«Τραγωδία στην άσφαλτο…» το στίγμα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.

Ετικέτες

Αναζητώντας αναφορές σε τροχαία με θύματα ανήλικους στο διαδίκτυο, μένει κανείς έκπληκτος διαπιστώνοντας πως μόνο σε μια βδομάδα (18-26/6/2020) είχαμε τέσσερις διαφορετικές συγκρούσεις όπου ανάμεσα στα θύματα ήταν ανήλικοι, με δύο απ αυτούς νεκρούς και τέσσερις τραυματίες από τους οποίους οι δύο τουλάχιστον σοβαρά.

Πέμπτη 18/6/2020: Ένας 17χρονος έχασε τη ζωή του σε τροχαίο που σημειώθηκε στην Ηλεία.

Ο 18χρονος οδηγός είχε πάει να πάρει τον φίλο του από τα ΚΤΕΛ στη Ζαχάρω, καθώς είχε έρθει από Αθήνα, με προορισμό το χωριό Ταξιάρχης. Κάτω από συνθήκες που ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί, το αυτοκίνητο εξετράπη της πορείας του και κατέληξε μέσα σε ελαιοστάσιο, όπου χτύπησε σε ελαιόδεντρα με αποτέλεσμα το θάνατο του 17χρονου επιβλατη.  Πηγή: ΕΔΩ

Παρασκευή 19/6/2020: Τέσσερα άτομα, εκ των οποίων τρία ανήλικα, τραυματίστηκαν απόψε όταν δύο ΙΧ συγκρούστηκαν στα Κουφάλια στη Θεσσαλονίκη.  Με κρανιοεγκεφαλική κάκωση στο νοσοκομείο το ένα ανήλικο. Πηγή: ΕΔΩ

Παρασκευή 26/6/2020: Με πολλαπλά τραύματα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης ένας 17χρονος που ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο στην Ράχη Πιερίας το μεσημέρι της Παρασκευής. Κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες, μηχανή την οποία οδηγούσε ο 17χρονος συγκρούστηκε με διερχόμενο αγροτικό φορτηγό, με αποτέλεσμα ο νεαρός να τραυματιστεί βαρύτατα. Ο 17χρονος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Κατερίνης και έπειτα στο Παπανικολάου.Αμέσως μετά τη διακομιδή του στο Παπανικολάου, ο 17χρονος τραυματίας εισήχθη στο χειρουργείο. Πηγή: ΕΔΩ   

Παρασκευή 26/6/2020: Τραγωδία σημειώθηκε σήμερα το μεσημέρι στην Επισκοπή Νάουσας, όταν ένας 14χρονος έχασε τη ζωή του σε τροχαίο με μηχανάκι. Σύμφωνα με πληροφορίες, το μηχανάκι που οδηγούσε ο ανήλικος συγκρούστηκε μετωπικά, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, με αγροτικό αυτοκίνητο σε δρόμο μέσα στο χωριό.

Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που μετέφερε το άτυχο παιδί στο νοσοκομείο Νάουσας, ωστόσο ήταν ήδη αργά. Ο οδηγός του αγροτικού συνελήφθη, ενώ προανάκριση διενεργεί το Α.Τ. Νάουσας. Πηγή:ΕΔΩ

Δυστυχώς αυτοί οι θάνατοι και οι τραυματισμοί  δεν αποτελούν συγκυριακό φαινόμενο. Από την αρχή του 2020 πολλαπλά περιστατικά με θανάτους πολύ μικρών παιδιών (επιβατών ΙΧ, αλλά ακόμα και …τρακτέρ), παρασύρσεις με τραυματισμούς πεζών παιδιών και βέβαια θάνατοι και σοβαροί τραυματισμοί εφήβων με μηχανάκι έχουν έρθει στη δημοσιότητα.

Παρά την εντυπωσιακή σε ποσοστά μείωση του αριθμού των θανάτων από τροχαίες συγκρούσεις την τελευταία δεκαετία στη χώρα μας (>40%) η ανάλυση των στοιχείων αυτής της περιόδου δείχνει πως καμία μείωση δεν υπήρξε στην ηλικιακή ομάδα των ανηλίκων. Αυτό από μόνο του είναι ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό δεδομένο. Αν δε ληφθεί υπ όψιν ότι σ αυτή τη δεκαετία η χρήση του παιδικού καθίσματος γνώρισε μεγάλη αύξηση η ενδεχόμενη μείωση θανάτων και τραυματισμών προφανώς καλύφθηκε από την αύξηση συμβάντων οφειλόμενων σε άλλα αίτια.

Προφανώς οι ηθικοπλαστικές διδαχές έχουν αποτύχει στο να πείσουν τους μεγάλους να προσέχουν τους μικρούς και τους νέους στο να αντιληφθούν τους κινδύνους της κυκλοφορίας και ιδιαίτερα της ταχύτητας.

Ωστόσο αν η κατάσταση θέλουμε πράγματι ν αλλάξει η πολιτεία πρέπει να παρέμβει άμεσα, αποφασιστικά  και με σταθερότητα για να αλλάξει τα δεδομένα. Μια τέτοια προσπάθεια πρέπει να βασίζεται:

  • στην επιβολή ως υποχρεωτικού μέτρου του ορίου ταχύτητος των 30km στις κατοικημένες περιοχές θα περιορίσει δραστικά των αριθμό των παρασύρσεων παιδιών που περπατούν, κάνουν ποδήλατο ή πατίνι (πρόσφατα με την υπουργική απόφαση 2448/2020 εγκρίθηκε η προσωρινή δημιουργία περιοχών ήπιας κυκλοφορίας ή δρόμων ήπιας κυκλοφορίας με μείωση του ορίου ταχύτητας στα τριάντα (30) χλμ/ώρα)
  • στο σχεδιασμό για μια διαρκή αύξηση του δημόσιου χώρου, χώρου για τους ανθρώπους και όχι για τα μηχανοκίνητα με την ένταξη σ αυτόν εκτεταμένων δικτύων ασφαλών πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων
  • στην αύξηση της επιτήρησης για τη χρήση παιδικού καθίσματος καθώς και για την μεταφορά παιδιών με κάθε τρόπο (σχολικά και «σχολικά» λεωφορεία και «λεωφορεία»)
  • στο να «θυμηθεί» η πολιτεία πως σύμφωνα με το νόμο οδήγηση μηχανής επιτρέπεται μετά την ηλικία των 16 ετών (και μάλιστα μόνο για μοτοσικλέτες έως 50cc) και να σταματήσει ΑΜΕΣΑ ή ανοχή που δείχνει η Τροχαία και κυρίως η Δικαιοσύνη στην οδήγηση οχημάτων από παιδιά και μηχανών μεγάλου κυβισμού από έφηβους, γιατί δεν είναι απλά παράνομα, είναι οι κύριες αιτίες πρόκλησης θανάτου και αναπηρίας σ αυτές τις ηλικίες.

Η έλλειψη πτωτικής τάσης στις απώλειες ανηλίκων από τροχαία (να θυμίσουμε πως το 2019 στη Νορβηγία δεν  χάθηκε ούτε ένας ανήλικος από τροχαίο ΕΔΩ) σηματοτοδοτεί την αποτυχία των όποιων πολιτικών (ή ακριβέστερα αποσπασματικών μέτρων) για την οδική ασφάλεια εφαρμόστηκαν την τελευταία δεκαετία και επιβεβαιώνει πως σε μεγάλο βαθμό η συνολική μείωση των θανάτων από τροχαία στην Ελλάδα δεν συνδέεται με την αλλαγή οδηγικής συμπεριφοράς γεγονός πού μας γεμίζει απαισιοδοξία.

Δυστυχώς η είδηση «Τραγωδία στην άσφαλτο…» φαίνεται ότι θα αποτελεί το στίγμα του πολιτισμού μας για καιρό ακόμα.

SOS Τροχαία Εγκλήματα

 

