Μια επίσκεψη στα σιδηροδρομικά Μουσεία. Απαραίτητη για μικρούς και μεγάλους.

Ετικέτες

4-10Η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας (4-10 Μαίου) που φέτος είναι αφιερωμένη από τον ΟΗΕ στα Παιδιά αποτελεί μια καλή ευκαιρία για οικογενειακή ή σχολική επίσκεψη στα Μουσεία των Σιδηροδρόμων που υπάρχουν στη χώρα μας. Το ελληνικό κράτος βέβαια προσπάθησε οργανωμένα και μεθοδικά να μετατρέψει το σιδηρόδρομο σε μουσειακό είδος στη χώρα μας. Ωστόσο τα Μουσεία Σιδηροδρόμων δεν είναι δημιούργημα του κράτους αλλά πρωτοβουλίες των ίδιων το Σιδηροδρομικών και των Φίλων του Σιδηροδρόμου. Αξιοσημείωτο: σε όλα- σε αντίθεση με όλα τα άλλα Μουσεία- η είσοδος και η ξενάγηση είναι Δωρεάν.

Πολλά έχουν να γνωρίσουν και να θαυμάσουν σ αυτά μικροί και μεγάλοι.

Ο σιδηρόδρομος και όλα τα μέσα σταθερής τροχιάς όπως και γενικότερα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αν και πιο οικονομικά, πιο οικολογικά και πιο ασφαλή όχι μόνο δεν διαφημίζονται αλλά ιδεολογικά απωθούνται σαν «κατώτερα μέσα» ή «μέσα για τους κατώτερους». Η κυριαρχία της ιδεολογίας της ανωτερότητας του ΙΧ και του κατόχου του είναι αναμφισβήτητη. Εξάλλου σε μια κοινωνία που κατασκευάζει και οραματίζεται συνεχώς αυτοκινητοδρόμους, που κλείνει αντι να ανοίγει σιδηροδρομικές γραμμές, που δεν διαθέτει μέσα σταθερής τροχιάς σε άλλη εκτός της Αθήνας πόλη, τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά.

Οσο η κατάσταση στην Δημόσια Συγκοινωνία και ιδαίτερα στα Μέσα σταθερής τροχιάς παραμένει αυτή που είναι (ας μη ξεχνάμε βέβαια και τις φωνές για περαιτέρω συρρίκνωση της) το ενδιαφέρον για τον περιορισμό των τροχαίων δυστυχημάτων θα είναι απλά υποκριτικό.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα απευθύνθηκε στο Υπουργείο Μεταφορών (ΕΔΩ) ζητώντας ανάμεσα στα άλλα την ΔΩΡΕΑΝ μετακίνηση όλων των Παιδιών με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στην διάρκεια της εβδομάδας (και όχι μόνο) οδικής ασφάλειας για τα παιδιά σαν μια έμπρακτη ενθάρρυνση των παιδιών να γνωρίσουν και να εμπιστευτούν αυτά τα μέσα. Δεν αρκούν τα λόγια συμπάθειας και οι  ηθικολογικές προσεγγίσεις ούτε βέβαια  πρόκειται να μειώσουν τα τροχαία με θύματα παιδιά εκφοβιστικές και ενοχοποιητικές για τα ίδια τα θύματα καμπάνιες.

 H

 

Μουσείο Ηλεκρικών Σιδηροδρόμων  Σωματείου Συνταξιούχων ΗΣΑΠ

Στον τερματικό σταθμό του ΗΣΑΠ στον Πειραιά.

Ένα απίστευτο Μουσείο που αναπτύσσεται σε τέσσερα επίπεδα και περιλαμβάνει όλη την ιστορία των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων στην Ελλάδα.  Ξεκίνησε από το μεράκι του συνταξιουχου σημερα υπαλλήλου του ΗΣΑΠ Μανώλη Φωτόπουλου, ο οποίος εξακολουθεί να το φροντίζει και συντηρείται από τις συνδρομές των συνταξιουχων του ΗΣΑΠ.

Σε ένα μοναδικό κτίριο και με ένα τεράστιο εύρος εκθεμάτων.

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Κυριακή: 9:00 – 14:00

Για οργανωμένες επισκέψεις απαραίτητη προσυνεννόηση.

Τηλ : 214.4141.552, 210.4129.503 φαξ: 210-4121687                                               e mail:   info@museum-synt-isap.gr

Είσοδος  – Ξενάγηση: ΔΩΡΕΑΝ                 Περισσότερα: ΕΔΩ

athens-rail-museam Σιδηροδρομικό Μουσείο Αθηνών, Σιώκου 4, Σεπόλια, 104 43

Ιδρύθηκε το 1979 και αποτελεί το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό Μουσείο της Ελλάδας. Αποτελείται από δύο κύρια κτίρια και τον προαύλιο χώρο που έχει διαμορφωθεί για υπαίθριες εκδηλώσεις, όπου περιλαμβάνεται και το παιδικό ψυχαγωγικό τρένο.
Ο εκθεσιακός χώρος του Σιδηροδρομικού Μουσείου Αθήνας εκτείνεται σε έξι αίθουσες όπυ εκτίθενται:
Α’ αίθουσα: Χειροκίνητες και ποδοκίνητες δραιζίνες. Τοπογραφικά όργανα, σχέδια, φωτογραφίες.
Β’ αίθουσα: Ατμάμαξες, Επιβατικά οχήματα, Χειροκίνητες πυροσβεστικές αντλίες και πυροσβεστήρες. Διάφορα μοντέλα τροχαίου υλικού, Διάφοροι πίνακες με τεχνικά στοιχεία ατμαμαξών.
Γ’ αίθουσα: Εξοπλισμός σταθμών.  Έντυπο υλικό.  Στολή και εξαρτήματα στολών. Ιστορικές φωτογραφίες προσωπικού.
Δ’ Αίθουσα:Ένα μηχανουργείο με μηχανήματα κατασκευής περίπου το 1882. Ατμοκίνητος λέβητας, ατμοκίνητες υδραντλίες, φανοί ατμαμαξών. Διάφορα μηχανήματα. Διάφορα όργανα ατμαμαξών. Προθήκη με έντυπα κανονισμών και εγχειρίδια των σιδηροδρομικών εταιρειών.                                                                Ε’ αίθουσα: Διάφορα έπιπλα, σχέδια, τεμάχια από σερβίτσια φαγητού, παλαιά βασιλικά οχήματα κ.ά.                                                                                              Στ’ αίθουσα: Μοντέλα τροχαίου υλικού. Διάγραμμα πέδης ατμάμαξας.

Η είσοδος και οι ξεναγήσεις στο Μουσείο είναι ΔΩΡΕΑΝ.

Ωράριο Λειτουργίας: Τρίτη εως κσι Παρασκευή: 09:00 – 13:00 και κάθε 2ο και 4ο Σάββατο. Το Μουσείο παραμένει κλειστό  Κυριακή και Δευτέρα

Συνεννόηση για οργανωμένες επισκέψεις: Τηλ: 210-5126295, 210-5297548  Fax:210-5241323, 210-5297452

salonica-museam

Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Νέα Μοναστηρίου 7B,Στρατιωτικός Σταθμός, Δήμος Ελευθερίου – Κορδελιού, Τ.Κ. 56334

Το Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (ή Σιδηροδρομικό Μουσείο Ελευθερίου Κορδελιού) εγκαινιάστηκε το 2001 και στεγάζεται στο αναπαλαιωμένο κτίριο του 1894 στην περιοχή Διαλογής Κορδελιού, την ιστορική «Στρατιωτική Στάση», ενός μικρού Σιδηροδρομικού Σταθμού.
Το γραφικό αυτό κτίριο είναι η έδρα του Μουσείου, αλλά και της Λέσχης του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης.
Στον περίβολό του σταθμεύει ένα από τα πιο διάσημα βαγόνια του «Orient Express»,κομμάτι του αυθεντικού Όριεντ Εξπρές, που από το 1883 ταξίδευε με αφετηρία το Παρίσι έως την Κωνσταντινούπολη.

