Δρόμος Ζωής: 2 & 3 Μαρτίου 2018 στη Χερσόνησο Κρήτης.

Ετικέτες

O Δήμος Χερσονήσου Κρήτης σε συνεργασία με τη Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Κρήτης και την Περιφέρεια Κρήτης διοργανώνουν το διήμερο οδικής ασφάλειας «Δρόμος Ζωής» στις 2 και 3 Μαρτίου στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Κρήτης (Δ.Ε.Κ.Κ.) στις Γούρνες.

Πάνω από πενήντα ομιλητές, εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, εκπαιδευτικοί, εκπρόσωποι φορέων, συλλόγων και ΜΚΟ, επαγγελματίες υγείας, στελέχη μέσων μεταφοράς και σωμάτων ασφαλείας θα καταθέσουν τη δική τους οπτική σε μια προσπάθεια ολιστικής προσέγγισης στα φλέγοντα ζητήματα της οδικής ασφάλειας και της βιώσιμης κινητικότητας. (Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου: ΕΔΩ).

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα θα έχει ιδιαίτερα σημαντική παρουσία στο συνέδριο.

-Την Παρασκευή 2 Μαρτίου, 11.30 εως 12.00 στη συνεδρία με θέμα: Σύγχρονες Πολιτικές για την Οδική Ασφάλεια θα  γίνει Παρουσίαση του εγχειριδίου του Π.Ο.Υγείας Save Lives και συσχέτιση του με το Vision Zero.  Η παρουσίαση θα γίνει από τον εκπρόσωπο του SOS Τροχαία Εγκλήματα, Θοδωρή Παρασκευά που είναι και ο μεταφραστής του κείμενου το οποίο μετά από πρόταση του συλλόγου εκδόθηκε πρόσφατα από την Βουλή των Ελλήνων σε 10.000 αντίτυπα για να μοιραστεί σε όλους τους εμπλεκόμενους με τον σχεδιασμό της οδικής ασφάλειας φορείς. Το κείμενο το έχουμε αναρτήσει ΕΔΩ

-Την ίδια ημέρα στη συνεδρία με θέμα στη συνεδρία με θέμα: Ο Ρόλος των Φορέων/Συλλόγων & ΜΚΟ στην Προαγωγή Κουλτούρα Οδικής Αφάλειας στις 12.30 εως 12.45 ο Λευτέρης Μιχελάκης εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εκπαιδευτών Οδήγησης & Κυκλοφοριακής Αγωγής και μέλος του Δ.Σ. του SOS Τροχαία Εγκλήματα θα παρουσιάσει το θέμα Η Κοινωνία της Κυκλοφορίας: η επόμενη ημέρα.

Στην ίδια συνεδρία στις 14.00-14.15 ο Μανώλης Σταυρουλάκης μέλος του ΔΣ του SOS Τροχαία Εγκλήματα θα παρουσιάσει την καμπάνια που ξεκινάει ο σύλλογος μας με θέμα: Εγκατάλειψη θυμάτων τροχαίων: αναγκαία η κατάργηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ.

-Στις παράλληλες εκδηλώσεις ο σύλλογος μας συμμετέχει με την έκθεση φωτογραφίας «Όταν οι Ζωές Συντρίβονται«, του γνωστού Άγγλου φωτογράφου Paul Wenham–Clark  που θα εκτίθεται στο χώρο της εκδήλωσης. Η έκθεση αποτελεί μια εξαιρετική προσπάθεια αποτύπωσης των επιπτώσεων μιας σύγκρουσης με φωτογραφίες και μικρές συνεντεύξεις οικογενειών θυμάτων τροχαίων, ατόμων με αναπηρία και διασωστών.

– Το Σάββατο 3 Μαρτίου, 16.00 -17.00 η λήξη των εργασιών του διημέρου  θα γίνει με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Πεταλούδες στην Άσφαλτο»  σε παρουσίαση και δημοσιογραφική επιμέλεια της Μαριλένας Κατσίμη που προβλήθηκε στην ΕΡΤ στις 20 Νοεμβρίου 2016, την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων. Πόσο «αναπόφευκτο» είναι ένα θανατηφόρο τροχαίο; Είναι «δυστύχημα» ή «αμέλεια» να προκαλέσεις το θάνατο ενός συνανθρώπου σου, οδηγώντας υπό την επήρεια αλκοόλ, παραβιάζοντας το όριο ταχύτητας ή αδιαφορώντας για τον ερυθρό σηματοδότη; Μπορεί να είναι «πλημμέλημα» το να εγκαταλείπεις στο δρόμο αυτόν που τραυμάτισες; Θα πρέπει ο υπεύθυνος ενός θανατηφόρου τροχαίου να συνεχίσει να οδηγεί και πώς διαμορφώνεται το πλαίσιο των ποινών για τους δράστες;
Μέλη του συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα», θέτουν στο δημόσιο διάλογο τα καίρια ζητήματα που βασανίζουν τους ίδιους και τις οικογένειές τους και τα οποία αν δεν συζητηθούν σε κοινωνικό και πολιτειακό επίπεδο, ο αριθμός των συγκρούσεων και η συχνότητα της αιμορραγίας στην άσφαλτο δεν πρόκειται ποτέ να μειωθούν.

 

Advertisements

-Όχι δεν είναι στραβός ο γιαλός.

Ετικέτες

Την Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου εκδικάστηκε στο Α’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου το πρωτόδικο ποινικό για το φόνο σε τροχαίο έγκλημα του 40χρονου παραολυμπιονίκη Γιώργου Σηφάκη. Όσοι εκφράζουν την αγωνία τους για τον αριθμό των τροχαίων στην Κρήτη ίσως θάπρεπε να προβληματιστούν λίγο για  το τι κατηγορίες αποδίδονται στους δράστες και τι ποινές επιβάλλονται «τελικά».

Η κατηγορία για το φόνο του Γιώργου Σηφάκη ήταν η συνήθης: Ανθρωποκτονία από αμέλεια. Διότι το να τρέχεις με μια ταχύτητα διπλάσια του θεσπισμένου ορίου σε ένα δρόμο και να σκοτώνεις κάποιον δεν είναι τίποτα περισσότερο από «αμέλεια».

Μ αυτή την κατηγορία, και χωρίς κανένα ελαφρυντικό στον δράστη του φόνου, όπως μας ενημερώνει  ο τοπικός τύπος, επιβλήθηκε ποινή 15 μηνών με τριετή αναστολή. «Καμπάνα»…

Και βρισκόμαστε μόνο στο πρωτόδικο. Ελπίζουμε το Εφετείο όπως συνήθως να διδάξει τι σημαίνει επιείκεια και να μειώσει ως είθισται την ποινή ακόμα περισσότερο…

Ο Γιώργος Σηφάκης μετά από ένα τροχαίο καθηλώθηκε σε αναπηρικό καρότσι  όμως πολύ σύντομα ενεργοποιήθηκε, στράφηκε στον αθλητισμό και  συγκεκριμένα στη χειρηλασία.  Ευρύτατα γνωστός στο Ηράκλειο και όχι μόνο με σκληρές καθημερινές προπονήσεις και διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα κατάφερε να διακριθεί και να συμμετάσχει στους Παραολυμπιακούς του Λονδίνου.

Τον Μάιο του 2014 σε μία συνηθισμένη ημέρα προπόνησης στον δρόμο Ηρακλείου-Μοιρών, διερχόμενο όχημα έπεσε πάνω στο ειδικό αμαξίδιό του με συνέπεια ο 40χρονος αθλητής να τραυματιστεί σοβαρά και λίγες ημέρες αργότερα να υποκύψει στα τραύματά του.

Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατέθεσαν αρκετοί μάρτυρες, συγγενείς, αυτόπτες, πραγματογνώμονες.

Το δικαστήριο έκρινε ένοχο χωρίς ελαφρυντικό τον νεαρό οδηγό του αυτοκινήτου, στον οποίο επέβαλε ποινή φυλάκισης 15 μηνών με τριετή αναστολή.

«Προκύπτει με σαφήνεια ότι ο κατηγορούμενος παραβιάζοντας το όριο ταχύτητας συνετέλεσε στο θανατηφόρο ατύχημα και θα πρέπει να κηρυχθεί ένοχος» πρότεινε στην αγόρευσή της η εισαγγελέας έδρας.

Η ίδια τόνισε ότι ο 40χρονος παραολυμπιονίκης είχε κάνει αρκετές φορές προπονήσεις στον συγκεκριμένο δρόμο και γνώριζε τις συνθήκες που επικρατούσαν και την επικινδυνότητά του. Διατύπωσε τη θέση ότι ο Γιώργος Σηφάκης πριν εξέλθει με το ειδικό αμαξίδιο επί της εθνικής, είχε ελέγξει το δρόμο και μάλιστα είχε δώσει προτεραιότητα σε διερχόμενο οδηγό, ο οποίος υπήρξε και αυτόπτης μάρτυρας.

Για την ίδια δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο οδηγός είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα, πολύ πάνω του επιτρεπόμενου ορίου των 50 km/h στο σημείο της σύγκρουσης πράγμα που επιβεβαιώνεται, όπως είπε, από τα ίχνη τροχοπέδησης. Επιπλέον όλες οι πραγματογνωμοσύνες που προσκομίστηκαν, τοποθετούν την ταχύτητα με την οποία έτρεχε ο οδηγός από 80 έως 140 χλμ.

Ο πατέρας του 40χρονου παραολυμπιονίκη ανέφερε ότι ο γιος του ήταν πάντα προσεκτικός στις προπονήσεις και έπαιρνε τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, ενώ ως άνθρωπος πάντα προσπαθούσε να ενθαρρύνει και να παρακινεί στον αθλητισμό άλλους νέους με αναπηρία. Δίκαιη και εύλογη χαρακτήρισε την απόφαση ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής Μάνος Καλλέργης.

Σημείωση: Δυστυχώς η άντληση των πληροφοριών για τα παραπάνω έγινε από δυο από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ του Ηρακλείου, τις εφημερίδες ΠΑΤΡΙΣ και ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ γεγονός που δεν επιτρέπει να θεωρούμε πως κάποιος βάλθηκε να κάνει ένα κακόγουστο αστείο.

Από όσα έχουμε υπ όψιν μας η ποινή των 15 μηνών για φόνο στην άσφαλτο με καταλογισμό πλήρους ευθύνης στο δράστη και χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικών είναι η ελαφρότερη που έχει επιβληθεί ποτέ στη χώρα μας.  Φυσικά ο δράστης αν αντί της ζωής είχε κλέψει το πορτοφόλι του Γιώργου θα είχε καταδικαστεί πολύ βαρύτερα.

-Όχι δεν είναι στραβός ο γιαλός.

Να μπει τέλος στα ναυτικά ατυχήματα – εγκλήματα!! – Οι ευθύνες στα χέρια του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του

Ετικέτες

 

Ταξιδεύοντας με 9 μποφώρ a.

Τι συμβαίνει όταν ενα πλοίο ταξιδεύει με 9 μποφώρ; Όσοι είχαν την ατυχία να ταξιδεύουν στις 10 Φεβρουαρίου απο Πειραιά για Ηράκλειο με το Knossos Palace, ένα απο τα μεγαλύτερα και πιο σύγχρονα επιβατηγά πλοία πήραν μια μικρή γεύση. (Περισσότερα: ΕΔΩ ).

 Τι χρειάζεται να γίνει για να αλλάξει η νομοθεσία που επιτρέπει την αναχώρηση των πλοίων με τέτοιο καιρό. Μόλις 15 ημέρες πριν η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού είχε βγάλει την παρακάτω ανακοίνωση που ελπίζουμε να μην προφητεύει τα χειρότερα.

Ταξιδεύοντας με 9 μποφώρ b.

Να μπει τέλος στα ναυτικά ατυχήματα – εγκλήματα!!

– Οι ευθύνες στα χέρια του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του

Τα ξημερώματα στις 26/1/2018 στο Ε/Γ- Ο/Γ «ΝΗΣΟΣ ΜΥΚΟΝΟΣ» της Ναυτιλιακής εταιρείας HellenicSeawaysτο οποίο ήταν στο λιμάνι του Αγίου Κηρύκου της Ικαρίας με προορισμό τον Πειραιά, κατά την διαδικασία απόδεσης των κάβων και απόπλου του πλοίου συνέβη σοβαρότατο Ναυτικό ατύχημα στον Ναύτη Οσμάνογλου Χουσεΐν ο οποίος χτυπήθηκε από κάβο ο οποίος έσπασε λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στην περιοχή.

Ο Ναυτεργάτης έχασε το ένα πόδι του και τραυματίστηκε σοβαρά στο δεύτερο, ακολούθησε η μεταφορά του σε νοσοκομείο των Αθηνών όπου νοσηλεύεται.

Με αφορμή το ατύχημα αυτό η ΠΕΝΕΝ θέλει να επισημάνει τα παρακάτω:

Στην περιοχή έπνεαν άνεμοι έντασης 8 και τοπικά 9 μποφόρ, ο αριθμός των καβοδετών ήταν ανεπαρκής στον χώρο του λιμανιού ενώ με εντολή της εταιρείας και με την σύμφωνη γνώμη του Πλοιάρχου το πλοίο επιχείρησε να αποπλεύσει ενώ στο λιμάνι επικρατούσαν θυελλώδεις άνεμοι, γεγονός που συνετέλεσε τα μέγιστα στο Ναυτικό ατύχημα.

Σχετικά με τον κάβο που έσπασε αυτός ελέγχεται από τις τοπικές εισαγγελικές και λιμενικές αρχές για να διαπιστωθεί η καταλληλότητά του ή όχι.

Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις θεωρούμε ότι η νομοθεσία που εφαρμόζεται σχετικά με το απαγορευτικό λόγω καιρικών συνθηκών που στην ουσία η εμπλεκόμενη εταιρεία (Πλοίαρχος) αποφασίζει ή όχι τον απόπλου του πλοίου, συνιστά τον υπ’ αριθμό 1 κίνδυνο για την ασφάλεια των Ναυτεργατών, των επιβατών και των ίδιων των πλοίων.