Επιδημιολογία τροχαίων στη Δυτική Αχαΐα: έρευνα-ευρήματα-προτάσεις

Ετικέτες

ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΤΩ ΑΧΑΪΑΣ  –   ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκδήλωση με θέμα «Επιδημιολογία τροχαίων στη Δυτική Αχαΐα: έρευνα-ευρήματα-προτάσεις» που διοργάνωσε το Κέντρο Υγείας Κάτω Αχαΐας, η 6η Υγειονομική Περιφέρεια και ο Δήμος Δυτικής Αχαΐας την Τετάρτη 17 Ιουνίου στο Γυμνάσιο Κ. Αχαΐας.
Δεκάδες πολίτες, εκπρόσωποι τοπικών φορέων και εκπαιδευτικοί παρακολούθησαν με ενδιαφέρον τις εισηγήσεις των ομιλητών.
Τα τροχαία οφείλονται κατά 88% στον ανθρώπινο παράγοντα-συμπεριφορά, 10% στις υποδομές (πχ δρόμοι, οχήματα) και 2% σε φυσικά φαινόμενα.
Άρα, οι προσπάθειες αλλαγής της κατάστασης δεν πρέπει να περιοριστούν μόνο στην -απαραίτητη- κατασκευή της Πατρών-Πύργου. Η ένταξη της κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο -όχι με ευκαιριακά προγράμματα- η αυστηροποίηση της νομοθεσίας, η μείωση του ορίου ταχύτητας ή ανίχνευσης αλκοόλ, η διαφώτιση μέσω της τηλεόρασης και των μέσων δικτύωσης και άλλα μέτρα περιγράφησαν στην εισήγηση της κας Α. Γιορμέζη, Γενικής Οικογενειακής Ιατρού που συνόδευαν τα ευρήματα της έρευνας.
Σύμφωνα με αυτά, το προφίλ αυτού που υφίσταται τροχαίο είναι: νέος άνδρας που το καλοκαίρι τρέχει με μεγάλη ταχύτητα, το όχημά του ανατρέπεται ή εκτρέπεται, δε φοράει ζώνη ή κράνος και χρήζει διακομιδής στο νοσοκομείο.
Η έρευνα περιλάμβανε τα έτη 2005-06 (πριν την οικονομική κρίση), 2012-13 (στην κορύφωση) και 2018-19 (λεγόμενη αποδρομή). Παρατηρήθηκε μείωση των τροχαίων και των θυμάτων στις δύο τελευταίες περιόδους αλλά στο Κέντρο Υγείας νοσηλεύτηκαν 968 θύματα (περίπου 1 κάθε ημέρα για τα αναφερόμενα έτη), 562 διακομίστηκαν στο νοσοκομείο (τα 208 συνοδεία ιατρού) και καταγράφηκαν 17 θάνατοι (που μεταφέρθηκαν νεκροί ή κατέληξαν στο ΚΥ).

Το εντυπωσιακό είναι ότι ΜΟΝΟ το 9% φορούσε κράνος και 38% ζώνη ασφαλείας.
Αυτά τα ευρήματα αποτελούν στοιχεία που αφορούν την κοινωνία και ορίζουν τα τροχαία συμβάντα σαν μια επιδημία που στοιχίζει τη ζωή σε πάνω από 2000 ανθρώπους ανά έτος στη χώρα μας. Αποτελεί έγκλημα για την Πολιτεία το να μην παρεμβαίνει στα επίπεδα που μπορεί: αλλαγή παραδείγματος, νομοθεσία και υποδομές.
Την εισήγηση σχολίασαν ο Διοικητής του ΑΤ Δυτ. Αχαΐας κος Χ. Λαμπρόπουλος που ανέπτυξε την έννοια του σεβασμού σε όσους κινούνται στους δρόμους και η κα Α. Κανελλοπούλου, Διευθύντρια του ΕΚΑΒ Πάτρας που μίλησε για το άδικο της περισυλλογής νεκρών και τραυματιών, ιδίως νέων
ανθρώπων.
Στην εκδήλωση παρενέβησαν: ο Διευθυντής του Γυμνασίου Λάππα κος Γ. Τάτσης, η υπάλληλος του Κ.Υ.Κ. Αχαΐας κα Α. Νάστου και ο Πρόεδρος της Ένωσης Γονέων κος Τ. Βουκελάτος.
Χαιρέτισαν: ο Δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας κος Σ. Μυλωνάς που αναφέρθηκε στο θέμα της επικινδυνότητας της Εθνικής Οδού και στην αλλαγή της οδηγικής συμπεριφοράς και ο κος Γ. Καρβέλης, Διοικητής της 6ης ΥΠΕ, που επικεντρώθηκε στη δυνατότητα του Κ.Υ.Κ. Αχαΐας στο να αντιμετωπίζει τα περιστατικά αυτά και την ενίσχυσή του σε προσωπικό και μέσα που επιχειρείται αυτή την περίοδο.
Είδηση αποτελεί η πρόθεση του Δήμου Δυτικής Αχαΐας να δημιουργήσει πάρκο κυκλοφορικής αγωγής.
Ενημερωτικό υλικό του πανελλαδικού σωματείου SOS Τροχαία Εγκλήματα (www.soste.gr) μοιράστηκε στους παραβρισκόμενους, μεταξύ αυτών μεταφρασμένο βιβλίο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τα μέτρα που οφείλουν να λαμβάνονται.
Τέλος, για το Κ.Υ.Κ. Αχαΐας, πρόθεση είναι οι ερευνητικές του εργασίες όπως η παρούσα, να προσανατολίζονται στις ανάγκες της κοινότητας και να κινητοποιούν σε ζητήματα πρόληψης και κοινωνικής παρέμβασης, εκεί που γεννάται η αρρώστια.
Για το Κ.Υ.Κ. Αχαΐας
Τάσος Γιακουμής

Γενικός Οικογενειακός Ιατρός, Διευθυντής ΕΣΥ, Επιστημονικός Υπεύθυνος
Κ. Αχαΐα 19 Ιουνίου 2020

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ:

Επιδημιολογία  Τροχαίων στο Κ. Υ Κάτω Αχαίας πριν και κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης.

 Α.Γιακουμής1, Α.Γιορμέζη1, Α.Αγγελοπούλου1, Π.Κόλλια2, Δ.Τσουκαλάς1, Κ.Πλανητέρου1, Γ.Παντελής3, Μ.Δελή4
1Γεν.Οικ.Ιατρός, 2Παθολόγος, 3Ειδ/νος ΓΟΙ, 4Παιδίατρος
Κέντρο Υγείας Κ. Αχαΐας

 ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης (2010-σήμερα), παρατηρήθηκε περιορισμός αριθμού τροχαίων και θυμάτων, όπως φαίνεται από τα στοιχεία της ΕΛΑΣ, πανελλαδικά και τοπικά.                                                                                                 ΣΚΟΠΟΣ
Η συγκριτική μελέτη των στοιχείων των τροχαίων που συνέβησαν στην περιοχή του Δήμου Δυτικής Αχαΐας (στην οποία εμπεριέχεται εθνική οδός με αυξημένη κίνηση) και των θυμάτων που νοσηλεύτηκαν στο ΚΥΚΑ 1.πριν την κρίση (2005-6), 2.στο peak της (2012-13) και 3.πρόσφατα (2018-19).
 ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ
Τα αρχεία του ΚΥΚΑ από τα οποία καταγράφηκαν επιδημιολογικά στοιχεία των θυμάτων, μηχανισμοί τραύματος και τρόπος μεταφοράς τους σε δεύτερο επίπεδο.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
• 316 συμβάντα καταγράφηκαν την πρώτη περίοδο, 219 (-31%) τη δεύτερη και 237 (-25%) την τρίτη. Αντιστοίχως τα θύματα από 391 μειώθηκαν σε 273 (-30%) και 304 (-22%).
• Το καλοκαίρι είχαμε τα περισσότερα τροχαία 302 (39,11%) και 371 θύματα (38,32%). Φθινόπωρο 161 (20,85%) και 197 (20,35%). Χειμώνας 116 (15,04%) και 151 (15,61%). Άνοιξη 193 (25%) και 249 (25,72%).
• 716 (74%) ήταν άρρενα και 252 (26%) θήλεα.
• 0-12έτη:54 (5,64%), 13-18έτη:135 (14,12%), 19-40έτη:429 (44,82%), 41-65έτη:247 (25,81%) και >65έτη 92 (9,61%).
• 38,65% των θυμάτων (327) ενεπλάκησαν σε σύγκρουση, 54,82% εκτροπή οχήματος ή πτώση από δίκυκλο (463) και 6,53% παράσυρση (56).
• Μόνο 9,62% των θυμάτων που επέβαιναν σε δίκυκλα (31/311) φορούσαν κράνη και 37,61% ζώνη ασφαλείας (120/199).
• Μεταφέρθηκαν νεκροί είτε κατέληξαν στο ΚΥΚΑ 10/5/2 θύματα στις αντίστοιχες περιόδους (1,75%).
• Διακομίσθηκαν συνοδεία ιατρού με ΕΚΑΒ 208 θύματα (23,91%), χωρίς συνοδεία 354 (41,84%) και εξήλθαν με οδηγίες ή παραπέμφθηκαν 298 (34,25%).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Προφίλ θυμάτων: νεαροί άρρενες που το καλοκαίρι εκτρέπονται τα αυτοκίνητά τους ή τα δίκυκλα, δε φορούν κράνος/ζώνη και χρήζουν διακομιδής.
Επιβεβαιώνεται ότι η κρίση επέδρασε και επιδρά στον περιορισμό τροχαίων και θυμάτων.
Δυστυχώς, μόνο για τα 6 προαναφερόμενα έτη είχαμε 968 θύματα, ιδίως παραγωγικών ηλικιών.
Τέλος, τα μέτρα προφύλαξης (κράνος/ζώνη) δεν χρησιμοποιούνται απο τους επιβαίνοντες σε οχήματα, πράγμα που πρέπει να ληφθεί υπ’όψιν από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

 

Κολιοκώτσης Γιώργος, 20 ετών…

Ετικέτες

Κολιοκώτσης Γιώργος, 20 ετών, οδηγός μηχανής

30 Ιουνίου 2019, Κωστακιοί Άρτας

 Έφυγες νωρίς, μα είχα και άλλα να σου πω…

Το πρωί της Κυριακής 30 Ιουνίου 2019 ο Γιώργος, όπως κάθε πρωί ξεκίνησε με την μηχανή του από το χωριό του, τη Ράχη  για να πάει στη εργασία του στην Άρτα (απόσταση 11km). Φτάνοντας στους Κωστακιούς, γύρω στις 7 το πρωί έπεσε θύμα ασυνείδητου μεθυσμένου δολοφόνου της ασφάλτου που μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα παρέσυρε το Γιώργο μας με αποτέλεσμα ν αφήσει την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο. Ο Γιώργος πήγαινε στην εργασία του και ο δράστης επέστρεφε από νυχτερινή «διασκέδαση» οδηγώντας με το απίστευτο ποσό αλκοόλ στο αίμα 2.09 gr/L, γεγονός που εκτίναξε στα ύψη την πιθανότητα εμπλοκής του σε τροχαία σύγκρουση πράγμα που τελικά έγινε…

Γιατί να συμβεί αυτό, όπως και τα τόσα άλλα τροχαία εγκλήματα.

