ΕΛΣΤΑΤ: και νεκρούς ανασταίνει…

Ετικέτες

Στις 21 Ιανουαρίου 2021 η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοίνωσε τα οριστικά αποτελέσματα για τα Οδικά Τροχαία «Ατυχήματα», όπως τα αποκαλεί, του έτους 2019 (ΕΔΩ).

Όπως παρατηρούμε, για μια ακόμα χρονιά, από την πρώτη σελίδα της σχετικής ανακοίνωσης αν τα αναγραφόμενα διασταυρωθούν με τα αναφερόμενα προσωρινά στοιχεία που υπάρχουν στο δικτυακό τόπο της  Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΔΩ) προκύπτει το ιδιαίτερα ευχάριστο συμπέρασμα ότι τα δύο τελευταία χρόνια (2018 & 2019) ούτε ένας από τους 1379 Βαριά τραυματίες που καταγράφει η ΕΛΣΤΑΤ (727 το 2018 και 652 το 2019) δεν έχασε τη ζωή τους στη διάρκεια της νοσηλείας του στο νοσοκομείο!

Αλλά αυτό είναι το λιγότερο: όπως προκύπτει από την αντιπαράθεση των δεδομένων: εννέα νεκροί από το σύνολο των 709 του 2018 και δεκατρείς νεκροί που από τους 701 του 2019 που τον θάνατο τους διαπίστωσε η ΕΛΑΣ επανήλθαν στη ζωή σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ που διαπιστώνει (οριστικά, δηλαδή και μετά από έλεγχο της έκβασης της νοσηλείας των τραυματιών…) πως οι νεκροί από τροχαίες συγκρούσεις είναι 700 το 2018 και 688 το 2019.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαστε με το θέμα, αλλά προφανώς δεν θα είναι και η τελευταία…

Τα αξιόπιστα δεδομένα αποτελούν προυπόθεση για την χάραξη πολιτικής για την Οδική Ασφάλεια. Αλλά πολύ το χοντρύναμε. Ενδιαφέρει κανένα;

Να ξηλωθούν ΑΜΕΣΑ τα παράνομα – φονικά κάγκελα στην περιφερειακή Άρτας.

Ετικέτες

Ανακοίνωση – Κάλεσμα του SOS Τροχαία Εγκλήματα

προς: Δήμο Αρταίων, Περιφέρεια Ηπείρου, Αποκεντρωμένη Διοίκηση, ΥΜΕ, Τροχαία Άρτας και κάθε εμπλεκόμενο και ενδιαφερόμενο φορέα.

 –   Πέντε μήνες από το φόνο του Βαγγέλη Δραγατάκη.

  • Να ξηλωθούν ΑΜΕΣΑ τα παράνομα – φονικά κάγκελα στην περιφερειακή Άρτας.

Στις 13ης Σεπτέμβρη 2020 ο 19χρονος Βαγγέλης Δραγατάκης, οδηγός ΙΧ, έχασε τη ζωή του στην περιφερειακή της Άρτας, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε προσέκρουσε στα κάγκελα που έχουν τοποθετηθεί στην παρυφή του πεζοδρομίου, με αποτέλεσμα αυτά να διαπεράσουν την πόρτα του αυτοκινήτου και να τον τραυματίσουν θανάσιμα.

Να σημειώσουμε πως με βάση τα επίσημα στοιχεία ο Βαγγέλης κινούνταν με ταχύτητα μικρότερη του ορίου ταχύτητος στην περιοχή που είναι 50km/h και δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ ή οποιαδήποτε άλλη ουσία. Μαρτυρίες κατοίκων και ρεπορτάζ του τοπικού τύπου αναφέρουν πως την ώρα του συμβάντος, αν και καλοκαίρι, ο δρόμος ήταν γεμάτος νερά λόγω υπερλειτουργίας του αυτόματου ποτίσματος.

Να σημειώσουμε πως στον ίδιο δρόμο αναφέρονται τρία θανατηφόρα τροχαία συμβάντα τα τελευταία χρόνια με το θανάσιμο τραυματισμό των θυμάτων να έχει προκληθεί από τα κάγκελα.

Σε δήλωση του ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Άρτας  (13/9/2020) κος Χαρμπής ανέφερε ανάμεσα σ άλλα: «παίρνω την πρωτοβουλία να καταγγείλω την απαράδεκτη αδιαφορία των υπευθύνων σχετικά με τα επικίνδυνα κιγκλιδώματα του πεζοδρομίου της Περιφερειακής Οδού, όπου την Κυριακή τα ξημερώματα ακόμη ένας άνθρωπος- ένα 19χρονο παιδί- έχασε τη ζωή του. Πρόκειται ίσως για το φονικότερο σημείο της χαρακτηρισμένης «Εθνικής Οδού» όπου ένεκα πρωτίστως της οδηγικής συμπεριφοράς και των ακατάλληλων κλίσεων του δρόμου συμπεριλαμβανομένων έχουν σημειωθεί εκατοντάδες τροχαία, πολλά εξ αυτών με σοβαρούς τραυματισμούς και αρκετούς θανάτους.
Και ενώ όλοι γνωρίζουμε- δημότες και αρμόδιοι- για τη «στροφή του θανάτου» αφήνουμε να εξελίσσονται μπροστά μας τα ατυχήματα και οι τραγωδίες ως κάτι μοιραίο σαν κάτι νομοτελειακό!».

Πλήθος φορέων επίσης εξέδωσε ανακοινώσεις για το συμβάν με σαφείς αναφορές στην ακαταλληλότητα των  φονικών «κικγλιδωμάτων».

Πέντε μήνες μετά το τραγικό συμβάν, η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια του εισαγγελέα.

Πέντε μήνες μετά τα φονικά κάγκελα παραμένουν στη θέση τους.

Πόσοι νεκροί θα χρειαστούν για να ξηλωθούν αυτές οι επικίνδυνες δολοφονικές κατασκευές που δεν πληρούν καμιά προυπόθεση ασφαλείας και δεν υπακούουν στις προδιαγραφές (ΕΛΟΤ ΕΝ 1317) παθητικής ασφάλειας;

Αποτελούν αυτές οι κατασκευές Συστήματα Αναχαίτισης Οχημάτων όπως αυτά έχουν θεσμοθετηθεί και στη χώρα μας εδώ και δέκα τουλάχιστον χρόνια. Προφανώς και όχι. Καμία προδιαγραφή ως προς αυτό δεν τηρούν (Σχετικά: Οδηγίες Μελετών Οδικών Έργων (ΟΜΟΕ) Συστήματα Αναχαίτισης Οχημάτων (ΟΜΟΕ – ΣΑΟ) – Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, 2019).

Είναι δυνατόν η Δημοτική αρχή να υποστηρίζει ότι «Δεδομένου ότι η Περιφερειακή Οδός, διέρχεται της πόλης της Άρτας, όπου το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας είναι 50 Km/h, δεν απαιτείται σύμφωνα με το νομοθέτη η τοποθέτηση στηθαίων ασφαλείας και επιτρέπεται η χρήση κιγκλιδωμάτων για την προστασία των πεζών από την διέλευση των οχημάτων».