  • Απαιτούμε, όπως εξάλλου είχαμε επισημάνει και κατά την περίοδο της τροποποίησης του νόμου την περίοδο διακυβέρνησης Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ να επανέλθει το απαγορευτικό χωρίς αστερίσκους, υποσημειώσεις και σε καμιά περίπτωση να μην επιτρέπεται η άρση του απαγορευτικού όπως ίσχυε και κατά το παρελθόν.
  • Να επανδρωθούν και να καλυφθούν οι πραγματικές ανάγκες στα λιμάνια με επαρκή αριθμό καβοδετών έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις δύσκολες συνθήκες που απαιτούν για την πραγματική ασφάλεια των πλοίων.
  • Η βελτίωση και η αναβάθμιση των Λιμενικών εγκαταστάσεων και των λιμανιών είναι η αναγκαία συνθήκη προκειμένου αυτά να παρέχουν τους όρους για ασφαλή προσέγγιση και πρόσδεση των πλοίων. Σημειώνουμε ότι τα περισσότερα λιμάνια είναι ανασφαλή, επικίνδυνα και σε συνδυασμό με τις άσχημες καιρικές συνθήκες που πολλές φορές επικρατούν αποτελούν κίνδυνο – θάνατο για τους Ναυτεργάτες που εμπλέκονται με την πρόσδεση των πλοίων. Ένα τέτοιο λιμάνι είναι και αυτό του Αγίου Κηρύκου Ικαρίας.
  • Επίσης πρέπει να αντιμετωπιστούν οι συστηματικές παραβιάσεις της νομοθεσίας, τα εξοντωτικά και επιβαρυμένα ωράρια εργασίας, η υπερκόπωση και η εντατικοποίηση της δουλειάς που είναι καθημερινό φαινόμενο σε πολλά πλοία της Ακτοπλοΐας και πολλές φορές αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την πρόκληση ατυχημάτων.
  • Οι αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες του ΥΕΝ επιτέλους να διενεργούν σε όλα τα πλοία τους κατάλληλους ελέγχους αναφορικά με την κατάσταση των κάβων και των λοιπών μέσων που αφορούν την ασφάλεια των πλοίων.
  • Απαιτούμε από τις αρμόδιες αρχές (δικαστικές και υπηρεσίες του ΥΕΝ) να διεξάγουν ουσιαστική και σε βάθος έρευνα για τα αίτια του ατυχήματος, τους χειρισμούς κατά τον απόπλου του πλοίου και να υιοθετήσουν όλα τα παραπάνω ώστε να μην έχουμε επανάληψη τέτοιων ατυχημάτων που δικαιολογημένα και βάσιμα το συνδικαλιστικό κίνημα και η ΠΕΝΕΝ τα θεωρούν εγκληματικές ενέργειες οι οποίες είναι επαναλαμβανόμενες και οδηγούν σε ναυτικά ατυχήματα, τραυματισμούς και απώλεια ανθρώπινων ζωών.

31 Ιανουαρίου 2018

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ανύπαρκτα Δικαιώματα για τα Θύματα των Τροχαίων Συγκρούσεων. Αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις.

Ετικέτες

Συνοψίζοντας την εμπειρία δεκάδων οικογενειών που έχασαν ανθρώπους τους σε τροχαία εγκλήματα στείλαμε στους συναρμόδιους υπουργούς μερικές προτάσεις για  την κατοχύρωση κάποιων στοιχειωδών δικαιωμάτων για τις οικογένειες των θυμάτων (άδειες, μεταθέσεις, μετεγγραφές φοιτητών κ.α.). Θα έπρεπε να ισχύουν εδώ και δεκαετίες, ελπίζουμε να ισχύσουν τουλάχιστον τώρα.

Αναμένοντας την απάντηση και εν όψει πιθανού διαλόγου κάθε συμπληρωματική πρόταση είναι ευπρόσδεκτη. (Προσοχή: προτάσεις σε σχέση με δικαιώματα των οικογενειών θυμάτων και όχι για την νομική αντιμετώπιση των τροχαίων.)

Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 2018

Προς αξιότιμους κ.κ.: Υπουργό Εργασίας, Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Αναπληρωτή Υπουργό Προστασίας του Πολίτη , Υπουργό Υγείας και Πρόνοιας, Υπουργό Παιδείας, Υπουργό Εθνικής Αμύνης.

Κοινοποίηση: Πρόεδρο της Βουλής, Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας

ΘΕΜΑ: Ανύπαρκτα Δικαιώματα για τα Θύματα των Τροχαίων Συγκρούσεων. Αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις

Η ιστορία της μηχανοκίνησης στη χώρα μας είναι δυστυχώς μια ιστορία με δεκάδες χιλιάδες θανάτους εξ αιτίας των τροχαίων συγκρούσεων. Σταθερά επι δεκαετίες, βρεθήκαμε και βρισκόμαστε στις υψηλότερες ευρωπαικές θέσεις σε αριθμό θανάτων από τροχαία, αναλογικά με τον πληθυσμό.

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, μέλη των οικογενειών των θυμάτων έχουν υποφέρει, και εξακολουθούν να υποφέρουν από αυτή τη βίαιη και παράλογη απώλεια. Δυστυχώς και πολλοί άλλοι θα προστεθούν ακόμα αν δεν αναληφθούν ριζικές μακροπρόθεσμες πρωτοβουλίες που θα στοχεύουν στην εξάλειψη των τροχαίων συγκρούσεων.

Παρά το γεγονός πως οι τροχαίοι τραυματισμοί αποτελούν για τη χώρα μας ένα τεράστιων διαστάσεων κοινωνικό πρόβλημα εδώ και δεκαετίες, καμιά νομοθετική πρωτοβουλία δεν υπήρξε για να αποδοθούν στα μέλη των οικογενειών των θυμάτων στοιχειώδη δικαιώματα ώστε να μπορέσουν να έχουν μια στοιχειώδη δυνατότητα αντιμετώπισης των αναρίθμητων πρακτικών προβλημάτων που συνοδεύουν το τρομακτικό συμβάν που καθορίζει την υπόλοιπη ζωή τους.

Παραθέτουμε στη συνέχεια πέντε σημεία που περιλαμβάνουν μερικά στοιχειώδη δικαιώματα που κάθε ευνομούμενη πολιτεία θα έπρεπε να θεωρεί ελάχιστες υποχρεώσεις της έναντι των οικογενειών των θυμάτων. Οι προτάσεις αυτές αποτελούν συμπύκνωση της εμπειρίας και των προβλημάτων που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν μέλη του συλλόγου μας.

Καλούμε όλα τα συναρμόδια υπουργεία να προχωρήσουν άμεσα και συντονισμένα στην αναγκαία νομοθετική ρύθμιση ώστε να σταματήσουν να διαιωνίζονται τα επιπλέον μαρτύρια για τις οικογένειες των θυμάτων.

Στη διάθεση σας για κάθε διευκρίνιση, με εκτίμηση                                            για το Δ.Σ. του SOS ΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

ο πρόεδρος  Γιώργος Κουβίδης    ο γραμματέας Αλέξανδρος Κρητικός

 

Μετά το Τροχαίο- Σχέδιο Νομοθετικής Ρύθμισης για τα Δικαιώματα των Θυμάτων.

1. Σε περίπτωση θανατηφόρου τροχαίου συμβάντος ή σοβαρού τραυματισμού που οδηγεί σε  νοσοκομειακή νοσηλεία πέραν των δεκαπέντε ημερών οι συγγενείς πρώτου βαθμού του θύματος, εργαζόμενοι στον Δημόσιο ή Ιδιωτικό τομέα, δικαιούνται ειδική άδεια 25 εργασίμων ημερών μετ’ αποδοχών από την εργασία τους.

Την άδεια λαμβάνουν αμέσως μετά το συμβάν με απλή ενημέρωση του εργοδότη τους. Δικαιολογητικά που περιλαμβάνουν, πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης, πιστοποιητικό θανάτου ή βεβαίωση νοσηλείας του τραυματία, προσκομίζονται εντός του χρόνου της ως άνω αδείας.

Μετά την λήξη της παραπάνω ειδικής άδειας, ο εργαζόμενος εάν το επιθυμεί μπορεί να λάβει συνεχόμενα και το ήμισυ της κανονικής του αδείας.

