Υπάρχει λόγος να είμαστε απαισιόδοξοι

Ετικέτες

Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Συγκρούσεων

Κυριακή 17 Νοεμβρίου

Κανένας θάνατος στο δρόμο δεν είναι αποδεκτός

Όραμα Μηδέν: Η μόνη λύση

Η τρίτη Κυριακή του Νοέμβρη αποτελεί με απόφαση της Γ.Σ. του ΟΗΕ το 2005 την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Συγκρούσεων.

Για μας, για όποιον έχει χάσει δικό του άνθρωπο μ αυτόν τον τρόπο είναι προφανές πως κάθε ημέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό η Μνήμη είναι παρούσα.

Αν έχουμε ανάγκη από μια Ημέρα Μνήμης αυτό έχει να κάνει με την έμπρακτη αναγνώριση από τη μεριά της Πολιτείας των ευθυνών της για την κατάσταση που έχει επιβληθεί στο οδικό δίκτυο που από δίκτυο επικοινωνίας έχει μετατραπεί σε πεδίο απόλυτης εξουσίας του ισχυροτέρου, δηλαδή του μηχανοκίνητου ανθρώπου με αποτέλεσμα την διαρκή αναπαραγωγή του τροχαίου εγκλήματος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΑΣ 88% των ανθρωποκτονιών στη χώρα μας οφείλονται σε τροχαίες συγκρούσεις.  Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι.

Αλλά η Ημέρα Μνήμης δεν είναι Ημέρα των Αριθμών.

Είναι Ημέρα των Ανθρώπων.

Σκεφτόμαστε, Σεβόμαστε και Τιμάμε, όλους αυτούς που χάθηκαν στους δρόμους, τα παιδιά μας, τα αδέρφια μας, τους συντρόφους, τους γονείς, τους φίλους μας, τους γνωστούς και τους άγνωστους τους ανθρώπους που χάθηκαν και τις οικογένειες τους, τους ανθρώπους που συνέχισαν να ζουν με σοβαρά προβλήματα μετά από ένα τραυματισμό, όλους αυτούς που ο παραλογισμός έμελε να μας ενώσει. Ενώνουμε τις φωνές μας για να διεκδικήσουμε το ένα και μοναδικό αίτημα:

Κανένας Θάνατος στο Δρόμο δεν είναι αποδεκτός!

Για αρκετούς μπορεί ένα τέτοιο αίτημα να φαντάζει ουτοπικό.

Αλλά αν αυτό είναι ουτοπία τι είναι άραγε η αποδοχή του τροχαίου θανάτου σαν κάτι το φυσιολογικό. Ρεαλισμός; Πρόοδος;

Ας απαντήσει μέσα του ο καθένας που θεωρεί κάποιον  αριθμό θανάτων στο οδικό δίκτυο σαν αναπόφευκτο πόσα μέλη της οικογένειας του θα θεωρούσε φυσιολογικό να χάσουν τη ζωή τους ή να μείνουν ανάπηροι επειδή περπατούσαν, έκαναν ποδήλατο, πήγαιναν μια βόλτα η στη δουλειά τους με μηχανή ή αυτοκίνητο.

Πως μπορούμε αυτό που θεωρούμε αδιανόητο για μας και την οικογένεια μας να το θεωρούμε αποδεκτό και φυσικό για την κοινωνία;

Καλούμε τις οικογένειες των θυμάτων, να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις Μνήμης που θα γίνουν και στη χώρα μας, στην Αθήνα, στο Ηράκλειο, στη Ρόδο, στην Αλεξανδρούπολη και όπου αλλού.

Φέτος  επειδή η Ημέρα Μνήμης συμπίπτει με την επέτειο του Πολυτεχνείου οι εκδηλώσεις θα γίνουν σε διαφορετικές ημέρες για να μπορέσει η φωνή μας να ακουστεί καθαρά.

Στο Ηράκλειο Κρήτης στις 16 Νοεμβρίου, στην Αλεξανδρούπολη και στη Ρόδο στις 17, στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου.

Ας είμαστε όλοι εκεί.

Όχι άλλες χαμένες ζωές στην άσφαλτο!

Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα, 13/11/2019

Οι εκδηλώσεις:

ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ- Σάββατο 16 Νοεμβρίου
11.00: Στη Λότζια συναυλία της Φιλαρμονικής του Δήμου Ηρακλείου
Διοργάνωση: SOS Τροχαία Εγκλήματα.
Συμμετέχουν: ΕΚΑΒ, Τροχαία, ΕΣΥΠΡΟΤΑ, ΕΛΜΕ, Σωματείο εκπαιδευτών Οδήγησης, Ομάδα Εθελοντών Παιδείας, Ράδιο Family, Δήμος Ηρακλείου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ- Κυριακή 17 Νοεμβρίου
10.00: Στον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου επιμνημόσυνη δέηση.
11.00: Στο Δημαρχείο, ενημέρωση πολιτών
Στη Δημοτική Βιβλιοθήκη εκδηλώσεις από τις 12 έως τις 30 Νοέμβρη
Διοργάνωση: SOS Τροχαία Εγκλήματα, Τροχαία, Δήμος Αλεξανδρούπολης
ΡΟΔΟΣ- Κυριακή 17 Νοεμβρίου                                                                        10:00:  Επιμνημόσυνη Δέηση Ι.Ν Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
18.00: Στο Κοντίκι. Συναυλία.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ…ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ
Νίκος Κατσάνος, Λεωνίδας Σακελλαρίδης, Γιάννης Παπαθεοδώρου,
Νατάσα Καρακατσάνη, Δάμων Παπακυριακού, Βαγγέλης Κατσογριδάκης, Καίτη Κούκουρου, Θωμάς Γιαννίκης, Γιάννης Κατσιμπράκης, Μιχάλης Καλαετζής, Δημήτρης Ιωσήφ
Διοργάνωση: ΕΥΘΥΤΑ

ΑΘΗΝΑ- Παρασκευή 22 Νοεμβρίου                                                                19.00: Στο Ελληνικό Μολύβι, Ιερά Οδός 154 (στάση Μετρό Ελαιώνας) Εκδήλωση – Συναυλία.                                                                                              Εναρκτήρια ομιλία: κα Charlotte Sammelin  πρέσβειρα της Σουηδίας.                Πως μια χώρα κατόρθωσε το «ακατόρθωτο»: να σέβεται και να προφυλάσσει την ανθρώπινη ζωή στο οδικό δίκτυο μέσα από την πολιτική που κωδικοποιήθηκε σαν Όραμα Μηδέν – Vision Zero.

Προβολή βίντεο και φωτογραφιών, παρέμβαση του SOS Τροχαία Εγκλήματα.

Συναυλία με παραδοσιακά και λαικά τραγούδια από δύο τραγουδίστριες, μέλη του συλλόγου μας, την Σοφία Εμφιετζή, μητέρα του Αλέξανδρου Τσίμινα 22 ετών  και την Καίτη Μακρή, μητέρα του Στράτου Φούσκα 20  ετων που έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία δυστυχήματα

Υπάρχει λόγος να είμαστε απαισιόδοξοι

1.350.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή, και πολλοί περισσότεροι τραυματίστηκαν σοβαρά στους δρόμους του κόσμου σε τροχαία δυστυχήματα το 2018. Με μαθηματική ακρίβεια και με οδυνηρό τρόπο επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας από τις αρχές του 2000 πως αν δεν ληφθούν ουσιαστικά μέτρα από τις κυβερνήσεις οι θάνατοι από τροχαίες συγκρούσεις θα αυξάνουν διαρκώς και στη δεκαετία του 30 θα φτάσουμε στους 2.400.000 νεκρούς κάθε χρόνο!

Παρόλο που ο Π.Ο.Υγείας επιμένει πως τα τροχαία είναι προβλέψιμα και άρα μπορούν να προληφθούν Παρόλο που ένα περιορισμένος αριθμός χωρών έχει αποδείξει ότι αυτό πράγματι είναι δυνατό. Η ανθρωπότητα στο σύνολο της φαίνεται ότι έχει επιλέξει το δρόμο του θανάτου, θεωρώντας φυσιολογικό ή αναπόφευκτο το θάνατο στο δρόμο.

Ακόμα και στην Ευρώπη, την ασφαλέστερη σε οδική ασφάλεια ήπειρο, οι στόχοι που τίθενται δεν  μπορούν να εκπληρωθούν. Αντί της μείωσης των θανάτων από τροχαία κατά 43% μεταξύ 2010 -2018, επίσημο στόχο της Ευρωπαικής Επιτροπής, είχαμε μείωση μόλις κατά 21%.

Αυτές είναι οι συνέπειες της άρνησης ανάληψης μιας συστηματικής μακροπρόθεσμης πολιτικής και της αχαλίνωτης προώθησης της μηχανοκίνησης σαν ουσιαστικά του μοναδικού επίγειου μεταφορικού μέσου.

Πίσω απ αυτούς τους διαρκώς αυξανόμενους αριθμούς, υπάρχουν άνθρωποι.