Ποιο άρθρο του ΚΟΚ ή οποιουδήποτε άλλου νόμου επιτρέπει τη χρήση κιγκλιδωμάτων σε δρόμο με όριο ταχύτητας 50 km/h  και ποιες προδιαγραφές πρέπει να έχουν αυτά;

Αποτελούν τα κάγκελα, που είναι ακόμα τοποθετημένα στην περιφερειακή, μέσα προστασίας των πεζών;

Όταν αυτή η κατασκευή δεν μπόρεσε να συγκρατήσει ένα μικρό αυτοκίνητο που κινούνταν με μικρή ταχύτητα για ποια προστασία των πεζών συζητάμε; Αν υπήρχαν πεζοί στο σημείο θα είχαν προστατευθεί από τα κάγκελα αυτά;

Αν πραγματικά είναι κεντρικό το ζήτημα προστασίας των πεζών στο συγκεκριμένο δρόμο δύο λύσεις υπάρχουν: ή θα τοποθετηθούν Συστήματα Αναχαίτισης Οχημάτων σύμφωνα με την επιστήμη και τους νόμους (που προστατεύουν ταυτόχρονα πεζούς και οδηγούς) ή αν ο Δήμος θεωρεί την περιοχή ως μέρος μεγάλης συγκέντρωσης πεζών, θα πρέπει να περιοριστεί το όριο ταχύτητος στα 30 Km/ και να προχωρήσει στις αναγκαίες πολεοδομικές διαρρυθμίσεις που θα επιβάλουν την τήρηση του ορίου.

Όποια και νάναι η επιλογή στο μεταξύ η προτεραιότητα είναι μια: να ξηλωθούν ΑΜΕΣΑ τα κάγκελα από την περιφερειακή της Άρτας και κάθε άλλο δρόμο στον οποίο πιθανά υπάρχουν.

Πέντε  μήνες μετά τον θάνατο του Βαγγέλη Δραγατάκη, που έφυγε από τη ζωή μ αυτό το φοβερό τρόπο, το να παραμένουν στη θέση τους τα όπλα που τον σκότωσαν  αποτελεί προσβολή στη Μνήμη του αλλά και πρόκληση για την οικογένεια του και για όλα τα θύματα των τροχαίων εγκλημάτων.

Αθήνα 13/2/2021

πανελλαδικός σύλλογος “SOS Τροχαία Εγκλήματα»                                          Πέντε μήνες μετά στο τόπο του συμβάντος. Λες και δεν έγινε τίποτα…

 

Περιμένοντας….   

Διαβάστε ΕΔΩ: Οι χρονιές αλλάζουν, η Ανευθυνότητα μένει, απο τη μητέρα του Βαγγέλη, Σωτηρία Μποκογιάννη. 

«Δεν μπορώ να μείνω στο σπίτι. Είναι γεμάτο με φωτογραφίες από σκοτωμένους. Δεν τη θέλω τη ζωή….»

Ετικέτες

Πρόστιμο 300€ για άσκοπη μετακίνηση έκοψαν αστυνομικοί στη Λαμία τη Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου, σε μια 80χρονη γυναίκα που τα τελευταία χρόνια βγαίνει σχεδόν καθημερινά στην πλατεία Πάρκου, πουλώντας προϊόντα από τον κήπο της. «Δεν το κάνω για τα χρήματα. δεν θέλω να πουλάω. Απλά θέλω να βγαίνω έξω. να βλέπω κόσμο για να μην τρελαθώ…» είπε.

Σύμφωνα με το Lamiareport στο σημείο ήταν και μια γυναίκα η οποία είχε κάνει καταγγελία ότι η γιαγιά δεν έχει άδεια για τα πράγματα που πουλάει και επέμενε να της κόψουν κλήση.

Μετά από έντονες τοπικές αντιδράσεις που προκλήθηκαν, παρέμβαση του υπουργού κου Σταικούρα και δήλωση του κ. Τσίπρα το πρόστιμο ανακλήθηκε. Αυτό που παραμένει βέβαια είναι η τύφλα των αστυνομικών οργάνων και η μνησικακία των «συνανθρώπων» όταν έχουμε να κάνουμε με «παραβατικότητα» αδυνάμων –εξοντωμένων ανθρώπων.

«Δεν μπορώ να μείνω στο σπίτι. Είναι γεμάτο με φωτογραφίες από σκοτωμένους. Δεν τη θέλω τη ζωή….»

Όπως είναι ευρέως γνωστό στην τοπική κοινωνία η 80χρονη γυναίκα έχει χάσει σε τρία διαφορετικά τροχαία τα δύο παιδιά της και αργότερα τον εγγονό της.

Μετά και το χαμό του εγγονού της πήγε στο νεκροταφείο και ήπιε φυτοφάρμακο πάνω στον τάφο του. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και μετά από πολυήμερη νοσηλεία στη ΜΕΘ ξαναβρέθηκε σπίτι της.

«Δεν μπορώ να μείνω στο σπίτι. Είναι γεμάτο με φωτογραφίες από σκοτωμένους. Δεν τη θέλω τη ζωή….», είπε με δάκρυα στο LamiaReport.

Ο πρώτος γιος της γυναίκας σε ηλικία 16 ετών καταπλακώθηκε από τρακτέρ στις Βαρδάτες.

Ο δεύτερος γιος της σκοτώθηκε στο πολύνεκρο τροχαίο στα Καμένα Βούρλα που είχε συγκλονίσει το Πανελλήνιο. Ο 42χρονος τότε Κώστας Μανανάς οδηγούσε το βαν που έπεσε πάνω στο σταθμευμένο βυτιοφόρο και είχε εξαϋλωθεί από την έκρηξη (δείτε εδώ)

Ο 27χρονος εγγονός της, Γιώργος Μανανάς, σκοτώθηκε στις 15/12/17 έξω από τη Λαμία, όταν η μηχανή που μόλις είχε αγοράσει, «καρφώθηκε» σε αυτοκίνητο ο οδηγός του οποίου επιχείρησε αναστροφή. Τραγικό αποτέλεσμα δυο νεκροί (δείτε εδώ)

 Πόσο θάνατο και πόση αναλγησία μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος; Αναρωτιέται ο συντάκτης του LamiaReport.

Το ερώτημα δυστυχώς δεν είναι ρητορικό…

Ηλεκτρικά πατίνια… άλματα (πωλήσεων) στο κενό (νόμου).

Ετικέτες

,

Στις 20 Νοεμβρίου 2020 το Υπουργείο Μεταφορών (ΥΜΕ) έθεσε σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου «Η Ελλάδα σε κίνηση: Βιώσιμη Αστική Κινητικότητα – Μικροκινητικότητα – Ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό, την απλούστευση και την ψηφιοποίηση διαδικασιών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών». Η διαβούλευση ολοκληρώθηκε στις 4 Δεκεμβρίου με μεγάλο αριθμό παρεμβάσεων  στην μεγάλη τους πλειοψηφία τους επικριτικών, ιδίως από  φορείς και πρόσωπα από το πανεπιστημιακό χώρο, το χώρο της ποδηλασίας, των οργανώσεων θυμάτων τροχαίων (ανάμεσα τους κι ο SOS Τροχαία Εγκλήματα), των εκπαιδευτών οδήγησης  κα (ΕΔΩ).

Το σχέδιο νόμου παρουσιάζει σημαντικότατα προβλήματα (Αναλυτικά: ΕΔΩ) και ήρθε με σημαντική καθυστέρηση στη δημοσιότητα, όχι μόνο σε σχέση με τις υποσχέσεις του ίδιου του υπουργείου, αλλά κυρίως με μια αυθαίρετη πραγματικότητα που διαρκούσε και διαρκεί, που οδήγησε στο να πλημυρίσει ο τόπος ηλεκτρικά πατίνια, στο να κυκλοφορούν αυτά σε οποιοδήποτε σημείο μπορεί κανείς να φανταστεί (δρόμοι, πεζόδρομοι, πεζοδρόμια, πλατείες κλπ) με οποιαδήποτε ταχύτητα και σε αρκετά δυστυχήματα με θύματα (ανάμεσα τους δύο τουλάχιστον νεκροί) αλλά και δράστες χρήστες ηλεκτρικών πατινιών. (ΕΔΩ).

Μέχρι σήμερα το σχέδιο νόμου ΔΕΝ έχει κατατεθεί στη Βουλή, για να δούμε αφ ενός αν λήφθηκαν υπ όψη οι παρατηρήσεις όσων μετείχαν στη διαβούλευση (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο για Υπουργείο) αλλά και για να μπορούμε να προσδιορίσουμε μια πιθανή ημερομηνία ύπαρξης ενός νομικού πλαισίου, έστω στρεβλού,  για τα ηλεκτρικά πατίνια και τα άλλα χαρακτηριζόμενα ως ΕΠΗΟ, μέσα «μικροκινητικότητας».

