μιμητισμού της ελληνικής άρχουσας ελίτ όταν φτιασιδώνεται την προηγμένη.

Μια χώρα που αρνείται να κάνει κτήμα της οτιδήποτε θετικό έχουν καθιερώσει οι ευρωπαικές χώρες με υψηλά επίπεδα οδικής ασφάλειας θα ανέβει επίπεδο οδικής ασφάλειας υιοθετώντας την συνοδευόμενη οδήγηση στα 17, μέτρο που ισχύει σε ορισμένες μόνον ευρωπαικές χώρες. Δεν υπάρχει λόγος να μειώσουμε τα όρια ταχύτητος (οι τέσσερις ασφαλέστερες χώρες της προηγούμενης χρονιάς (Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο, Σουηδία, Ελβετία, έχουν όλες μικρότερα από την Ελλάδα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητοδρόμους και εκτεταμένες ζώνες ήπιας κυκλοφορίας με όριο τα 30 km στις πόλεις). Ούτε  υπάρχει λόγος να  μειώσουμε τα νόμιμα όρια συγκέντρωσης αλκοόλ στο αίμα των οδηγών και να προχωρήσουμε στο Μηδέν Αλκοόλ για τους επαγγελματίες και τους νέους οδηγούς. Ούτε φυσικά να θεσπίσουμε αυστηρότερες ποινές για τους δολοφόνους της ασφάλτου και την άμεση και δια βίου αφαίρεση της άδειας οδήγησης τους.

Ο δρόμος για την ανύψωση μας σε χώρα με προηγμένο επίπεδο οδικής ασφάλειας περνάει μέσα από την (συνοδευόμενη) οδήγηση από τα 17.

The Fall of Icarus, Carlo Saraceni

Ανεξάρτητα από τα επι μέρους σημεία που μπορεί να κάνει κανείς κριτική και αφορούν διάφορους τομείς εκπαιδευτικούς, νομικούς, ασφαλιστικούς και άλλους, σε σχέση με την εποπτευόμενη οδήγηση το ουσιαστικό είναι ένα: το ενδιαφέρον της πολιτείας (λέγε με Υπουργείο Μεταφορών) να εισαγάγει όσο το δυνατό νωρίτερα τους νέους στον κόσμο του αυτοκινήτου. Τι πιο φυσικό για έναν υπουργείο  που έχει ονομάσει e Drive Academy τον διαδικτυακό κόμβο ευθύνης του για θέματα Οδικής Ασφάλειας.  Όπως οι ίδιοι σημειώνουν: «Η πλατφόρμα παρέχει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης, προσαρμοσμένο σε κάθε ηλικία. Ξεκινά από τις βαθμίδες της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, για μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου αντίστοιχα, με στόχο την έγκαιρη και μεθοδική απόκτηση γνώσεων οδικής συμπεριφοράςκαλλιεργώντας σταδιακά στην συνείδηση των παιδιών και εφήβων την ασφαλή και οικολογική μετακίνηση».

Όταν θεωρείς φυσιολογικό να απευθύνεσαι στους μαθητές Δημοτικού μέσω προγράμματος που ονομάζεις e drive τι ποιο φυσικό από το να προωθείς την οδήγηση αυτοκινήτου στους μαθητές Λυκείου.

Από ποιους προέκυψε τελικά αυτό το αίτημα;

Παρακολουθώντας το σύνολο της συζήτησης από το κανάλι της Βουλής, θα πρέπει να επισημάνουμε πως την πατρότητα της πρότασης διεκδίκησε μόνον ένας φορέας: το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας Πάνος Μυλωνάς. Στο σύνολο τους οι παριστάμενοι φορείς των εκπαιδευτών οδήγησης δεν τοποθετήθηκαν, ούτε θετικά ούτε αρνητικά για το θέμα, με εξαίρεση τον Π.Σ.Ε.Ο. (Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής) που προέβαλε μια διαφορετική – κριτική αντίληψη. Αυτό βέβαια πού πρέπει να σημειωθεί είναι: η κάθετη διαφωνία του εκπροσώπου του ΕΚΑΒ καθηγητού Ι. Παπαδόπουλου (είχε κληθεί ως εκπρόσωπος της Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας του Υπουργείου Υγείας) που επεσήμανε για την συνοδευόμενη οδήγηση: «Εμείς δεν είμαστε θετικοί, έχουμε υποβάλει υπόμνημα στο Εθνικό Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας. Ερωτώ: Είναι εφικτός ο έλεγχος από την τροχαία; Δεν είναι εφικτός. Για παράδειγμα, ένας αστυνόμος θα υποθέτει ότι ένας είναι κάτω των 17 ετών και θα τον σταματάει και ο συνοδηγός θα έχει έγγραφη πιστοποίηση; Το Υπουργείο θα πιστοποιεί αυτούς, γιατί βάζει ορισμένες προϋποθέσεις; Θα τους δίνει ένα έγγραφο ότι δικαιούται να είναι σύνοδος ατόμου 17 ετών, ο οποίος έχει προσωρινό δίπλωμα οδήγησης; Αυτά είναι ανέφικτα. Θα εκφυλιστεί το μέτρο, οι 17 χρόνοι οδηγών κανονικά με τα ανάλογα ατυχήματα, γιατί ένας χρόνος διαφορά σε αυτή την ηλικία είναι μεγάλος χρόνος ωριμότητας. Δεν είναι από 17 με 18, η ωριμότητα είναι πολύ δυσανάλογα μεγάλη με το μικρό αυτό χρονικό διάστημα».