Δεν το χωράει το μυαλό μας, δεν το πιστεύουμε ακόμα.

14/6/2020

Η οικογένεια του

Σημείωση SOS Τροχαία Εγκλήματα: όπως φαίνεται απο το γράφημα της Υπηρεσίας Ασφάλειας Αυτοκινητοδρόμων των ΗΠΑ Συγκέντρωση Αλκοόλ στο Αίμα μεγαλύτερη απο 2gr/L σημαίνει πάνω απο 80 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα εμπλοκής σε τροχαία σύγκρουση συγκριτικά με ένα νηφάλιο οδηγό.

Λεωφορείο έπεσε σε στάση με παράνομη διαφημιστική πινακίδα.

Ετικέτες

Λεωφορείο έπεσε σε στάση με παράνομη διαφημιστική πινακίδα στη Φιλελλήνων. Μία γυναίκα τραυματίστηκε.

Τα απόγευμα της Δευτέρας 15 Ιουνίου 2020, στο Σύνταγμα, στην οδό Φιλελλήνων λεωφορείο που κινούνταν με μικρή ταχύτητα έπεσε πάνω σε στάση στην οποία περίμενε αρκετός κόσμος με αποτέλεσμα, ευτυχώς μονο τον ελαφρύ τραυματισμό μιας γυναίκας. (ΕΔΩ)

Οπως βλέπουμε απο τα υπολείμματα της κατεστραμμένης στάσης σ αυτήν ήταν τοποθετημένη παράνομη διαφημιστική πινακίδα -κάθετα στο οδόστρωμα και στο ρεύμα κυκλοφορίας απευθυνόμενη στους οδηγούς των οποίων μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή.

Δεν ξέρουμε φυσικά αν ο οδηγός την κρίσιμη στιγμή προσπάθησε να ενημερωθεί για τα νέα για το Κτηματολόγιο απο την σχετική πινακίδα, αλλά οπωσδήποτε οι ανακριτικές αρχές θα πρέπει να διερευνήσουν και αυτό το ενδεχόμενο μια και η απόσπαση της προσοχής ακόμα και για ελάχιστο χρόνο αρκεί για την πρόκληση ενος παρόμοιου συμβάντος.

Είναι προκλητικό μετά απο τόσους ανθρώπους που έχουν χαθεί εξ αιτίας της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης, μετά απο σειρά καταδικαστικών αποφάσεων και νομοθετικών διευκρινήσεων που έχουν λύσει τελεσίδικα το θέμα για το ποιές πινακίδες είναι παράνομες όχι μόνο να εξακολουθεί να  ανθεί η παρανομία αλλά να βρίσκει και κρατική στήριξη. Αναφερθήκαμε πρόσφατα (ΕΔΩ) στο απαράδεκτο γεγονός της πραγματοποίησης μέρους της καμπάνιας ενάντια στον COVID-19 απο την κυβέρνηση μέσα απ απ αυτές τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Οπως βλέπουμε είναι μόνον η αρχή. Σειρά πήραν διάφοροι Δημόσιοι οργανισμοί όπως το Ελληνικό Κτηματολόγιο, ενω όπως ενημερωθήκαμε σχετικά αποφάσισε και η ΕΡΤ.

Θα επανέλθουμε σύντομα γιατί άν γι αυτούς που μοιράζουν κρατικό χρήμα σε παράνομες διαφημιστικές δραστηριότητες το όνομα POLITIS GROUP ( η εταιρία που διαχειρίζεται τις πινακίδες στις στάσεις) κάτι σημαίνει, για μας πολύ περισσότερα σημαίνουν τα ονόματα Αποστόλης Μολυβιάτης 21 ετων, Μιχάλης Βατράνης 29 ετών, Αντώνης Κυριακόπουλος 22 ετών,  Γιάννης Σταυρουλάκης 25 ετών και αρκετά άλλα ανθρώπων που έχασαν τη ζωή στους σε παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Θα επανέλθουμε.

 

 

Ατμοσφαιρική ρύπανση και επιδοτήσεις: ή ο δρόμος για να μη λύσεις το πρόβλημα.

Ετικέτες

Στις 5 Ιουνίου, Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κ. Χατζηδάκης παρουσίασε τις  βασικές αρχές του νομοσχεδίου για την ηλεκτροκίνηση σημειώνοντας: «Το πρόγραμμα που παρουσιάζουμε σήμερα δεν είναι απλά ένα πακέτο απόσυρσης οχημάτων. Είναι ένας νέος τρόπος λειτουργίας, μια πολιτική ενταγμένη στην πράσινη ατζέντα της κυβέρνησης”.

Αναφερόμενος ιδιαίτερα στις επιδοτήσεις για την αγορά ηλεκτρικών οχημάτων σημείωσε ότι, το ποσό των 100 εκατ. Ευρώ έχει προϋπολογιστεί για αυτό το σκοπό για το 2020 και το 2021.  Με το ποσό αυτό θα επιδοτηθεί η αγορά περίπου 10.000 ηλεκτροκίνητων οχημάτων όλων των ειδών (ΙΧ, ταξί, ηλεκτρικά σκούτερ και ηλεκτρικά ποδήλατα).

Αν διατεθεί όλο το ποσό αναμένεται να αγοραστούν 1.700 ηλεκτρικά ΙΧ, 3.000 δίκυκλα, 1.000 καινούργια ταξί και 6.000 επαγγελματικά οχήματα.

Η επιδότηση  για τα ΙΧ φτάνει το 15% της τιμής προ φόρων με ανώτατο όριο τα 5.500 ευρώ + 500 ευρώ και για την αγορά φορτιστή. Για τα ηλεκτρικά σκούτερ το 20% της αξίας με ανώτατο όριο τα 800 ευρώ και για τα ηλεκτρικά ποδήλατα το 40% της αξίας με ανώτατο όριο τα 800 ευρώ. Αν η αγορά νέου οχήματος συνδυάζεται με την απόσυρση παλαιού ΙΧ ή μοτο, θα υπάρχει και μπόνους απόσυρσης, 1.000 ή 400 ευρώ αντίστοιχα. (Αναλυτικά: ΕΔΩ)

Αναρωτιέται κανείς, αποδεχόμενος για χάρη της συζήτησης, πως η ηλεκτροκίνηση είναι η λύση για τον δραστικό περιορισμό των ατμοσφαιρικών ρύπων πόσες δεκαετίες ή αιώνες θα χρειαστούν για να πετύχουμε αυτό το στόχο (αν στο μεταξύ το ανθρώπινο είδος εξακολουθεί να υφίσταται).

Μιλάμε για μια χώρα με υπερσυγκέντρωση του πληθυσμού στις πόλεις, μια χώρα που έχει δύο πόλεις (Αθήνα & Θεσσαλονίκη ανάμεσα στις πιο πλούσιες σε ατμοσφαιρικούς ρύπους πόλεις της Ευρώπης.)

Σ αυτή τη χώρα λοιπόν ξεκινάει η λύση του προβλήματος με την επιδότηση της αγοράς 10.000 ηλεκτροκίνητων οχημάτων τα επόμενα δύο χρόνια, μερικά από τα οποία θα αντικαταστήσουν βενζινοκίνητα ή πετρελαιοκίνητα οχήματα.

Για ποια χώρα μιλάμε;

Το σενάριο φαντάζει καταπληκτικό για κάποιο που αγνοεί ή αποκρύβει τον αριθμό των μηχανοκίνητων οχημάτων που κυκλοφορούν σήμερα στη χώρα μας. Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) το 2018 κυκλοφορούσαν στην Ελλάδα οκτώ εκατομμύρια διακόσιες τριανταέξι χιλιάδες εξακοσιατριανταεπτά (8.236.637) μηχανοκίνητα οχήματα.

Αναμφίβολα δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος σ αυτή τη χώρα (πολύ περισσότερο δημοσιογράφος) που να μην αναμένει έναν αισθητό περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης αν απ αυτά τα πάνω από οκτώ εκατομμύρια οχήματα 10.000 αντικατασταθούν από ηλεκτροκίνητα….