Άνθρωποι που χάθηκαν και άνθρωποι που ζουν σαν χαμένοι.

Στη χώρα μας τη χρονιά που πέρασε πάνω από 709 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, 701 τραυματίστηκαν βαριά και 12.073 ελαφρά (προσωρινά στοιχεία ΕΛΑΣ). Αυτό σημαίνει πως στη χώρα μας έχουμε 66 νεκρούς ανά εκατομμύριο κατοίκων όταν η Νορβηγία έχει 20, η Ελβετία 27, το Ηνωμένο Βασίλειο 28, η Ιρλανδία 30, και η Σουηδία 32. Όσοι κυκλοφορούν στο ελληνικό οδικό δίκτυο έχουν δηλαδή διπλάσια ή και τριπλάσια πιθανότητα θανάτου απ όσους κυκλοφορούν σ αυτές τις χώρες. Σε ορισμένες περιοχές της χώρας τα πράγματα είναι ιδιαίτερα  άσχημα: στην Κρήτη με 57 νεκρούς μέχρι σήμερα  φτάσαμε ήδη στους 90/1.000.000 κατοίκων… Εδώ η πιθανότητα τείνει να γίνει πενταπλάσια…

Μιλάμε για ανθρώπινε Ζωές μη το ξεχνάμε.

Στην μεγάλη τους πλειοψηφία οι άνθρωποι που χάνονται είναι νέοι (παγκόσμια οι τροχαίες συγκρούσεις αποτελούν πλέον το πρώτο αίτιο θανάτου για τις ηλικίες από 5 εως 29 ετων, ενώ τα 3 στα 4 θύματα είναι άνδρες.

Στη χώρα μας που μεθοδευμένα υποσκάφθηκε η προσπάθεια ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού του σιδηροδρομικού δικτύου, χωρίς μέσα σταθερής τροχιάς στις πόλεις (με εξαίρεση ένα ελλιπές δίκτυο στην Αθήνα), με αναιμικά και αναξιόπιστα ΜΜΜ, στη χώρα  όπου οι ποδηλατόδρομοι αποτελούν πεδίο επιστημονικής φαντασίας και οι πεζόδρομοι φτιάχνονται με καθυστέρηση δεκαετιών και ο κάθε καταπατητής του δημόσιου χώρου, πεζόδρομου, πεζοδρομίου ράμπας κλπ απολαμβάνει ασυλίας ακόμα και εκτίμησης, είναι προφανές  ότι τα τροχαία δυστυχήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό.

Από 2.036.625 μηχανοκίνητα οχήματα που υπήρχαν στην  Ελλάδα το 1985 φτάσαμε στα 8.236.637 το 2018 (αύξηση κατά 304.43%!!!). Ποιο κυκλοφοριακό δίκτυο, ποιες υποδομές αναπτύχθηκαν για να χωρέσουν και ν «αντέξουν» μια τέτοια αύξηση; Ποια Τροχαία αναπτύχθηκε και οργανώθηκε για να επιτηρήσει μια τέτοια έκρηξη στην κυκλοφορία;

Είχαμε και διατηρούμε από τα υψηλότερα όρια ταχύτητας στην Ευρώπη και μέσα στις πόλεις και στους αυτοκινητοδρόμους. Είχαμε και διατηρούμε από τα υψηλότερα νόμιμα όρια συγκέντρωσης αλκοόλ στο αίμα σε όλες τις κατηγορίες των οδηγών. Ακόμα και για την εγκατάλειψη των θυμάτων θεσπίσαμε ευνοικούς για τους δράστες νόμους (άρθρο 43 τουΚ.Ο.Κ.)

Φτιάξαμε και διατηρούμε ένα εκρηκτικό μίγμα στην κυκλοφορία.

Και αμνηστεύσαμε τις συνέπειες της έκρηξης.

Γι αυτό θάχουμε για χρόνια ακόμα δυστυχώς, πολλούς ανθρώπους να σκεφτόμαστε και να τιμούμε την Ημέρα Μνήμης.

Γιατί δεν σεβόμαστε τη Ζωή.

Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα

 

 

 

Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Συγκρούσεων.

Ετικέτες

Η τρίτη Κυριακή του Νοέμβρη ορίστηκε με απόφαση της Γ. Συνέλευσης του ΟΗΕ το 2005 σαν η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Συγκρούσεων. Κάθε χρόνο όλο και σε περισσότερες πόλεις του κόσμου πραγματοποιούνται εκδηλώσεις από συλλόγους που υπερασπίζονται την Μνήμη και τα Δικαιώματα των Θυμάτων. Δυστυχώς αυτές δεν στάθηκαν ικανές να ωθήσουν τις περισσότερες κυβερνήσεις στη λήψη ουσιαστικών, μακροπρόθεσμων μέτρων που θα περιορίσουν δραστικά τις τροχαίες συγκρούσεις.

Παραμένουμε έτσι παρατηρητές στη σταθερή άνοδο του αριθμού των θανάτων και των αναπηριών που προκαλούνται στο δίκτυο της κυκλοφορίας.

1.350.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στους δρόμους του κόσμου το 2018!

Πολλοί περισσότεροι τραυματίστηκαν σοβαρά και θα συνεχίσουν να ζουν αντιμετωπίζοντας πολλαπλά προβλήματα!

Στη χώρα μας οι τροχαίες συγκρούσεις επί δεκαετίες αποδεκατίζουν τους νέους ανθρώπους χωρίς ποτέ να υπάρξει μια μακροπρόθεσμη ουσιαστική πολιτική που να ξεπερνά τις ευχές, τις δηλώσεις λύπης και τα συγκυριακά μέτρα. Μονίμως ουραγοί στην Ευρώπη στην οδική ασφάλεια βρισκόμαστε σταθερά στην κορυφή της πυραμίδας των θυμάτων. Και αν οι αριθμοί εμφανίζουν μια μείωση τα τελευταία χρόνια, ποιος μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένος όταν η πιθανότητα θανάτου ενός ανθρώπου στο ελληνικό οδικό δίκτυο είναι διπλάσια ή και τριπλάσια απ αυτήν ενός κατοίκου άλλων χωρών της Ευρώπης.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Συγκρούσεων, και με δεδομένο ότι αυτή συμπίπτει με την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, ο SOS Τροχαία Εγκλήματα , στην Αθήνα θα πραγματοποιήσει εκδήλωση την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου στις 7μμ στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικό Μολύβι» ( Ιερά Οδός 154 –στάση Μετρό Ελαιώνας).

Επειδή η πρόληψη δεν είναι ουτοπία, επειδή η εξάλειψη των τροχαίων εγκλημάτων είναι η καλύτερη προσφορά στην Μνήμη των ανθρώπων πού έχουμε χάσει, στην εναρκτήρια ομιλία της εκδήλωσης θα έχουμε την τιμή να ακούσουμε την πρέσβειρα της Σουηδίας κα Charlotte Sammelin να σκιαγραφεί πως η χώρα της κατόρθωσε το «ακατόρθωτο»: να σέβεται και να προφυλάσσει την ανθρώπινη ζωή στο οδικό δίκτυο μέσα από την πολιτική που κωδικοποιήθηκε σαν Όραμα Μηδέν – Vision Zero.

Στο πρόσωπο της κας Sammelin τιμάμε όλους αυτούς που συνέλαβαν, υλοποίησαν και ανανεώνουν διαρκώς αυτήν την πολιτική. Μια πολιτική που έχει σώσει δεκάδες χιλιάδες ζωές αλλά και που αποδεικνύει πως οι τροχαίες συγκρούσεις μπορούν να προληφθούν αρκεί πράγματι να το θέλουμε.

Στις 19 & 20 Φεβρουαρίου 2020 η Σουηδία φιλοξενεί την τρίτη Παγκόσμια διυπουργική Διάσκεψη για την Οδική Ασφάλεια. Σε όσους θα συμμετάσχουν δίνεται μια έμπρακτη δυνατότητα να κατανοήσουν γιατί τα τροχαία δεν είναι θέμα της μοίρας, της τύχης, του ταμπεραμέντου  ούτε του DNA.

Μετά την προβολή βίντεο και φωτογραφιών και μια σύντομη παρέμβαση του SOS Τροχαία Εγκλήματα θα ακολουθήσει συναυλία με παραδοσιακά και λαικά τραγούδια από δύο τραγουδίστριες, μέλη του συλλόγου μας, την Σοφία Εμφιετζή, μητέρα του Αλέξανδρου Τσίμινα 22 ετών  και την Καίτη Μακρή, μητέρα του Στράτου Φούσκα 20  ετων που έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία δυστυχήματα. Θα τραγουδήσουν για μας, αυτή τη φορά όχι από επαγγελματική υποχρέωση. Θα τραγουδήσουν για τα παιδιά που χάθηκαν, τα δικά τους, τα δικά μας, για όλους τους ανθρώπους που χάθηκαν αλλά και γι αυτούς που δεν πρέπει να χαθούν. Ενώνουμε τις φωνές μας για να το σταματήσουμε!

