Ετικέτες

Πριν λίγες ημέρες η Ελληνική Στατιστική Αρχή εξέδωσε τα οριστικά στοιχεία για τις τροχαίες συγκρούσεις (“ατυχήματα” στην ελληνική), τους θανάτους και τους τραυματισμούς από αυτές στη χώρα μας στη διάρκεια του 2017.

Όπως είναι γνωστό η ανακοίνωση των οριστικών στοιχείων καθυστερεί αρκετά προκειμένου σ αυτά να καταγράφεται η τελική έκβαση των τραυματιών μετά από ενημέρωση της εξέλιξης τους από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Η έκδοση που δημοσιοποιήθηκε (ΕΔΩ) είναι εντυπωσιακά αναβαθμισμένη, τόσο σε στοιχεία, όσο και σε αναλύσεις σε σχέση με τις εκθέσεις προηγουμένων ετών (θα επανέλθουμε σε επόμενη ανάρτηση) γεγονός που δείχνει πως η Ελληνική Στατιστική Αρχή αποφάσισε να δουλέψει πολύ πιο μεθοδικά πάνω στο θέμα των τροχαίων συγκρούσεων πράγμα που δίνει τη δυνατότητα αξιοποίησης αυτής της εργασίας απ όσους χαράσσουν πολιτικές για την οδική ασφάλεια. Ωστόσο αυτοί που ασχολούνται λίγο πιο συστηματικά με το θέμα, με έκπληξη διαπιστώνουν μια εντυπωσιακή δυσαναλογία ανάμεσα στα προσωρινά (που δημοσιοποιήθηκαν πριν ένα χρόνο) και  τα οριστικά στοιχεία για το 2017 που έχει εκδώσει η ίδια υπηρεσία.

ΕΛΣΤΑΤ: Προσωρινά στοιχεία για 2017: 740 νεκροί…

Ενώ στα προσωρινά στοιχεία αναφέρονταν 740 νεκροί από “Οδικά Τροχαία Ατυχήματα” στη διάρκεια του 2017, στα οριστικά στοιχεία οι νεκροί μειώνονται σε 731. Καμία αιτιολόγηση – ερμηνεία δεν υπάρχει γι αυτή την “ανορθόδοξη” εξέλιξη. Καί στην Ελλάδα και διεθνώς το αναμενόμενο (και σταθερά καταγραφόμενο) είναι μια μικρή έστω αύξηση του αριθμού των νεκρών στα οριστικά στοιχεία, δεδομένου ότι αναπόφευκτα κάποιοι απο τους σοβαρά τραυματισθέντες θα «καταλήξουν» στη διάρκεια της νοσηλείας τους.

ΕΛΣΤΑΤ: οριστικά στοιχεία για 2017: 731 νεκροί

Ενδεικτικά στις αντίστοιχες εκθέσεις της ΕΛΣΤΑΤ για το 2016 ανακοινώθηκαν αρχικά 807 νεκροί (προσωρινά στοιχεία) οι οποίοι τελικά ανήλθαν στους 824 (τελικά στοιχεία).

Τι συνέβει λοιπόν το 2017 και εμφανίζεται αυτό το  παράδοξο γεγονός… οι “οριστικά νεκροί” να είναι “λιγότεροι” απο τους προσωρινά νεκρούς;

Μια δημόσια απάντηση είναι αναγκαία. Μιλάμε για ανθρώπους και όχι για αριθμούς, και μιλάμε για ένα πεδίο ναρκοθετημένο τουλάχιστον όπως προκύπτει απο τοποθετήσεις των πολιτικών κομμάτων (πάντα βέβαια όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση).

Τροχαία Εγκλήματα: παίζει κανείς με τις στατιστικές;

Στις 8 Μαίου 2002 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ) 24 Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσαν ερώτηση στην οποία αμφισβητούσαν άμεσα την εγκυρότητα των ανακοινωθέντων στοιχείων αναφέροντας ανάμεσα σε άλλα:

“Τα επίσημα στοιχεία –για τα οποία όμως υπάρχει σοβαρή αμφισβήτηση, δεδομένου ότι φαίνεται να υπάρχουν αποδείξεις πως επιχειρείται μέσω αυτών μείωση της όλης  αρνητικής εικόνας– της Διεύθυνσης Τροχαίας του Αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. ως προς τα τροχαία ατυχήματα και τα θύματα των ατυχημάτων αυτών κατά την περίοδο των διακοπών του Πάσχα από 27/4/2002 έως και 7/5/2002 και ενώ δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί η επιστροφή όσων έφυγαν για τις διακοπές αυτές, είναι, εκ νέου εντελώς απογοητευτικά”. 

