Ετικέτες

Την Δευτέρα 14 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε από την Έλενα Κουντουρά, ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, εκδήλωση στην Αθήνα με θέμα την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου για  μια Ευρωπαική Στρατηγική για την Οδική Ασφάλεια την Δεκαετία 2021 -2030. Η Έλενα Κουντουρά ήταν η συντάκτρια της σχετικής έκθεσης που ψηφίστηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία στην ολομέλεια του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου. Στην σχετική συζήτηση στην Ελλάδα συμμετείχαν επίσης ο Ευρωπαίος  Συντονιστής για την Οδική Ασφάλεια, εκ μέρους της Ευρωπαικής επιτροπής, Matthew Baldwin και ο Εκτελεστικός Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών ΕΤSC, Antonio Avenoso.

Έχουμε αναφερθεί στα πολλά θετικά της έκθεσης όπως επίσης και στα εμπόδια που η ίδια η Ευρωπαική Επιτροπή έχει θέσει ώστε η εφαρμογή των προτάσεων της να είναι τελικά αμφίβολη.

Για την εκδήλωση αναλυτική ενημέρωση μπορείτε να δείτε (περιλαμβάνει και βίντεο με όλες τις ομιλίες και παρεμβάσεις) το σχετικό άρθρο που έχει αναρτηθεί στο site της Ε. Κουντουρά.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα εκπροσωπήθηκε στην εκδήλωση από την Άννα Ευαγγελινού και την Βέττα Μακρυγιάννη. Η Άννα είναι μέλος της Ομάδας Αναπηρίας  του συλλόγου μας και η Βέττα μέλος του Δ.Σ. Δείτε τις παρεμβάσεις τους και ακούστε και τις απαντήσεις. Τα συμπεράσματα, για το σε ποιο δρόμο βαδίζουμε, δικά σας.

Άννα Ευαγγελινού: Αν θέλω να σκοτώσω και να εγκαταλείψω κάποιον, καλύτερα να το κάνω οδηγώντας αυτοκίνητο!

Βέττα Μακρυγιάννη: Τί θα γίνει με τις επικίνδυνες διαχωριστικές νησίδες;

Μόνο μια σημείωση για το κο Κέλλα, πρόεδρο της Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής, που έσπευσε να διορθώσει («ενημερώσει») την Άννα Ευαγγελινού πως πλέον τα Τροχαία Εγκλήματα στην Ελλάδα δικάζονται ως κακουργήματα. Προφανώς αναφέρεται στο άρθρο 290 Α του Ποινικού Κώδικα, για την επικίνδυνη οδήγηση, που ψηφίστηκε το 2019 από το ΣΥΡΙΖΑ και ξαναψηφίστηκε δυο φορές (το 2019 και το 2021) με επουσιώδεις τροποποιήσεις από την ΝΔ. Μήπως μπορεί αν μας ενημερώσει για το  πόσοι δολοφόνοι της ασφάλτου έχουν παραπεμφθεί και πόσοι έχουν καταδικαστεί μ αυτό το διάτρητο, γεμάτο με αμφιλεγόμενες διατυπώσεις άρθρο που γίνεται σαφές μόνον όταν αφορά εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις τροχαίων εγκλημάτων και εξαιρεί τις συχνότερες όπως τα εγκλήματα από υπερβολική ταχύτητα;