Ας σημειώσουμε ότι σήμερα (ξεκινώντας από το 2014) στην Ελλάδα κυκλοφορούν συνολικά λιγότερα από 500 ηλεκτροκίνητα οχήματα, ενώ σύμφωνα με πρόσφατους υπολογισμούς  του ΔΕΔΔΗΕ ( ο οποίος βέβαια το 2014 προέβλεπε ότι το 2020 στην Ελλάδα θα κυκλοφορούν 20.000 ηλεκτροκίνητα οχήματα – ΕΔΩ ) στην προσεχή δεκαετία ο αριθμός των ηλεκτροκίνητων οχημάτων στη χώρα μας θα ανέλθει στα 350.000 (ΕΔΩ) θα αποτελούν δηλαδή το 2030 λιγότερο  από το 4% των μηχανοκίνητων οχημάτων…. (αυτό είναι το καλό σενάριο)

Η Ελλάδα το 2015 κατείχε την 4η χειρότερη θέση ανάμεσα σε 31 Ευρωπαικές χώρες με 137 θανάτους/100.000 κατοίκων οφειλόμενους στην Ατμοσφαιρική ρύπανση (Μέσος Ευρωπαικός όρος: 84.64).

Πιστεύει κανείς στ αλήθεια πως η επιδότηση του ηλεκτρικού αυτοκινήτου όπως γίνετε και oι προβλεπόμενοι ρυθμοί ανάπτυξης του στην Ελλάδα θα επιδράσουν στην ατμοσφαιρική ρύπανση; Σε βάθος δεκαετίας το 4% θα ανατρέψει την υφιστάμενη κατάσταση; (Για το ηλεκτρικό αυτοκίνητο, συνολικά, θα επανέλθουμε σε επόμενο άρθρο).

Μάλλον ατυχής ή μόνο για αδιάβαστους ήταν η εξαγγελία των μέτρων για την ηλεκτροκίνηση την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος.

Και εν πάσει περιπτώσει οι ίδιες οι αυτοκινητοβιομηχανίες που κόπτονται ξανά για το περιβάλλον, (όπως όταν προωθούσαν την ….πετρελαιοκίνηση) και πιέζουν παντού για την επιδότηση των ηλεκτρικών οχημάτων γιατί δεν περιορίζουν την παραγωγή των συμβατικών οχημάτων τα οποία παράγουν αφειδώς, διαθέτουν σε ασύγκριτα χαμηλότερες τιμές και τα καταγγέλουν ως ρυπογόνα;

Είναι προφανές πως το ζήτημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης θα συνεχίσει αν υφίσταται και να επιδεινώνεται όσο δεν ασχολούμαστε με τα πραγματικά αίτια της.

Ένα πολιτικό σύστημα που στραγγάλισε τον σιδηρόδρομο και τα μέσα σταθερής τροχιάς προς όφελος του αεροπλάνου και του αυτοκινήτου, των δυο κατ εξοχήν ρυπογόνων μέσων, στις μέρες μας για να είναι in πρέπει να δηλώνει και … πράσινο.

Φυσικά σε μια χώρα που έχει προσανατολιστεί μονομανιακά στον τουρισμό το αεροπλάνο αποτελεί ιερή υπόθεση. Το γεγονός βέβαια πως οι αεροπορικές μεταφορές παράγουν το 1/3 των ατμοσφαιρικών ρύπων εμείς θα το λύσουμε κι αυτό με …το ηλεκτρικό αυτοκίνητο.

Μια ριζική ανατροπή είναι αναγκαία

Όπως φάνηκε πολύ καθαρά στη διάρκεια της πανδημίας με την ελαχιστοποίηση των αεροπορικών και των οδικών – μηχανοκίνητων μετακινήσεων η κατάσταση που επικρατεί στην ατμόσφαιρα είναι αναστρέψιμη.

Ωστόσο η αναστροφή αυτή σε τίποτα δεν έχει να κάνει με τις εξαγγελίες επιδότησης της ηλεκτροκίνησης μια και καμιά αποτελεσματικότητα δεν θα έχουν σ αυτό το πεδίο.

Στην χώρα μας πληρώνουμε ένα τρομερό κόστος σε θανάτους από τροχαίους τραυματισμούς, από καρκίνους του πνεύμονος, αγγειακά εγκεφαλικά και καρδιακά νοσήματα οφειλόμενα στις τροχαίες συγκρούσεις  και στην ατμοσφαιρική ρύπανση, μαζί με τους θανάτους έχουμε ένα τρομερό αριθμό σοβαρών τραυματισμών, αναπηριών και χρονίων παθήσεων.

Το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο αποτελούν τους βασικούς δημιουργούς αυτού του αποτελέσματος. Χωρίς δραστικούς περιορισμούς της χρήσης τους και του αριθμού τους κανένα αποτέλεσμα δεν μπορεί να υπάρξει.

Αν και η ανάπτυξη αυτών των μέσων επιβλήθηκε από συνολικότερες πολιτικές επιλογές για τον τρόπο ανάπτυξης της χώρας δεν μπορούμε να εναποθέτουμε σε μια συνολική αλλαγή την έναρξη λύσης των προβλημάτων μας.

  • Η ανάπτυξη ενός εκτεταμένου –σύγχρονου σιδηροδρομικού δικτύου στη χώρα είναι προυπόθεση μιας τέτοιας προσπάθειας. Το ίδιο και η ανάπτυξη εκτεταμένων δικτύων μέσων σταθερής τροχιάς σε όλες τις μεγάλες πόλεις μαζί με ένα αξιόπιστο δίκτυο λεωφορείων (εδώ απουσιάζει η επιδότηση για την ηλεκτροκίνηση…)
  • Τα παραπάνω θα μπορούσαν να περιορίσουν δραστικά τη χρήση των ΙΧ αλλά και των αεροπλάνων και άρα να οδηγήσουν στην δραστική μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων.
  • Παράλληλα η προτεραιότητα στο περπάτημα και στην ποδηλασία με την δημιουργία και επιτήρηση ασφαλών δικτύων, πεζοδρομίων, πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων και ανασχεδιασμό της κυκλοφορίας προς όφελος των μη μηχανοκίνητων χρηστών θα αποτελέσει τη δεύτερη μεγάλη προυπόθεση μιας πορείας προς την απορρύπανση.

Στην κατάσταση που έχουμε φτάσει δεν υπάρχουν θαύματα, ούτε έχουμε ανάγκη μάγων. Απαιτούνται σταθερές μακροπρόθεσμες πολιτικές που θα ανατρέψουν τα καταστροφικά για το περιβάλλον και τον άνθρωπο δεδομένα. Και η απεξάρτηση απ το αυτοκίνητο έχει κομβικό ρόλο σ αυτές.

Γιώργος Κουβίδης

ΥΓ. Η επιδότηση για την αγορά 1500 συνολικά ηλεκτρικών ποδηλάτων επιβεβαιώνει πως για τους αρμόδιους το ποδήλατο αφορά σε μια πολύ μικρή μειοψηφία (ιδιόρρυθμων; συλλεκτών;). Πολλά ερωτήματα θα μπορούσαν να τεθούν: Ηλεκτρικό ποδήλατο χωρίς δίκτυο Ποδηλατοδρόμων; Γιατί επιδοτείται το ηλεκτρικό ποδήλατο…. μήπως το συμβατικό είναι ρυπογόνο;

Αν πράγματι η πρόθεση ήταν να προωθηθεί η ποδηλασία μήπως η δωρεά ενός μεγάλου αριθμού συμβατικών (πιο υγιεινών και πολύ φθηνότερων ποδηλάτων) στους μαθητές και στους καθηγητές σε μια σειρά σχολείων σε συνδυασμό με την ανάπτυξη ασφαλών ποδηλατικών υποδομών γύρω από τα σχολεία τους ήταν πολύ αποτελεσματικότερη;

Δεν θέλει κόπο για να λύσουμε το  γρίφο: η μετονομασία των ίππων των ΙΧ σε «πράσινα άλογα» αποκαλύπτει ποιος επιδοτείται τελικά: η βιομηχανία και όχι ο χρήστης. Η μηχανή και όχι ο άνθρωπος. Η «παραγωγή» και όχι το περιβάλλον. Η «ανάπτυξη» και όχι η υγεία.

39 κρούσματα τροχαίων τραυματισμών με εγκατάλειψη το πρώτο πεντάμηνο του 2020

Ετικέτες

Στη χώρα μας η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου εξακολουθεί πάντα να θεωρείται πλημμέλημα και οι οδηγοί που την διαπράττουν (ολοένα αυξανόμενοι) να επιβραβεύονται: να αφήνονται αμέσως ελεύθεροι, αν εντοπιστούν, και να μη τους στερούν την άδεια οδήγησης τους. Τυπικά όποιος τραυματίσει άνθρωπο σε τροχαίο έχει την υποχρέωση να παραμείνει στο σημείο, να βοηθήσει το θύμα και να ενημερώσει τις αρμόδιες αρχές (ΕΚΑΒ, Τροχαία). Αλλά αν δεν το πράξει και αφήσει το θύμα του αβοήθητο και δεν ειδοποιήσει κανένα «τιμωρείται» με φυλάκιση έξι μηνών (αναστολή ή εξαγορά) και τρίμηνη αφαίρεση της άδειας οδήγησης (μετά 8ετια –όταν η υπόθεση τελεσιδικήσει).

