Ετικέτες

Τον τελευταίο καιρό όλο και συχνότερα από τα ΜΜΕ αλλά και τα κυβερνητικά χείλη πύκνωσαν εντυπωσιακά οι αναφορές στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Ο Π.Ο.Υ (WHO), οργανισμός που λειτουργεί αδιαλείπτως πάνω από 70 χρόνια και οι οδηγίες που κατά καιρούς εκδίδει δεν χαίρουν και ιδιαίτερης εκτίμησης – προβολής στη χώρα μας, για να μη μιλήσουμε για εφαρμογή.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα, από την πρώτη στιγμή της συγκρότησης του, εδώ και δέκα χρόνια στηρίχτηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό στις πρωτοβουλίες και τα ντοκουμέντα του Π.Ο.Υγείας για το θέμα της Οδικής Ασφάλειας. Με μηδαμινή ανταπόκριση από τις κατά καιρούς κυβερνήσεις και ελάχιστη ανταπόκριση από τα ΜΜΕ. (Εξαίρεση η απόφαση του πρώην προέδρου της Βουλής Ν. Βούτση να τυπώσει το τυπογραφείο της Βουλής σε 10.000 αντίτυπα και να διανείμει δωρεάν στις εμπλεκόμενες με το θέμα υπηρεσίες το εγχειριδίου του ΠΟΥ, SAVE Lives – Δέσμη Μέτρων για την Οδική Ασφάλεια, που μετέφρασε και ετοίμασε τεχνικά ο σύλλογος μας- Διαβάστε το: ΕΔΩ)

Οι πρωτοβουλίες και οι προτάσεις του οργανισμού από το 2000 για ένα παγκόσμιο συντονισμό με στόχο την δραστική μείωση των τροχαίων συγκρούσεων και των θυμάτων τους αγνοήθηκαν παντελώς από τις ελληνικές κυβερνήσεις με χαρακτηριστικό γεγονός την απουσία Ελλήνων υπουργών και από τις τρείς Παγκόσμιες Διυπουργικές Συναντήσεις για την Οδική ασφάλεια που πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα το 2009, στη Βραζιλία το 2015 και στη Σουηδία το 2020 (Στοκχόλμη 19&20 Φεβρουαρίου).

Είναι αμφίβολο αν υπήρξε άλλη χώρα του πλανήτη που να επέδειξε τέτοια συνέπεια στην αδιαφορία της γι αυτές τις πρωτοβουλίες. Μιλάμε φυσικά για την χώρα πού έχει θυσιάσει δεκάδες χιλιάδες ζωές πολιτών της στο βωμό της αυτοκίνησης και που εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες της είναι ανάπηροι απ την ίδια αιτία. Μια χώρα που θεωρεί πάντα πως δεν είχε τίποτα να διδαχθεί από κανένα ούτε και γι αυτό το θέμα.

Ανακαλύψαμε λοιπόν τον Π.Ο.Υ. μέχρι να τον ξαναξεχάσουμε μιας και όσο οδυνηρή και να είναι η πανδημία ας μη ξεχνάμε ότι οι ιοί έρχονται, απέρχονται, επανέρχονται, μας δίνουν ετσι τον αναγκαίο χρόνο να ξεχάσουμε εν αναμονή κάποιου εμβολίου και πάντα με δόγμα ζωής το ΕΓΩ ελπίζω να την βολέψω.

Για τις τροχαίες συγκρούσεις και τα θύματα τους, πάγια και διαρκή κατάσταση, συνεχώς επιδεινούμενη παγκόσμια (1.350.000 οι νεκροί μόνο πέρσι), γι αυτά ότι και να πεί, ότι και να κάνει ο ΠΟΥ δεν υπάρχει είδηση. Δεν υπάρχει εξάλλου ελπίδα για εμβόλιο να πεις πως περιμένουμε κάτι. Δεν είναι αυτά ζήτημα δημόσιας υγείας για ν ασχοληθεί ο ΕΟΔΥ, ούτε άξια ενός έστω Πρωθυπουργικού διαγγέλματος. Μ αυτά γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Μ αυτά θα πεθάνουμε, όσοι δεν έχουμε πεθάνει απ αυτά ήδη.