Στο Σιδηροδρομικό Μουσείο Κορδελιού, το παρελθόν αναβιώνει μέσα από χάρτες, σάλπιγγες μετάδοσης ακουστικών σημάτων, σήμαντρα ακύρωσης εισιτηρίων, μαγνητικά τηλέφωνα, τηλέγραφο, φανάρια, ρολόγια, γραφεία, γραφομηχανές, σημάνσεις και ό,τι άλλο έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν τα μέλη του Μουσείου.

Υπεύθυνος του μουσείου είναι ο κ. Ευθύμιος Κοντόπουλος, που είναι και Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης.
Το μουσείο επισκέπτονται συνεχώς σχολεία, όπου στην αυλή του οι μαθητές έρχονται σε επαφή με το τρένο και μπορούν να ανέβουν στη μηχανοκίνητη και χειροκίνητη δραιζίνα.

Ωράριο Λειτουργίας: Το Μουσείο δέχεται τους επισκέπτες κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, πλην εορτών, από την 10η π.μ. έως την 13η μ.μ.

Συνιστάται ο προγραμματισμός των επισκέψεων, ιδιαιτέρως για σύνολα άνω των 40 ατόμων, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον υπεύθυνο ξενάγησης κ. Κοντόπουλο Ευθύμιο, στους αριθμούς 2310 733123 και 6972399873

Είσοδος ελεύθερη Τηλέφωνο 2310-559590, 2310-599134 Fax: 2310-559531

larisa-rail-museam

Σιδηροδρομικό Μουσείο Λάρισας

Σιδηροδρομικός Σταθμός Λάρισας,  Παλαιολόγου 37, Τ.Κ. 412 23

Ιδρύθηκε το 2005, από σιδηροδρομικούς και μέλη του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου ωστόσο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και προς το παρόν λειτουργεί μόνο μία πτέρυγα του.
Για την συλλογή των εκθεμάτων του Μουσείου, φροντίζουν τα μέλη του Συλλόγου.

Προς το παρόν η συλλογή περιλαμβάνει στολές και καπέλα σταθμάρχη και προϊσταμένου αμαξοστοιχίας, σφυρίχτρες, καραμούζες, τσιμπίδες ακύρωσης εισιτηρίων, φανοί θυέλλης (πετρελαίου), ασετιλίνης, ηλεκτρικοί και αλλαγής τροχιάς, τηλέγραφοι, τηλέφωνα, ρολόγια τσέπης και τοίχου και σημαιάκια.
Παράλληλα, ο Σ.Φ.Σ.Λ. αξιοποιεί και τις παλαιές δρεζίνες που υπήρχαν στις αποθήκες του ΟΣΕ Α.Ε., πίσω από το Τελωνείο.
Πιο συγκεκριμένα, η δρεζίνα Δ3 είναι μια από τις σπανιότερες καθώς χρονολογείται από το 1930, η Δ1 είναι πολυτελείας με ξύλινη επένδυση και χρησιμοποιήθηκε μόνο για τις μετακινήσεις υψηλών προσώπων (Βασιλείς, πρωθυπουργοί κ.ά.) και η ΔΡ41 προοριζόταν για τη μεταφορά του προσωπικού του ΟΣΕ.Α.Ε.
Ωράριο Λειτουργίας: Κατόπιν συνεννόησης με τα μέλη του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου Λάρισας

Τηλέφωνο: 2410-590252, 2410-555869 Fax: 2410-590252, 2410-555868 E-mail: pks_larissa@yahoo.com

rrvolosbanner

Σιδηροδρομικό Μουσείο Βόλου

Σιδηροδρομικός Σταθμός Βόλου, Τ.Κ. 383 33

Στεγάζεται στον πρώτο όροφο  του κτιρίου του Σιδηροδρομικού Σταθμού του Βόλου

Το Σιδηροδρομικό Μουσείο Βόλου ή Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλίας (όπως είναι πιο διαδεδομένο), ιδρύθηκε το 2006 μέσω της συνεργασίας του ΟΣΕ Α.Ε. και του Θεσσαλικού Συλλόγου Σιδηροδρομικών με τον Δήμο Βόλου, τον Πολιτιστικό Φορέα «Φίλοι των Τρένων» της Θεσσαλίας και μελών του Συλλόγου Φίλων του Σιδηροδρόμου (ΣΦΣ).

Ωράριο Λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή από 7:30-14:30 με ραντεβού.

Τηλέφωνο; 24210-23644 24210-23424 Fax: 24210-23644 E-mail: press@osenet.gr                                                     Είσοδος ελεύθερη.

drama-museam

Σιδηροδρομικό Μουσείο Δράμας

Σιδηροδρομικός Σταθμός  Δράμας, Τ.Κ. 661 00

Το νεότερο μέλος που προστέθηκε στην οικογένεια των Σιδηροδρομικών Μουσείων, πρωτοβουλία της Λέσχης Σιδηροδρομικών και Φίλων Σιδηροδρόμου «Ήφαιστος».
Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 27 Ιουνίου 2007 στην αίθουσα «Μακεδονία» του Μ.Ε.Α.Σ «Ήφαιστος» δίπλα στο Μηχανοστάσιο του Σιδηροδρομικού Σταθμού Δράμας.
Άνοιχτός χώρος στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Δράμας. Mικρά εκθέματα στον εσωτερικό χώρο της Λέσχης.

Επίσκεψη μετά από συννενόηση με τα μέλη της Λέσχης.  Τηλέφωνο: 25210 – 38500 Φάξ: 25210 – 38500                          Είσοδος Ελεύθερη

Περισσότερα για τα Σιδηροδρομικά Μουσεία: ΕΔΩ

GR Design Δράσεις στο Μουσείο Μπενάκη: για να σταματήσουμε τα Τροχαία Εγκλήματα

Ετικέτες

,

 

 

ΑΤο Σάββατο 25 Απριλίου εγκαινιάστηκαν από τον Αναπληρωτή  υπουργό Πολιτισμού Ν. Ξυδάκη οι GR Design δράσεις στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς. Εκατοντάδες άνθρωποι , στην συντριπτική τους πλειοψηφία νέοι παρακολούθησαν την εναρκτήρια εκδήλωση. Στην έκθεση που θα θα παραμείνει στο χώρο του Μουσείου μέχρι τις 17 Μαίου μπορείτε να απολαύσετε ένα απίστευτο πλήθος και ένα ευρύτατο φάσμα εφαρμογών σχεδιασμών οπτικής επικοινωνίας. Να θαυμάσετε μια απίστευτη συσσώρευση ταλέντου και βέβαια (ένα σημαντικό κομμάτι απo) την ιστορία του ελληνικού design.

Η ευαισθησία των ανθρώπων του χώρου για το θέμα του περιορισμού των τροχαίων εγκλημάτων είναι δεδομένη. Έτσι ανάμεσα στις εκτιθέμενες δημιουργίες μπορείτε να δείτε αφίσες  από τις  δυο θεματικές ενότητες που προέκυψαν μετά από κάλεσμα του περιοδικού grdesign και του SOS Τροχαία Εγκλήματα με θέματα: Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ με αφορμή την παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων  του 2014 και  ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΟΧΟΣ με αφορμή την παγκόσμια εβδομάδα οδικής ασφάλειας (4- 10 Μαίου) που φέτος είναι αφιερωμένη στα παιδιά. Δ

Φυσικά στο χώρο θα δείτε αφίσες του βασικού υπεύθυνου για την ανάδειξη του θέματος και σταθερού υποστηρικτή  των δράσεων του συλλόγου μας Δημήτρη Αρβανίτη.Β

καθώς και τα εκπληκτικά infographics του Πάνου Κωνσταντόπουλου, ψυχής του GRdesign και της όλης διοργάνωσης, μιας διοργάνωσης που απέδειξε πως η γραφιστική κοινότητα δεν είναι μόνο ένας χώρος έμπνευσης αλλά και ένας χώρος αλληλεγγύης. Γ

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα ευχαριστεί θερμά τους οργανωτές και όλους τους δημιουργούς για την πολύτιμη βοήθεια τους στην προσπάθεια μας για τον δραστικό περιορισμό των τροχαίων συγκρούσεων.