Συμμετέχουν αφιλοκερδώς οι μουσικοί: Μανώλης Πάππος, μπουζούκι – ούτι, Ευαγγελία Μαυρίδου –Πιάνο, Άγης Παπαπαναγιώτου – κιθάρα.

Στην εκδήλωση έχουν προσκληθεί εκπρόσωποι του ΕΚΑΒ, της Τροχαίας, της Πυροσβεστικής, της Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Γιατρών καθώς και τα μέλη της Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής.

Εκδηλώσεις σε άλλες πόλεις:

ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ- Σάββατο 16 Νοεμβρίου
11.00: Στη Λότζια συναυλία της Φιλαρμονικής του Δήμου Ηρακλείου
Διοργάνωση: SOS Τροχαία Εγκλήματα.
Συμμετέχουν: ΕΚΑΒ, Τροχαία, ΕΣΥΠΡΟΤΑ, ΕΛΜΕ, Σωματείο εκπαιδευτών Οδήγησης, Ομάδα Εθελοντών Παιδείας, Ράδιο Family, Δήμος Ηρακλείου
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ- Κυριακή 17 Νοεμβρίου
10.00: Στον Ι. Ναό Αγίου Νικολάου επιμνημόσυνη δέηση.
11.00: Στο Δημαρχείο, ενημέρωση πολιτών
Στη Δημοτική Βιβλιοθήκη εκδηλώσεις από τις 12 έως τις 30 Νοέμβρη
Διοργάνωση: SOS Τροχαία Εγκλήματα, Τροχαία, Δήμος Αλεξανδρούπολης
ΡΟΔΟΣ- Κυριακή 17 Νοεμβρίου
18.00: Στο Κοντίκι. Συναυλία.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ…ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ
Νίκος Κατσάνος, Λεωνίδας Σακελλαρίδης, Γιάννης Παπαθεοδώρου,
Νατάσα Καρακατσάνη, Δάμων Παπακυριακού, Βαγγέλης Κατσογριδάκης, Καίτη Κούκουρου, Θωμάς Γιαννίκης, Γιάννης Κατσιμπράκης, Μιχάλης Καλαετζής, Δημήτρης Ιωσήφ
Διοργάνωση: ΕΥΘΥΤΑ

 

ΜΠΑΛΟΝΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Ετικέτες

Αναδημοσίευση από το βιβλίο του μέλους του συλλόγου μας Γιώργου Ιατρού «Εγκαταλείπεις Καρακασιάν;» Εκδόσεις ΑΩ, 2019

Όταν έφθασε με το μετρό στο Σύνταγμα, είχαν ανοίξει οι κρουνοί του ουρανού, άκουγε μπουμπουνητά και κεραυνούς και είδε στην κεντρική είσοδο ένα πλήθος να περιμένει να κοπάσει η μπόρα.

Κάποιοι βιαστικοί άνοιγαν τις μαύρες ομπρέλες, ανέβαιναν τις σκάλες, έβγαιναν έξω στη νεροποντή. Του φάνηκαν σαν να εκτελούσαν μια χορογραφία, μιας αρχέγονης παράξενης τελετής.

Από την ώρα που ξύπνησε, κι άκουσε τις Κυριακάτικες χαρμόσυνες καμπάνες, είχε συννεφιάσει μέσα του. Πήρε γρήγορα το πρωϊνό λεωφορείο της γραμμής, ύστερα τον προαστιακό και μετά το μετρό. Ήθελε να είναι στην ώρα του μαζί με όλους και όλες, τους ομοιοπαθείς του Συλλόγου, αυτή τη μέρα μνήμης.

Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής ένα ήσυχο τραγούδι αντηχούσε στο βαθύ ηχείο μέσα του. Το άκουγε μόνο αυτός. Η κυρά Αστρονομία του.

Είναι η γη ένα άστρο/μες τα τόσα χίλια μύρια

Κι όπως λέει ο μπαμπάς μου/ είναι τ΄ άστρα εκατομμύρια

Μοιάζει με τα παραμύθια/ η κυρά Αστρονομία

Μα το πιο σπουδαίο απ΄όλα/ είναι πού είναι η αλήθεια

Ο μπαμπάς μου λέει κι άλλα/ θα μας μάθει η δασκάλα

Πως η γη είναι σαν μήλο/ και γυρνά γύρω από τον ήλιο1

Το τραγούδι ακούστηκε τρεις τέσσερις φορές μέσα του κι όλα τα κύτταρά του είχαν συνειδητοποιήσει κι είχαν αποδεχθεί πλέον τον σκοπό της Κυριακάτικης πρωινής επίσκεψης στην πρωτεύουσα και μάλιστα στο κέντρο της στο Σύνταγμα. Ήταν καθήκον – είχε ψηφισθεί με απόλυτη πλειοψηφία. Η βροχή που έπεφτε, σε ένα χαλασμό, του άλλαξε τα σχέδια και προχώρησε στο εσωτερικό του πάνω ορόφου του σταθμού, που υπήρχαν προθήκες με αρχαιολογικά ευρήματα να χαζέψει.

Η αρχαιότητα είναι η μεταμόρφωση του παρελθόντος σε αιωνιότητα. Το είχε διατυπώσει ο Ωγκύστ Ροντέν ο διάσημος γλύπτης, του «Σκεπτόμενου» και είχε αφήσει μια βαθιά εγχάραξη μέσα του. Ήταν κάτι σαν θεώρημα της δικής του ζωής. Το είχε αποδείξει, το είχε αντιληφθεί, καλύτερα το είχε αισθανθεί σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία, αλλά και μπροστά σε αρχαιολογικά βιβλία,  καταλόγους, λευκώματα. Άλλαξε μονομιάς η διάθεσή του, σαν να του χορήγησε ένας καλός γιατρός ένα δυνατό αγχολυτικό. Μέχρι τότε βαρύθυμη, μηδενιστική, έγινε τώρα ανάλαφρη και ελπιδοφόρα. Ήταν σαν τα ψυχαγώγεια στην περιοχή του, τους αγωγούς που έσκαβαν για την εξόρυξη μεταλλεύματος οι αρχαίοι τεχνίτες και δούλοι. Ένα δροσερό αναζωογόνο ρεύμα αέρος έμπαινε και τους έδινε την δυνατότητα να εργάζονται πιο εύκολα. Έτσι κι αυτός ησύχαζε, χαλάρωνε, έβρισκε την δύναμη να χαμογελάσει, να προχωρήσει.

Θυμήθηκε κι έναν άγνωστο στους πολλούς αρχαιολογικό χώρο που αγαπούσε. Το ναό της Δήμητρας και της Κόρης στο Θορικό, χαμένο στα μποστάνια, τα σκίνα, τις ελιές, ένα μικρό ξεροπόταμο, ένα βουστάσιο με γελάδια αρκετά κοντά στη θάλασσα και το αρχαίο θέατρο. Είχε πάει άνοιξη που είχαν ανθίσει όλα, μόνος, κι ένιωσε ένα βαθύ σκίρτημα. Τί ήταν; Εκεί ανακάλυπτες την σιγαλιά (πρόσεξε όχι την σιωπή) του είχε πει ένας φίλος του αρχαιολόγος. Δεν είσαι μόνος σου εκεί. Νομίζεις ότι είσαι.

Προχώρησε τώρα στο μικρό μουσείο του πολύβουου μετρό. Άρχισε να παρατηρεί στις προθήκες, θησαυράρειον (κουμπαράς) 1ου-2ου μ.Χ. αιώνα, αγνάθες (υφαντικά βάρη) από αργαλειό 4ου π.Χ. αιώνα,  πήλινο λυχνάρι, οξυπύθμενος αμφορέας για κρασί, μελαμβαφής μόνωτος σκύφος πόσης (αγγείο), φιαλίδια, πινάκια, μυροδοχεία, όλα απλά πράγματα της καθημερινότητας.

Αν ζούσε τότε, σε ένα από τους αρχαίους Δήμους της περιοχής, την Κεφαλή, την Αμφιτροπή, τον Θορικό, τον Δήμο Φρεαρρίων και ερχόταν στο άστυ, θα έκανε ένα ολόκληρο ταξίδι να φτάσει- ίσως και μια μέρα…

Προσπάθησε να φαντασθεί την ζωή, τους αγρούς, τ΄ αμπέλια, τις ελιές, τις ακροθαλασσιές – σταθερές αξίες – την Αγορά, τα θέατρα, τα τροχοφόρα, τα άρματα, τα ζώα, τους δούλους, τις αγάπες, τα μίση, τα παιδιά και τα αρχαία παίγνιά τους.

Κι ύστερα η βροχή σταμάτησε. Ο κόσμος άρχισε να βγαίνει έξω. Στο κάτω μέρος της πλατείας τους είδε ενώ άρχισε δειλά δειλά να προβάλλει ο ήλιος.