Ξεκινήσαμε εδώ και χρόνια μια καμπάνια για να καταργηθεί το περίφημο άρθρο 43 του Κ.Ο.Κ που παραβιάζει την ισονομία, αντιμετωπίζει με ιδιαίτερα ευνοικό τρόπο τους οδηγούς που εγκαταλείπουν τα θύματα τους (συγκριτικά με όποιον κάνει το ίδιο αλλά όχι οδηγώντας)  που θεσπίζει την ατιμωρησία και προάγει την αλητεία και τον φιλοτομαρισμό στο δίκτυο της κυκλοφορίας. (ΕΔΩ).

Αποδείχτηκε πως τελικά είμαστε πολύ αφελείς θεωρώντας ότι ένας τέτοιος στόχος είναι  εφικτός αρκεί να υπάρχει ενημέρωση και μια σχετική πίεση. Ενημερώθηκαν οι πάντες και πιέσαμε όσο μπορούσαμε αλλά το βουνό δεν μετακινείται!

Πολιτική και Δικαστική Εξουσία «φυλάττουν Θερμοπύλες…».

Στο επόμενο χρονικό διάστημα θα απευθυνθούμε στην Τροχαία ζητώντας να συμπεριλαμβάνονται τα περιστατικά εγκατάλειψης σε ειδική ενότητα στα στατιστικά που ανακοινώνει.

Στο μεταξύ θα εξακολουθήσουμε να δημοσιοποιούμε τα περιστατικά που πέφτουν στην αντίληψη μας, χάρις κυρίως στον επαρχιακό τύπο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που εξακολουθούν να θεωρούν απαράδεκτο το γεγονός της εγκατάλειψης τραυματία. Καλούμε κάθε ενδιαφερόμενο να συμμετάσχει στη συγκρότηση ενός ανεξάρτητου παρατηρητηρίου για το Τροχαίο & Εγκατάλειψη,

Στέλνοντας πληροφορίες στο  soste.gr@gmail.com

2 Ιουνίου 2020

                                  Πανελλαδικός σύλλογος SOS Τροχαία Εγκλήματα

39 κρούσματα τροχαίων τραυματισμών με εγκατάλειψη

το πρώτο πεντάμηνο του 2020.

Παρά τα περιοριστικά μέτρα που ίσχυσαν στην κυκλοφορία για 2 περίπου μήνες και παρά το γεγονός πως το ίδιο διάστημα δεν λειτούργησαν καταστήματα που σερβίρουν αλκοόλ, ο συνολικός αριθμός κρουσμάτων τροχαίων με εγκατάλειψη είναι ιδιαίτερα υψηλός το πρώτο πεντάμηνο του 2020.

Το σύνολο των συμβάντων είναι τουλάχιστον τριανταεννέα (39) (τόσα μπορέσαμε να εντοπίσουμε).

Το σύνολο των θυμάτων σαρανταδύο (42) ενώ το σύνολο των νεκρών δώδεκα (12).

Οι 39 δράστες στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν Οδηγοί ΙΧ= 37 ενώ οι υπόλοιποι ήταν Οδηγοί μοτοσικλέτας= 2

Τα 42 θύματα στο μεγαλύτερο ποσοστό ήταν: Πεζοί=20, Οδηγοί & επιβάτες μοτοσικλέτας=15  ενώ σε μικρότερο ποσοστό ακολουθούν οι Οδηγοί & επιβάτες ΙΧ=5 και οι Ποδηλάτες=2.

Στους 12 νεκρούς περιλαμβάνονται: Πεζοί =8, οδηγοί & επιβάτες μοτοσικλέτας=3, οδηγοί ΙΧ=1

 Να σημειωθεί ότι στα περιστατικά περιλαμβάνονται ένα πολύνεκρο (παράσυρση μηχανής από οδηγό ΙΧ – 2 νεκροί) και δύο με διπλές παρασύρσεις πεζών με θάνατο του ενός και τραυματισμό του άλλου.

Να σημειώσουμε ότι κάποιοι από του τραυματισμούς είναι βαρύτατοι, όπως κρανιογκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα Αυχενικής Μοίρας Σπονδυλικής Στήλης, ακρωτηριασμοί κα καθώς επίσης πως αρκετοί από τους τραυματίες νοσηλεύθηκαν  διασωληνωμένοι στην εντατική (με άγνωστη σε μας έκβαση). Εντυπωσιακή επίσης είναι η ύπαρξη παιδιών και εγκύων ανάμεσα στα θύματα.

Τουλάχιστον τα 28 από τα 39 περιστατικά (72%) συνέβησαν σε δρόμους μέσα στον αστικό ιστό. Γεγονός που μαρτυρά τις υψηλές ταχύτητες που αναπτύσσονται στο αστικό δίκτυο και επιτάσσει τη θέσπιση του ορίου ταχύτητος των 30 km και την αυστηρή επιτήρηση του.

Από τους 39 δράστες μόνον ΔΥΟ (2) παραδόθηκαν  μόνοι του λίγες ώρες μετά το συμβάν. Όλοι οι υπόλοιποι που εμφανίστηκαν περίμεναν να παρέλθει το αυτόφωρο γεγονός που συμπίπτει χρονικά με την αδυναμία ανίχνευσης αλκοόλ στο αίμα μια και αυτό έχει μεταβολιστεί.

Δίωξη: Για το αδίκημα της εγκατάλειψης τραυματία σε όλες τις περιπτώσεις ασκήθηκε δίωξη σε βαθμό πλημμελήματος σύμφωνα με το άρθρο 43 του Κ.Ο.Κ.

Σε βαθμό πλημμελήματος ασκήθηκαν επίσης διώξεις για ανθρωποκτονία από αμέλεια  για τους 10 από τους 12 θανάτους. Σε βαθμό πλημμελήματος για πρόκληση σωματικής βλάβης από αμέλεια είναι όλες οι διώξεις που ασκήθηκαν για τραυματισμούς.

Με βάση αυτές τις κατηγορίες όλοι οι δράστες αφέθησαν ελεύθεροι και δεν τους αφαιρέθηκε η άδεια οδήγησης.

Σε δύο δράστες ασκήθηκε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος (όχι για την εγκατάλειψη): στον δολοφόνο με την Corvette, που σκότωσε τον Νάσο Καρανίκα στη Γλυφάδα, ο οποίος όμως αφέθηκε αμέσως ελεύθερος, ενώ στη συνοδό του που μαζί εγκατέλειψαν το θύμα δεν ασκήθηκε καν δίωξη  για εγκατάλειψη τραυματία και στον δολοφόνο του 15χρονου στα Εξαμίλια, ο οποίος συνελήφθη σχεδόν αμέσως και σύμφωνα με τα ΜΜΕ οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ, γεγονός που επιτρέπει την παραπομπή του με βάση το άρθρο 290Α του νέου Ποινικού Κώδικα, αυτός είναι και ο μοναδικός που προφυλακίστηκε.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα καλεί κάθε πολίτη και συλλογικότητα που αρνείται τις «αξίες» του αγριανθρωπισμού να υποστηρίξει την προσπάθεια για την κατάργηση του άρθρου 43 του Κ.Ο.Κ.

Να διώκονται όσοι εγκαταλείπουν τα θύματα τους για κακούργημα όπως ορίζει ο Ποινικός Κώδικας (άρθρο 306).

Να ισχύσει και για τους δράστες που αποφεύγουν να παρουσιαστούν το άρθρο του Κ.Ο.Κ. που ορίζει πως όποιος αρνείται να υποβληθεί σε αλκοτέστ θεωρείται ότι έχει συγκέντρωση αλκοόλ στο αίμα 1.1gr/L.

Να αφαιρείται άμεσα η άδεια οδήγησης σ όσους εγκαταλείπουν τα θύματα τους.

Μερικά πράγματα θα μπορούσαν να λυθούν απλά. Αλλά βέβαια χρειάζεται κάποιος να θέλει να τα λύσει…

ΥΓ. Αυτοί που πιστεύουν  πως η πρόβλεψη στον νέο Ποινικό Κώδικα πως καταδίκες για πλημμελήματα πάνω από τρία χρόνια θα εκτίονται, ας διαβάσουν την απόφαση του Εφετείου Βόλου για υπόθεση τραυματισμού και εγκατάλειψης οδηγού μηχανής (ντελίβερι) από οδηγό ΙΧ υπο την επήρεια αλκοόλ που μείωσε την αρχική ποινή 32 μηνών (με αναστολή) σε 10 μήνες!!! Για να μη πέφτουμε συνέχεια απ τα σύννεφα. ΕΔΩ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ 39 ΣΥΜΒΑΝΤΑ: ΕΔΩ

Τα 11 θανατηφόρα τροχαία με εγκατάλειψη του 1ου πενταμήνου του 2020:  

5 Ιανουαρίου, Κυριακή: στη Θεσσαλονίκη, νωρίς το απόγευμα, οδηγός ΙΧ πέρασε πάνω απο 28χρονο άνδρα που είχε πέσει στο δρόμο – χτυπημένος απο χούλιγκανς- με αποτέλεσμα να το σκοτώσει. Η οδηγός εγκατέλειψε το σημείο και το θύμα αβοήθητο. (ΕΔΩ)