Λίγα χρόνια μετά, η κυβέρνηση είχε αλλάξει αλλά η αμφισβήτηση παρέμενε…

Στις 9 Απριλίου 2009 (κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας) 28 Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν ερώτηση στην οποία αμφισβητούσαν άμεσα την εγκυρότητα των ανακοινωθέντων στοιχείων αναφέροντας ανάμεσα σε άλλα:            

 “Η « λογιστική μείωση», με αλχημείες, του αριθμού των τροχαίων ατυχημάτων και των θυμάτων και η συγκάλυψη του πραγματικού μεγέθους του προβλήματος. Με ποιον τρόπο; Άλλοτε μαγειρεύοντας και άλλοτε αποκρύβοντας τα επίσημα στοιχεία. Το Υπουργείο Εσωτερικών και η Τροχαία αναρτούν και κατεβάζουν στοιχεία για τα ατυχήματα στο site τους όποτε και όπως θέλουν. Διαφορετικά στοιχεία δίνει το ΕΚΑΒ και διαφορετικά η Τροχαία”.

Με δεδομένη την καχυποψία για την αξιοπιστία των στατιστικών που τα ίδια τα κόμματα που άσκησαν επί μακρόν την εξουσία ενέσπειραν η απάντηση στο θέμα που θίξαμε είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία.

Μια διατεταγμένη υποεκτίμηση

Να σημειώσουμε, όπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ ότι:

 “Νεκρός θεωρείται το πρόσωπο εκείνο, του οποίου ο θάνατος επέρχεται την ίδια στιγμή ή μέσα σε διάστημα 30 ημερών από το ατύχημα (τον ορισμό αυτό ακολουθεί η Ελλάδα από 01.01.1996)”.

Η ευρωπαική αυτή “οδηγία” έχει ως αποτέλεσμα να μη θεωρούνται  και να μη καταγράφονται ως νεκροί από τροχαία όσοι πεθαίνουν μετά την 31η ημέρα από το συμβάν… Με δεδομένο ότι τα περισσότερα θύματα τροχαίων είναι νεαρά άτομα σε συνδυασμό με τις μεγάλες εξελίξεις στην αντιμετώπιση των βαριά τραυματιών, ένα ικανό ποσοστό σοβαρά τραυματιών ζει πάνω από τριάντα μέρες… αλλά χάνει την μάχη στη συνέχεια (ενδεικτικά ΕΔΩ). Αυτούς η στατιστική έχει εντολή να τους αγνοεί…(Παρόμοιο δεν υπάρχει για κανένα άλλο αίτιο θανάτου)

Η επιχείρηση υποεκτίμησης του αριθμού των νεκρών και των σοβαρά τραυματιών από τις τροχαίες συγκρούσεις δεν αφορά μόνο σ αυτό.

Όπως αναφέρει η ίδια έκθεση, πράγμα που συμβαίνει στις περισσότερες Ευρωπαικές χώρες για το θέμα του αριθμού των νεκρών και των τραυματιών από τροχαίες συγκρούσεις: “Η συλλογή των στοιχείων γίνεται από τις κατά τόπους Αστυνομικές και Λιμενικές Αρχές”.

Όσο πηγή πληροφόρησης δεν αποτελούν οι υπηρεσίες Υγείας ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών θα υποεκτιμάται και η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων πάντα θα τελεί υπό αμφισβήτηση. Και από την επεξεργασία ελλιπών στοιχείων δεν θα προκύπτουν αποτελέσματα που θα μπορούν να αξιοποιηθούν ώστε να χαραχθεί μια αποτελεσματική πολιτική για τον δραστικό περιορισμό των τροχαίων.

Αλλά υπάρχει αλήθεια τέτοιο αίτημα;

Advertisements