Συνεχίζεται λοιπόν η κατάσταση που δημιουργήθηκε από το 2018 με πρωτοβουλία του Δήμου Θεσσαλονίκης και αμέσως μετά  του Δήμου Αθηναίων που έδωσαν πανηγυρίζοντας (ΕΔΩ) «άδεια» κυκλοφορίας  στα ηλεκτρικά πατίνια χωρίς να ρωτήσουν ούτε την Τροχαία, ούτε το ΥΜΕ (ή μήπως είχαν ρωτήσει;) και φυσικά χωρίς να έχουν το δικαίωμα να το κάνουν.

Στις αρχικές «συμβάσεις» των Δήμων με τις εταιρείες που εμπορεύονταν την χρήση των ηλεκτρικών πατινιών έμπαινε σαν ανώτατο όριο ταχύτητας που μπορούν να αναπτύξουν τα 25 km/h. Το σχέδιο νόμου που δημοσιοποίησε το ΥΜΕ (Άρθρο 16)  επιτρέπει σε οδηγούς Ε.Π.Η.Ο. (άνω των 15 ετών) με μέγιστη ταχύτητα τα 25 km/h να κυκλοφορούν στο οδικό δίκτυο όπου υπάρχει το όριο των τα 50 km/h.

Σε κανένα άρθρο του το σχέδιο νόμου δεν προβλέπει κυκλοφορία στο οδικό δίκτυο ηλεκτρικών πατινιών ή άλλων ΕΠΗΟ που αναπτύσσουν ταχύτητα μεγαλύτερη των 25 km/h.

Οι αγορές έχουν άλλη γνώμη…

Τι συμβαίνει αλήθεια την ίδια στιγμή, στα πάνω από δύο χρόνια τώρα που «ζυμώνεται» το σχέδιο νόμου και διευκολύνεται η συγκρότηση μιας ομάδας πίεσης εταιριών, εμπόρων & χρηστών.

Με μια πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει και να αγοράσει πληθώρα από ηλεκτρικά πατίνια που όχι απλώς παραβιάζουν το όριο των 25 km/h αλλά μάλλον … το ειρωνεύονται.(ΕΔΩ)

Παραθέτουμε μερικές διαφημίσεις λίγων μόνο από τα μοντέλα που αναπτύσσουν τέτοιες ταχύτητες: HS86-Power, Ταχύτητα: 45km/h, Minimotors Speedway Leger, Ταχύτητα: 50km/h, Minimotors Speedway 5 Dual Motor, Ταχύτητα: 60km/hZero 10x 18A-52V, Ταχύτητα: 65km/h, Minimotors Dualtron Eagle, Ταχύτητα: 75km/h, Minimotors Dualtron Thunder, Ταχύτητα: 80km/h, Nanrobot LS7, Ταχύτητα: 85km/h, Dokma DX 60V Black,Ταχύτητα: 95km/h, Dokma DKS 3200W, Ταχύτητα: 100km/h

Να σημειώσουμε πως στο χώρο δραστηριοποιούνται εταιρείες που παράγουν πατίνια μόνο μεγαλύτερες από τα 25km/h όπως η Dokma με βάση την Κίνα με τρία μοντέλα με ταχύτητες 95 και 100 km/h και η Αμερικάνικη Minimotors με 19 μοντέλα με ταχύτητες που ξεκινούν από 30 που φτάνουν κλιμακωτά εως και τα 120 km/h!

Όλα αυτά πωλούνται ελεύθερα και μέσω διαδικτύου στην Ελλάδα. Τι πρόκειται άραγε να κάνει το Υπουργείο Μεταφορών αλλά και το Προστασίας του Πολίτη μ αυτά τα οχήματα;

Θα ενδώσει στις πιέσεις των εταιριών να επιτραπεί η χρήση και σε πατίνια με μεγαλύτερες ταχύτητες από τα 25 km/h και στην παράλληλη διεκδίκηση για κυκλοφορία τους σε δρόμους με όριο ταχύτητος πάνω από τα 50 km/h. Όπως φαίνεται το έδαφος έχει προετοιμαστεί.

Αλλά σε περίπτωση που εμμείνει στην μέγιστη τελική των 25 km/h, τι θα κάνει με το πλήθος των πατινιών που ήδη έχει πωληθεί και επιτυγχάνει μεγαλύτερες ταχύτητες; Τι θα κάνει με την εμπορία αυτών των οχημάτων; Θα παριστάνει τη στρουθοκάμηλο (εν ονόματι της ελεύθερης αγοράς) ισχυριζόμενο πως άλλο ή διακίνηση/εμπορία και άλλο η χρήση;

Πιστεύει κανείς πως κάποιος θ αγοράσει ηλεκτρικό πατίνι με 80 ή 100km/h τελική για να το χρησιμοποιεί σε ιδιωτικούς χώρους;

Τελικά αυτό που συμβαίνει με τα ηλεκτρικά πατίνια θα είναι μια επανάληψη της ιστορίας της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων κτισμάτων που κατά κύματα έχει ζήσει σ αυτή η χώρα. Και όπως μετά από κάθε βροχή τα νομιμοποιημένα πάνω στα μπαζωμένα ρέματα αυθαίρετα πλημύριζαν (και συχνά έπνιγαν τους κατοίκους τους) το ίδιο και τα αυθαίρετα της κυκλοφορίας με τις πέραν κάθε λογικής ταχύτητες, χωρίς καμία προστασία στους χρήστες τους, θα εκτινάξουν την επικινδυνότητα στα ύψη.  

Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα

 

Ιστορία (κωμικοτραγική) της προάσπισης της οδικής ασφάλειας από το Δήμο Αθηναίων.

Ετικέτες

,

Χαιρόμαστε ιδιαιτέρως που ζούμε την εποχή που οι επιστολές πολιτών προς το Δήμο λαμβάνουν απάντηση και δεν πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων. Είναι χαρά να νιώθουμε ότι κάποιος διαβάζει τα μηνύματα των πολιτών. Είναι χαρά να διαβάζουμε και τις απαντήσεις των δημοτικών αρχόντων, καθώς καταλαβαίνουμε ότι “απαντούν για την απάντηση” και δεν μπαίνουν στην ουσία.

Στρίβειν δια του αρραβώνος ή σε βγάζω τρελό και τελειώνει η υπόθεση θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της επιστολής του Γραφείου Δημάρχου.

Συγκεκριμένα από μέλος του συλλόγου μας στάλθηκε η παρακάτω ενυπόγραφη επιστολή μέσω mail στο Δήμο Αθηναίων την 12η Ιανουαρίου του 2021, με αφορμή βραδινή μετακίνηση της γράφουσας πολύ νωρίς το πρωί (πριν ξημερώσει) την 10η Ιανουαρίου, όπως και το βράδυ της ίδιας μέρας, στην οδό Βασ. Σοφίας:

Κύριε Δήμαρχε,

Προσφάτως χρειάστηκε να οδηγήσω βράδυ στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας πηγαίνοντας σε νοσοκομείο της πόλης μας.

Θέλω να σας επισημάνω πως ο χριστουγεννιάτικος φωτισμός του δρόμου ήταν μια διαρκής απόσπαση προσοχής για ένα οδηγό. Είναι τόσο έντονος και φωτεινός και τραβά τόσο την προσοχή, που έκανα προσπάθεια για να παρακολουθώ τα φανάρια και την κίνηση των λοιπών αυτοκινήτων.

 Καθώς οι γιορτές πέρασαν, θα σας παρακαλούσα να παύσετε αυτή τη φωταγώγηση και να λαμβάνουν οι υπηρεσίες του Δήμου  την οδική ασφάλεια σε μελλοντικούς στολισμούς της πόλης.