Είχαν αναρτήσει ένα πανό, ήταν 50 με 70 άτομα και γύρω τα ταμπλό με τα πρόσωπα των χαμένων κάθε ηλικίας. Γελαστά κορίτσια, νέοι όλο ζωή, σφριγηλοί έφηβοι, ηλικιωμένοι άνδρες, νοικοκυρές με τα καλά τους, μικρά παιδιά με ποδήλατα, μπάλες, αποκριάτικα ρούχα. Χαιρέτησε με θέρμη. Κάποιοι που τον ήξεραν καλύτερα τον αγκάλιασαν. Είχε έρθει κι ένα συνεργείο ιδιωτικού καναλιού και έπαιρνε συνεντεύξεις που το απέφυγε. «Δυστυχώς η βροχή μας τα χάλασε, δεν θα παίξει η Big Bad, η ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων», είπε ο πρόεδρος. Ο αντιπρόεδρος πιο πέρα μειλίχιος, ήρεμος, του φάνηκε σαν ανεξάντλητη πηγή ανθρώπινης σοφίας. Η ταμίας του καρφίτσωσε ένα αυτοκόλλητο στο σακάκι, μια πεταλούδα, το σήμα του Συλλόγου. Δεν είναι η πεταλούδα του Lorenz, σκέφθηκε, του «φαινομένου της πεταλούδας» που προκαλεί χαοτικά φαινόμενα. Είναι η δική μας, η καταδική μας, που κάθε μια έχει ξεχωριστό όνομα.

Μετά από λίγο ήρθαν τα μπαλόνια και οι μαρκαδόροι. Πήρε το δικό του μπαλόνι και μαζί με την κόρη του, που μόλις είχε έρθει από την συνοικία της Αθήνας, όπου σπούδαζε, έγραψαν το όνομα. Ύστερα προχώρησαν στα σκαλιά της πλατείας, πέρασαν τη λεωφόρο, αφού η κυκλοφορία σταμάτησε για δευτερόλεπτα, και έφθασαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Κάποιοι Γιαπωνέζοι φωτογράφιζαν τους Εύζωνες με τις φουστανέλες (πάντα εκεί υπάρχουν Γιαπωνέζοι και Εύζωνες), διαβάτες όπως πάντα βιαστικοί, οικογένειες με καρότσια βολτάριζαν, ο επικεφαλής της Αστυνομίας έδινε οδηγίες στον κόσμο. Δίπλα του μια μητέρα με την κόρη της είχαν γράψει στο μπαλόνι «Οδυσσέας» και μαζί είχαν σχεδιάσει την τριήρη του πολυμήχανου βασιλιά της Ιθάκης.  Τον θυμήθηκε τον Οδυσσέα από το έντυπο του Συλλόγου, ένα 14χρονο όμορφο αγόρι, στην λεωφόρο Λαυρίου, 20 Αυγούστου 2012, 6:10 το απόγευμα, το ποδήλατό του κόπηκε στη μέση. Πιο πέρα ένας ηλικιωμένος σκυφτός άνδρας με γενειάδα κοίταζε τρία μπαλόνια! «Δεν είναι δυνατόν»  είπε. Τον πλησίασε, προσπάθησε να τον αγκαλιάσει. Κοίταξε τα μπαλόνια με τα ονόματα «Φίλιππος», «Ιωάννα», «Κατερίνα». «Ήταν παιδιά σου;» του ψέλλισε σχεδόν έντρομος «Μόνο ο Φίλιππος-είπε αυτός-τα δυο κορίτσια ήταν φίλες του. Χάθηκαν μαζί». Μέχρι τότε ήταν ψύχραιμος. Είχε ασκηθεί καιρό στη στωικότητα, την ψυχραιμία. Δεν τα κατάφερνε πάντα. Ένιωσε τώρα τους κρουνούς του ουρανού, τις αστραπές, τους κεραυνούς, να συμπιέζονται μέσα του, όπως αυτή η τεράστια δύναμη στο CERN «Όχι, όχι γαμώτο» είπε και κοίταξε τα τρία μπαλόνια.

«Ετοιμαστείτε», άκουσε ευτυχώς τον πρόεδρο να τους καλεί. Ήταν η ώρα να τα αφήσουν. Πράγματι σε λίγο άρχισαν να ταξιδεύουν προς τα πάνω, με κατεύθυνση τον πατέρα ουρανό. «Καλή αντάμωση-Δεν σας ξεχνάμε» είπε με ραγισμένη φωνή ο πρόεδρος. Ήταν σαν να άκουσε ένα τεράστιο «αχ», που ανέβαινε κι αυτό ψηλά σαν δέηση. Ύστερα άκουσε …  «αγάπη μου», «μωράκι μου». Μια γυναίκα είχε αγκαλιά την κόρη της, κάποιοι άλλοι περήφανοι στην θλίψη τους κοίταζαν ψηλά τα μπαλόνια. Μια άλλη γυναίκα ξέσπασε «Δεν υπάρχει τίποτα! Τίποτα! Όλα αυτά τα κάνουμε για εμάς. Παρηγοριά στον άρρωστο». Την έσφιξε ένας άντρας γερά. Κοίταζε το μπαλόνι του με το όνομά της, η αδερφή της είχε απομακρυνθεί, ανέβαινε ψηλά, δίπλα της ο «Οδυσσέας» με την τριήρη του, ο «Φίλιππος», η «Ιωάννα», η «Κατερίνα», όλοι οι άλλοι. Οι εύζωνες τώρα ήταν ακίνητοι, οι Γιαπωνέζοι έβγαζαν selfies, ο κόσμος περνούσε, ο επικεφαλής της αστυνομίας έλεγε κάτι στο κινητό, η μέρα έγινε ηλιόλουστη, η ζωή συνεχιζόταν. Σε λίγο τα μπαλόνια ήταν μικρές κουκίδες στο στερέωμα.

Ήταν 29 Νοεμβρίου 2017, πλατεία Συντάγματος, ημέρα μνήμης για τα θύματα τροχαίων στη χώρα μας, που οργανώνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος «SOS Τροχαία Εγκλήματα».

Να τελειώσει όμως έτσι; Σαν ένα κοινό ημερολόγιο; Δεν συμφωνώ, ούτε κι εσείς φαντάζομαι. Ελάτε μαζί μου. Ήσυχα όμως. Μας βλέπουνε…

Τα παράλληλα σύμπαντα υπάρχουν σύμφωνα με μια θεωρία,  όπως οι παράλληλες ευθείες στο ίδιο επίπεδο ε1//ε2//ε3…και πάει λέγοντας. Θυμηθείτε το θεώρημα του Θαλή από το Γυμνάσιο. Ήταν SOS θέμα μαζί με τα ίσα τρίγωνα…

Η ερμηνεία των «πολλαπλών κόσμων» της Θεωρίας των Κβάντων υποστηρίζει ότι υπάρχουν πολλαπλές ταυτόχρονες πραγματικότητες, έτσι που αν, για παράδειγμα, ρίξεις ένα ζάρι και έρθει 6, υπάρχουν άλλα πέντε σύμπαντα, στα οποία συμβαίνουν την ίδια στιγμή οι υπόλοιπες πιθανότητες. Η θεωρία είναι αμφιλεγόμενη κι έχει αναπτυχθεί σε πολλές διαφορετικές φόρμουλες, έχει όμως πολλούς περιβόητους πιστούς, ανάμεσα και τον Stephen Hawking.2

Τα παράλληλα σύμπαντα-που λέτε-προκύπτουν από διαφορετικά τυχαία γεγονότα, από διαφορετικές αλληλουχίες. Πώς να το εξηγήσω απλά; Αν δεν είχατε γνωρίσει τη γυναίκα σας, κι είχατε βρει μια άλλη, αν είχατε πετύχει το λαχείο, πώς θα ήταν η ζωή σας. Σε μια διάρκεια αιώνια όλες οι δυνατές τάξεις και διατάξεις μπορούν να συμβούν. Θυμηθείτε το παράδειγμα του πιθήκου-αν το έχετε ακούσει-που χτυπάει τυχαία τα πλήκτρα μιας γραφομηχανής. Υπάρχει, λένε, η πιθανότητα μια από τις άπειρες φορές να γράψει τυχαία μια τραγωδία του Σαίξπηρ, τον «Ρωμαίο και την Ιουλιέτα» ας πούμε και όχι μόνο μια φορά. Και ποιος μπορεί να αποδείξει ότι ο χρόνος είναι πεπερασμένος; Τέλος πάντων..