  1. Ειδική άδεια τριάντα ημερών λαμβάνουν στην ίδια περίπτωση και οι οπλίτες συγγενείς πρώτου βαθμού θυμάτων τροχαίων (θανόντων ή σοβαρά τραυματισθέντων) που υπηρετούν την θητεία τους στις ένοπλες δυνάμεις. Επιπλέον εάν το επιθυμούν οι οπλίτες δικαιούνται άμεσης μετάθεσης στον τόπο κατοικίας τους ή αναβολή της θητείας τους για ένα χρόνο.
  1. Φοιτητές/Σπουδαστές συγγενείς πρώτου βαθμού θυμάτων τροχαίων (θανόντων ή σοβαρά τραυματισθέντων) δικαιούνται μετεγγραφής σε ομοειδές εκπαιδευτικό ίδρυμα, ανεξάρτητα από το οικογενειακό εισόδημα τους, στον τόπο κατοικίας της οικογένειας τους. Το δικαίωμα ισχύει για ένα χρόνο από το συμβάν και τα εμπλεκόμενα ιδρύματα οφείλουν να το πραγματοποιήσουν το συντομότερο δυνατόν μετά την σχετική αίτηση και κατάθεση των σχετικών δικαιολογητικών  
  1. Εργαζόμενοι σε όλους τους τομείς του Δημοσίου χωρίς καμία εξαίρεση, συγγενείς πρώτου βαθμού θυμάτων τροχαίων (θανόντων ή σοβαρά τραυματισθέντων) εάν το επιθυμούν μπορούν λάβουν μετάθεση σε προσωποπαγή θέση στον τόπο κατοικίας της οικογένειάς τους ή στην πλησιέστερη σε αυτόν υπηρεσιακή μονάδα. Η μετάθεση πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατόν από την υπηρεσία στην οποία ανήκουν. Στις περιπτώσεις τραυματισμών εφόσον αυτοί δεν οδηγήσουν σε μόνιμη αναπηρία >67%  η μετάθεση μπορεί να ανακληθεί από την υπηρεσία μετά διετία. Τα παραπάνω αφορούν και τους Ιατρούς ΕΣΥ, τα στελέχη Ενόπλων Δυνάμεων και Υπηρεσιών Ασφαλείας και υπερισχύουν κάθε άλλης ειδικής ρύθμισης που αφορά μεταθέσεις σε οποιονδήποτε τομέα του Δημοσίου.
  1. Εργαζόμενοι στον Ιδιωτικό τομέα συγγενείς πρώτου βαθμού θυμάτων τροχαίων (θανόντων ή σοβαρά τραυματισθέντων) εάν η επιχείρηση στην οποία εργάζονται διαθέτει υποκαταστήματα δικαιούνται να μετατεθούν και να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε όμοια θέση εργασίας στο πλησιέστερο στην κατοικία τους υποκατάστημα της επιχείρησης. Ο εργοδότης οφείλει να ικανοποιήσει άμεσα το αίτημα αυτό μετά την υποβολή του.

Για πέντε έτη μετά το συμβάν απαγορεύεται ή για οποιονδήποτε λόγο απόλυση εργαζομένων συγγενών πρώτου βαθμού θυμάτων τροχαίων (θανόντων ή σοβαρά τραυματισθέντων).

Εάν η επιχείρηση στην οποία εργάζονταν κλείσει μέσα στο παραπάνω διάστημα θα εγγράφονται στο Ταμείο Ανεργίας για όλο το διάστημα μέχρι και την συμπλήρωση πενταετίας από το συμβάν.

Πόλεις της απελπισίας.

Ετικέτες

Τάσης Παπαϊωάννου*

Αναδημοσίευση απο την Εφημερίδα των Συντακτών, 30/1/2018

Φαβέλες, Τάσης Παπαϊωάννου.

Κάθε τέλος του χρόνου έχουμε την τάση να γυρνάμε ασυναίσθητα το βλέμμα μας προς τα πίσω, να συλλογιζόμαστε το παρελθόν. Σαν έναν αυθόρμητο απολογισμό για όλα αυτά που πέρασαν και άφησαν το ίχνος τους στη μνήμη μας, τα σημαντικά και τα ασήμαντα. Την ίδια στιγμή όμως στοχαζόμαστε και γι’ αυτά που πρόκειται να έρθουν, τα άγνωστα.

Και για την αρχιτεκτονική; Τι απολογισμό να κάνει κάποιος για την αρχιτεκτονική; Ωρες ώρες έχεις την αίσθηση ότι ταξιδεύουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα σ’ ένα αβέβαιο και επισφαλές αύριο. Οι συγκλονιστικές αλλαγές που συντελούνται στον παγκόσμιο χάρτη, οι ορατοί πλέον κίνδυνοι που ελλοχεύουν από την ανεξέλεγκτη ανθρώπινη δραστηριότητα, η συνεχιζόμενη και με αμείωτη ένταση καταστροφή της φύσης, προοιωνίζονται ένα ζοφερό μέλλον που δεν απέχει πολύ από το σήμερα.

Η ψευδαίσθηση των ανθρώπων ότι αποτελούν κάτι ξεχωριστό από το υπόλοιπο φυσικό περιβάλλον, σε συνδυασμό με την εκρηκτική δημογραφική αύξηση, δημιουργούν συνθήκες εξαιρετικά δυσοίωνες για το μέλλον. Πριν από 9 χρόνια, το 2009 –χρονολογία σημαδιακή– ο πληθυσμός των ανθρώπων που ζει στα αστικά κέντρα ξεπέρασε, πρώτη φορά, αυτόν που ζει στην ύπαιθρο.

Οι άνθρωποι εγκαταλείπουν μαζικά τις αγροτικές περιοχές στις οποίες κατοικούσαν εκατοντάδες χρόνια τώρα και συνωθούνται όλο και περισσότερο στις πόλεις. Η ζωή στην πόλη φαντάζει ως παράδεισος στα μάτια των βασανισμένων αγροτών, στην ουσία όμως αποδεικνύεται χειρότερη από την κόλαση.

Τα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν την αμείλικτη πραγματικότητα. Μέσα στον 20ό, μόνο, αιώνα, ο πληθυσμός της Γης τετραπλασιάστηκε, ξεπερνώντας στις μέρες μας τα 7,5 δισεκατομμύρια. Οι πόλεις επεκτείνονται με απίστευτους ρυθμούς, καταλαμβάνοντας τεράστιες εκτάσεις αγροτικής και δασικής γης. Η διαβίωση για μεγάλες μάζες ανθρώπων στις πόλεις διαρκώς χειροτερεύει. Οι ταξικές αντιθέσεις είναι πλέον συγκλονιστικές, ενώ απίστευτοι αριθμοί συνανθρώπων μας ζουν στριμωγμένοι μέσα σε τρώγλες, παλεύοντας καθημερινά για την επιβίωσή τους σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.

Οι παραγκουπόλεις πολλαπλασιάζονται, με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων να ζουν σε υποτυπώδη καταλύματα, στερούμενοι στοιχειωδών αναγκών, με κυριότερη αυτή της έλλειψης του πολυτιμότερου αγαθού, του νερού. Φαβέλες ασφυκτικά πυκνοδομημένες δημιουργούνται σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου, όχι μόνον των υπανάπτυκτων χωρών, αλλά ακόμη και στα πολυδιαφημισμένα αστικά κέντρα πλούσιων χωρών. Δίπλα στα πολυώροφα αστραφτερά μέγαρα των πολυεθνικών εταιρειών, στήνονται όπως όπως σκηνές και χαρτόκουτα εξαθλιωμένων αστέγων, φανερώνοντας τη χωρική έκφραση των κραυγαλέων ανισοτήτων.

Οι μεγα-πόλεις μετατρέπονται σταδιακά σε απέραντες αστικές ζούγκλες. Τίποτε δεν μοιάζει ικανό να αποτρέψει τη συσσώρευση τόσων εκατοντάδων εκατομμυρίων απελπισμένων στις φτωχογειτονιές των γιγάντιων αστικών σχηματισμών. Η απόγνωση και η αβεβαιότητα για την επόμενη μέρα που ξημερώνει είναι έκδηλη και τρομακτική περισσότερο από ποτέ, πιστοποιώντας την παταγώδη αποτυχία του σύγχρονου «πολιτισμού» μας! Χρόνο με τον χρόνο, οι πόλεις γίνονται ολοένα και πιο αβίωτες, ολοένα και πιο εχθρικές.