 Σημειώνω πως σε περίπτωση τροχαίας σύγκρουσής μου στο συγκεκριμένο δρόμο, όσο παραμένει αυτός ο φωτισμός, διατηρώ κάθε δικαίωμα να στραφώ νομικά κατά του Δήμου, καθώς δημιουργεί μη ασφαλείς συνθήκες οδήγησης.

Αναμένοντας την απάντησή σας

Προς τιμήν του το γραφείο Δημάρχου απάντησε  19/1/2021:

Αγαπητή κυρία Βλαχάκη,

Λάβαμε το μήνυμά σας και σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία μαζί μας.

Κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων, η Αθήνα φόρεσε τα καλά της, φωτίστηκε από την μία πλευρά της πόλης έως την άλλη, χαρίζοντας σε μικρούς και μεγάλους χαρά, ζεστασιά και αισιοδοξία, στοιχεία αναγκαία, ειδικά στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν λόγω καραντίνας.

Η τοποθέτηση του εορταστικού διακόσμου έγινε βάσει μελετών και σύμφωνα με όλες τις προδιαγραφές και εγκρίσεις των αρμοδίων τμημάτων, με απόλυτη ασφάλεια τόσο για τους οδηγούς, όσο και για τους πεζούς.

Μετά το πέρας των εορτών, τα φώτα έχουν σβήσει και έχει ξεκινήσει ήδη η διαδικασία αποκαθήλωσης των χριστουγεννιάτικων λαμπτήρων, από τα συνεργεία του Δήμου.

Σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε καλή χρονιά με υγεία και αισιοδοξία.

Γραφείο Δημάρχου Αθηναίων

Η ώρα της αποδόμησης της απάντησης παράγραφο προς παράγραφο:

Λάβαμε το μήνυμά σας και σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία μαζί μας.

Καλοδεχούμενη αστική ευγένεια… ας μελετήσουμε την απάντησή σας επί της ουσίας και του θέματος.

“Κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου των Χριστουγέννων, η Αθήνα φόρεσε τα καλά της, φωτίστηκε από την μία πλευρά της πόλης έως την άλλη…

Η Αθήνα δεν φωτίστηκε απ’ τη μια άκρη στην άλλη (ευτυχώς αν ήταν να φωτιστεί όπως η Βασ. Σοφίας), εκτός αν τα σύνορα της Αθήνας είναι Ομόνοια- Σύνταγμα. Τα μίζερα δεντράκια στις συνοικιακές πλατείες για καλή μας τύχη δεν μας έβγαζαν τα μάτια.

…χαρίζοντας σε μικρούς και μεγάλους χαρά…

Καμιά χαρά  δε χάρισε σε κανέναν μικρό ή μεγάλο η τύφλωση. Αφήστε που λόγω καραντίνας δεν επιτρεπόντουσαν οι βόλτες πέρα από τη γειτονιά του καθένα μας, οπότε γλιτώσαμε το δράμα οφθαλμού της απαστράπτουσας κουρτίνας. Μόνο για τους λίγους  τολμηρούς που έφτασαν ως το κέντρο της πόλης, φρόντισε η αστυνομία να τους χαρίσει “χαρά” με ντουντούκες, μοιράζοντας επιπλέον γιορτινά πρόστιμα.

…ζεστασιά…

Τα φώτα δε ζεσταίνουν τους άστεγους της πόλης, που τους έβλεπες κατάχαμα, πάνω στα χαρτόκουτά τους να σκεπάζουν τα μάτια τους με τα φτωχικά τους στρωσίδια, γιατί τους θάμπωνε η λάμψη των εορταστικών φωτισμένων κουρτινών.

Τα φώτα δε ζεσταίνουν τα κρύα σπίτια, στις πολυκατοικίες που δεν ανάβει πια η θέρμανση.

Τα φώτα δε ζεσταίνουν την παγωμάρα στις καρδιές των ανέργων συμπολιτών μας.

…και αισιοδοξία, στοιχεία αναγκαία, ειδικά στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν λόγω καραντίνας.”

Τώρα όσο για την αισιοδοξία αυτή φαίνεται ξεκάθαρα στη μελέτη των λυμάτων της πόλης που καθώς λένε οι “ειδικοί” που τα μελετούν, η χρήση αντικαταθλιπτικών και ναρκωτικών ουσιών, έχει πάρει την ανιούσα.

Τουλάχιστον στην προηγούμενη καραντίνα είχαμε το μουσικό φορτηγό, που έκανε αισιόδοξη και εύκολη τη ζωή μας, μεταφέροντάς μας το μήνυμα “η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα”.

Η τοποθέτηση του εορταστικού διακόσμου έγινε βάσει μελετών και σύμφωνα με όλες τις προδιαγραφές και εγκρίσεις των αρμοδίων τμημάτων, με απόλυτη ασφάλεια τόσο για τους οδηγούς, όσο και για τους πεζούς.

Η αναφορά και μόνο σε αόριστες μελέτες, προδιαγραφές και εγκρίσεις οι οποίες δεν επισυνάπτονται στο email ή δεν δημοσιοποιούνται δεν είναι αποδεικτικό στοιχείο για την υπάρξή τους.

Διατηρούμε κάθε δικαίωμα αμφισβήτησης της υπάρξής τους, έως ότου συμβεί κάτι από τα παραπάνω.

Εξάλλου, μπορεί, όταν σ’ αυτή τη χώρα η οδική ασφάλεια γίνει προτεραιότητα να πει ο νυν Δήμαρχος πως ο εορταστικός στολισμός “βγήκε και δε βγήκε”.

Μπορεί  ακόμα να παραδεχτεί  ότι “έχω φάει πάρα πολύ μεγάλο ξύλο για το στολισμό της πόλης, που προκάλεσε x αριθμό συγκρούσεων και xαριθμό νεκρών και τραυματιών”, με τη προϋπόθεση βέβαια, ότι  οι νεκροί της ασφάλτου θα παίξουν στις ειδήσεις όση ώρα παίζουν οι νεκροί του covid-19.

Διατηρούμε λοιπόν κάθε δικαίωμα επιφύλαξης για την ύπαρξη αυτών των “μελετών”, δεν ξεχνάμε εξάλλου οτι ολόκληρος “μεγάλος περίπατος” στηρίχθηκε στην ύπαρξη μονάχα μιας συγκοινωνιακής μελέτης.

Πώς γίνεται ολόκληρος “μεγάλος περίπατος” να στηρίχθηκε σε μια μελέτη και ο χριστουγεννιάτικος στολισμός σε πολλές, είναι ένα ερώτημα που αξίζει απάντηση.

Μετά το πέρας των εορτών, τα φώτα έχουν σβήσει και έχει ξεκινήσει ήδη η διαδικασία αποκαθήλωσης των χριστουγεννιάτικων λαμπτήρων, από τα συνεργεία του Δήμου.

Τέλος, δεν ξέρουμε πότε τελειώνουν οι γιορτές για το Δήμο Αθηναίων, αλλά εμείς γνωρίζουμε ότι με τα Φώτα (6 Γενάρη), φεύγουν οι καλικάντζαροι και άιντε του Αη Γιαννιού ξεστολίζουν και οι πιο τεμπέλες νοικοκυρές. Η γράφουσα έχει φωτογραφίες που αποδεικνύουν ότι 10-11 και 12 Ιανουαρίου η Βασ. Σοφίας ήταν φωταγωγημένη, με εκτυφλωτικά φώτα/κουρτίνες, που αποσπούσαν την προσοχή από τα φανάρια της οδικής σήμανσης, αλλά και τα φώτα των κινούμενων μηχανοκίνητων οχημάτων.