Για τον προγραμματισμό της επίσκεψης σας: ΕΔΩ4-10

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Βιώσιμη κινητικότητα στην Αθήνα: καλύτερο κι απ το άλλο με τον Τοτό.

Ετικέτες

Με αφορμή τον  Ποδηλατικό Γύρο της Αθήνας (26//4) ο Δήμαρχος Αθηναίων κος Καμίνης δήλωσε:

«Τόσο ο Ποδηλατικός Γύρος της Αθήνας όσο και κάθε άλλη μεγάλη μαζική αθλητική διοργάνωση, σηματοδοτούν για την πόλη το πως αντιλαμβάνεται τον τρόπο να είναι βιώσιμη. Βιώσιμη για τους πολίτες της και ακόμη πιο ανθρώπινη για τους δημότες αλλά και όσους την επισκέπτονται. Το γνωρίζετε, ότι η δημοτική μας αρχή έχει ως προτεραιότητα τη βιώσιμη μετακίνηση. Όπως επίσης γνωρίζετε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο, δεδομένων των συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί και των νοοτροπιών που έχουν αναπτυχθεί, δεκαετίες τώρα παρόλα αυτά, η ενθάρρυνση της χρήσης του ποδηλάτου, η διευκόλυνση των πεζών, η απόδοση στους πολίτες όλο και περισσότερου δημόσιου χώρου καθώς και η αποθάρρυνση της χρήσης Ι.Χ., αποτελούν το μεγάλο ζήτημα για την Αθήνα. Σε αυτό χρειαζόμαστε και τη βοήθεια των πολιτών αλλά κυρίως τη συνεργασία της κεντρικής διοίκησης, ώστε να αρθούν τα μεγάλα γραφειοκρατικά προβλήματα».

Προφανώς και οι μεγάλες μαζικές αθλητικές διοργανώσεις και δεν είναι το μέτρο της βιώσιμης κινητικότητας μιας πόλης για τον προφανή λόγο πως το τεχνητό κυκλοφοριακό κλίμα που δημιουργείται με την προσωρινή απαγόρευση της μηχανοκίνησης σε τίποτα δεν αλλάζει την δυνατότητες μετακίνησης των πολιτών στο πέραν των συγκεκριμένων ωρών διάστημα. Αν η πόλη αντιλαμβάνεται την βιώσιμη κινητικότητα σαν μια αρετή ή δυνατότητα που μπορεί να ισχύει 4-5 ώρες το χρόνο, έχει καλώς. Αν μιλάμε για κάτι άλλο που αφορά στον ίδιο τον τρόπο ύπαρξης των ανθρώπων στην πόλη μάλλον για διαφορετικά πράγματα μιλάμε, ίσως και αντιλαμβανόμαστε με τον κο Δήμαρχο. (Προφανώς όχι μόνο με τον συγκεκριμένο.)

center

Για οποιονδήποτε κυκλοφορεί στο κέντρο της Αθήνας αυτό που βιώνει είναι απλά το αντίθετο του ορισμού της βιώσιμης κινητικότητας. Για την ακρίβεια είναι η οριακή επικινδυνότητα ή η απαγόρευση αυτόνομης μετακίνησης σε τμήματα του πληθυσμού όπως τα παιδιά ή τα άτομα με αναπηρία. Και για τους υπόλοιπους ευάλωτους χρήστες του δρόμου, αλλά και του πεζοδρομίου και του πεζοδρόμου (sic) η πραγματικότητα είανι πως κυκλοφορούν με αποκλειστικά δική τους ευθύνη. Με υπαιτιότητα ωστόσο του Δήμου και της Κεντρικής Εξουσίας.

Μιά σύντομη βόλτα στο κέντρο της Αθήνας

Τι σημαίνει βιώσιμη κινητικότητα στον λίγων δεκάδων μέτρων «πεζόδρομο» της Θεμιστοκλέους: απλά την μετατροπή του σε δρόμο ανεξέλεγκτης διπλής κατεύθυνσης κυκλοφορίας, parking ΙΧ και μηχανών και τραπεζοκαθισμάτων ??????????

Ίδια και χειρότερη είναι η κατάσταση στους γειτονικούς συνδεόμενους πεζοδρόμους Γαμβέτα, Γλάδστωνος,  Κάνιγγος και Κατακουζηνού.

"Πεζόδρομος" Γαμβέτα

«Πεζόδρομος» Γαμβέτα

"Πεζόδρομος" Κάννιγγος

«Πεζόδρομος» Κάνιγγος

"Πεζόδρομος" parinf moto Κατακουζηνού

«Πεζόδρομος» parκing moto Κατακουζηνού

 

Για όσους θα ισχυριστούν πως η κατάσταση αυτή προέκυψε μετά την κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας παραθέτουμε βίντεο του 2011 του «πεζόδρομου» της Θεμιστοκλέους όπου σε 40 δευτερόλεπτα διέρχονται απ αυτήν τέσσερα οχήματα και προς τις δύο κατευθύνσεις:

Δεν υπάρχει μόνο Δήμος υπάρχει και κυβέρνηση.

Από τις πρώτες δηλώσεις που έσπευσε να κάνει ο νέος υπουργός ΠΡΟ-ΠΟ κος Πανούσης ήταν αυτές περί ανάγκης μείωσης των προστίμων για παραβάσεις του Κ.Ο.Κ., και από τις πρώτες πράξεις οι σύμφωνη με το εθιμικό (οθωμανικό) δίκαιο επιστροφή των πινακίδων στους παραβάτες του Κ.Ο.Κ. τις μέρες του Πάσχα.

Τι συμβαίνει όμως αλήθεια με τον Κ.Ο.Κ. εξακολουθεί να ισχύει; Ας πάρουμε ένα από τους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας, την οδό Πατησίων (28ης Οκτωβρίου).

Από το Πολυτεχνείο (Στουρνάρη) μέχρι και την Πανεπιστημιου (400 μέτρα) ο δρόμος είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ με κατεύθυνση αποκλειστικά προς Αθήνα, υπάρχει μονο μία λωρίδα αντίθετης κυκλοφορίας με σήμανση για αποκλειστική χρήση από λεωφορεία και τρόλει. Σε κανένα ενδιάμεσο κάθετο απο την Πανεπιστημίου μέχρι την Στουρνάρη δεν επιτρέπεται η στροφή άλλων οχημάτων με κατεύθυνση προς τα Πατήσια. Παραδόξως όποιος παρατηρήσει την κυκλοφορία στην Πατησιων στο ύψος της Στουρνάρη θα διαπιστώσει οτι παρά τα υπάρχοντα σήματα ο δρόμος λειτουργεί σαν δρόμος διπλής κατεύθυνσης για πάσης φύσεως οχήματα, ΙΧ, φορτηγά μηχανές κα

Το πρόβλημα βέβαια ξεκινάει αμέσως στην στροφή Πανεπιστημίου και Πατησίων με συστηματική παραβίαση της απαγόρευσης στροφής (σε μία σύντομη παρατήρηση μεσημεριανή ώρα σημειώσαμε τριάντα τέσσερις παραβιάσεις στο τρίλεπτο). Το πρόβλημα βέβαια δεν έχει υποπέσει στην αντίληψη της Τροχαίας μια και φαίνεται πως τοποθετείται σε απομεμακρυσμένο σημείο της πόλης. DSCN0509

 

DSCN0510 DSCN0513      DSCN0512

DSCN0511

DSCN0515     DSCN0517

DSCN0516DSCN0514     DSCN0518

 

Η κατάσταση αυτή βέβαια έχει άμεσα να κάνει με την αυθαίρετη καταπάτηση των δικαιωμάτων των πεζών και όλων των ευάλωτων χρηστών του οδικού δικτύου που οφείλουν να προσέχουν και να εφαρμόζουν όχι μόνο όσα επιτάσσει ο Κ.Ο.Κ. αλλά και όσα επιβάλει η βούληση του οδηγού του μηχανοκινήτου.