Κοιτάχτε να τος πάλι, μπαίνει στο μετρό, πάει για το κέντρο της Αθήνας. Όμως είναι διαφορετικός, κάτι άλλο τον απασχολεί, κάτι παρακολουθεί. Είναι ένα κορίτσι 18 χρόνων πιο πέρα, χαμογελαστό, όλο ζωή, ανήσυχο. Αυτός μπαίνει δυο βαγόνια πιο πίσω. Όμως το ελέγχει. Το βλέπει. Βγαίνουνε και οι δυο Σύνταγμα. Το ακολουθεί από μακριά, σα ντετέκτιβ,  στις κυλιόμενες σκάλες, στο πάνω όροφο. Πάλι βρέχει, πάλι ο κόσμος συνωστίζεται στην είσοδο. Το κορίτσι πάει προς τις προθήκες με τις αρχαιότητες. Τί θέλει εκεί; Τί ζητάει;

Και ξαφνικά ορίστε. Πετάγεται μπρος της ένα νεαρό αγόρι κοντά στα 20. Κρατάει ένα τάμπλετ «Οδυσσέα» ξεφωνίζει εκείνη και τον φιλάει. Ανταποδίδει και αυτός λέγοντας το όνομά της.

«Α ώστε έτσι λοιπόν! Άφησες το διαγώνισμα στο φροντιστήριο και ήρθες Αθήνα να βρεις το αγόρι σου. Α παλιοκόριτσο. Και εμείς πληρώνουμε φροντιστήρια. Να δούμε τι θα γράψεις στο τέλος. Που σε πιάσανε οι έρωτες» μονολογεί. Τους ακολουθεί από κοντά. Δεν τον έχουν καταλάβει. Πάνε σε ένα καφέ στην πλατεία. Παίζει και μια ορχήστρα τζαζ, ο ντράμερ, ένας μοναδικός τζαζμπανίστας3 που τα δίνει όλα κάτι του θυμίζει- έχει σταματήσει η βροχή. Κάθεται σε ένα τραπέζι αρκετά πίσω τους. Δυο κορίτσια κι ένα αγόρι δίπλα του συζητούν. Ακούει τα ονόματά τους Φίλιππος, Ιωάννα, Κατερίνα, τα άκουσε από το διάλογό τους. Ο Φίλιππος μιλάει στο κινητό «Ναι, μην ανησυχείς πατέρα. Το απόγευμα θα έχουμε γυρίσει. Όλα καλά!».

Ο Οδυσσέας και το δικό του κορίτσι είναι πιο μακριά, μιλάνε χαρούμενοι, ευτυχισμένοι. Και ξαφνικά ηλεκτρίζεται. Μια πομπή ανθρώπων ανεβαίνουν τις σκάλες, τους βλέπει, κρατάνε στα χέρια τους περιστέρια. Από μια ισχυρή παρόρμηση τους ακολουθεί. Τα παιδιά στην καφετέρια είναι απασχολημένα με τα δικά τους, οι περισσότεροι θαμώνες αδιαφορούν.

Αυτός βγαίνει και τους ακολουθεί ως τον Άγνωστο Στρατιώτη. Κρατάνε ένα μεγάλο πανό «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ» βλέπει τώρα όλους αυτούς τους αγνώστους, αφήνουν τα περιστέρια στον ουρανό, πάλι αυτό το «αχ» τεράστιο, πελώριο σαν αερόστατο ανεβαίνει κι αυτό. Και τότε καταλαβαίνει. Είναι άλλοι, διαφορετικοί, καμία σχέση με τον «SOS Τροχαία Εγκλήματα». Οι χαμένοι από αυτό τον Σύλλογο ζουν, ζουν-επαναλαμβάνει, και είναι κάπου εδώ τα πέντε παιδιά στην καφετέρια, ο ντράμερ στο συγκρότημα της τζαζ που τον θυμήθηκε! Βρίσκεται κάπου αλλού όπου ζουν. Ζει, ζει, ζει-φωνάζει, τον κοιτάνε περίεργα «Ας πάρει μέσο όρο 0,4 στις Πανελλήνιες, φτάνει που ζει. Που υπάρχει. Η τελευταία των τελευταίων. Ε και; Ας πάρει και 0,004 και με άπειρα δεκαδικά ψηφία μετά το μηδέν. Γίνεται;»

Είναι τρελός από χαρά. Ζει σε δυο παράλληλα σύμπαντα, την ίδια ημέρα. Έχει επίγνωση. Σκέφτεται τον κουρέα στο παράδοξo του  Russel. Υπάρχει το σύνολο των ανδρών που ξυρίζονται από τον κουρέα, και το σύνολο των ανδρών που ξυρίζονται μόνοι τους. Ο κουρέας πού μπαίνει; Πουθενά. Γιατί τον ξυρίζει ο κουρέας, αλλά συγχρόνως τον ξυρίζει και ο εαυτός του. Σαν κι αυτόν νοιώθει. Πουθενά δεν ανήκει. Μα τί λέει; Γίνεται; Μπορεί να ανήκει και στα δυο σύνολα, στα δυο σύμπαντα και να καταλαβαίνει, να κατανοεί. Αυτό που θα συγκροτήσει και θα κάνει ισχυρή τη μνήμη κάποιου που χάσατε, είναι ότι τον έχετε κατανοήσει και έχετε συλλάβει ξαφνικά κάτι δικό του που ποτέ άλλοτε δεν είχατε αντιληφθεί.

Άλλωστε, γιατί δεν μπορεί να ζει και στα δυο; Ισχυρή θέληση χρειάζεται αυτό που προτρέπει τους μαθητές του, και άρνηση των δεσμών του καθιερωμένου της ανθρώπινης εποπτείας, αυτής της φτωχούλας.. Τώρα κατεβαίνει τις σκάλες. Φεύγει μόνος. Είναι άραγε στο πρώτο παράλληλο σύμπαν, ας το πούμε Ε1 (κεφαλαίο παρακαλώ), ή στο δεύτερο Ε2;

Κανείς δεν ξέρει. Δεν κοιτάει στην καφετέρια. Ας τους εκεί ελεύθερους, να κάνουν ό,τι θέλουν. Αυτοί ξέρουν. Προχωράει προς την Σταδίου. Και μέσα του ένα άλλο αγαπημένο τραγούδι αρχίζει ανεξέλεγκτο, με ένταση. Το ακούει μόνο αυτός, σαν να έχει ακουστικά στα αυτιά, όπως τα νεαρά παιδιά στο δρόμο.

[…] θα σου πάρω λουλούδια και θα βγούμε μαζί ραντεβού.

                Θα σου γράφω τραγούδια και εσύ θα χορεύεις και θα γελάς.

        Θα αρχίσεις να πίνεις τσιγάρα, κρυφά από τον μπαμπά.

     Την σχολή σου θα αφήνεις για μπάνιο και για σινεμά.

                                       […] θα σ΄ αγκαλιάσω και θα σ΄ αγαπώ

                                θα σε φιλήσω γλυκά στο λαιμό

                                θα κοιτάμε τ΄ αστέρια που πέφτουν στη γη

                                 και ξαφνικά θα σε χάσω θα πετάξεις κι εσύ

                                 Απ΄ την ουρά ενός κομήτη θα πιαστείς

                                 Στα παραμύθια πάντα θα ζεις

                                 Στα παραμύθια πάντα θα ζεις.4

Σημειώσεις:

  1. Τραγούδι «Η γη μας» Μουσική Μάνος Λοϊζος, Στίχοι Γιάννης Νεγρεπόντης.
  2. Από συνέντευξη του συγγραφέα Andrew Grumey για το βιβλίο του «Μόμπιους Ντικ» (μετάφραση Τεύκρος Μιχαηλίδης Εκδ. Πόλις) στην Πόπη Μασουράκη, Βιβλιοθήκη Ελευθεροτυπία, τεύχος 430.
  3. Αναφορά στον τζαζμπανίστα Κώστα Κουβίδη (1976-2007) θύμα τροχαίου. Βλέπε και το βιβλίο «Άνεμος ήσουν και σαν άνεμος έφυγες» (εκδ. Αλεξάνδρεια 2017)
  4. Τραγούδι «Ματίνα» (απόσπασμα) Μουσική-στίχοι Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος.

 

Εγκατάλειψη τραυματία στο δρόμο: Τα κίνητρα για τους δράστες οδήγησαν σε αλματώδη αύξηση.

Ετικέτες

Στο εξαιρετικό βιβλίο του καθηγητή Ιατρικής και επί 15 έτη συντονιστή του Τομέα  Πρόληψης του ΕΚΑΒ, Ιωάννη Στ. Παπαδόπουλου Οδήγηση με Ασφάλεια, Γνώσεις επιβίωσης και αλληλοπροστασίας (εκδόσεις Παρισιάνος, 2005) περιλαμβάνεται ένας αποκαλυπτικός πίνακας. Ο αριθμός των τροχαίων με εγκατάλειψη των θυμάτων την πενταετία 1995 -1999, σύμφωνα με τα στοιχεία της τροχαίας.

Όπως παρατηρεί ο συγγραφέας μέσα σ αυτή την πενταετία οι εγκαταλείψεις αυξήθηκαν κατά 243%!!!