Μέσα στο χαοτικό αστικό περιβάλλον, στοιβάζονται μικρές πόλεις η μία δίπλα στην άλλη. Πόλεις με εντελώς διαφορετικά κοινωνικά χαρακτηριστικά, περιχαρακωμένες στα δικά τους στενά όρια, στρέφουν η μία την πλάτη στην άλλη. Κόσμοι άγνωστοι, αλλά τόσο κοντινοί! Ο αστικός μεγα-χώρος κατακερματίζεται σε μικρότερες επικράτειες, ασύνδετες, απομονωμένες, εφιαλτικές. Μετατρέπεται έτσι στον απόλυτο τόπο του ανοίκειου.

Απέναντι σ’ αυτά τα εκρηκτικά προβλήματα η αρχιτεκτονική μοιάζει τελείως ανήμπορη να προτείνει λύσεις. Η θλιβερή πραγματικότητα την έχει ξεπεράσει προ πολλού. Από τη μια τα ιλουστρασιόν περιοδικά διαφημίζουν τις πανάκριβες εκκεντρικές «αρχιτεκτονικές δημιουργίες» στα κέντρα των μητροπόλεων και από την άλλη συνεχίζεται ο προαιώνιος (και δυστυχώς διαχρονικός όπως αποδεικνύεται) τρόπος στέγασης των ανθρώπων σε παράγκες που στήνονται με τα υπολείμματα των άχρηστων οικοδομικών υλικών που πετιούνται στις χωματερές.

Με άλλους όρους, όμως, μήπως εκεί στις σύγχρονες αυτές αυτοσχέδιες καλύβες είναι που δικαιώνεται η βαθύτερη ουσία της αρχιτεκτονικής, εκεί όπου επιβεβαιώνεται ξανά η πανάρχαια ιδρυτική της συνθήκη; Κι ας είναι μια αρχιτεκτονική η οποία γίνεται χωρίς αρχιτέκτονες. Μια αρχιτεκτονική, δηλαδή, του απολύτως αναγκαίου και της ανέχειας που χτίζεται από το υστέρημα, απέναντι σε μια φανταχτερή αρχιτεκτονική της ευμάρειας και του πλεονάσματος.

«Οι σύγχρονες μάζες είναι συνάξεις μοναχικών ανθρώπων» μάς λέει ο Οκτάβιο Πας. Συνηθίσαμε να ζούμε ο ένας πάνω στον άλλο, ανάμεσα σε συμπιεσμένους τοίχους, σε ανήλιαγες γωνιές αποπνικτικών ακάλυπτων, σ’ ένα έδαφος στρωμένο με άσφαλτο και τσιμέντο. Μέρα με τη μέρα γινόμαστε ολοένα και πιο ανασφαλείς, εσωστρεφείς, μοναχικοί. Το περιβάλλον που δημιουργήσαμε φαντάζει εχθρικό, σκοτεινό, επικίνδυνο. Κλεινόμαστε έτσι ακόμη περισσότερο στα μικρά ιδιωτικά κελιά μας, όσο το δυνατόν μακρύτερα από τους άλλους. Βυθιζόμαστε στην απόλυτη μοναξιά κι ας βρισκόμαστε δίπλα σε μυριάδες ανθρώπους, πολύ περισσότερους από κάθε προηγούμενη ιστορική συγκυρία.

Μόνη χαραμάδα ελπίδας των απελπισμένων φτωχο-αστών όπου γης, τα κινήματα πολιτών που αυτο-οργανώνονται, διεκδικώντας καλύτερους όρους ζωής μέσα στην κόλαση των μεγαλουπόλεων. Απέναντι στην απομόνωση και τον ατομικισμό, προτάσσουν την αλληλεγγύη και τη συντροφικότητα, αποδεικνύοντας πως τίποτε στη ζωή δεν είναι μονόδρομος. Δημιουργούν ζωντανούς πυρήνες αντίστασης και ελευθερίας, προσπαθώντας να βρουν αυτό που κάποτε μας χαρακτήριζε και τώρα –κατά πώς φαίνεται– έχουμε απολέσει για τα καλά: την ανθρωπιά μας ή, όπως μας προτρέπει ο μεγάλος Μεξικάνος ποιητής, «να αντιτάσσουμε στην πορεία των παγετώνων της ιστορίας το ζωηρό πρόσωπο του ανθρώπου»!

*Αρχιτέκτονας – καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Σημείωση SOS T.E.   άν σας ενδιαφέρει ένας συγκλονιστικός βιωματικός λόγος μέσα από  τις ζούγκλες των παραγκουπόλεων, διαβάστε το μυθιστόρημα             ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΣΙΝΤΙ ΜΟΥΜΕΝ του MAHI BINE, Εκδόσεις ΑΓΡΑ

 

Η «διακριτική» μεταχείριση των οδηγών που εγκαταλείπουν τα θύματά τους.

Ετικέτες

Γιώργος Κουβίδης*

Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών, 31/1/2018

Στη χώρα μας, η εγκατάλειψη τραυματία από τον υπαίτιο τραυματισμού του θεωρείται ιδιαίτερα σοβαρή πράξη, υψηλής κοινωνικής απαξίας. Γι’ αυτό ο νομοθέτης προέβλεψε για την έκθεση σε κίνδυνο την ποινή των έξι τουλάχιστον ετών κάθειρξης για όσους το διαπράττουν, αν το θύμα υποκύψει στα τραύματά του (άρθρο 306 του Ποινικού Κώδικα).

Ωστόσο, για «άγνωστους λόγους», εδώ και δεκαετίες, η πολιτεία έχει θεσπίσει ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό καθεστώς θετικών νομικών διακρίσεων για όσους υποπέσουν σ’ αυτό το αδίκημα, έχοντας την ιδιότητα του οδηγού μηχανοκίνητου.

Σ’ αυτή την περίπτωση, ο δράστης θα τιμωρηθεί με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών (και στις δύο περιπτώσεις οι ποινές αφορούν μόνο το αδίκημα της εγκατάλειψης θύματος και όχι την ποινή για τον θάνατό του, που στα τροχαία είναι επίσης σε πλημμεληματικό επίπεδο).

Δεν γνωρίζουμε ποιο ήταν το σκεπτικό του νομοθέτη αυτής της διάταξης που από τη δεκαετία του ’70 τουλάχιστον περιλαμβάνεται αναλλοίωτη σε όλες τις αναθεωρήσεις και, φυσικά, και στον ισχύοντα ΚΟΚ.

Γνωρίζουμε, όμως, πως αυτός ήταν ένας πολύ πρακτικός τρόπος για να μην τιμωρείται η συντριπτική πλειονότητα των δραστών αυτού του είδους των εγκλημάτων στη χώρα μας.

Τα επίσημα στοιχεία λένε πως το 85% περίπου του συνόλου των ανθρωποκτονιών που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στη χώρα μας λαμβάνουν χώρα στο δίκτυο της κυκλοφορίας…

Αυτό σημαίνει ότι, με την εφαρμογή του άρθρου 43 του ΚΟΚ για την εγκατάλειψη θύματος, υπάρχει επί δεκαετίες μια «διακριτική» μεταχείριση για την τεράστια πλειονότητα των δραστών.

Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως στις σχετικές περιπτώσεις οι κατά τόπους εισαγγελείς έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν δίωξη στους οδηγούς που εγκαταλείπουν τα θύματά τους με βάση το 306 του Π. Κώδικα και οι δράστες να δικαστούν μ’ αυτό. Θεωρητικά, ναι. Πρακτικά, τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια, ουδέποτε συνέβη.