Αντί επιλόγου

Επειδή  εμείς μπορούμε να παρουσιάσουμε και παρουσιάζουμε αποδεικτικές φωτογραφίες ότι ο στολισμός υπήρχε και μετά των Φώτων, εικάζουμε ότι η μη παρουσίαση των μελετών τις οποίες επικαλείται το γραφείο Δημάρχου να οφείλεται σε παρέμβαση καλλικατζάρων.

(Δεν έγιναν και αγιασμοί φέτος, που όσο να’ναι κάτι παραπάνω προσθέτουν στην οδική ασφάλεια).

Τρία παιδιά νεκρά σε τροχαίες συγκρούσεις σε μια βδομάδα (στην Ελλάδα)

Ετικέτες

Σε μια μόλις βδομάδα από τις 5 μέχρι τις 12 Ιανουαρίου τρία παιδιά έχασαν την ζωή τους σε τροχαίες συγκρούσεις στη χώρα μας, σε μια περίοδο όπου είναι σε ισχύ μέτρα για τον δραστικό περιορισμό των μετακινήσεων!

5 Ιανουαρίου στις Σέρρες, ένας δεκαεξάχρονος που οδηγούσε παπάκι έχασε τη ζωή του μετά από σύγκρουση με ΙΧ. (ΕΔΩ) Χαρακτηριστική η φωτογραφία με κατεστραμμένη την πίσω ρόδα από το μηχανάκι.

8 Ιανουαρίου στη Μαλακάσα, ένας πεντάχρονος πεζός παρασύρθηκε από φορτηγό και έχασε τη ζωή του (ΕΔΩ) μέσα στον προσφυγικό καταυλισμό.

12 Ιανουαρίου στις Μοίρες Ηρακλείου, μια τρίχρονη καθισμένη σε παιδικό κάθισμα έχασε τη ζωή της μετά από πλαγιομετωπική σύγκρουση δυο αυτοκινήτων. Στο ίδιο συμβάν σκοτώθηκε και η μητέρα της, οδηγός του ενός αυτοκινήτου.(ΕΔΩ)

Πολλά  είναι τις ίδιες ημέρες τα περιστατικά με σοβαρούς ή ελαφρούς τραυματισμούς παιδιών. (Ενδεικτικά: ΕΔΩ)

Πέραν της συγκίνησης μέχρι δακρύων που έχει καταλάβει τις τηλεπερσόνες κανένας κρατικός παράγοντας δεν ασχολήθηκε με το θέμα. Προφανώς γιατί κανείς δεν νιώθει «αρμόδιος» γι αυτό. Γιατί τα τροχαία είναι αναπόφευκτα, γιατί οι τρεις θάνατοι παιδιών είναι απλά μια σύμπτωση που θα διαλυθεί στατιστικά μέσα στα ετήσια αποτελέσματα, γιατί το να γίνουν και στη χώρα μας οι τροχαίες συγκρούσεις  το πρώτο αίτιο θανάτου για παιδιά από την ηλικία των 5 ετών αποτελεί απλά μια εναρμόνιση προς την παγκόσμια «κανονικότητα».

Στην Ελλάδα ουδέποτε υπήρξε πολιτική που να στοχεύει συγκεκριμένα στην προστασία και τα δικαιώματα των παιδιών στην κυκλοφορία. Οι πιο ευάλωτοι από τους ευάλωτους, με την γιγάντωση της μηχανοκίνησης έμελλε να είναι αυτοί που υπέστησαν και υφίστανται τους μεγαλύτερους περιορισμούς των δικαιωμάτων τους και που βιώνουν ολοένα αυξανόμενους κινδύνους στη μετακίνηση.

Η σύγχρονη πόλη, ιδιαίτερα η ελληνική, είναι αβίωτη για τα παιδιά ιδιαίτερα τα  πιο μικρά. Όσο μικρότερο είναι ένα παιδί τόσο το χειρότερο γι αυτό. Η ελληνική πολιτεία δεν κάνει τίποτα για να τα προφυλάξει και εκ των πραγμάτων θεωρεί ότι δεν έχουν δικαίωμα κυκλοφορίας.

Όλη η πολιτική προστασίας των παιδιών στην Ελλάδα, συρρικνώθηκε σε ένα πράγμα, στο παιδικό κάθισμα. Απόλυτα αναγκαίο, αλλά πολύ μικρό μέρος της λύσης του συνολικού προβλήματος.

Αντίθετα τα μέτρα που εκθέτουν τα παιδιά σε ολοένα αυξανόμενους κινδύνους αναπτύχθηκαν σ ένα τεράστιο φάσμα.

Πρώτα απ όλα η γιγάντωση της χρήσης των μηχανοκίνητων μέσων κυκλοφορίας: από τα 2.000.000 περίπου μηχανοκίνητα που κυκλοφορούσαν στη χώρα το 1985 φτάσαμε στα 5.000.000 περίπου το 2000 και πάνω από τα 8.000.000 το 2018. Δεν υπήρξε κυβέρνηση που να μη πανηγυρίσει αυτή την αύξηση θεωρώντας την ένδειξη προόδου (οικονομικής και όχι μόνο).

Το αυτοκίνητο κατέλαβε το δημόσιο χώρο, όχι μόνο στις μεγαλουπόλεις αλλά ακόμα και στα χωριά. Θάνατοι από τροχαία συμβαίνουν παντού, ακόμα και φόνοι για μια θέση parking ή για την προτεραιότητα. Οι δρόμοι δεν χωράνε πλέον και τα αυτοκίνητα εκτόπισαν τους ανθρώπους και κατέλαβαν  και τα πεζοδρόμια, τις πλατείες και τους πεζοδρόμους.

Κι πολιτεία σε ρόλο ληξίαρχου καταγράφει με ικανοποίηση την αύξηση των πωλήσεων μηχανοκινήτων και με «λύπη» τους επαναλαμβανόμενους θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς στους δρόμους. Κι οι σύγχρονες τραγωδοί στα πρωινάδικα μοιράζουν πόνο παρουσιάζοντας κάθε μέρα μια «νέα τραγωδία».

Προχωράμε με αισιοδοξία προς το μέλλον, επιτέλους βρήκαμε την ισορροπία μας, ο COVID 19  εξοντώνει τους μεγαλύτερους και τα τροχαία τους μικρότερους.

Τέλος στο χάσμα των γενεών. Όλοι έχουμε δικαίωμα στο θάνατο!

Οι χρονιές αλλάζουν, η ανευθυνότητα μένει…

Ετικέτες

Ξημερώματα της 13ης Σεπτέμβρη 2020 ο 19χρονος Βαγγέλης Δραγατάκης, οδηγός ΙΧ, έχασε τη ζωή του στην Άρτα, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε προσέκρουσε σε μια αυθαίρετη κατασκευή περίφραξης του πεζοδρομίου με κάγκελα μπαλκονιού, κατασκευή που δεν υπακούει στις σχετικές προδιαγραφές (ΕΛΟΤ ΕΝ 1317) παθητικής ασφάλειας της οδού, κατασκευή που ο Δήμος διατηρεί ακόμα στη θέση της μετά από τρία (3) θανατηφόρα συμβάντα που έχουν προκληθεί απ αυτή τα τελευταία χρόνια.

Ο Βαγγέλης, που λίγες μέρες πριν είχε μάθει πως πέρασε από τους πρώτους στην Ιατρική Αθηνών, όπως ήξεραν από την πρώτη στιγμή όσοι τον γνώριζαν και όπως επιβεβαιώνουν ένα – ένα τα πορίσματα των διαφόρων υπηρεσιών: οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα – μικρότερη από το όριο ταχύτητος στη περιοχή (50km/h), φορούσε ζώνη, δεν είχε κάνει χρήση αλκοόλ ή ουσιών. Σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες την ώρα του συμβάντος ο δρόμος στο συγκεκριμένο σημείο ήταν γεμάτος με νερά από το αυτόματο νυκτερινό πότισμα λουλουδιών και πρασίνου. (ΕΔΩ).