Η βιώσιμη κινητικότητα στην Αθήνα είναι μια κατάκτηση για τους χρήστες της μηχανοκίνητης κυκλοφορίας στους οποίους έχουν παραδοθεί τα πάντα. Με την συναίνεση της τοπικής Αυτοδιοίκησης και με την απουσία της Κεντρικής εξουσίας. Και οι δύο μπορούν να είναι περήφανοι.

Έφτιαξαν και διαχειρίζονται μια τεράστια πόλη στην οποία δεν χωράει ένα μικρό παιδί. Απίστευτο κατόρθωμα!

Γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα.

Ετικέτες

4-10Οι τροχαίες συγκρούσεις αποτελούν ένα ταχέως ανερχόμενο αίτιο θανάτου και αναπηρίας των παιδιών.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 2010 τα τροχαία δυστυχήματα αποτελούσαν παγκόσμια την  8η αιτία θανάτου, ενώ σύμφωνα με μια πρόσφατη μελετη της Παγκόσμιας Τράπεζας το ΙΧ το 2010 αποτέλεσε το 6ο  αίτιο θανάτου παγκόσμια για όλες τις ηλικίες αν στα  θύματα των τροχαίων συγκρούσεων προσθέσουμε και τα θύματα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις εκπομπές καυσαερίων των αυτοκινήτων.

Σ όλους αυτούς τους θανατους θα πρέπει να προσθέσουμε εκατομμύρια τραυματισμους που οδηγούν σε αναπηρίες καθως και την έκρηξη σε αριθμό ασθενών με αναπνευστικά και καρδιαγγειακά κα προβλήματα στα οποία συμβάλει το ΙΧ.

Είναι απίστευτα προκλητικό ότι για αυτό το τρομακτικών διαστάσεων πρόβλημα Δημόσιας Υγείας τα Ευρωπαικά Υπουργεία Υγείας (όπως και σχετικός επίτροπος της Ευρωπαικής Ένωσης) δεν ασχολούνται. Η Διαχείριση του ανήκει πήρως και αποκλειστικά στα υπουργεία Μεταφορών. Από τα χιλιάδες αίτια θανάτου των ανθρώπων αυτό είναι το μοναδικό που δεν πρέπει να απασχολεί τις υπηρεσίες υγείας. Θα το λύσουν αυτοί που το γέννησαν,  η αυτοκινητοβιομηχανία, οι κατασκευαστικές, οι πετρελαικές και οι φίλοι, ενώ πρόθυμοι δημοσιογράφοι θα βοηθούν να διαδίδονται συνεχώς τα καλά νέα.

Στο μεταξυ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει ότι αν δεν ληφθούν ριζικά μέτρα τα τροχαία το 2030 θα αποτελούν την 5η αιτία θανάτου. Από τους 1.300.000 νεκρους κάθε χρόνο σήμερα θα περάσουμε στους 2. 400.000 με το 85% της αύξησης να αφορά στις φτωχές και τις μέσου εισοδήματος χώρες.

Υπερασπίσου το παιδί…

500 παιδιά κάθε μέρα χάνονται στους δρόμους  του κόσμου από τροχαία εγκλήματα και υπερδιπλάσια τραυματίζονται και θα μείνουν ανάπηρα.

Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ανίσχυρα στην κυκλοφορία, βιώνουν καθημερινα την απειλή θανάτου και την τρομοκρατία των μηχανοκίνητων μέσων.

Ηδη το 2010 τα τροχαία εγκλήματα με θύματα παιδιά αποτέλεσαν:

Για τα  Αγόρια:        1-4 ετών το  8ο αίτιο θανάτου

5-14 ετών το  1ο αίτιο θανάτου

15-29 ετών το  1ο αίτιο θανάτου

Για τα  Κορίτσια:      1-4 ετών, το 10ο αίτιο θανάτου

5-14 ετών, το 5ο αίτιο θανάτου

15-29 ετών, το 4ο αίτιο θανάτου

Αν και από τη μεριά μας δεν χρησιμοποιούμε τον όρο «ατυχήματα» για τα τροχαία, ειδικά για τα τροχαία με θύματα παιδιά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως πρόκειται για προφανή εγκλήματα. Η παγίδευση των παιδιών στο κυκλοφοριακό δίκτυο και στα μέσα μεταφοράς που σχεδιάζουν και ελεγχουν οι ενήλικες και πολύ περισσότερο η παραβίαση από τους ίδιους τους ενήλικες των κανόνων που οι ίδιοι έχουν θεσπίσει με θύματα τα παιδιά εμπεριέχει όχι απλα μια ανισότιμη σχέση αλλά την ουσιαστική ύπαρξη δόλου αφού ένα μικρό παιδί εμπιστεύεται ή και πειθαρχεί στους ενήλικες και τα έργα τους. Ωστόσο και στις περιπτώσεις θυμάτων παιδιών το ίδιο καθεστώς αμνήστευσης του τροχαίου εγκλήματος ισχύει για τους δράστες όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση, γεγονός που δεν φαίνεται να απασχολεί και να προβληματίζει κανένα.

Στον πίνακα που παραθέτουμε απεικονίζονται τα ποσοστά θανάτου των παιδιών στην Ευρώπη με βαση τη θέση τους στο δίκτυο της κυκλοφορίας.ase - Αντίγραφο

Για την ηλικιακή ομάδα μέχρι 14 ετών βλέπουμε πως οι μισοί θάνατοι αφορούν παρασύρσεις πεζών παιδιών, ενδεικτικό γεγονός για τα δικαιώματα που έχουν στην πόλη, ενώ το 32% επιβάτες αυτοκινήτων.

Για την ηλικιακή ομάδα 15-17 ετών η εισβολή της μοτοσικλέτας με τα παιδια οδηγούς αλλάζει τα δεδομένα με το ένα τρίτο το θανάτων να προκαλείται απ αυτήν, ενώ ακόμα ψηλότερα (40%) ανεβαίναι το αυτοκίνητο.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα με αφορμή και την Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας αφιερωμένη στα Παιδιά (4-10 Μαίου) που οργανώνει ο ΟΗΕ σε συνεργασία με τον Π.Ο.Υγείας καλεί το Υπουργείο Υγείας να σπάσει την σιωπή που του έχει επί δεκαετίες επιβληθεί και να ξεκινήσει μια μακρόχρονη συστηματική παρέμβαση μακριά από σκοπιμότητες και συμφέροντα για την προστασία της Ζωής, της αρτιμέλειας και της Χαράς των παιδιών. Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Υπουργείο Δικαοσύνης πολλά επίσης θα μπορούσαν να κάνουν, αν το επιθυμούσαν…

2012 μεταφορά μαθητών στη Θεσπρωτία

2012 μεταφορά μαθητών στη Θεσπρωτία.