Οι μεγαλύτεροι, που έζησαν στη δεκαετία του ’60, θα θυμούνται τις ιστορίες με τους γιους του έκπτωτου Σαουδάραβα μονάρχη Ιμπν Σαούντ, που είχε βρει για δύο χρόνια καταφύγιο στην Αθήνα. Τρέχοντας ξέφρενα με πολυτελή/θηριώδη αυτοκίνητα, κάθε τρις και λίγο παράσερναν και κάποιον πεζό. Ο Τύπος της εποχής έγραφε πως, για να ξεμπερδεύουν με το θύμα του, πετούσαν απ’ το παράθυρο ένα χρυσό Rolex και ο καθένας συνέχιζε το δρόμο του.

Προϊόν αυτής της εποχής κι αυτών των βιωμάτων είναι το άρθρο 43 του ΚΟΚ.

Η οικογένεια Σαούντ έφυγε κάποτε από την Ελλάδα. Ομως, άφησε πίσω δεκάδες χιλιάδες συνεχιστές του έργου της στο δίκτυο της κυκλοφορίας. Που χτυπάνε και εγκαταλείπουν τα θύματά τους. Δεν πετάνε πια χρυσά ρολόγια από το παράθυρο. Τώρα τιμωρούνται… με έξι μήνες (εξαγοράσιμους ή με αναστολή).

Η οργανωμένη πολιτεία, που εδώ και δεκαετίες εγκαταλείπει τα θύματα των τροχαίων στην τύχη τους, δεν μπορεί παρά να είναι η άλλη (συλλογική) όψη του δράστη που εγκαταλείπει το θύμα του.

Ο ένας στηρίζει τον άλλον. Και η ζωή συνεχίζεται. Οχι βέβαια για όλους…

Τον περασμένο Μάιο, ο υπουργός Δικαιοσύνης κος Κοντονής έθεσε σε δημόσια διαβούλευση ένα νομοσχέδιο που ανάμεσα σε πολλά άλλα πρότεινε την τροποποίηση του άρθρου 43, με διπλασιασμό των ποινών για τους οδηγούς που εγκαταλείπουν θύματά τους (από φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών, φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους).

Αλλά ακόμα κι αυτή η άτολμη και πλήρως απαξιωτική της ανθρώπινης υπόστασης διάταξη αφαιρέθηκε από το σχετικό νομοσχέδιο, όταν κατατέθηκε και ψηφίστηκε τελικά από τη Βουλή, τον Δεκέμβριο.

Κανέναν βουλευτή κανενός κόμματος δεν απασχόλησε το γιατί συνέβη αυτό…

Αν οποιοσδήποτε θέλει να κάνει κάτι για το θέμα της εγκατάλειψης θυμάτων τροχαίων από τους δράστες τους, αυτό είναι κάτι πολύ απλό.

Οχι, δεν είναι τα… μαθήματα στα σχολεία. Είναι η κατάργηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ. Είναι το να σταματήσει ο οδηγός μηχανοκίνητου να αποτελεί ιδιαίτερη κατηγορία πολίτη.

Οσο η «έκτακτη» υπέρ των οδηγών νομοθεσία εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ, θα περιμέναμε από τον υπουργό Δικαιοσύνης τουλάχιστον (και όχι βέβαια από των Μεταφορών – αρμόδιο για τον ΚΟΚ) να βγει δημόσια και να υπερασπιστεί την ηθική και λογική βάση αυτής της διάκρισης.

 *Πρόεδρος πανελλαδικού συλλόγου SOS Τροχαία Εγκλήματα

 -Ακούστε τη συζήτηση για το ιδιο θέμα του Μάνου Νιφλή με τον Γιώργο Κουβίδη στο ραδιόφωνο του Real FM στις 31/1/2018 : ΕΔΩ

Καλαμάτα, Τετάρτη 31/1/2018: «Οδική Ασφάλεια- Τροχαία Εγκλήματα»

Ετικέτες

Η δημοτική παράταξη «Ανοιχτός Δήμος -Ενεργοί Πολίτες» διοργανώνει εσπερίδα με θέμα «Οδική ασφάλεια – Τροχαία εγκλήματα» στις 31/1/2018, Τετάρτη και ώρα 7μμ στο αμφιθέατρο «Αλέξανδρος Κουμουνδούρος» του Διοικητηρίου στην Καλαμάτα.

Στην εσπερίδα θα συμμετέχουν ως εισηγητές:

– ο πρόεδρος  της Διαρκούς Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής βουλευτής Γιώργος Ουρσουζίδης,

-ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και αντιπρόεδρος του πανελλαδικού συλλόγου «SOS Τροχαία Εγκλήματα» Φαίδων Καρυδάκης,

-ο διοικητής Τροχαίας Καλαμάτας αστυνόμος Α Κωνσταντίνος Νικολετζέας,

– ο πραγματογνώμονας  τροχαίων και δικαστικός πραγματογνώμονας Μεσσηνίας  Γιώργος Μπούρας  και

-ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του Δήμου Καλαμάτας  ιατρός Μανώλης Μάκαρης.

Συμφωνα με το Messinialive, τη χρονιά που πέρασε:

«Στη Μεσσηνία 23 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους σε 21 θανατηφόρα τροχαία. Οπως ανακοίνωσε η Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Πελοποννήσου για το 2017, οι υπηρεσίες Τροχαίας και στους 5 νομούς κατέγραψαν συνολικά 531 ατυχήματα και δυστυχήματα με συνολικά 684 παθόντες, εκ των οποίων οι 145 στη Μεσσηνία – ενώ το 2016 στην Πελοπόννησο είχαν γίνει 555 ατυχήματα και είχαν καταγραφεί 757 παθόντες – από τους οποίους οι 155 στην άσφαλτο της Μεσσηνίας.
Το 2016 είχαν συμβεί 20 θανατηφόρων με 24 νεκρούς.
Στην Περιφέρεια συνέβησαν 63 θανατηφόρα τροχαία με 69 νεκρούς, έναντι 73 θανατηφόρων το 2016 με 79 νεκρούς.

Επίσης στη Μεσσηνία έγιναν και 8 σοβαρά τροχαία ατυχήματα από τα 47 της Περιφέρειας Πελοποννήσου, με απολογισμό 61 σοβαρά τραυματίες.
Το 2016 είχαμε 5 σοβαρά τροχαία και 59 σε όλη την Περιφέρεια με 70 σοβαρά τραυματίες».

Κύπρος: η ατυχία να σκοτώνεσαι…από γιο πολιτικού στην άσφαλτο.

Ετικέτες

«Στις 21 Σεπτεμβρίου 2013 ο αδελφός μου Πέτρος Καραπατέας (26 ετών), επέστρεφε στο σπίτι μετά από έξοδο, με την Vespa του. Δυστυχώς, εξαιτίας ενός απρόσεκτου οδηγού, δεν κατάφερε ποτέ να φτάσει στον προορισμό του». Ο αδερφός του Πέτρου, Γιώργος, με ένα γράμμα του που δημοσιεύτηκε στα Κυπριακά ΜΜΕ (ΕΔΩ) τον Σεπτέμβρη του 2016 ενημέρωνε για την υπόθεση του φόνου του αδερφού του απο τον Κυριάκο Συλλούρη γιο του προέδρου της Κυπριακής Βουλής και εξέφραζε την ανησυχία του για την έκβαση της υπόθεσης.