Θα παρακολουθούμε και θα επανέλθουμε στην υπόθεση γιατί κανένας θάνατος στο δρόμο δεν είναι αποδεκτός. Πολύ περισσότερο όταν αυτός αφορά ένα νέο παιδί που κυκλοφορούσε τηρώντας όλους τους κανόνες οδικής ασφάλειας.

 SOS Τροχαία Εγκλήματα

Η μητέρα του Βαγγέλη γράφει:

Οι χρονιές αλλάζουν, η ανευθυνότητα μένει…

Ζω σε μια χώρα, όπου πάντα την ευθύνη για τον θάνατο την έχει αποκλειστικά και μόνο ο θανών. Πέθαινε από καρκίνο κάποιος, άκουγες «κρίμα νέος άνθρωπος, αλλά δεν πρόσεχε, όμως και αυτός», τον/την σκότωναν «πω πω κρίμα αλλά και αυτή γιατί δεν πρόσεχε τις παρέες της», σκοτωνόταν σε τροχαίο «έτρεχε βρε παιδί μου» ή «τόσο μικρός και του έχουν δώσει αυτοκίνητο;;»

Πάντα το θύμα φταίει στην Ελλάδα, ο θύτης ποτέ. Αν δε τυγχάνει ο θύτης να είναι η Πολιτεία , τότε δεν υπάρχει καν πιθανότητα απόδοσης ευθυνών σε κανέναν άλλο παρά μόνο στο θύμα.

Ο γιός μου, ο Βαγγέλης Δραγατάκης, ήταν μόλις 19 χρονών. Την πρώτη μέρα της είδησης του θανάτου του και πριν ακόμα ακόμα μάθουμε λεπτομέρειες εμείς η οικογένειά, του βγήκαν οι πολιτειακοί παράγοντες με αναρτήσεις τους στα κοινωνικά δίκτυα να κάνουν αυτό που κάνουν πάντα, όταν υπάρχει θύμα. Να αποδώσουν την ευθύνη της απώλειας της ζωής του στον ίδιο.

Άκουσα και διάβασα πολλά από ανθρώπους που βιάστηκαν να κρίνουν το γεγονός στηριζόμενοι μόνο στην ηλικία του Βαγγέλη: «Τα κάγκελα είναι εκεί, για να προστατεύουν τους πεζούς από τα αυτοκίνητα και όχι να συγκρατούν αυτοκίνητα που έχουν όριο ταχύτητας εντός πόλεως» ήταν η ανάρτηση τοπικού υπεύθυνου για την τοποθέτηση των κάγκελων μπαλκονιού, που προκαταλαμβάνει την κοινή γνώμη ότι το παιδί μου, μιας και ήταν 19 χρονών, έτρεχε.

Όσο για την προστασία  των πεζών μπορεί κανείς να βγάλει μόνος του τα συμπεράσματα για τα κάγκελα, ΄΄ακόντια΄΄.

«Δεδομένου ότι η Περιφερειακή Οδός, διέρχεται της πόλης της Άρτας, όπου το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας είναι 50 Km/h, δεν απαιτείται σύμφωνα με το νομοθέτη η τοποθέτηση στηθαίων ασφαλείας και επιτρέπεται η χρήση κιγκλιδωμάτων για την προστασία των πεζών από την διέλευση των οχημάτων.» Στην παρούσα ανάρτηση ο πολιτειακός παράγοντας δεν γνωρίζει καν τον όρο κιγκλιδώματα, και αναφέρει τα κάγκελα του αυλόγυρου, ως κιγκλιδώματα.

Όμως  ο Βαγγέλης ήταν τυπικός και είχε μάθει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του από πολύ μικρή ηλικία. «Κύριοι, σας ευχαριστώ που προσπαθείτε να με κάνετε καλά. Να ξέρετε δεν έχω πιει καθόλου», ήταν τα λόγια του παιδιού μου στο ιατρικό προσωπικό των εκτάκτων ιατρείων. Ήξερε το παιδί μου ότι θα του χρεώσουν με ανόητες φήμες, πριν βγουν ακόμα τα πορίσματα, είτε κατανάλωση αλκοόλ, είτε αυξημένη ταχύτητα. Ως μάνα δεν με ενόχλησαν οι φήμες από τον εκάστοτε πολίτη που δεν γνώριζε τον γιο μου. Ίσα ίσα που ο απλός πολίτης της πόλης μας ήταν μαζί μου στον πόνο μου.

Με ενόχλησε όμως και το θεώρησα προσβολή νεκρού, όταν αυτό προήλθε από ανώτατους πολιτειακούς άρχοντες και μάλιστα με αναρτήσεις σε κοινωνικά δίκτυα.

Αγαπητοί πολίτες της χώρας, αγαπητοί συμπολίτες μου, ο Βαγγέλης Δραγατάκης δεν σκοτώθηκε, γιατί έκανε μια νεανική τρέλα. Δεν ήπιε, δεν έτρεχε πάνω από 50 χιλιόμετρα την ώρα. Το γνώριζα 4 μήνες τώρα. Περίμενα, όμως, να βγουν όλα τα πορίσματα, γιατί έχω μάθει στην ζωή μου να πορεύομαι με εντιμότητα χωρίς να βγάζω συμπεράσματα ελαφρά τη καρδία.

Ο Βαγγέλης δεν είναι πια μαζί μου και μαζί σας, δεν είναι  στην σχολή του, στο σπίτι του, στην κοινωνία που είχε τόσα να προσφέρει, γιατί οι υπεύθυνοι φρόντισαν να «φυτέψουν» και άλλα μη ενδεδειγμένα κάγκελα (αυλόγυρου) στον δρόμο. Γιατί προσπάθησαν αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους από το πρώτο θανατηφόρο ατύχημα λόγω των κάγκελων, να ρίξουν την ευθύνη στο τότε θύμα. Γιατί ο γιός μου είναι το τρίτο θύμα της ανευθυνότητας των υπευθύνων.

Όχι κυρίες και κύριοι της εκάστοτε διοίκησης αυτού του κράτους, ο Βαγγέλης Δραγατάκης δεν προκάλεσε τον θάνατό του. Εσείς τον προκαλέσατε στο παιδί μου, καθώς και στα προηγούμενα  θύματα.

Επιτέλους, σε αυτή τη χώρα οι ευθύνες θα πρέπει να αποδίδονται. Ίσως έτσι να μην φτάσουμε να έχουμε και τέταρτο θύμα που «μόνος του έφταιγε»….

Η απάντηση για το ότι φταίει το θύμα πάντα και όχι ο θύτης, δόθηκε από τον 19 χρονών Βαγγέλη Δραγατάκη με την υπεύθυνη οδηγητική συμπεριφορά του.

Στη μνήμη του παιδιού μου αλλά και ως όρκο στα «πατήματα» που είχε στη σύντομη ζωή του, όσο περνά από το χέρι μου, δεν θα επιτρέψω σε κανένα να δυσφημεί την προσωπικότητά του. Έχω εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη.

                                                        η μητέρα του, Μποκογιάννη Σωτηρία

 

 

11 χρόνια κάθειρξη σε οδηγό ΙΧ για τροχαίο με εγκατάλειψη (στις ΗΠΑ)…

Ετικέτες

Σε 11 χρόνια κάθειρξη καταδικάστηκε  ο 59χρονος Peter Prete ένοχος για πρόκληση θανατηφόρου τροχαίου και εγκατάλειψη ενός 25χρονου μοτοσικλετιστή στις ΗΠΑ.

Την Τρίτη 5/1/2020 η Andrea Carter δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου του New Jersey τον καταδίκασε με την κατηγορία δευτέρου βαθμού, ότι εγκατέλειψε συνειδητά  τον τόπο της σύγκρουσης σκηνή με αποτέλεσμα τον θάνατο και τρίτου βαθμού για παρεμπόδιση της σύλληψης του, σύμφωνα με τον εισαγγελέα της κομητείας Middlesex Yolanda Ciccone και τον αρχηγό της αστυνομίας  Raymond J. Hayducka.