Όταν το θύμα γίνεται θύτης

Η αφίσα, οπτικό μέσο μαζικής επικοινωνίας, έχει σαν σκοπό να μεταδώσει ένα μήνυμα ενημερωτικό, αποτρεπτικό ή προτρεπτικό που αναπτύσσεται κυρίως στο πεδίο της διαφήμισης ή της πολιτικής . Χρησιμοποιεί σαν γλώσσα τη σύνθεση της εικόνας και κειμένου. Η εικόνα σαν αγωγός της άμεσης μετάδοσης του μηνύματος το προεκτείνει συνειρμικά, τονίζοντας τους ιδιαίτερους χαρακτήρες της σημασίας του, κάνοντάς το εύληπτο και γρήγορα αναγνώσιμο. Ο γραπτός λόγος συμπληρώνει την εικόνα δίνοντας τις απαραίτητες πληροφορίες , συμμετέχει οργανικά σ’ αυτή ως στοιχείο της σύνθεσής της. Η σημασία του κειμένου και της εικόνας λειτουργεί κατά κάποιον τρόπο, σαν «δρώσα συνείδηση»-προκαλώντας τον θεατή-πείθοντάς τον , μέσα από μια ειδική αισθητική και λογική «επιχειρηματολογία» για τις αυθεντικές αξίες του περιεχομένου του μηνύματος.

Αν είναι έτσι τότε τι λογικά επιχειρήματα και μηνύματα προκύπτουν από τις παρακάτω αφίσες (του 2011) της καμπάνιας για την οδική ασφάλεια Street Smart στις ΗΠΑ;

Μήπως «σηκώθηκαν τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι»;streetsmartped2 streetsmartped streetsmartbusΟι αφίσες αυτές  είχαν τοποθετηθεί σε στάσεις λεωφορείων το 2011. Αυτό που εμφανίζεται είναι ένα κατεστραμένο αμάξι μετά από σύγκρουση με πεζό. Ένα ζευγάρι άθικτα γυναικεία πόδια – το γιατί επιλέχθηκε γυναίκα είναι μια άλλη πιο πονεμένη ιστορία καθώς οι γυναίκες στατιστικά εμπλέκονται σε πολύ λιγότερα τροχαία από τους άντρες- κι ένα ΙΧ «χτυπημένο» – ποδοπατημένο…σνιφ σνιφ το καημένο.

Παρόμοιου ύφους οι αφίσες και για τους ποδηλάτες:

streetsmartbike2 streetsmartbikeΠεζή, ποδήλατο και ποδηλάτισσα  σε αντεστραμένες αναλογίες καταστρέφουν ένα ΙΧ. Προσέξτε οδηγοί όχι γιατί θα καταστρέψετε μια ανθρώπινη ζωή, αλλά γιατί θα καταστρεψετε το καινούριο απαστράπτον αμάξι σας που κοστίζει κάποιες χιλιάδες δολάρια και που δουλεύετε διπλοβάρδιες για να το ξεχρεώσετε. Προσέξτε πεζοί και ποδηλάτες όχι γιατί κινδυνεύει η ζωή σας, αλλά γιατί θα κάνετε ζημιά!

Αυτές βέβαια είναι παλαιότερες αφίσες. Οι πρόσφατες έχουν «βελτιωθεί»:

wearingblack

Αλίμονο στο νεκρό πεζό που θα βρεθεί να φορά μαύρα

 

Τουλάχιστον η καμπάνια δεν πέρασε απαρατήρητη – τον έναν σκοπό της δηλαδή τον κατάφερε.

Σάλος διαμαρτυριών σε twitter κλπ μέσα κοινωνικής δικτύωσης και άμεση απαίτηση διακοπής των μηνυμάτων που ουσιαστικά μετατρέπουν το θύμα σε θύτη.

Διαμαρτυρίες πολιτών γιατί το μήνυμα εμπεριέχει στην ουσία του κατηγορία για το θύμα.

Ναι είναι όντως αλήθεια πως εάν είσαι πεζός και φοράς ανοιχτόχρωμα ρούχα μειώνεις τον κίνδυνο παράσυρσης από ΙΧ. Όμως, εντέλει, είναι ευθύνη των οδηγών να είναι προσεκτικοί και να έχουν στο νου τους τους πεζούς, τα παιδιά και γενικά τους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου. Κι όπως και να το κάνουμε είναι λίγο περίεργο να τοποθετείς μηνύματα για την οδική ασφάλεια στο πλάι των λεωφορείων που να εστιάζουν στις ενδυματολογικές επιλογές των πεζών.

Συχνά δε αυτές οι ενδυματολογικές «επιλογές» είναι συνέπεια προηγούμενων τροχαίων συγκρούσεων.

 

Σχήμα της Απουσίας. Γιάννης Ρίτσος

Ετικέτες

– I –

Ό,τι έφυγε, ριζώνει εδώ, στην ίδια θέση, λυπημένο, αμίλητο                           όπως ένα μεγάλο βάζο του σπιτιού, που πουλήθηκε κάποτε σε δύσκολες ώρες,    και στη γωνία της κάμαρας, εκεί που στέκονταν το βάζο,                              απομένει το κενό πυκνωμένο στο ίδιο σχήμα του βάζου, αμετάθετο,                  ν’ αστράφτει διάφανο στην αντηλιά, όταν ανοίγουν πότε πότε τα παράθυρα,      και μέσα στο ίδιο βάζο, που ‘χει αλλάξει την ουσία του                                    με ίδια κι ισόποσην ουσία απ’ το κρύσταλλο τού άδειου,                             μένει και πάλι το ίδιο εκείνο κούφωμα, λίγο πιο οδυνηρά ηχητικό μονάχα.

Πίσω απ’ το βάζο διακρίνεται το χρώμα του τοίχου                                         πιο σκοτεινό, πιο βαθύ, πιο ονειροπόλο,                                                     σα να ‘μεινε η σκιά του βάζου σχεδιασμένη σε μια σαρκοφάγο –

Και, κάποτε, τη νύχτα, σε μιαν ώρα σιωπηλή,                                               ή και τη μέρα, ανάμεσα στις ομιλίες,                                                         ακούς βαθιά σου κάποιον ήχο οξύ, πικρό και πολυκύμαντο                           σάμπως ένα αόρατο δάχτυλο να έκρουσε                                                     κείνο το απόν, ευαίσθητο, κρυστάλλινο δοχείο.

– II –

Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους,                         τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια τής μητέρας τους                         την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει                   σα να σπουδάζει τον ατμό και το χρόνο. Πάντα εκεί –

Και το σπίτι παίρνει ένα άλλο στένεμα και πλάτεμα

σάμπως να πιάνει σιγαλή βροχή                                                     καταμεσής καλοκαιριού, στα ερημικά χωράφια.                                           Δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά. Μένουν στο σπίτι                                             κι έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο              και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας, τόσο                                 που ο πόνος κάτω απ’ τα πλευρά μας, δεν είναι πια απ΄τη στέρηση                   μα απ’ την αύξηση.

Κι αν κάποτε οι γυναίκιες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους,                  είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι.

               -ΙΙI –

Κάποτε, μες στο βράδυ της άνοιξης, ένα παιδί σηκώνεται και φεύγει ανεξήγητα χωρίς κανείς να το μαλώσει’ σηκώνεται αργά, απροειδοποίητα,                       εκεί που καθόταν ήσυχα στο χώμα                                                             κι η θέση του στο χώμα μένει ζεστή                                                         και το σχήμα της στάσης του αχνίζει ακόμη στο δροσερόν αέρα                       σχηματίζοντας ένα άλλο παιδί από υπόλευκη ζέστα. Τότε ολόγυρα                 μαζεύονται, σα γύρω από μιαν άσπρη φωτιά, τα μικρά πρόβατα                        να ζεσταθούνε’ και λίγο πιο πέρα                                                              ένα ψηλό, ολομόναχο, άσπρο άλογο                                                    φέγγοντας όλο κάτω απ΄ την αστροφεγγιά                                            κλαίει με μεγάλα, κατάφωτα δάκρυα, κρατώντας ολόρθο το κεφάλι του.