Οι ανησυχίες δεν αποδείχθηκαν αβάσιμες… Ενώ στις 22/9/2016 το Δικαστήριο καταδίκασε το δράστη σε ένα χρόνο φυλάκιση (ΕΔΩ) σε χρόνο μηδέν, στις 20/12/2016 το Ανώτατο δικαστήριο της Κύπρου τον αθώωσε (ΕΔΩ). Φαίνεται πως για τους φόνους στην άσφαλτο υπάρχει κοινό δικαστικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου: κανένας δράστης στη φυλακή. Πόσο μάλλον αν αυτός είναι «επώνυμος»…

Διαβάστε παρακάτω την επιστολή του Κυριάκου Καραπατέα, πατέρα του Πέτρου, για τα όσα απίθανα συνέβησαν σ αυτή την υπόθεση.

Η επιστολή

Στις 28 Ιουλίου 2017, και πάλι στις 11 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, στάλθηκε από εμένα προς τον Πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου μία επιστολή. Με αυτήν του ζητούσα να  δώσει απάντηση σε ένα αίτημά μου, που, προσπαθώντας να το περιγράψω συνοπτικά θα έλεγα πως η απορία μου είναι  η εξής:  τι άραγε συμβαίνει όταν και οι τρεις δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου αγνοούν στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε πρωτόδικο δικαστήριο και διαφοροποιούν τα στοιχεία που έχουν μπροστά τους ενώ αντιθέτως  παρουσιάζουν δικά τους νεόκοπα και εφευρημένα στοιχεία… μήπως με αυτόν τον τρόπο η τελική τους και ‘αμετάκλητη’ απόφαση δίνει υποψίες διαφθοράς;

Ένας δικαστής μπορεί, βεβαίως, να κάνει ένα τίμιο λάθος. Τρεις όμως δικαστές που αλλάζουν τα  στοιχεία, μοιάζει με δικαστική πλάνη…αυτή η κατάσταση από δικαστές δε μπορεί να γίνει ανεκτή και απαιτούμε να πέσει φως στην υπόθεσή μας, είναι ευθύνη της Πολιτείας να αποδίδει δικαιοσύνη και όχι να αποκρύπτει την αλήθεια!

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, στις 22 Σεπτεμβρίου 2016, ο Κυριάκος Συλλούρης καταδικάστηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο Λευκωσίας σε φυλάκιση ενός έτους για το φόνο του Πέτρου Σεμπάστιαν Καραπατέα στην άσφαλτο της διασταύρωσης των οδών Πεντέλης και  Καλλιόπης-Χαραλάμπους στη Λευκωσία.

Δυστυχώς, μέσα στην οδύνη για την απώλεια του γιου μου, έμαθα ότι παρά την αρχική καταδικαστική απόφαση,  τρεις δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου στις 20 Δεκέμβρη 2016 άλλαξαν την ετυμηγορία εις βάρος της μνήμης του αδικοσκοτωμένου μου παιδιού . Οι Κώστας Παμπαλής, Μιχάλης Χριστοδούλου και Τασία Ψαρρά Μιλτιάδου, λειτουργώντας αντίθετα από το περί δικαίου αίσθημα ΑΛΛΑΞΑΝ την αυτοψία της αστυνομίας, τη βασισμένη σε έγγραφα, προφορικές καταθέσεις και φωτογραφικό υλικό. Παρουσίασαν ανάμεσα στα στοιχεία της δικογραφίας του τροχαίου δυστυχήματος ένα ΒΑΝ. Τόνισαν, μάλιστα,  τη σημαντικότητα αυτού του ΒΑΝ πέντε φορές και κατηγόρησαν το πρωτόδικο δικαστήριο ότι δεν έλαβε υπόψη του την …εμπλοκή του ΒΑΝ στο δυστύχημα!  Με αυτόν τον τρόπο η  καταδικαστική για τον Κυριάκο Συλλούρη απόφαση φυλάκισης ενός χρόνου, μειώθηκε από τους προαναφερθέντες δικαστές.

Αυτό το στοιχείο, με το ‘ΒΑΝ’ , δεν είχε παρουσιαστεί ποτέ στο παρελθόν , ούτε από την αστυνομία ούτε από τον εισαγγελέα μα ούτε από το συνήγορο υπεράσπισης στο Πρωτόδικο Δικαστήριο, ποτέ δεν είχε παρουσιαστεί κάτι τέτοιο με οποιαδήποτε μορφή!

Αντιθέτως, η φωτογραφία της αστυνομίας που επισυνάπτεται δείχνει ένα μικρό αυτοκίνητο που είναι παρκαρισμένο στο σημείο  όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρει ότι ήταν παρκαρισμένο το εν λόγω  ΒΑΝ.   Στο Ανώτατο Δικαστήριο τα στοιχεία φαλκιδεύονται και …από το πουθενά αναδύεται ένα ‘ΒΑΝ’  που υποτίθεται ότι περιόριζε την ορατότητα από το σήμα STOP της οδού Καλλιόπης από όπου ο Συλλούρης βγαίνοντας με το αυτοκίνητό του σκότωσε το γιο μου, Πέτρο-Σεμπάσταιν, που κινούνταν κανονικά και νόμιμα στην πορεία του.

Αυτό το νέο –ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ- στοιχείο εισήχθηκε από τους τρεις δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βρήκαν, βεβαίως,  προφανή ενοχή για τον άνθρωπο που σκότωσε τον  Πέτρο Σεμπάστιαν Καραπατέα, λογικά αποφάνθηκαν πως η οδήγηση του Κυριάκου Συλλούρη υπήρξε επικίνδυνη αλλά η καταδίκη του γιου του πολιτικού της χώρας μας μειώθηκε με την επινόηση ανύπαρκτου στοιχείου κι έτσι πάρθηκε απόφαση να  απελευθερωθεί  ώστε να περάσει τα Χριστούγεννα 2016 στο σπίτι του.

Εννοείται πως δεν πρόκειται να πάψω να αγωνίζομαι για τη δικαίωση ενός αδικοχαμένου νέου, που είχε την ατυχία να φονευτεί από γόνο επιφανούς οικογένειας, προς αυτή την κατεύθυνση στάλθηκαν εκ μέρους μου  επιστολές στο Γενικό Εισαγγελέα αλλά και στον Πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου πληροφορώντας τους ότι οι τρεις δικαστές διαφοροποίησαν τα στοιχεία της δικογραφίας. Οι απαντήσεις τους, δυστυχώς, έως σήμερα, ήταν τυπικές και εθελοτυφλώντας την ουσία της υπόθεσης αναφέρουν ψυχρά ότι οι αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι ‘τελικές και αμετάκλητες’!

Ο κύριος Νικολάτος, Πρόεδρος του Κυπριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, στις 22 Σεπτέμβρη 2017, παρά την κατάφωρη αδικία και την επίμονη αντίδρασή μου σε αυτήν, απάντησε ότι είχε προωθήσει αυτό το ζήτημα για συζήτηση στη νέα συνεδρίαση του Ανώτατου Δικαστηρίου και ότι θα μας πληροφορούσε για την απόφασή τους σύντομα.

Κύριε πρόεδρε του Ανώτατου Δικαστηρίου, πλέον είναι το έτος 2018 και ακόμα κάνω υπομονή περιμένοντας μία πειστική κι εμπεριστατωμένη απάντηση επί του αιτήματός μου.

Με εκτίμηση

Κυριάκος Καραπατέας

Η μητέρα του Πέτρου, Κούλα Καραπατέα για την απόφαση του δικαστηρίου.

Ο τυφώνας Vision Zero/ Όραμα Μηδέν σαρώνει τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ετικέτες

ΗΠΑ: Πόλεις με Όραμα Μηδέν θανάτους από τροχαίες συγκρούσεις.  