20 Ιανουαρίου, Δευτέρα : στο Κιλκίς, βράδυ, στο 2ο χιλιόμετρο Γερακαρίου – Δίβουνου ΙΧ αυτοκίνητο που οδηγούσε 44χρονος συγκρούστηκε με φορτηγό ο 56χρονος οδηγός του οποίου τραυματίστηκε σοβαρά και κατέληξε λίγο αργότερα στο νοσοκομείο. Ο οδηγός του πρώτου οχήματος, εγκατέλειψε πεζός τον χώρο αφήνοντας αβοήθητο το θύμα αλλά εντοπίστηκε και συνελήφθη.(ΕΔΩ)

21 Ιανουαρίου, Τρίτη:  στη Χαλκηδόνα, ξημέρωμα, πεζός  30 ετών, κάτοικος της περιοχής, παρασύρθηκε από αυτοκίνητο στην παλαιά εθνική οδό Θεσσαλονίκης – Βέροιας με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του. Το θύμα εγκαταλείφθηκε αβοήθητο απο το δράστη. (ΕΔΩ)

27 Ιανουαρίου, Δευτέρα: στο δρόμο Λάρισας – Καρδίτσας, το βράδυ, αυτοκίνητο, που κινούνταν στο ρεύμα προς Καρδίτσα, παρέσυρε 48χρονο πεζό με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του και στη συνέχεια τον εγκατέλειψε αβοήθητο στην άσφαλτο. (ΕΔΩ)

19 Φεβρουαρίου, Τετάρτη: στη Γλυφάδα, ξημερώματα, ο 40χρονος Κυριάκος Κουκουλομάτης, οδηγός ΙΧ 7.000 κυβικών εκατοστών,505 ίππων, με τελική ταχύτητα  320 χλμ./ώρα., τρέχοντας με μεγάλη ταχύτητα τραυμάτισε θανάσιμα τον 25χρονο οδηγό μηχανής Νάσο Καρανίκα. Στη συνέχει μαζί με την συνοδό του εγκατέλειψε το θύμα αβοήθητο. Ο οδηγός εμφανίστηκε το απόγευμα του Σαββάτου 22/2 και αφέθηκε ελεύθερος. Δυο ημέρες μετά εμφανίστηκε και η συνοδηγός. ΕΔΩ

8 Μαρτίου, Κυριακή: στην Εύβοια, 7:30΄ το πρωί στον δρόμο Χαλκίδας – Αιδηψού, κοντά στα Ψαχνά 32χρονος οδηγός ΙΧ  παρέσυρε και χτύπησε μηχανάκι το οποίο προπορευόταν  στο οποίο  επέβαιναν δυο άνδρες που πήγαινα στη δουλειά τους. Τους τραυμάτισε θανάσιμα και τους δύο και τους εγκατέλειψε. Αργότερα την ίδια ημέρα ο οδηγός παραδόθηκε στο οικείο Α.Τ. Διρφύων – Μεσσαπίων. ΕΔΩ

14 Απριλίου, Τρίτη: στον Ορχομενό, οδηγός ΙΧ τρέχοντας με υπερβολική ταχύτητα τραυμάτισε θανάσιμα 35χρονο πεζό που πάνω στο πεζοδρόμιο κλάδευε ένα δένδρο. Ο δράστης εγκατέλειψε το θύμα του και κρύφτηκε σπίτι του όπου συνελήφθη αργότερα. ΕΔΩ

25 Απριλίου, Σάββατο: στην Άρτα, το πρωί στην επαρχιακή οδό Άρτας – Κορωνησίας (στο ύψος της Ανέζας), οδηγός ΙΧ, παρέσυρε και τραυμάτισε θανάσιμα ηλικιωμένο πεζό  τον οποίο εγκατέλειψε.  Ο δράστης συνελήφθη το βράδυ της ίδιας ημέρας. ΕΔΩ

12 Μαίου, Τρίτη: στα Εξαμίλια Κορινθίας, απόγευμα οδηγός υπό την επήρεια αλκοόλ με υπερβολική ταχύτητα τραυμάτισε θανάσιμα 15χρονο πεζό ενώ τραυμάτισε ελαφρά και τη μητέρα του. Ο δράστης εγκατέλειψε τα θύματα του και κρύφτηκε σπίτι του όπου συνελήφθη λιγο αργότερα. ΕΔΩ

13 Μαίου, Δευτέρα: στη Μαλακάσα, γύρω στις 22.00 στον παράδρομο της Εθνικής οδού, οδηγός ΙΧ παρέσυρε και εγκατέλειψε έναν άνδρα 25 ετών από το Κογκό τον οποίο τραυμάτισε θανάσιμα και μια 30χρονη από το Καμερούν η οποία τραυματισμένη μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό. ΕΔΩ

27 Μαίου, Τετάρτη: στη Θεσσαλονίκη, στον Εύοσμο στις 0:40 στην οδό Ακαδήμου, παραπλεύρως της περιφερειακής οδηγός ΙΧ τραυμάτισε θανάσιμα και εγκατέλειψε 45χρονο πεζό. ΕΔΩ

 

 

Βουλγαρία: καταζητείται Έλληνας οδηγός που σκότωσε και εγκατέλειψε ποδηλάτη

Ετικέτες

Η διαρκής αυξητική τάση των τροχαίων με εγκατάλειψη στην Ελλάδα ήταν αναπόφευκτο ότι κάποια στιγμή θα οδηγήσει σε επέκταση αυτών των δράσεων και εκτός συνόρων. Έτσι όπως ενημερωθήκαμε απο τον ιστότοπο της Βουλγαρικής Εθνικής Ραδιοφωνίας, Έλληνας οδηγός καταζητείται γιατί σκότωσε και εγκατέλειψε ποδηλάτη στη Βουλγαρία Στα ελληνικά μέσα η είδηση (σιγά την είδηση δηλαδή) δεν υπάρχει. Ο δράστης είναι πολύ εύκολο να ταυτοποιηθεί δεδομένου ότι εγκατέλειψε και το αυτοκίνητο του εκεί, αλλά το θέμα είναι τι θα κάνουν οι ελληνικές αρχές ΑΝ η κυβέρνηση της Βουλγαρίας ζητήσει την έκδοση του. Στην Ελλάδα ο φόνος στην άσφαλτο και η εγκατάλειψη του θύματος αποτελούν απλά δύο πλημμελήματα…  Και όχι μόνο αποτελούν και Εθιμικό Δίκαιο!!! Διαβάστε λοιπόν, χωρίς αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι, την είδηση:

Έλληνας οδηγός καταζητείται για το θάνατο και την εγκατάλειψη ποδηλάτη στη Βουλγαρία

Αναδημοσίευση απο Βουλγαρική Εθνική Ραδιοφωνία 11/11/2019                          Ο οδηγός του αυτοκινήτου που σκότωσε ποδηλάτη, καταζητείται από την αστυνομία της πόλης Χάρμανλι, ανακοίνωσε η αστυνομική διοίκηση της περιοχής Χάσκοβο. Το ατύχημα συνέβη στον δρόμο που συνδέει την πόλη Χάρμανλη με την πόλη Λιουμπίμετς. Ο οδηγός δεν έδωσε την απαραίτητη προσοχή στον 59χρονο ποδηλάτη, ο οποίος επίσης δεν οδηγούσε με ασφάλεια στη δεξιά λωρίδα. Οι δύο τους συγκρούστηκαν στη μέση της λωρίδας. Ο ποδηλάτης πέθανε επί τόπου, ενώ το αυτοκίνητο δεν σταμάτησε. Αργότερα, το αυτοκίνητο μάρκας Volkswagen βρέθηκε εγκαταλελειμμένο στην πόλη Λιουμπίμετς. Η αστυνομία αναζητά τον 59χρονο οδηγό της από την Ελλάδα.

Πολεμάμε τον COVID-19 με όπλο την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση…

Ετικέτες

Εάν η πολιτεία έδειχνε για την επιδημία των τροχαίων συγκρούσεων  το ένα δέκατο του ενδιαφέροντος που έδειξε για την επιδημία του κορονοιού  δεκάδες χιλιάδες ζωές θα είχαν σωθεί στη χώρα μας.

Αλλά με το αν δεν ανθίζει ζωή, ούτε γίνετε πολιτική.

Γέμισε ξαφνικά η Αθήνα με αφίσες με το εθνόσημο και την υπογραφή ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ –Κυβέρνηση με περιεχόμενο όπως: «Η αφίσα αυτή έχει ύψος 2 ΜΕΤΡΑ όσο και η απόσταση που πρέπει να κρατάμε:)»

Οι περισσότερες απ αυτές τις αφίσες είναι τοποθετημένες σε διαφημιστικά πλαίσια που υπάρχουν στις στάσεις των λεωφορείων ΚΑΘΕΤΑ στην ροη της κυκλοφορίας, γεγονός ΠΑΡΑΝΟΜΟ.

Άραγε κανείς στην κυβέρνηση δεν έχει ακούσει τίποτα περί παράνομης υπαίθριας διαφήμισης, περί απόσπασης προσοχής, περί ανθρώπων που έχουν χάσει τη ζωή τους, περί Δημάρχων και άλλων αξιωματούχων που έχουν καταδικαστεί, περί αποζημιώσεων που έχει καταβάλει το Δημόσιο στις οικογένειες των θυμάτων;

Κάποιον, μακαρίτη, Άρη Σταθάκη μήπως τον θυμούνται;  Ήταν και βουλευτής του κόμματος τους και πρόεδρος της Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής που ασχολήθηκε επί των ημερών του συστηματικά με το θέμα.