– V –

Τα βράδια του καλοκαιριού, την ώρα που κλείνουν τα δημόσια πάρκα               και τα μικρά κορίτσια με τις παραμάνες τους γυρίζουν στα σπίτια τους                κι άλλα μικρότερα μες στα καρότσια τους, κοιμισμένα κιόλας,                          πίσω τους έρχονται σε μια βουβή, αόρατη ακολουθία, τα πεθαμένα κορίτσια,       ωχρά, με μαραμένα μαλλιά, κρατώντας στα δεμένα χέρια τους                         τις ξερές ανθοδέσμες τους, σα μικρά ποιήματα                                          που δεν πρόφτασαν να τα μάθουν απ’ έξω.

Στέκουν από μακριά και κοιτάζουν τις κορδέλες και τα παιχνίδια κρεμασμένα στα περίπτερα,                                                                                            τη φωτισμένη, ταπεινή βιτρίνα του γειτονικού ψιλικατζίδικου                           αφήνοντας σε κάθε βήμα τους ένα χώρο εσωτερικό που τον γεμίζει αμέσως      μια σκιά μενεξεδένια και ρόδινη. Φτάνουν ως έξω απ’ το σπίτι τους,                κοιτούν το κλεισμένο παιδικό τους παράθυρο,                                               υψώνουν μια στιγμή το χέρι, μα δε χτυπούν τη γρίλια. Από μέσα                      ακούνε οι γονείς το χτύπημα’ αφήνουν την πετσέτα να πέσει στο τραπέζι    σα να πέφτει ένα μεγάλο ξερό φύλλο πάνω στο χρόνο. Ανοίγουν την πόρτα.

Δεν είναι τίποτα. Βλέπουν μονάχα                                                            τα μαραμένα αστέρια, τον άδειο ουρανό, τον άδειο κόσμο                               και ξανακλείνουν την πόρτα σα να μπαίνουν μέσα τα παιδιά τους.

– IX –

 Ζει η απουσία λοιπόν, μαζί μας ή και μόνη της, τη ζωή της,                 χειρονομεί αδιόρατα, σωπαίνει, φθείρεται, γερνάει                                          σαν ύπαρξη σωστή, με το βουβό χαμόγελο που ρυτιδώνει λίγο λίγο                το στόμα και τα μάτια, με το χρόνο το δικό μας μετρημένη,                              χάνοντας χρώματα, πληθαίνοντας τη σκιά της –                                         ζει και γερνάει μαζί μας και χάνεται μαζί μας, κι απομένει σε ό,τι αφήνουμε.         Και πρέπει να προσέχουμε την κάθε κίνηση και σκέψη μας και λέξη                  γιατί, για ό,τι γίνεται ‘κείνο που λείπει,                                                      φέρουμε τώρα, εμείς μονάχα, ακέρια την ευθύνη.

– XI –

 Ένα μικρό κορίτσι, ανύποπτα, νυχτώθηκε άξαφνα μέσα στη λύπη.                    Τι ‘ταν λοιπόν η ζωή; Κι αυτός ο πόνος; Κι η κραυγή τούτη;                               Ήταν δικά του αυτά; Και περίμεναν πίσω απ΄ το γέλιο του                        πανέτοιμα κι επίβουλα; Κι αυτά τ’ αγαπημένα πρόσωπα                               που έσκυβαν πάνω του, μακρινά κιόλας; Άνοιξε ήσυχα, λοιπόν,                       την πόρτα ενός άστρου, μπήκε μέσα προφυλακτικά να μην ακούσουμε,           μα όλες τις νύχτες ‘κείνη η πόρτα ανοιχτή                                                    χτυπάει απ’ τον αγέρα του μικρού λυγμού του. Κι ούτε μπόρεσε να σηκωθεί πια να την κλείσει.                                                                                       Ούτε μπορούμε (είναι μακριά) να την κλείσουμε.

 – XXXII –

 Δε μας γνωρίζει τίποτα. Μα εσύ επιμένεις αόρατη                                          να μας γνωρίσεις πάλι με τη ζωή – να συμμαχήσουμε. Αν είναι                        το βλέμμα σου μέσα στο βλέμμα μας, δε θ’ αρνηθούμε                                  να δούμε, να μιλήσουμε, να κινηθούμε.

Αυτός ο νέος ίσως μια μέρα και να σ’ αγαπούσε.                                  Ετούτα τα κορίτσια ίσως και θα ΄ταν φιλενάδες σου.                                      Σε τούτο το σχολείο θα πήγαινες μεθαύριο.

Κι έτσι μέσα στη νύχτα που φεύγουμε ξένοι,                                           μπρος σε δυο σειρές ακατοίκητα σπίτια,                                                    κάτω από γλόμπους χωρίς αχτίνες σαν κλεισμένα χέρια,                                  μια γλάστρα ποτισμένη που στάζει απ’ το παλιό μπαλκόνι                             εμπιστεύεται πάλι τον ήχο της σ’ εμάς’ μια πόρτα                                          μισανοιγμένη, ξαγρυπνάει για ΄μας κι αυτός ο ξύλινος πάγκος                     παρατημένος καταμεσής στην ερημιά, εμάς περίμενε να καθίσουμε, ξέροντας      πως κάπου εκεί, σ’ ένα μοναχικό παράθυρο, κρεμασμένο                              ψηλά στη νύχτα, εσύ, πίσω απ’ το δαντελένιο κουρτινάκι,                 περιμένεις να σου χαμογελάσουμε.

Αθήνα, Φεβρουάριος – Μάρτης 1958

Αποσπάσματα από την Υδρία, συλλογή, αφιερωμένη στη Φωτεινούλα Φιλιακού, αγαπημένη βαφτιστικιά του ποιητή, που χάθηκε στα δυο της χρόνια.  Λαζαράκι

Από τα Λαζαράκια του Δημήτρη Τζάνη 

 

4-10

 

Υπουργείο Προ-Πο: Πάσχα, και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ.

Ετικέτες

Το υπουργείο Προστασίας του πολίτη βάλθηκε να μας τρελάνει.                               Εν όψει της εορτής της Ορθοδοξίας ακολουθώντας πιστά την Οθωμανική παράδοση ως προς τον τρόπο άσκησης της εξουσίας χαρίζει ποινές και επιστρέφει πινακίδες στους παραβάτες του Κ.Ο.Κ. ενώ ταυτόχρονα λαμβάνει «δρακόντια μέτρα» για αποτροπή των παραβάσεων! Και επειδή αυτά δεν αρκούν έκανε ένα βήμα παραπέρα για να προωθήσει την οδική ασφάλεια με την προτροπή (βίντεο) «αυτό το Πάσχα ας είμαστε όλοι λίγο πιο προσεκτικοί στο δρόμο«.

πανουσης

Άλλες χώρες πριν απευθύνουν παρόμοιες εκκλήσεις φροντίζουν πρώτα να περιορίσουν τα όρια ταχύτητας, να ελέγχουν συστηματικά την εφαρμογή των κανόνων του Κ.Ο.Κ., δεν επιστρέφουν πινακίδες, ούτε σε γνωστούς ούτε σε άγνωστους και προωθούν την χρήση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και διάφορα άλλα περίεργα. Εδώ βέβαια αυτά περιττεύουν: Αφού τα τροχαία είναι ατυχήματα και υπεύθυνη είναι η «κακιά ώρα», μέτρα και πολιτικές  δεν έχουν κανένα νόημα, λίγη προσοχή είναι υπεραρκετή.