Μετά την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, ο Prete θα στερηθεί  την άδεια οδήγησης για ένα ακόμα έτος επειδή είχε εγκαταλείψει το θύμα του.

Στις 8 Αυγούστου 2019 στις 8:50 μ.μ. ο δράστης οδηγώντας ένα Jeep Wrangler χτύπησε, τραυμάτισε θανάσιμα και εγκατέλειψε τον 25χρονο οδηγό μοτοσικλέτας Cory M. Holsten.

Ο Prete συνελήφθη την επόμενη του συμβάντος μετά από έρευνα από της αστυνομίας του South Brunswick  και  της εισαγγελίας του Middlesex County

ΠΗΓΗ: MIDLESSEX DAILY VOICE 5/1/2021

Σημείωση SOS Τροχαία Εγκλήματα:

  1. Η υπόθεση εκδικάστηκε σε 16 μήνες…
  2. Όπως φαίνεται η εγκατάλειψη του θύματος αποτελεί την πιο βαριά κατηγορία σε αντίθεση με αυτά που ισχύουν σε μας όπου με το άρθρο 43 του ΚΟΚ βαφτίστηκε πλημμέλημα που επισύρει καταδίκη 6 μηνών…

Μια μικρή σύγκριση με τα εν Ελλάδι συμβαίνοντα με την εξέλιξη μερικών από της πιο γνωστές υποθέσεις τροχαίων με εγκατάλειψη των τελευταίων χρόνων. (Οι οικογένειες των θυμάτων ανήκουν στον SOS Τροχαία Εγκλήματα).

Θανάσιμος τραυματισμός και εγκατάλειψη του 15χρονου Σόλωνα Καρυδάκη:

Ημερομηνία συμβάντος: 4 Δεκεμβρίου 2009, Πρωτόδικο: 20 Απριλίου 2016, Εφετείο: 10 Μαρτίου 2017.

Ποινή: φυλάκιση  επτά ετών, εξαγοράσιμη προς πέντε (5) ευρώ την ημέρα                             Περισσότερα: ΕΔΩ

Θανάσιμος τραυματισμός και εγκατάλειψη του 52χρονου Γιώργου Ζήση:

Ημερομηνία συμβάντος: 11 Ιουλίου 2013, Πρωτόδικο: 17 Απριλίου 2018, Εφετείο: 3 Δεκεμβρίου 2020 .

Ποινή: τρία χρόνια με αναστολή                          Περισσότερα: ΕΔΩ

Βαρύτατος τραυματισμός και εγκατάλειψη των 7χρονων διδύμων αδερφών Maciorowski και της 32χρονης μητέρας τους:

Ημερομηνία συμβάντος: 12 Ιουνίου 2012, Πρωτόδικο:  5 Οκτωβρίου 2016.

Ποινή: έξι χρόνια και επτά μήνες φυλάκιση με αναστολή. Το ναυτοδικείο επέστρεψε την «κατασχεθείσα» μηχανή μεγάλου κυβισμού στο δράστη που οδηγούσε χωρίς να έχει άδεια οδήγησης. Στο Εφετείο η ποινή μειώθηκε στα 5 χρόνια με αναστολή.

Περισσότερα: ΕΔΩ

Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις οι μεγάλες καθυστερήσεις στην εκδίκαση οφείλονται σε αλλεπάλληλες αναβολές καμία απο τις οποίες δεν προκλήθηκε απο τη μεριά των οικογενειών των θυμάτων.

Διαβάστε σχετικά με την πρωτοβουλία του SOS Τροχαία Εγκλήματα (Μάρτης 2018) που εξακολουθεί να παραμένει χωρίς απάντηση: 265 μέλη οικογενειών θυμάτων τροχαίων ζητούν την κατάργηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ. Στάλθηκε στον υπουργό Δικαιοσύνης στην επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της Βουλής και σε όλα τα κόμματα. Περισσότερα: ΕΔΩ

Τροχαίες συγκρούσεις: όταν οι αριθμοί ευημερούν…

Ετικέτες

Από τα στοιχεία που ανακοίνωσε στις 23/12/2020 το Κέντρο Διαχείρισης Κυκλοφορίας της Διεύθυνσης Διαχείρισης Μητροπολιτικών Υποδομών της Περιφέρεια Αττικής (ΕΔΩ) προκύπτει πως σαν συνέπεια των lockdown ο κυκλοφοριακός φόρτος στην Περιφέρεια Αττικής το σύνολο του 2020 μειώθηκε κατά 15,4 σε σχέση με το 2019.

Στην μικρή τελικά μείωση της κυκλοφορίας στην Αττική συνέβαλε σημαντικά κατά τη γνώμη μας η κατάργηση του δακτυλίου και η επίσημη προτροπή για χρήση του ΙΧ από την κυβέρνηση (παράλληλα με την τραγική κατάσταση των ΜΜΜ) και η εχθρική αντιμετώπιση της ποδηλασίας και της πεζοπορίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν στη διάρκεια του πρώτου lockdown η κυκλοφορία στην Αττική ήταν 49,5% μειωμένη σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019 ενώ κατά τη διάρκεια του 2ου lockdown η κυκλοφορία σε σύγκριση με το 2019 μειώθηκε μόλις κατά 15,4%.

Αν και δεν έχουν γίνει γνωστές ανάλογες μελέτες για τις υπόλοιπες Περιφέρειες της χώρας, είναι προφανές ότι πανελλαδικά υπήρξε μείωση της κυκλοφορίας των μηχανοκινήτων πιθανότατα μεγαλύτερη από το 15,4% στις εκτός Αττικής περιοχές μια και καμιά άλλη Περιφέρεια δεν διέθετε δακτύλιο για να τον καταργήσει και να αυξήσει έτσι την κυκλοφορία τους υπόλοιπους μήνες.

Είναι προφανές ότι η μείωση της κυκλοφορίας επέδρασε θετικά και στο περιορισμό του αριθμού των τροχαίων συγκρούσεων και των θυμάτων τους. Ενδεικτικά στην Κρήτη σύμφωνα με τα στοιχεία του Γ. Λιονάκη προέδρου του ΕΣΥΠΡΟΤΑ το 2020 ο αριθμός των νεκρών από τροχαίες συγκρούσεις (30) υποδιπλασιάστηκε σε σχέση με το 2019  που είχαμε 60 νεκρούς. (ΕΔΩ)

Η μείωση του αριθμού των θανάτων από τροχαίες συγκρούσεις  πανελλαδικά ωστόσο, καθόλου αισιόδοξους δεν μπορεί να μας κάνει πως αυτό θα αποτελέσει μια μόνιμη τάση (εκτός κι αν ο COVID – ή κάποιος ομόλογος- εξακολουθήσει να παραμένει σαν διαρκής απειλή). Τη χρονιά που πέρασε εκ μέρους της πολιτείας δεν λήφθηκε ούτε ένα (1) μέτρο θετικό για την οδική ασφάλεια.

Πέραν αυτού σε αντίθεση με όσα πρότειναν και έπραξαν πάρα πολλές κυβερνήσεις και πρότεινε κι ο ΠΟΥ η πεζοπορία και η ποδηλασία όχι μόνο δεν ενθαρρύνθηκαν με την διασφάλιση ασφαλέστερων υποδομών αλλά αντιμετωπίστηκαν από αδιάφορα έως εχθρικά σε εθνικό επίπεδο και τραγελαφικά στο Δήμο της Αθήνας με το εγχείρημα του «Μεγάλου Περιπάτου» μιας ασυνάρτητης πολυέξοδης πρωτοβουλίας εκτός τόπου και χρόνου. Ένα εγχείρημα εξαρχής υποσκαμμένο από την άρση του δακτυλίου και την έλλειψη τραμ, που πέραν των λαθών στο σχεδιασμό προδιέγραψαν την αποτυχία του.