Λένε κάποιοι πως οι νόμοι υπάρχουν για να καταπατώνται. Κι αν δεν τους καταπατήσει η ίδια η εξουσία πως θα τους καταπατήσει ο «απλός πολίτης» ή ο επιχειρηματίας/επενδυτής στην υπαίθρια διαφήμιση.

Έτσι έχουν τα πράγματα:  Η μάχη ενάντια στον COVID-19 θα δοθεί μ όλα τα μέσα ακόμα κι αν προκαλέσουμε μερικούς θανάτους από τροχαία. Κανείς δεν πρόκειται να ασχοληθεί, ούτε τα δελτία, ούτε οι επιδημιολόγοι, ούτε η κοινή γνώμη, είμαστε όλοι τόσο εξοικειωμένοι μ αυτούς…

Η αριθμητική του θανάτου: όταν τα Πρόσωπα γίνονται αριθμοί…

Ετικέτες

Τις τελευταίες ημέρες άνοιξε μια συζήτηση πάνω στο αν καταμετρώνται σωστά τα θύματα από τον COVID-19 ώστε να μπορούν να βγουν και τα σωστά συμπεράσματα για την έκταση της πανδημίας και την αποτελεσματικότητα των περιοριστικών μέτρων και των θεραπευτικών πρακτικών αντιμετώπισης της. (Ενδεικτικά: ΕΔΩ)

Σε γενικές γραμμές διαμορφώθηκαν δύο τάσεις: η μία που λέει να καταγράφονται στους θανάτους από COVID-19 μόνον όσοι οφείλονται στην δράση του ιού και η δεύτερη που λέει άσχετα αν ο θάνατος τελικά επήλθε από αιτία που δεν σχετίζονταν άμεσα με τον ιό αν ο θανών νοσηλεύονταν εξ αιτίας προσβολής από COVID-19 να καταγράφεται κι αυτό στους θανάτους από COVID-19. Μικρή διαφορά, με μεγάλες συνέπειες που μας θύμισε πως οι επιστημονικές διαφωνίες είναι όχι μόνο θεμιτές αλλά και αναγκαίες αν θέλουμε να πάμε ένα βήμα μπροστά.

Για όσους ωστόσο ασχολούνται με το θέμα των τροχαίων συγκρούσεων, των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών απ αυτές ο τρόπος καταγραφής των θυμάτων αποτελεί μια πραγματική ντροπή για την επιστημονική κοινότητα και μια προσβολή για τα θύματα και τις οικογένειες τους. Και δυστυχώς κανένας διάλογος και καμία διαφωνία δεν ακούγεται στον ορίζοντα.

Στις 12 Μαίου 2020, παγκόσμια οι θάνατοι από τον COVID-19 ξεπέρασαν τους 290.000 ενώ οι θάνατοι από τροχαίες συγκρούσεις ξεπερνούσαν τους 490.000 (από την αρχη του έτους). Πηγή πληροφόρησης για τους πρώτους οι Υπηρεσίες Υγείας κάθε χώρας, πηγή πληροφόρησης για τους δεύτερους οι Αστυνομικές Αρχές, για τις περισσότερες χώρες του κόσμου (περιλαμβανομένης και τις χώρας μας) χωρίς στις περισσότερες περιπτώσεις καμιά διασταύρωση με τις υπηρεσίες υγείας.

Riding with death, Jean-Michel Basquiat

Στους θανάτους από COVID-19 αναφερθήκαμε παραπάνω στις διαφορές που υπάρχουν στην καταμέτρηση. Στους θανάτους από τροχαίες συγκρούσεις, δεν έχουμε να κάνουμε με διαφορές αλλά με μια βαβέλ: άλλες χώρες καταγράφουν μόνο τους θανάτους στο σημείο της σύγκρουσης, άλλες μέχρι και επτά ημέρες μετά ελάχιστες μόνον ανεξάρτητα από το πότε θα επέλθει ο θάνατος. Στην Ευρωπαική Ένωση  σαν θάνατοι από τροχαίο καταγράφονται μόνον όσοι πεθάνουν μέσα σε 30 ημέρες από το συμβάν. Αν επιζήσεις 30 ημέρες και πεθάνεις στη συνέχεια δεν θεωρείσαι νεκρός από τροχαίο

Αυτές οι απίστευτες αλχημείες οδηγούν φυσικά στην συστηματική υποεκτίμηση του μεγέθους του τροχαίου τραύματος παγκόσμια με τον Π.Ο.Υ. να πασχίζει μέσω διορθωτικών παραμέτρων να προσπαθεί να προσεγγίσει των ακριβή αριθμό των θυμάτων. Απέναντι σ αυτή την κατάσταση η ιατρική κοινότητα παραμένει βουβή ακολουθώντας τις επιταγές των κυβερνήσεων που κάνουν ότι μπορούν για να επιβραδύνουν την καταγραφή του τροχαίου τραύματος μέσω την υπηρεσιών Υγείας ενώ ακόμα και στην Ευρώπη «αδυνατούν» να βρουν ένα κοινό ορισμό του «βαριά τραυματία» με άλλα τραγελαφικά αποτελέσματα στις σχετικές ευρωπαικές καταγραφές.

Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι από την Ευρωπαική Επιτροπή (ή ακριβέστερα από την Ευρωπαική Αυτοκινητοβιομηχανία) στον Ευρωπαίο Επίτροπο για την Υγεία έχει απαγορευθεί να ασχολείται με το θέμα τροχαίο τραύμα, ένα από τα μεγαλύτερα θέματα δημόσιας Υγείας, ιδιαίτερα για την νεολαία, και στην Ευρώπη και το θέμα έχει ανατεθεί αποκλειστικά στον Επίτροπο Μεταφορών.

ETSC 2018: 690 οι νεκροί απο τροχαία στην Ελλάδα

Κατ αναλογία το θέμα δεν απασχολεί και το δικό μας Υπουργείο Υγείας ούτε σαν θέμα Δημόσιας Υγείας, ούτε σαν θέμα του οποίου πρέπει να αναλάβει την καταγραφή και την μελέτη, αφετηρία μιας πολιτικής πρόληψης.

Ενδεικτικά για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας παραθέτουμε τρία στοιχεία που αφορούν το ίδιο θέμα: Νεκροί από τροχαίες συγκρούσεις στην Ελλάδα το 2018. Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπεβλήθησαν στο ETSC (Ευρωπαικό Συμβούλιο για την Ασφάλεια των Μεταφορών) οι νεκροί στην χώρα μας ήταν 690. Αν τώρα πάμε στα στοιχεία της ΕΛΑΣ για την ίδια χρονιά οι νεκροί που καταγράφονται ανέρχονται στους 709. Αυτοί θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς δεν είναι τελικοί αριθμοί και ο τελικός αριθμός θα προκύψει όταν διασταυρώσει και την εξέλιξη των τραυματιών η  Ελληνική Στατιστική Αρχή. Όταν λοιπόν έγινε κι αυτό η ΕΛΣΤΑΤ διαπίστωσε ότι  οι νεκροί ήταν τελικά 700.  Προφανώς όχι μόνο κανείς από τους 701 βαριά τραυματίες που αναφέρει η ΕΛΑΣ δεν εξέπνευσε στη διάρκεια του έτους αλλά και εννέα νεκροί  θα πρέπει να υποθέσουμε πως αναστήθηκαν στη διάρκεια τους έτους.

ΕΛΑΣ 2018: 709 οι νεκροί απο τροχαία στην Ελλάδα

(Δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρούνται αυτά τα φαινόμενα: τα υποβαλλόμενα στους κουτόφραγκους στοιχεία είναι πάντα χαμηλότερα («δικαιολογημένο»  ως προσωρινά) με αποτέλεσμα μια έστω και ελάχιστα καλύτερη εικόνα μας στον ευρωπαικό χάρτη η δε ιστορία οι νεκροί «τελικά» να είναι λιγότεροι απ αυτούς που είχαν καταγραφεί «προσωρινά» δεν είναι κάτι που συμβαίνει πρώτη φορά. Όταν αντιμετωπίζεις τα θύματα σαν αριθμούς και όχι σαν Πρόσωπα δυστυχώς αυτά είναι τα αποτελέσματα)

ΕΛΣΤΑΤ 2018: 700 οι νεκροί απο τροχαία στην Ελλάδα

 

Μια ανθρώπινη πόλη είναι εφικτή;

Ετικέτες

Στους δρόμους των πόλεων, την περίοδο της καραντίνας, ζήσαμε πρωτόγνωρες εμπειρίες. Ίσως για πρώτη φορά, ιδιαίτερα οι μεγαλουπόλεις, έδειξαν μια παράξενη και συνάμα τρυφερή φιλοξενία. Αυτή την αίσθηση άνεσης και ξεγνοιασιάς της μετακίνησης στον περιβάλλοντα χώρο της γειτονιάς, στους δρόμους, στα πεζοδρόμια, στις λεωφόρους, μια απροσδιόριστη ζεστασιά μιας νέας γνωριμίας με την πόλη.