Άμεση και δραστική υπήρξε η απάντηση της πολιτείας για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης. Η παύση της δημοσιοποίησης των σχετικών με την εγκατάλειψη στοιχείων από την Τροχαία αποτέλεσε το μοναδικό μέτρο. Στρουθοκαμηλισμός ή σαφής επιλογή να μείνουν στο απυρόβλητο οι δράστες ήδη προστατευόμενοι από την δεκαετία του 60 με το άρθρο 43 του ΚΟΚ που θέσπισε την προνομιακή  μεταχείριση των οδηγών μηχανοκινήτων έναντι των υπολοίπων πολιτών που υποπίπτουν στο ίδιο αδίκημα την εγκατάλειψη θύματος. Πλημμέλημα  για τους οδηγούς – Κακούργημα για τους κοινούς πολίτες.

Από πού προέκυψε όμως αυτή η «οδηγική αριστοκρατία» στη χώρα μας για χάρη της οποίας ψηφίστηκε και ειδική αναγκαστική νομοθεσία; Εκεί στα τέλη του 60 αρχές του 70 η φιλόξενη χώρα μας δέχτηκε στους κόλπους της την οικογένεια του Ιμπντ   Σαούντ έκπτωτου βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας. Τα ανήσυχα τέκνα του έκπτωτου έγιναν αμέσως αντιληπτά στην αθηναική κοινωνία χάρη στα πανάκριβα αυτοκίνητα που οδηγούσαν, σπάνια εκείνο τον καιρό στην Ελλάδα,  και στις πολλαπλές συγκρούσεις, παρασύρσεις πεζών και εγκαταλείψεις στις οποίες πρωταγωνίστησαν.

Φήμες της εποχής έφεραν τα πριγκηπόπουλα να μη σταματούν καν όταν χτυπούσαν ένα πεζό αλλά να του πετάνε από το παράθυρο ένα Rolex αντί αποζημίωσης…

Στο δικαστικό επίπεδο, όλη αυτή η  λαίλαπα αντιμετωπίστηκε (όπως πάντα) διακριτικά με την επίκληση της … «ετεροδικίας», ότι δηλαδή αυτοί οι ένοχοι πολλαπλών τροχαίων εγκλημάτων θα δικάζονταν στη χώρα καταγωγής τους (από την οποία είχαν εκδιωχθεί…). Χαρακτηριστική είναι η γελιογραφία της εποχής από τον αείμνηστο, φοβερό Μπόστ.

Δεν είναι ξεκάθαρο ιστορικά αν συνέπεια αυτής της αντιμετώπισης των ευγενών από τη Σαουδική Αραβία  είναι η επέκταση του τίτλου ευγενείας σε κάθε οδηγό μηχανοκινήτου και η θέσπιση του άρθρου 43 του Κ.Ο.Κ.  που αμνηστεύει εδώ και πενήντα χρόνια τα εγκλήματα τους.

Πενήντα χρόνια μετά πολίτες, ΜΜΕ, Δικαιοσύνη και κυβερνήσεις εξακολουθούν να πέφτουν από τα σύννεφα για τις επιδημικές διαστάσεις των τροχαίων με εγκατάλειψη.

Η νομοθέτηση κινήτρων για την εγκατάλειψη των τραυματιών στο δρόμο από τους οδηγούς μηχανοκινήτων αποτέλεσε μια από τις  πιο επιτυχημένες παρεμβάσεις του ελληνικού κράτους αν κρίνει κανείς από τα αποτελέσματα που ακολούθησαν.

Η ρύπανση των οχημάτων προκαλεί άσθμα σε 4 εκατομμύρια παιδιά κάθε χρόνο!

Ετικέτες

Ενώ το κάπνισμα μπήκε στο στόχαστρο του τέως Υπουργού Μεταφορών κ. Σπίρτζη που το θέσπισε ως παράβαση σε αυτοκίνητο με ανήλικους  επιβάτες και του νυν Υπουργού Υγείας που διακηρύσσει την Μηδενική Ανοχή, να και ένα θέμα που δεν αφορά κανένα, ούτε κι αυτούς τους λαλίστατους εκπρόσωπους της ιατρικής πανεπιστημιακής κοινότητας.                                                                                                                                                                                                                         Αναδημοσίευση από Euronews 12.4.2019

Περίπου τέσσερα εκατομμύρια παιδιά αναπτύσσουν άσθμα κάθε χρόνο, επειδή συστηματικά εισπνέουν ρύπους από τις εξατμίσεις των οχημάτων, κυρίως διοξείδιο του αζώτου, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια περιβαλλοντικής υγείας Σούζαν ‘Ανενμπεργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet Planetary Health«, ανέλυσαν στοιχεία της περιόδου 2010-2015 για 194 χώρες και 125 μεγάλες πόλεις του κόσμου.

Η μελέτη εκτιμά ότι περίπου ένα στα οκτώ νέα περιστατικά παιδικού άσθματος ετησίως (το 13%) συνδέονται με τη ρύπανση από το διοξείδιο αζώτου των οχημάτων, ενώ δύο στις τρεις νέες περιπτώσεις άσθματος (το 64%) συμβαίνουν σε αστικές περιοχές.

Μεταξύ των 125 μεγαλουπόλεων, οι ρύποι ευθύνονται έως για τα μισά περιστατικά παιδικού άσθματος (η Σαγκάη με 48% έχει το ρεκόρ διεθνώς). Τα οξείδια του αζώτου θεωρούνται ένοχα για πάνω από το ένα πέμπτο (20%) των διαγνώσεων παιδικού άσθματος σε 92 πόλεις τόσο σε ανεπτυγμένες όσο και σε αναπτυσσόμενες χώρες. Ιδιαίτερα σοβαρό είναι το πρόβλημα στις κινεζικές πόλεις, στη Μόσχα και στη Σεούλ, αλλά είναι επίσης υπαρκτό σε πόλεις όπως το Λος ‘Αντζελες, η Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Λας Βέγκας (αυτές είναι οι τέσσερις αμερικανικές πόλεις με το μεγαλύτερο ποσοστό περιστατικών παιδικού άσθματος λόγω ρύπανσης του αέρα).

Κουβέιτ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι οι χώρες με τη μεγαλύτερη αναλογία διεθνώς σε διαγνώσεις άσθματος εξαιτίας ρύπων του αέρα, ενώ Λίμα του Περού και Σαγκάη της Κίνας είναι οι πόλεις που έχουν τα «πρωτεία». Σε απόλυτους αριθμούς, τα περισσότερα νέα περιστατικά παιδικού άσθματος λόγω ρύπανσης έχει η Κίνα (760.000 ετησίως) και ακολουθούν η Ινδία (350.000) και οι ΗΠΑ (240.000).

Το άσθμα είναι μια χρόνια πάθηση που δυσκολεύει την αναπνοή και από την οποία πάσχουν περίπου 235 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως. Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι στην μεγάλη πλειονότητα (92%) τα νέα περιστατικά παιδικού άσθματος που αποδίδονται σε οξείδια του αζώτου λόγω των οχημάτων, συμβαίνουν σε χώρες που ήδη πληρούν τα όρια ασφαλείας του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ). «Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να επαναξιολογηθούν οι συστάσεις του ΠΟΥ», σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Η μελέτη βρήκε ότι γενικά οι πόλεις με υψηλά επίπεδα διοξειδίου του αζώτου έχουν επίσης υψηλά επίπεδα «αερίων του θερμοκηπίου». Συνεπώς η μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής θα έχει οφέλη και για το παιδικό άσθμα.

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι εκατομμύρια νέες περιπτώσεις παιδικού άσθματος θα μπορούσαν να αποφευχθούν στις πόλεις όλου του κόσμου, μειώνοντας τη ρύπανση του αέρα. Η βελτίωση της πρόσβασης σε πιο καθαρές μορφές μεταφορών, όπως η ηλεκτροκίνηση και η μετακίνηση με ποδήλατο και με τα πόδια, όχι μόνο θα μειώσει τα επίπεδα διοξειδίου του αζώτου, αλλά επίσης θα μειώσει το άσθμα, αλλά και θα περιορίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου», δήλωσε η δρ ‘Ανενμπεργκ.

Παρέμβαση SOS Τροχαία Εγκλήματα για τις νέες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα.

Ετικέτες

The Singing Fish, Joan Miro.

Στις 14 Οκτωβρίου το Υπουργείο Δικαιοσύνης έδωσε στη δημοσιότητα τις τροποποιήσεις που προτείνει για τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που ψηφίστηκε προ εξαμήνου και η εφαρμογή του ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2019.

Οι τροποποιήσεις τέθηκαν σε τετραήμερη δημόσια διαβούλευση που λήγει στις 18 Οκτωβρίου. Δείτε το νομοσχέδιο ΕΔΩ

Στα τροποποιούμενα άρθρα περιλαμβάνονται και τα τρία άρθρα του Ποινικού Κώδικα που αφορούν στην Οδική Ασφάλεια τα: 290, 290Α και 291. (Τις αλλαγές που έχουν επιφέρει αυτά τα άρθρα μπορείτε να δείτε: ΕΔΩ).