Ταυτόχρονα η πολυπόθητη «ανάπτυξη των ΜΜΜ» δεν ήρθε, κυρίως γιατί η κυβέρνηση πεισμένη για την προσωρινότητα της πανδημίας δεν ήθελε να ενδώσει σε λύσεις διαμετρικά αντίθετες προς τις ιδεολογικές/προγραμματικές τις δεσμεύσεις. Η Δημόσια Συγκοινωνία έτσι αποτέλεσε μια από τις βασικές στέγες μετάδοσης του ιού. Αν και κανείς δεν μπορεί να μιλήσει γι αυτά τα ζητήματα με αριθμούς ποιος άραγε περίπου να είναι ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους γιατί μολύνθηκαν ταξιδεύοντας με λεωφορεία η με το Μετρό; Όσοι αρέσκονται στην αριθμητική του θανάτου μπορούν να μας λύσουν την απορία για τα αν όσοι σώθηκαν στους  δρόμους από τον παραλογισμό μιας τροχαίας σύγκρουσης είναι λιγότεροι απ αυτούς που έχασαν την ζωή τους από τον «ορθολογισμό» της αναγκαστικής ανασφαλούς μετακίνησης με τα ΜΜΜ.

Είναι συχνό το φαινόμενο στη χώρα μας, και όχι μόνο, οι αριθμοί να ευημερούν και οι άνθρωποι να δυστυχούν. Προφανώς και είναι σημαντικό που μειώθηκαν οι νεκροί απο τα τροχαία το 2020, αλλά περιμένοντας τις τελικές ανακοινώσεις πρέπει να υπογραμμίσουμε πως δυστυχώς η όποια μείωση είναι εντελώς συγκυριακή. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως τους μήνες που στη χώρα δεν υπήρχε lockdown οι στατιστικές καταγράφουν αύξηση του αριθμού των θανάτων από τροχαίες συγκρούσεις σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019, ενδεικτικά: 66 νεκροί  τον Οκτώβρη του 2020 έναντι 63 νεκρών τον Οκτώβρη του 2019 (ΕΔΩ)  και 71 νεκροί το Σεπτέμβρη του 2020 έναντι 70 νεκρών το Σεπτέμβρη του 2019. (ΕΔΩ). Να σημειωθεί ότι τα στοιχεία του 2020 είναι προσωρινά (ενώ του 2019 τελικά), άρα ο αριθμός των νεκρών μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερος αν κάποιοι από τους σοβαρά τραυματίες καταλήξουν.

Σε προηγούμενες αναρτήσεις μέσα στο 2020 είχαμε επισημάνει τον εξαιρετικά μεγάλο αριθμό εγκαταλείψεων θυμάτων τροχαίων συγκρούσεων (ΕΔΩ) καθώς και τον εξαιρετικά μεγάλο ανηλίκων θυμάτων τροχαίων (ΕΔΩ) και (ΕΔΩ). Οι δύο αυτές παράμετροι είναι ενδεικτικές της αλλαγής νοοτροπίας, αλλά …προς το χειρότερο.

Κανένας θάνατος στο δρόμο δεν είναι αποδεκτός. Αν και όπως φαίνεται και το 2021 το πρόβλημα COVID θα εξακολουθήσει να παραμένει κυρίαρχο, η ανάγκη υιοθέτησης μιας μακροπρόθεσμης αποτελεσματικής πολιτικής για την οδική ασφάλεια παραμένει επείγουσα και επιτακτική.

Η ευημερία των αριθμών δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει. Για να χρησιμοποιήσουμε την τρέχουσα δημοφιλή ορολογία, μετά τη υποχώρηση του COVID 19, το επόμενο κύμα της Πανδημίας των τροχαίων συγκρούσεων και οι συνέπειες του θα είναι πολύ πιο δυνατό απ αυτά που γνωρίσαμε μέχρι σήμερα. Ως πότε θα παριστάνουμε πως δεν το περιμέναμε;

Ο μαέστρος θα λείπει, αλλά η ορχήστρα θα παίζει….

Ετικέτες

Γεώργιος Κακολύρης, ετών 53.

Ο μπαμπάς μου ιχθυοπώλης στη λαϊκή του Άργους Αργολίδας.

Με την μαμά μου ήταν πολύ αγαπημένο ζευγάρι. Παντού μαζί σε όλα …

Η ζωή τους ήταν σα ταινία …

24 Οκτώβρη 2020, ημέρα Σάββατο και ώρα 4 και είκοσι,…

Συνήθως στις 3 και μισή είχε τελειώσει απ τη λαϊκή και πήγαινε σπίτι άφηνε το αμάξι της δουλειάς κι έπαιρνε το μηχανάκι του για να κάνει τα τελευταία ψώνια γύρω από το σπίτι.

Φόραγε κράνος συνήθως …

Και στις μακρινές αποστάσεις σίγουρα …

Εκείνη την ημέρα δε το φόρεσε …

Πίστευε πως μέσα στη πόλη με ταχύτητα μέχρι 30 χλμ που πήγαινε αυτός πως δεν κινδυνεύει …

Ήταν πάντα προσεχτικός… πρόσεχε και τους άλλους …

Συνήθως κορόιδευε τις γυναίκες οδηγούς και εγώ νευρίαζα, μαζί και η μητέρα μου …

Του λέγαμε ότι οι άντρες κάνουν τα πιο πολλά δυστυχήματα…

Εκείνη τη μέρα η άποψη του δικαιώθηκε. Δυστυχώς …

Μια γυναίκα οδηγός παραβίασε το στοπ και τη διάβαση και ο μπαμπάς μου έπεσε πάνω της…

Αυτή έτρεχε πολύ …

Ο μπαμπάς μου την είδε αλλά δε πρόλαβε να την αποφύγει….

Φρέναρε … Της φώναξε…μα ήταν ήδη αργά …

Σε 3 δεύτερα ήταν εγκεφαλικά νεκρός…

Παλέψαμε δε το βάλαμε κάτω … Εμείς … Σαν οικογένεια είχαμε μια ελπίδα …

Οι γιατροί όχι…

Μας το έλεγαν κάθε μέρα….

11 μέρες στην εντατική. Καμία ελπίδα ….κανένα σημάδι …

Πήραμε την απόφαση να κάνουμε δωρεά οργάνων…

Ήταν πάντα και η δική του θέληση. Κι εμείς το σεβαστήκαμε …

Το μόνο που θέλω είναι να αλλάξει αυτός ο νόμος.

Σκότωσε έναν άνθρωπο …

Και δεν τον είδε καν λέει ..

Τον χτύπησε και σταμάτησε 30 μέτρα πιο κάτω. Ούτε καν φρέναρε.

Κι αυτή η γυναίκα αντί να πληρώσει γι αυτό που έκανε…Πληρώνουμε εμείς… Δέκα σπίτια μαύρα …..

Πολύ άδικο ….

 Δήμητρα Κακολύρη

ΥΓ. Γιατί γίνονται όλα αυτά ; Εγώ δε θέλω να πάει φυλακή … Θέλω να της πάρουν το δίπλωμα … Η γυναίκα είναι επικίνδυνη ….

Εφόσον παραβίασε το στοπ δε σκέφτηκε ούτε τον εαυτό της …

Που αυτό σημαίνει πως δεν την ένοιαζε αν αντί για το μηχανάκι θα ήταν μια νταλίκα κ μπορεί να πέθαινε η ίδια … Είναι σε φάση να οδηγεί αυτή ακόμα;

Σημείωση: τον τίτλο Ο μαέστρος θα λείπει, αλλά η ορχήστρα θα παίζει…. τον πήραμε από ευχαριστήρια ανάρτηση της οικογένειας.