Επιστρέφονται πινακίδες & άδειες κυκλοφορίας ενόψει Πάσχα: ΕΔΩ

Αυξημένα μέτρα της Τροχαίας για τις γιορτές του Πάσχα: ΕΔΩ

Κατάργηση άδειας οδήγησης και Κ.Ο.Κ. Αποποινικοποίηση της χρήσης του Ι.Χ. Ένα παλιότερο άρθρο μας για το νεοελληνικό κωμικοτραγικό έθιμο: ΕΔΩ

Παιδιά που χάνουν την Ζωή τους μέσα στα αυτοκίνητα: Ακόμα μια ελληνική πρωτιά!

Ετικέτες

4-10

Το 2012 στις 28 χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης τουλάχιστον 319 παιδιά (ηλικιακή ομάδα μέχρι 14 ετών), σκοτώθηκαν μέσα σε αυτοκίνητα. Στην ΕΕ κατά μέσο όρο, 4 παιδιά σκοτώθηκαν μέσα σε αυτοκίνητα ανά εκατομμύριο παιδιών.

Αλλά τα παιδιά δεν έχουν το ίδιο επίπεδο ασφάλειας παντού στην Ευρώπη. Ως επιβάτες αυτοκίνητου τα παιδιά στην Ελλάδα έχουν 15 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να σκοτωθούν σε σχέση με τους Ελβετούς συνομηλίκους τουςpaidi 1

Όπως βλέπουμε στον πίνακα με τα στοιχεία όλων των χωρών της Ευρώπης που γνωστοποίησε το Ευρωπαικό Συμβούλιο Ασφάλειας των Μεταφορών η Ελλάδα βρέθηκε και σ αυτή την κατηγορία στη χειρότερη θέση στην Ευρώπη. Σε σημαντικό βαθμό η κατάσταση αυτή οφείλεται στη μη χρήση κατάλληλου παιδικού καθίσματος για παιδιά μεχρι 12 ετών (ή ύψους μέχρι 150 cm) αλλά και στην μεταφορά παιδιών στο  μπροστινό κάθισμα ή στην αγκαλιά της μητέρας τους. Η μεταφορά των παιδιών κάτω απ αυτές τις συνθήκες αυξάνει δραματικά την πιθανότητα θανάτου η σοβαρού τραυματισμού ακόμα και σε συγκρούσεις με μικρές ταχύτητες δεδομένου ότι το παιδί μπορεί να εκτοξευθεί ή να συνθλιβεί λειτουργώντας σαν μέσο προστασίας του ατόμου που το κρατάει αγκαλιά.

Άλλοι μπόρεσαν να περιορίσουν το κακό!

Η Σλοβενία κατά τα τελευταία δέκα χρόνια εφάρμοσε ένα μίγμα πολιτικής με διάφορα μέτρα που αφορούσαν την νομοθεσία, την εκπαίδευση και τις υποδομές για να αντιμετωπίσει τον υψηλότερο κίνδυνο θανάτου παιδιών μέσα στα αυτοκίνητα στη χώρα συγκριτικά με άλλες χώρες της ΕΕ.  Μαζί με την αυστηρή νομοθεσία, η «εκστρατεία Armadillo» και άλλες πρωτοβουλίες είχαν σαν στόχο τους γονείς και τα παιδιά στα σχολεία και στους παιδικούς σταθμούς. «Σαν αποτέλεσμα, η χρήση συστημάτων συγκράτησης παιδιών αυξήθηκε από 58% το 2005 σε 94% το 2011. Υπάρχουν ακόμα, πολλά να γίνουν αν η Σλοβενία θέλει να φθάσει το επίπεδο των χωρών με τις καλύτερες επιδόσεις.» Vesna Marinko, Road Safety Authority, Slovenia.

Η Οδηγία 2003/20 της Ευρωπαικής Επιτροπής απαιτεί ότι όλα τα παιδιά έως 150 cm ύψος πρέπει να χρησιμοποιούν ένα σύστημα συγκράτησης σύμφωνο με το πρότυπο κανονισμού UNECE  44.03 αντίστοιχο με το ύψος τους. Ακόμη η χρήση των  κατάλληλων συστημάτων συγκράτησης διαφέρει σε μεγάλο βαθμό σε ολόκληρη την Ευρώπη και η μη σωστή χρησιμοποίηση τους  είναι υψηλή, με αποτέλεσμα να μην αξιοποιούνται τα οφέλη ασφάλειας που παρέχουν τα συστήματα συγκράτησης παιδιών.

Στην Ιρλανδία για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα  της εσφαλμένης τοποθέτησης  παιδικών καθισμάτων αυτοκινήτων, η Road Safety Authority  σαν μέρος της «Εκστρατείας για την Ασφάλεια του Παιδιού μέσα στα αυτοκίνητα», δημιούργησε την δράση στο δρόμο «Έλεγξε ότι ταιριάζει» σε διάφορα μέρη της χώρας δύο φορές ετησίως κατά τα τελευταία πέντε χρόνια.

«Οι γονείς και οι κηδεμόνες καλούνται να επισκεφθούν την επίδειξη στο δρόμο και να ελεγχθεί  το  κάθισμα του αυτοκινήτου τους από ένα εμπειρογνώμονα. Σε πέντε χρόνια, πάνω από 5000 παιδικά καθίσματα αυτοκινήτων έχουν ελεγχθεί από τους εμπειρογνώμονες και τα αποτελέσματα ήταν  εξαιρετικά ανησυχητικά – καθώς, υπερβολικά πολλά, 3 από τα 4 καθίσματα μπορεί να τοποθετούνταν λανθασμένα. Φέτος, η RSA ξεκινά μια μόνιμη δράση « Έλεγξε ότι ταιριάζει »  που θα επισκεφθεί διάφορες τοποθεσίες σε όλη τη χώρα 3 ημέρες την εβδομάδα, 50 εβδομάδες ετησίως.» Michael Rowland, Road Safety Authority, Ireland.

To παιδικό κάθισμα με μέτωπο προς τα πίσω  προσφέρει υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας  από αυτό με μέτωπο προς τα εμπρός. Προς το παρόν, τα μέσα συγκράτησης με μέτωπο προς τα πίσω χρησιμοποιούνται  στις σκανδιναβικές χώρες μέχρι την ηλικία των 3 ή 4 ετών, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη τα παιδιά ταξιδεύουν  με μέτωπο προς τα εμπρός ήδη από την ηλικία ενός έτους  ή και λιγότερο. Σκανδιναβικού τύπου, καθίσματα με πίσω μέτωπο για παιδιά μέχρι 4 ετών (18 κιλά) αρχίζουν σιγά σιγά να είναι διαθέσιμα στην υπόλοιπη Ευρώπη.

«Η τιμή των συστημάτων συγκράτησης για παιδιά είναι δυστυχώς συχνά απαγορευτική λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων, ότι οι οικογένειες συχνά έχουν δύο παιδιά και χρειάζονται καθίσματα σε περισσότερα από ένα αυτοκίνητο. Η ASAPS, η Ιταλική Ένωση αστυνομικών ως εκ τούτου, ζήτησε πρόσφατα από τις ιταλικές αρχές να υποστηρίξουν την αγορά από δεύτερο χέρι για παιδικά καθίσματα, παρέχοντας τον έλεγχο της ασφάλειά τους. Η ASAPS επίσης ζητά οι πολιτικές που αποσκοπούν στην υποστήριξη των οικογενειών να  πρέπει να υιοθετήσουν   μια μείωση στο  ΦΠΑ στην τιμή των καθισμάτων». Lucia Pennisi, Automobile Club Italy.

Η Οδηγία 77/388/EEC της Ευρωπαικής Ένωσης κάνει πιο προσιτά τα μέσα συγκράτησης περιλαμβάνοντας τα στην κατηγορία «απαραίτητα» προιόντα στα οποία ο ΦΠΑ μπορεί να μειωθεί μόλις στο 5%. Μόνο τρία κράτη μέλη της Ευρωπαικής Ενωσης  – η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο – πέρασαν το όφελος ενός μειωμένου ΦΠΑ στους καταναλωτές.