Επί της ουσίας με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις δεν επέρχεται καμία αλλαγή, παρά μόνο ήσσονος σημασίας μικροαλλαγές στα παραπάνω άρθρα. Παραμένει ως είχε και η αυστηροποίηση των ποινών αλλά και η ασάφεια στις διατυπώσεις και η απουσία σημαντικών παραβατικών συμπεριφορών από τους παράγοντες που “τεκμηριώνουν” την “Επικίνδυνη Οδήγηση”.

Μπορείτε να δείτε όλες τις προτεινόμενες από το Υπουργείο αλλαγές (αφαιρέσεις παραγράφων) στα παραπάνω άρθρα ΕΔΩ

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα παρενέβη στην Δημόσια διαβούλευση με το παρακάτω κείμενο:

H διάταξη του άρθρου 290Α παράγραφος 1
«1. Όποιος κατά τη συγκοινωνία στους δρόμους ή στις πλατείες: α) οδηγεί όχημα μολονότι δεν είναι σε θέση να το πράξει με ασφάλεια εξαιτίας της κατανάλωσης οινοπνεύματος ή χρήσης ναρκωτικών ουσιών ή λόγω σωματικής ή πνευματικής εξάντλησης» αφήνει στην κρίση του δικαστηρίου το «αν είναι σε θέση να το πράξει με ασφάλεια» (την οδήγηση). Η διατύπωση πρέπει αν αντικατασταθεί με την απλή έκφραση «όποιος οδηγεί υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών ή κτλ». Δεν μπορεί να τίθεται στην κρίση του δικαστηρίου αν ένας οδηγός που έχει κάνει χρήση είναι ή όχι ικανός να οδηγήσει. Αυτό είναι καινοφανές και αντιεπιστημονικό, δεδομένου ότι η ιατρική και άλλες επιστήμες έχουν αναλύσει όχι μόνο ποιοτικά αλλά και ποσοτικά την πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαίο οδηγών χρηστών αλκοόλ και ουσιών.
Αν το άρθρο παραμείνει ως έχει θα αυτοαναιρεθεί – εξουδετερωθεί στην πράξη με την βοήθεια γνωματεύσεων «ειδικών» για την ανθεκτικότητα κάθε συγκεκριμμένου δράστη στο αλκοόλ και στις ουσίες.
Στην ίδια παράγραφο θα πρέπει να προστεθεί στην επικίνδυνη οδήγηση τόσο η παραβίαση των ορίων ταχύτητας (υπ αριθμόν ένα φονιάς στου δρόμους) όσο και η χρήση κινητού κατά την οδήγηση (ραγδαία ανερχόμενο αίτιο).
Εντύπωση προκαλεί πως δεν υπάρχει μνεία αφαίρεσης της άδειας οδήγησης για τους υπεύθυνους θανατηφόρων τροχαίων, όπως και να μην έχουν δυνατότητα έκδοσης άδεια οδήγησης όσοι προκάλεσαν θανατηφόρο χωρίς καν να έχουν άδεια, ούτε υπάρχει κάποια μέριμνα για την κατάργηση της ασυλίας που απολαμβάνουν αυτοί που εγκαταλείπουν θύματα τους στο δρόμο (με βάση το άρθρο 43 του ΚΟΚ).

Είναι ευρέως γνωστό ότι σήμερα στη χώρα μας οδηγούν με άδεια οδήγησης άνθρωποι που έχουν σκοτώσει 2 ή και 3 ανθρώπους σε διαφορετικά τροχαία που προκάλεσαν και για τα οποία καταδικάστηκαν τελεσίδικα σε ποινές μηνών με αναστολή. Αυτό αποτελεί πρόκληση για τις οικογένειες των θυμάτων και για την κοινωνία. Αν θέλετε στοιχεία ευχαρίστως να σας δώσουμε.

Τα παραπάνω αποτελούν συλλογική άποψη του πανελλαδικού συλλόγου SOS Τροχαία Εγκλήματα”

Η παρέμβαση του συλλόγου μας έχει αναρτηθεί στη Δημόσια Διαβούλευση στο link: http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=10890#comments

 

3η Παγκόσμια Διυπουργική Συνάντηση για την Οδική Ασφάλεια. Να ακουστεί η φωνή αυτών που παλεύουν!

Ετικέτες

 

Στις 19 & 20 Φεβρουαρίου στη Στοκχόλμη της Σουηδίας θα πραγματοποιηθεί η τρίτη Παγκόσμια Διυπουργική Συνάντηση για την Οδική Ασφάλεια. 1.350.000 άνθρωποι χάνονται κάθε χρόνο στους δρόμους του κόσμου από τροχαίες συγκρούσεις. Και αυτοί αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου αν αναλογιστεί κανείς πόσοι περισσότεροι είναι οι σοβαρά τραυματίες.

Αποφασιστικά, συστηματικά μέτρα απαιτούνται αν θέλουμε να αντιστρέψουμε την πορεία προς τον όλεθρο. Η χώρα μας απείχε και από την πρώτη (2009 -Μόσχα) και από την δεύτερη (2015 -Μπραζίλια) παγκόσμια διυπουργική συνάντηση. Λες και το θέμα δεν την αφορά.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα όπως στις προηγούμενες συναντήσεις έτσι και σ αυτήν καλεί τους συναρμόδιους υπουργούς,Υγείας, Δικαιοσύνης και Μεταφορών να συμμετάσχουν ουσιαστικά και να συντονιστούν με το παγκόσμιο ρεύμα που προσπαθεί να επιβάλει μια πολιτική δραστικού περιορισμού των τροχαίων υιοθετώντας και υποστηρίζοντας τις θέσεις που οι οργανώσεις των θυμάτων και όσων αγωνίζονται για την οδική ασφάλεια θα εκφράσουν στη Στοκχόλμη μέσω της Παγκόσμιας Συμμαχίας μη κυβερνητικών οργανώσεων για την Οδική Ασφάλεια. O SOS Τροχαία Εγκλήματα  θα είναι εκεί και ελπίζουμε αυτή τη φορά να συναντήσουμε και κάποιον υπουργό και από τη χώρα μας.

Η Παγκόσμια Συμμαχία μη κυβερνητικών οργανώσεων για την Οδική Ασφάλεια δημοσιοποίησε ένα κείμενο που μπορούν να υπογράψουν πολίτες και οργανώσεις για να κάνουν πιο δυνατή τη φωνή μας. Τα βασικά του σημεία αναφέρονται παρακάτω.

 

 

 

 

 

ΔΗΛΩΣΗ  ΠΟΛΙΤΩΝ
Ζητάμε από τους κυβερνητικούς ηγέτες σε ολόκληρο τον κόσμο να αναλάβουν την ευθύνη να θέσουν σε προτεραιότητα τους ανθρώπους έναντι των οχημάτων και να δεσμευτούν δραστικά για να σώσουν ζωές στους δρόμους του κόσμου, με:

Έγκυρους και Ισχυρούς νόμους που με σεβασμό τοποθετούν την ανθρώπινη ύπαρξη πάνω από τα οχήματα
Όρια Ταχύτητας και Αλκοόλ, τα οποία σώζουν περισσότερες ζωές
Υποχρεωτική χρήση Ζώνης, Υποχρεωτικά Καθίσματα/Αξεσουάρ Αυτοκινήτων με προδιαγραφές διάσωσης. Υποχρεωτική Κατασκευή Μοτοσυκλετών με προδιαγραφές υψηλής ποιότητας.
Ισχυρούς περιοριστικούς νόμους για το Κινητό Τηλέφωνο που θα βοηθούν τους οδηγούς να παραμένουν απερίσπαστοι
Ασφαλείς Δρόμους και Αυτοκίνητα που ελαχιστοποιούν τις συνέπειες του ανθρώπινου λάθους
Πρόσβαση σε Άμεση Βοήθεια και ακολούθως σε επανεκτίμηση και ιατρική περίθαλψη.

Διαβάστε ολόκληρη τη δήλωση ΕΔΩ (διαθέσιμη σε Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά). Προσθέστε την φωνή σας και υπογράψτε τη ΔΗΛΩΣΗ συμπληρώνοντας την σχετική φόρμα ΕΔΩ 

 

Πέρασε ένας χρόνος χωρίς εσένα…

Ετικέτες

14/10/2018.Η Στεφανία μας ετών 29.

Πέρασε ένας χρόνος χωρίς εσένα, ένας ολόκληρος χρόνος που χτύπησε το τηλέφωνο μου και μου είπαν: βγάλε εισιτήριο και γύρισε στην Ελλάδα έγινε κάτι κακό, τι έγινε τους ρωτάω;

Σκοτώθηκε η Στεφανία.

Μια κραυγή θυμάμαι να βγαίνει από μέσα μου και μετά δε θυμάμαι πως έφτασα στο πατρικό μου να περιμένω να μας φέρουν την Στεφανία μας ντυμένη στα λευκά στο άσπρο φέρετρο της.

Ήρθε η Στεφανία μας στο σπίτι την περιμέναμε όλοι μας.

Ήρθε και η μικρή μας Νεφέλη να αποχαιρετήσει την μανούλα της στη τελευταία κατοικία της.