 Εξ ίσου σημαντική ήταν η διαφοροποίηση Διευθυντή της Τροχαίας Αττικής ( ΕΔΩ ) Ταξίαρχου Ν. Σπανουδάκη, σε σχέση με την πρόταση του υπουργείου που χαρακτηριστικά επεσήμανε πως πρέπει «να ληφθεί υπόψη, ότι στην Χώρα μας, το επίπεδο της οδικής ασφάλειας είναι υψηλό, πλην όμως δεν είναι προηγμένο κατά την αντίστοιχη έννοια που ισχύει στις αντίστοιχες Χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης που λειτουργούν ανάλογα συστήματα».

Οδική Ασφάλεια: ενός ανδρός αρχή;

Η εβδομάδα 6-12 Μαίου 2019, ανακοινώθηκε από τον ΟΗΕ ως η 5η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας. Σαν κεντρικό θέμα για φέτος επιλέχθηκε η προβολή της ανάγκης ενός «Ηγετικού Επιτελείου για την Οδική Ασφάλεια» που θα εργαστεί συστηματικά με βάση τις προτάσεις που κωδικοποιήθηκαν από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας  στο εγχειρίδιο SAVE LIVES – Δέσμη Μέτρων για την Οδική Ασφάλεια (ελληνική έκδοση ΕΔΩ).

Είναι προφανές πως στη χώρα μας δεν υπάρχει καμιά ανάγκη για ένα τέτοιο επιτελείο. Υπάρχει το Υπουργείο Μεταφορών που εδώ και δεκαετίες λύνει ακούραστα το πρόβλημα.

Αξιοποιώντας την παράδοση του είσαι ότι δηλώσεις, μας ενέταξε ήδη στις χώρες με προηγμένο επίπεδο οδικής ασφάλειας.

Χωρίς περιττές διαδικασίες: Δεν θέτει καν τα σχέδια νόμου σε διαβούλευση και εφαρμόζει την παγκόσμια πατέντα να καλεί τα υπουργεία Υγείας και Προστασίας του Πολίτη όχι να συνδιαμορφώσουν την πολιτική αλλά να τοποθετηθούν «εντός τριλέπτου» … ως «ενδιαφερόμενοι φορείς». Υιοθετεί τις απόψεις ενός ιδιωτικού φορέα, ακόμα κι αν οι εκπρόσωποι των συναρμόδιων υπουργείων διαφωνούν!!!

Χθες νομοθέτησε πως η υπερβολική ταχύτητα δεν ανήκει στις μεγάλης επικινδυνότητας παραβάσεις, σήμερα νομοθέτησε την (συνοδευόμενη) οδήγηση στα 17. Αύριο ποιος ξέρει τι έχει σειρά…

Είναι απορίας άξιον γιατί αυτές οι ιδέες δεν γίνεται μια προσπάθεια να εξαχθούν σε άλλες χώρες του κόσμου ώστε να λύσουν κι αυτοί μια και καλή το πρόβλημα των τροχαίων συγκρούσεων.

SOS Τροχαία Εγκλήματα

ΥΓ. Ο νόμος στο σύνολο του ψηφίστηκε από το ΣΥΡΙΖΑ και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Το άρθρο 14 για την συνοδευόμενη οδήγηση στα 17 υπερψηφίστηκε από το ΣΥΡΙΖΑ, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το ΚΚΕ (που δεν ψήφισε στο σύνολο του το νομοσχέδιο). Η ΝΔ καταψήφισε το συγκεκριμένο άρθρο έχοντας την οπτική κανονικής άδειας (και όχι συνοδευόμενης) οδήγησης στα 17.