ΠΗΓΗ: ETSC: RANKING EU PROGRESS ON CAR OCCUPANT SAFETY. PIN Flash Report 27, April 2014

Ηνωμένο Βασίλειο: μειώθηκαν οι τροχονόμοι, αυξήθηκαν οι θάνατοι από τροχαία.

Ετικέτες

Οι περικοπές στον αριθμό των αστυνομικών που υπηρετούν στην Τροχαία ενοχοποιούνται για την αύξηση των θανάτων  και των σοβαρών τραυματισμών στους δρόμους του Ηνωμένου Βασιλείου. Στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν το Φεβρουάριο δείχνουν ότι ο συνολικός αριθμός θανάτων το 2014 μεχρι και το Σεπτέμβριο αυξήθηκε κατά 1%  σε όλη τη χώρα ενώ ο συνολικός αριθμός για αυτούς που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά από τροχαία αυξήθηκε πάνω απο 4%.

Η Ομοσπονδία Αστυνομικών του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε στην εφημερίδα Independent την  ότι οι περικοπές στον αριθμό ειδικά εκπαιδευμένων αξιωματικών της Τροχαίας και η συγχώνευση των μονάδων κυκλοφορίας στέρησαν ανώτερους αξιωματικούς από ένα «ζωτικής σημασίας αποτρεπτικό παράγοντα» στη μάχη κατά των επικίνδυνων οδηγών και οδήγησαν σε αύξηση των τροχαίων συγκρούσεων.

Το PACTS που εκπροσωπει το Ηνωμένο Βασίλειο στο Ευρωπαικο Συμβούλιο για την Ασφάλεια των Μεταφορών (ETSC)  υπογράμμισε επίσης την αποτυχία της κυβέρνησης να θέσει νέους στόχους για την Οδική Ασφάλεια. Ο εκτελεστικός διευθυντής David Davies, είπε: «υπάρχει σαφώς μια σχέση μεταξύ της ορατής αστυνόμευσης και της μείωσης των ατυχημάτων. Η κυβέρνηση έχει φτάσει στο ολοκληρώσει το σχέδιο δράσης της. Ξεφορτώθηκαν τους στόχους για την οδική ασφάλεια παρά τα 20 χρόνια επιτυχίας και τις εντυπωσιακές μειώσεις στους θανάτους από τροχαία  δυστυχήματα από το 2007 έως το 2008. Χρειαζόμαστε ένα νέο σχέδιο.»r t police

Πηγή:ETSC (Ευρωπαικό Συμβούλιο για την Ασφάλεια των Μεταναστών) 7/2/2015

«Η Πόλη Είμαστε Εμείς»

Ετικέτες

 

4-10

Το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού διοργανώνει την Τρίτη 31 Μαρτίου στην Αθήνα μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ημερίδα για τα δικαιώματα των παιδιών στην πόλη και την ολοκληρωμένη πολιτική για το παιδί σε τοπικό επίπεδο με τίτλο Η Πόλη είμαστε εμείς.

Η σημαντική αυτή πρωτοβουλία στην οποία θα συμμετάσχει και ο SOS Τροχαία Εγκλήματα πραγματοποιείται λίγο καιρό πριν από την Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας Αφιερωμένη στα Παιδιά (4-10 Μαίου) στην διάρκεια της οποίας ένα ευρύ φάσμα φορέων θα πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό παρεμβάσεων.

afises-e1426748044399

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΙΔΑΣ

«Η Πόλη Είμαστε Εμείς»

Τρίτη 31 Μαρτίου
ΟΠΑΝΔΑ, Αίθουσα Αντώνης Τρίτσης, Ακαδημίας 50

9.30 Καλωσόρισμα
9.30-10.20 Στρογγυλό τραπέζι:
Το παιδί στην πόλη
Συντονίστρια: Μυρσίνη Ζορμπά
Ομιλητές:
Τάκης Γιαννακόπουλος (υπουργείο Δικαιοσύνης)
Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Μαρία Δημοπούλου (Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Α ́Διεύθυνσης Π.Ε. Αθήνας)
Πόπη Κύρδη (Υπεύθυνη Πολιτιστικών θεμάτων Α ́Διεύθυνσης Π.Ε. Αθήνας)
Παιδί και Πόλη. Στηρίζοντας την οικοδόμηση μιας αυτόνομης σχέσης
Δήμητρα Κατσώτα (αρχιτέκτων)
Πρότυπες παιδικές χαρές
Νίκος Σουλιώτης (κοινωνιολόγος ΕΚΚΕ)
Σχεδιάζοντας κοινωνική έρευνα για τις συνθήκες διαβίωσης
και τα δικαιώματα του παιδιού σε μια «υποβαθμισμένη» περιοχή της Αθήνας
10.20-10.45 Συζήτηση
10.45-11 Διάλειμμα
11.00-12.00 Στρογγυλό τραπέζι:
Τοπική Αυτοδιοίκηση και παιδί
Συντονιστής: Τάσος Σαπουνάκης (οικονομολόγος)
Ομιλητές:
Γιώργος Ιωακειμίδης (Δήμαρχος Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη)
Ηρακλής Γκότσης (Δήμαρχος Ν. Ιωνίας)
Μαρία Ηλιοπούλου (Αντιδήμαρχος για το Παιδί, Δήμος Αθηναίων)
Έλενα Σταυροπούλου (αρχιτέκτων)
Κατερίνα Θανοπούλου (Αντιπεριφερειάρχης Κοινωνικής Πολιτικής)
Λίνα Λιάκου (Δημοτική σύμβουλος Θεσ/κης)
12.00-12.20 Συζήτηση
12.20-12.30 Διάλειμμα
12.30-13.40 Στρογγυλό τραπέζι:
Η πόλη και τα βιώματα
Συντονίστρια: Νατάσσα Παπαπροκοπίου (Επιστημονική υπεύθυνη ΕΑΔΑΠ)
Ζανέτα Θειακού (Δημοτική Βιβλιοθήκη Νίκαιας) Η Βιβλιοθήκη που νιώθω σαν στο σπίτι μου
Μενέλαος Τσαούσης («Παιδικά χωριά SOS») Η συμβολή της Δικτύωσης στην πόλη των παιδιών
Γιώργος Κουβίδης («SOS Τροχαία Εγκλήματα» Πανελλαδικός Σύλλογος) Προσοχή εύθραυστον
Γιάννης Κωτσάνης (Μηχανικός Ν. Τεχνολογιών) Κινητή τεχνολογία και βιώματα
Πέτρος Δαμιανός (Σχολείο Φυλακών) Όλα τα παιδιά ανήκουν στην πόλη
13.40-14.00 Συζήτηση
5.30-7.30 Απόγευμα
ΕΑΡΙΝΗ ΣΥΝΑΞΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Συντονίστρια: Μαρία Ανδρικοπούλου (Συγγραφέας παιδικών βιβλίων)
Συζήτηση των παιδιών του «Δικτύου» με συγγραφείς παιδικού βιβλίου που έχουν γράψει για την πόλη.
Μαριέττα Ανδριοπούλου Καπέλλα, Ειρήνη Βοκοτοπούλου, Σοφία Ζαραμπούκα, Μαρίζα Ντεκάστρο, Λότη Πέτροβιτς, Εύη Πίνη, Ελένη Σβορώνου, Βάσω Ψαράκη, Αντώνης Παπαθεοδούλου
Γιώργος Σαχίνης (μηχανικός, σκηνοθέτης)
Παρουσιάσεις παιδιών για το έργο τους στη γειτονιά του Δουργουτίου, Νέου Κόσμου,
στο πλαίσιο του Dourgouti Island Hotel Project
η πολη αφισα

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 260 other followers