Την αδερφή μου την συνοδέψαμε στην τελευταία κατοικία της, της φτιάξαμε εκεί το καινούριο της σπίτι και την επισκεπτόμαστε πλέον εκεί.

Καθόμαστε και μιλάμε στα μάρμαρα και πιστεύουμε ότι μας ακούει, πάμε εκεί και περιμένουμε μήπως μας απαντήσει.

Την θυμάμαι στο λευκό της φέρετρο να της κρατάω τα χεράκια να προσπαθώ να τα ζεστάνω και να λέω όχι δε μπορεί θα ξυπνήσει κοιμάται η Στεφανία μας και ένιωθα τα κρύα χέρια της να ζεσταίνονται και φώναζα ξυπνάει η Στεφανία μας αλλά η Στεφανία μας δε ξύπνησε ποτέ, μας της σκότωσαν ξημερώματα της Κυριακής ο Κώστας ο Φονιάς ο οποίος βρέθηκε με ναρκωτικές ουσίες και αλκοόλ αυτός μας στέρησε την αδερφή μας ο Κώστας ο Φονιάς που συνεχίζει την ζωή του πίνοντας τα ποτά του μέχρι να αφαιρέσει και την ζωή άλλων παιδιών και ο νόμος τον έχει έξω τον Κώστα τον Φονιά και εμείς ζούμε για να τον βλέπουμε να γλεντάει και να μας προκαλούν οικογενειακώς.

Η Στεφανία μας δε θα γυρίσει κοντά μας το σπίτι μας έκλεισε όλοι μας είμαστε ζωντανοί νεκροί ζούμε χωρίς να ξέρουμε τον λόγο της ύπαρξης μας.

Και σου λένε ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός…

Όχι ο χρόνος είναι ένας αργός θάνατος γιατί μέρα με την μέρα η Στεφανία μας λείπει όλο και ποιο πολύ.

Βλέπουμε την μικρή μας να μεγαλώνει χωρίς την μανούλα της και λέμε γιατί θεέ μου το επέτρεψες αυτό;

Γιατί άνθρωπε μου Φονιά σκότωσες την Στεφανία μας;

Πάντα θα ζούμε με ένα γιατί. Εμείς είμαστε πλέον σαν ανάπηροι χωρίς την Στεφανία μας, μας λείπει ένα μέλος του σώματος μας, αλλά εσείς που διαβάζετε αυτό το κείμενο σκεφτείτε λίγο εμάς ελάτε στη θέση μας και πριν οδηγήσετε σκεφτείτε μήπως έχετε πιει μήπως έχετε πάρει ναρκωτικά και γίνεται η αιτία να υποφέρουν άνθρωποι εξαιτίας σας.

Η Στεφανία μας δε θα γυρίσει, δε θα κάνει τα όνειρα της πραγματικότητα, δε θα ξανα είναι μαζί μας στις γιορτές, στις λύπες στις χαρές, δε θα δει την Νεφελίτσα της να μεγαλώνει .Δε θα μπορούμε να την πάρουμε μια αγκαλιά, ένα τηλέφωνο, να μοιραστούμε τις σκέψεις μας, τα προβλήματα μας, θα παρακαλάμε κάθε βράδυ να την δούμε στα όνειρα μας..

Στεφανία εις το επανιδείν.

Η αδερφή σου Βικτώρια.

16 χρόνια…

Ετικέτες

Ο δικός μου πρίγκιπας υπήρξε…!!

Είναι ο μήνας του τροχαίου και δυστυχώς της απώλειας του Δημούτρη μας
Δεν θα γράψω για το ότι ένα νέο παιδί 24 τότε χάθηκε εντελώς άδικα, λόγω μαλακίας άλλου.

Θα γράψω αν δεν σε νοιάζει για εσένα που περνάς με κόκκινο, σκέψου ότι ο άλλος δεν σου φταίει να χάνει την ζωή του εξαιτίας σου.

Δεν θα γράψω για το ότι άλλαξε η ζωή κυρίως της οικογένειας του μα και φίλων αγαπημένων. Λείπει ρεέεε λείπει λέμε…

Θα γράψω να μην οδηγείς όταν έχεις πιει, δεν θα συμβεί σε εσένα το κακό αλλά θα συμβεί σε κάποιον άλλον.

Δεν θα γράψω για το ότι άλλαξε ριζικά η δική μου ζωή και της οικογένειας μου ταυτόχρονα.

Με μια αναπηρία, ευτυχώς περπατάω πλέον, μα τα προβλήματα υπάρχουν. Χειρουργεία, πόνοι, σπαστικότητα, ουρολοιμώξεις, πόνο, πόνο, πόνο!! Ζωή από την αρχή ,άλλη ζωή…
Θα γράψω να μην πατάς γκάζι όπου σου γουστάρει, δεν είναι μαγκιά ούτε εξυπνάδα ο θάνατος κάποιου άλλου και η αναπηρία.

Δεν θα γράψω ότι όλοι έχουμε κάνει κάποιο λάθος στην οδήγηση και ευτυχώς την γλυτώσαμε κι εμείς κι ο άλλος άρα το έχουμε!!!

Θα γράψω να μην τρέχουμε, να μην οδηγάμε αφού έχουμε πιει αλκοόλ. Να φοράμε ζώνη και κράνος ακόμη και για δύο μέτρα απόσταση. Τα παιδιά πάντα πίσω όσο είναι μικρά. Να μην περνάμε με κόκκινο ποτέ. Να προσέχουμε για να έχουμε ζωή κι εμείς και οι άλλοι.

Η πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου ήταν μια νύχτα στον Βόλο σε μια παραλία, όπου μείναμε μόνοι αγκαλιασμένοι μέχρι το πρωί δίχως λόγια, ακούγαμε τις καρδιές μας και η μόνη μας έννοια ήταν που θα κατουρήσουμε.
Η πιο άσχημη στιγμή της ζωής μου (μέχρι τώρα τουλάχιστον) ήταν πάλι μαζί του όταν ανέβηκα στο μηχανάκι τον αγκάλιασα όπως πάντα, έκλεισα τα μάτια και τη συνέχεια την ξέρετε. Παρηγοριά το ότι ήμουν μαζί του έστω και εκείνη τη στιγμή.
Με υπόσχεση στον εαυτό μου να ζήσω για τον Δημούτρη, να ζήσω στιγμές που θα ήθελε. Πήρα και παίρνω δύναμη να ξεπερνώ τις δυσκολίες που δείχνουν μηδαμινές μπροστά στην απώλεια του.
Λείπει ρε συ πολύ, μα στην καρδιά μου στις ψυχές μας είναι εκεί και μας τραγουδά…
Αν μ’αγαπας κι είν’ όνειρο ποτέ να μην ξυπνήσω…

Να προσέχετε!!!

Φιλίζ Καντουχάρ, Ξάνθη 9/10/2019

Πίνακες της Φιλίζ Καντουχάρ

 

 

 

Απορρίφθηκε… λόγω διαφθοράς η υποψήφια Επίτροπος Μεταφορών της Ευρωπαικής Επιτροπής.

Ετικέτες

Είχαμε αναφερθεί (ΕΔΩ) στη σκανδαλώδη πρόταση γαι την ανάληψη της θέσης της Επιτρόπου Μεταφορών της  Ευρωπαικής Ενωσης  απο την Ροβάνα Πλούμπ, ευρωβουλευτή από τη Ρουμανία η οποία κατηγορήθηκε πως συνέταξε κυβερνητική απόφαση που ωφέλησε εταιρεία συνδεδεμένη με τον πρώην ισχυρό άνδρα της κεντροαριστερής κυβέρνησης της χώρας της Λίβιου Ντράγκνεα, ο οποίος φυλακίστηκε τον Μάιο.

Η πρόταση της νέας πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν να τοποθετηθεί μια αποδεδειγμένα διεφθαρμένη στο άντρο της διαπλοκής και της κυριαρχίας των λόμπι της αυτοκινητοβιομηχανίας τελικά δεν ευδοκίμησε. Σε συνεδρίαση κεκλεισμένων των θυρών, η Επιτροπή Δικαστικών Υποθέσεων της Ευρωβουλής έκρινε ότι η σοσιαλίστρια Ρουμάνα υποψήφια Ροβάνα Πλουμπ δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις ώστε να συμμετάσχει ως Επίτροπος στη νέα σύνθεση της ΕΕ, καθώς εκτιμήθηκε ότι έχει προσωπικά συμφέροντα που συγκρούονται με αυτά που θα κληθεί από τη θέση της να υπερασπισθεί προς όφελος της ΕΕ.

Είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια απόφαση υιοθετείται στην Ευρωπαική Ένωση. παρόμοια τύχη είχαν και άλλοι δύο υποψήφιοι. (Περισσότερα: ΕΔΩ)

Αναμένεται με ενδιαφέρον ποιος θα είναι τελικά ο αδέκαστος που θα αναλάβει Επίτροπος.