Από το Σιάτλ μέχρι τη ΝέαΥόρκη, από το Σαν Ντιέγκο μέχρι την Ουάσιγκτον, μια σειρά από τις κυριότερες  πόλεις των ΗΠΑ  έχουν υιοθετήσει το Όραμα ΜηδένVision Zero — ενώ πολλές άλλες εργάζονται στοχεύοντας σε μια τέτοια δέσμευση.

Στις 23 Ιουνίου 2014 o Μπιλ ντε Μπλάζιο, νέος τότε δήμαρχος της Νέας Υόρκης, υπέγραψε μια δέσμη 11 νόμων που στοχεύουν να περιορίσουν την επικίνδυνη οδήγηση και να προωθήσουν το «Οραμα Μηδέν» για δραστική μείωση των θανάτων από τροχαία στην πόλη των 11.000.000 κατοίκων. (Αναλυτικά: ΕΔΩ)

Η Νέα Υόρκη έτσι έγινε η πρώτη πόλη των ΗΠΑ, και ολόκληρης τα Αμερικής που υιοθέτησε το γεννημένο και μεγαλωμένο στη Σουηδία κατά τη δεκατία του 1990 Όραμα Μηδέν – Vision Zero.

Έχουμε αναφερθεί στις εξελίξεις στη Νέα Υόρκη όλα αυτά τα χρόνια αρκετές φορές (Ενδεικτικά: ΕΔΩ , ΕΔΩ και ΕΔΩ).

Όμως το παράδειγμα της  Νέας Υόρκης υπήρξε η αιτία μιας επιδημίας που επεΚτάθηκε με ραγδαίους ρυθμούς στο σύνολο των ΗΠΑ. Αν  το 2014 η Νέα Υόρκη ήταν η μόνη, ένα χρόνο μετά τον Ιούνιο του 2015 το Όραμα Μηδέν είχε υιοθετηθεί από 11 πόλεις, ανάμεσα τους το Σικάγο, το Σαν Φρανσίσκο και το Λος Άντζελες. Τον Ιανουάριο του 2017 οι πόλεις έγιναν 25 και ένα χρόνο μετά τον Ιανουάριο του 2018 (όπως βλέπουμε και στο σχετικό χάρτη) 34 από τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας έχουν  επίσημα υιοθετήσει το Όραμα Μηδέν και εργάζονταν για την υλοποίηση του.  Και έπεται συνέχεια.

Κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη αυτής της δυναμικής αποτέλεσε η οργάνωση Transportation Alternatives  και η δημιουργία του Vision Zero Network.  

Το Δίκτυο Όραμα Μηδέν -Vision Zero Network  είναι μια συνεργατική καμπάνια που στοχεύει στην συγκρότηση μιας δυναμικής που θα  μετατοπίσει το πεδίο στην κυκλοφορία και στην πόλη προς την ασφαλή, υγιεινή και δίκαιη κινητικότητα για όλους

Στον δικτυακό τόπο του δικτύου υπάρχουν αναλυτικές πληροφορίες για τις δράσεις που πραγματοποιούνται σε κάθε πόλη και στοιχεία για τις νέες πόλεις που υιοθετούν κι αυτές το Όραμα Μηδέν.

Σύμφωνα με το Δίκτυο ο χαρακτηρισμός Πόλη με Όραμα Μηδεν  (Vision Zero City) απαιτεί κάποιες ελάχιστες προυποθέσεις και δεν είναι τίτλος τιμής για όσους εύχονται την μείωση των τροχαίων.

Τι όμως χαρακτηρίζει μια Πόλη με Όραμα Μηδεν  (Vision Zero City);

Είναι μια πόλη που πληροί τα παρακάτω ελάχιστα κριτήρια:

Έχει θέσει ένα σαφή στόχο εξάλειψης των θανατων και  των σοβαρών τραυματισμών από τροχαίες συγκρούσεις.

Δήμαρχος έχει δημόσια δεσμευτεί επισήμα να κάνει πράξη το Οραμα Μηδέν..

Ένα σχέδιο ή μια στρατηγική για το Όραμα Μηδέν είναι σε ισχύ, ή ο Δήμαρχος έχει δεσμευτεί αυτή να γίνει πράξη εντός σαφούς χρονικού πλαισίου.

-Συμμετέχουν σ αυτό οι βασικοί τομείς υπηρεσιών της  πόλης (συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας, των μεταφορών και της δημόσιας υγείας).

Αν και η Ελλάδα φαίνεται να απέχει αιώνες από παρόμοιες εξελίξεις, ας κρατήσουμε το γεγονός ότι στις ΗΠΑ όλα τα παραπανω έχουν συντελεστει μόλις σε τρισήμιση χρόνια, ξεκινώντας από την ιδια με μας αφετηρια.

 

Δέσμη Μέτρων για την Οδική Ασφάλεια εξήγγειλε ο πρωθυπουργός (της Γαλλίας)

Ετικέτες

Στις 9 Ιανουαρίου 2018 ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Edouard Philippe εξήγγειλε μια δέσμη 18 μέτρων για την οδική ασφάλεια με στόχο των περιορισμό των τροχαίων συγκρούσεων. (ΕΔΩ)

Σημαντικότερo απ αυτά θεωρείται ο περιορισμός του ορίου ταχύτητος από τα 90km/h στα 80km/h  στους δρόμους που δεν έχουν διαχωριστικό στηθαίο (ή μπάρες). Αυτό σημαίνει περιορισμό της ταχύτητας κατά 10 km σε 400.000 km του οδικού δικτύου της Γαλλίας.

Στους δρόμους αυτούς σημειώθηκε το 55% των θανατηφόρων τροχαίων συγκρούσεων του 2016 (1.911 νεκροί) και η μείωση του ορίου ταχύτητας αναμένεται να έχει σαν αποτέλεσμα να σωθούν 350 εως 400 ζωές κάθε χρόνο.

Το αντιδημοφιλές (σύμφωνα με την Le Monde) αυτό μέτρο περιορισμού του ορίου ταχύτητας, ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο  της κυβέρνησης, αφού μια διυπηρεσιακή επιτροπή για την οδική ασφάλεια ενέκρινε ένα σχέδιο 18 μέτρων για τη μείωση του αριθμού των θανάτων στους δρόμους που μετά το 2013 (3.268 νεκροί – τελευταία χρονιά με πτωτική τάση στις τροχαίες συγκρούσεις), παρουσιάζει μικρή αύξηση, (3.477 το 2016).

Στα μέτρα που εξαγγέλθηκαν και θα ισχύσουν από την 1η Ιουλίου περιλαμβάνεται επίσης η αφαίρεση της άδειας οδήγησης όσων οδηγούν υπό την επήρεια αλκοόλ κα.

Στις 8 Ιανουαρίου ο πρωθυπουργός κάλεσε τους πολίτες να θέσουν με σχόλιο στην προσωπική του σελίδα στο facebook ερωτήσεις και παρατηρήσεις σε σχέση με το ζήτημα της οδικής ασφάλειας στις οποίες απαντούσε ο ίδιος. 715 σχόλια ακολούθησαν τη σχετική ανάρτηση

Άλλη μια δέσμη μέτρων κυρίως σε σχέση με τα μέσα που προκαλούν την απόσπαση προσοχής των οδηγών (κινητό, οθόνες κλπ) τέθηκε σε ισχύ στη Γαλλία από τον Ιούλιο του 2015 (ΕΔΩ)

 Το 2015 η Γαλλία κατέγραψε 54 θανάτους ανα εκατομμύριο κατοίκων από τροχαίες συγκρούσεις και βρέθηκε στην 12η θέση της Ε.Ε.. Την ίδια χρονιά η Σουηδία είχε 27 και η Ελλάδα 74 θανάτους ανά εκατομμύριο.