Μια πόλη που, χρόνια ίσως, διαβαίναμε τους δρόμους της, τα ίδια πεζοδρόμια, καθημερινά προσπερνούσαμε τα ίδια κτήρια, αλλά ίσως ελάχιστες φορές ή και καθόλου πριν από τις μέρες του κατ’ οίκον εγκλωβισμού να μην απελευθερώθηκε το βλέμμα μας σε γνώριμες αλλά ταυτόχρονα τόσο άγνωστες εικόνες.

Η απαγόρευση κυκλοφορίας σαν να άλλαξε τον χρόνο. Σαν αυτός να φάνηκε να κυλάει με πιο αργούς ρυθμούς. Καθώς περιορίστηκε η μηχανοκίνητη κυκλοφορία, οι ήχοι άλλαξαν και αυτοί. Τα πουλιά εμφανιστήκαν στα δέντρα της γειτονιάς και για πρώτη φορά ξυπνήσαμε στο κέντρο της πόλης, όχι από κορναρίσματα, φρεναρίσματα και το βουητό της κίνησης, αλλά από το κελάηδισμά τους. Ως και οι αλεπούδες σαν να μπερδεύτηκαν και αυτές από την ησυχία και κατέβηκαν στην πόλη!

Ο αέρας είχε της άνοιξης τις οσμές και παρ’ ό,τι η τσιμεντένια πόλη παρέμεινε ίδια, τα χρώματά της ήταν εντονότερα, πιο φωτεινά. Με τη μείωση του νέφους η ατμόσφαιρα φάνταζε λιγότερο δυσφορική. Η πόλη της πανδημίας ξεδίπλωσε τη βιώσιμη πλευρά της. Λίγο πιο ανθρώπινη, ίσως περισσότερο από ό,τι θα μπορούσαμε να πούμε για μια πόλη τον μήνα Αύγουστο.

Άνοιξη στην Πόλη, Άννα Οικονομίδη.

Δεν ήταν όμως καλοκαίρι. Κανείς δεν ήταν διακοπές. Στα σπίτια τα μικρά, τα μεγάλα, σε υπόγεια, ευάερα, ευήλια, σπίτια με υγρασία, σπίτια κοντέινερ, σπίτια σκηνές. Όσοι είχαμε σπίτια. Δεν έχουν όλοι σπίτι για να μείνουν μέσα.

Σε αυτή την πόλη των αντιθέσεων και των αντιφάσεων, την πόλη των κοινωνικών ανισοτήτων, των διαφορετικών ταχυτήτων ζωής, για πρώτη φορά, επί μακρό διάστημα, παρ’ όλο τον περιορισμό και την επιβαλλόμενη κοινωνική απομάκρυνση (social distance), περπατήσαμε τους δρόμους διασχίζοντάς τους χωρίς βιασύνη και τρεχαλητό, χωρίς επιτάχυνση, άγχος και στρες, χωρίς τον κίνδυνο να τσαλαπατηθούμε από κάποιο διερχόμενο όχημα.

Αν και τα πεζοδρόμια ήταν κατειλημμένα από σταθμευμένα αυτοκίνητα, η βόλτα φάνταζε ανέλπιστα ασφαλής. Ακόμη και οι ηλικιωμένοι βάδιζαν με ηρεμία χωρίς να κοιτούν συνεχώς δεξιά και αριστερά μην τυχόν η επιβαρυμένη ακοή και τα μειωμένα αντανακλαστικά δεν προλάβουν να συλλάβουν τον κίνδυνο έγκαιρα.

Μια αμέριμνη βόλτα, με αφημένα τα παιδιά ελεύθερα να τρέχουν, χωρίς το σφικτό κράτημα του χεριού, ένα κράτημα ασφυκτικό στην ελευθερία της κίνησης, του υπάρχω ελεύθερα, χωρίς να ανταγωνίζομαι και να αγωνιώ ποιανού είναι περισσότερο ζωτικός ο χώρος επιβίωσης, δικός μου που είμαι πεζός και ποδηλάτης ή της μηχανοκίνητης μετακίνησης.

Τα παιδιά έτρεξαν στην ηρεμία των δρόμων, οι μύες των ποδιών τους δυναμώσανε, έστω και στα μοναχικά τους παιχνίδια, οι πνεύμονες γεμίσανε αέρα. Ακούμπησαν και οι γονείς στις παρυφές των δρόμων, όρθιοι σε κάποιο τοιχίο ή καθιστοί κατάχαμα στο τσιμέντο. Μια άγνωστη ίσως χαλαρότητα, ένα άφημα στον εαυτό, χωρίς το μάτι να διανύει αποστάσεις σε κλάσματα δευτερολέπτου, ελέγχοντας το άμεσο περιβάλλον για το ασφαλές του παιδικού παιχνιδιού.

Αυτές τις μέρες πολλά παιδιά αυτονομηθήκαν στο ποδήλατο, μάθανε ισορροπία, εμπιστευτήκαν τις δυνάμεις και τις ικανότητές τους.

Κάποιες λιγοστές αλάνες αποκτήσανε την αίγλη του παρελθόντος, ίσως στον ελάχιστο βαθμό, μιας και το χαλίκι έγινε ο κυρίαρχος χώρος συνύπαρξης γονιού-παιδιού για το παιχνίδι με τη μπάλα.

Οι γονείς με τα καροτσάκια δεν χρειαζότανε να ανεβοκατεβαίνουν τα πεζοδρόμια, κάνοντας με τα βρέφη και τα νήπια ακροβατικά, υπερνικώντας με αυτόν τον τρόπο τα διάφορα εμπόδια.

Πλήθος ανθρώπων φορέσανε τα αθλητικά τους και τις φόρμες τους. Ίσως και για πρώτη φορά άρχισε η βόλτα να απόκτα θέση ως τμήμα μιας συνήθειας καθημερινής. Άλλοι πάλι, πιο συστηματικοί της άσκησης, βρήκαν στις παρούσες συνθήκες το ελεύθερο πεδίο να τρέξουνε στους κοντινούς δρόμους της κατοικίας τους.

Με ή χωρίς ποδηλατοδρόμους, το ποδήλατο είχε την τιμητική του, ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες. Ορθοπεταλιές όλων των δυνατοτήτων, γρήγορες και επιταχυνόμενες, αργές και νωχελικές, χαλαρές στα όρια της μη διατήρησης της ισορροπίας, ασταθείς και ανώριμες, όλες ξελυθήκαν στους δρόμους, η κάθε μια σε ένα δικό της οδοιπορικό.

Δειλά δειλά άνθρωποι της γειτονιάς, πρόσωπα γνώριμα, που σχεδόν καθημερινά ανταμώνανε στον φούρνο ή στον μανάβη, μια καλημέρα ωστόσο δεν είχαν ανταλλάξει, γνωριστήκανε εκ νέου. Αρκούσε ένα νεύμα, να απλώσει και ένα χαμόγελο στα χείλη, ένα βλέμμα αμοιβαίας κατανόησης των δυσκολιών του παρόντος και της αγωνίας του μέλλοντος.

Αν η αφήγηση αυτή, σας αφήνει μια αίσθηση του μη πραγματικού και μη ρεαλιστικού, ίσως του πρόσκαιρου και ωραιοποιημένου, είναι διότι, εάν υπήρξε και εάν βιώθηκε ως τέτοια, ενέχει και την υποκειμενική διάσταση του βιώματος.

Εκκρεμούν, ωστόσο, οι απαντήσεις σε άκρως επείγοντα για μια βιώσιμη ζωή ερωτήματα, για το πότε οι αλλαγές σε βασικούς της τομείς στο σύνολό της, θα είναι τέτοιες που, με ελπίδα και αισιοδοξία θα δημιουργήσουμε το μέλλον.

Διότι, ούτε η πανδημία με την υγειονομική κρίση που επακολούθησε, ούτε και η οικονομική κρίση που χτύπησε εκ νέου την πόρτα, αποτελούν μη προβλέψιμα και αναπάντεχα φαινόμενα. Δεν συμβαίνουν σε κενό τόπο και χρόνο αλλά, αντιθέτως, σε πολύ συγκεκριμένο κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο λειτουργίας ενός αδίστακτου καπιταλιστικού συστήματος που, στο όνομα της χωρίς όρια κερδοφορίας, εξαντλεί αφενός μέχρις εσχάτων τον ανθρώπινο παράγοντα, οξύνοντας και διευρύνοντας ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες και την εκμετάλλευση, αφετέρου, με τη συνεχή ανθρώπινη επεκτατικότητα, την ασέβεια απέναντι στα άλλα είδη ζωής, τη βιομηχανική κτηνοτροφία, την πυκνοκατοίκηση των αστικών κέντρων, την αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση, κτλ, οδηγεί το περιβάλλον, φυσικό και μη, στα όριά του και τη ζωή εγκλωβισμένη στη βιολογική της επιβίωση.

Είμαστε αναπόσπαστο τμήμα του φυσικού όσο και του κοινωνικού κόσμου. Ας αναρωτηθούμε για την απογύμνωση και αποξένωση της ζωής μας από τα ουσιώδη και ας μας γίνει συνείδηση η αλληλοσυσχέτιση και εξάρτηση του παρόντος με το μέλλον.

Οι συνθήκες απαγόρευσης μας επιβλήθηκαν. Ωστόσο ανέδειξαν δυνατότητες διαφορετικής θέασης και βίωσης της ζωής.

                                                                                    Άννα Οικονομίδη