Ετικέτες

Πως οι Δωρεάν Συγκοινωνίες μπορούν να φέρουν επανάσταση σε μια γαλλική πόλη.

«Το μέτρο της δωρεάν μετακίνησης στοχεύει στο να προκαλέσει ένα ψυχολογικό και κοινωνικό σοκ σε μια πόλη όπου κυριαρχεί το αυτοκίνητο. ‘Επρεπε να αλλάξει η εικόνα μιας πόλης σημαδεμένης από τη φτώχεια που αρνείται να δει το μέλλον.»

‘Ο, τι είναι δωρεάν αντιμετωπίζεται με τρομερή προκατάληψη. Στην εμπορευματική κοινωνία, ό, τι δεν έχει τιμή δεν έχει και αξία. Αυτό είναι τρομερό, η απόλυτη φρίκη της ανθρωπότητας. Χρειάζεται μία διαφορετική αντίληψη της κοινωνίας και των δημοσίων υπηρεσιών. Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν.» Patrice Vergriete (δήμαρχος Δουνκέρκης)

Η Δουνκέρκη είναι μια πόλη 200.000 κάτοικων που υπέστη ολική σχεδόν καταστροφή στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από 1η Σεπτεμβρίου 2018, όπου εφάρμοσε τις πλήρως δωρεάν μετακινήσεις με λεωφορείο για όλους και όλες τις μέρες και έγινε η μεγαλύτερη πόλη της Ευρώπης που προσφέρει δωρεάν συγκοινωνίες τόσο στους κατοίκους όσο και στους επισκέπτες και μια μικρή επανάσταση συνέβη. Σύμφωνα με το δήμαρχο της πόλης το σχέδιο στέφθηκε με τεράστια επιτυχία και αύξηση κατά 50% του επιβατικού κοινού σε κάποιες γραμμές ενώ 85% σε κάποιες άλλες.

Ο στόλος των λεωφορείων στην πόλη της Δουνκέρκης αυξήθηκε περιλαμβάνοντας νεότερα οχήματα που κινούνται με φυσικό αέριο.

«Το επιβατικό κοινό άλλαξε τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις συγκοινωνίες, Το φαινόμενο του βανδαλισμού έχει εξαφανισθεί, όπως και ο φόβος του ελέγχου. Οι οδηγοί λεωφορείων δεν φοβούνται πια», λέει ο δήμαρχος του Σατορού, Ζιλ Αβερού. Οι επιβάτες τους καλημερίζουν.

Σε ό,τι αφορά το ακανθώδες ζήτημα της χρηματοδότησης, τα έσοδα από τα εισιτήρια στη Δουνκέρκη κάλυπταν μόλις το 10% του συνολικού κόστους λειτουργίας, με το ποσόν αυτό να αντισταθμίζεται χάρη σε νέο φόρο επί των επιχειρήσεων και με αύξηση της κρατικής επιχορήγησης των συγκοινωνιών. «Η χρηματοδότηση είναι απλή για μικρές πόλεις. Στους μεγάλους δήμους, τα πράγματα είναι περίπλοκα, αν και η κρατική επιχορήγηση μπορεί να δώσει λύση», λέει ο Κεμπλόφσκι ένας ειδικός στην αστική έρευνα στο Πανεπιστήμιο των Βυξελλών.

Σύμφωνα με μελέτη της διαδυκτυακής εφημερίδας Metropolitics οι δωρεάν συγκοινωνίες αυξάνουν την κινητικότητα των ηλικιωμένων και νεότερων επιβατών καθώς και την αίσθηση ελευθερίας.

Η έμπνευση προήλθε από το Ταλίν της Εσθονίας που ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα η οποία το 2013 προσέφερε στους κατοίκους της αποκλειστικά αυτή την υπηρεσία με στόχο την αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας και τη μείωση της ρύπανσης.

Μετά την εφαρμογή του μέτρου, 25.000 νέοι κάτοικοι προστέθηκαν στον πληθυσμό της πόλης, αυξάνοντας τα δημόσια εσοδά της κατά 1.000 euro ανά νεοεγγραφόμενο κάτοικο ετησίως. Από το 2013, η ποιότητα του αέρα έχει βελτιωθεί, η επιβατική κίνηση έχει αυξηθεί, η γενικότερη ρύπανση μειώθηκε, ενώ φαίνεται να έχει ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή.

Με δωρεάν διαδρομές με την αστική συγκοινωνία για μια καλύτερη ποιότητα αέρα στις γερμανικές πόλεις η γερμανική κυβέρνηση σκόπευε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, καθώς το Βερολίνο αναγκάζεται να εκπληρώσει τους στόχους της ΕΕ για την ατμοσφαιρική ρύπανση και να αποφύγει μεγάλα πρόστιμα που αντιμετωπίζει. Τα μέτρα αυτά αναμένονταν να δοκιμαστούν πειραματικά σε πέντε πόλεις-πρότυπα, τη Βόννη, το Έσσεν, το Χέρενμπεργκ, το Ρόιτλινγκεν και το Μάνχαϊμ. Με νεότερη ανακοίνωση φαίνεται ότι θα υποβαθμιστούν σε απλή μείωση των κομίστρων.

Η μεγαλύτερη πόλη στον κόσμο με δωρεάν μεταφορές από το 2008 είναι η Changing επαρχία Κίνας.

«Μπορεί η πολιτική αυτή να μοιάζει εξωπραγματική, αλλά υπάρχει και ακμάζει. Υπάρχει σαφής βούληση για δημιουργία βιώσιμου προτύπου δωρεάν συγκοινωνιών», λέει ο ερευνητής του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών Βόιτσεκ Κεμπλόφσκι που σημειώνει πως το 2017 υπήρχαν 99 δίκτυα δωρεάν Δημόσιων Συγκοινωνιών στον κόσμο: 57 στην Ευρώπη, 27 στη Βόρεια και 11 στη Νότια Αμερική, 3 στην Κίνα και 1στην Αυστραλία. Πολλά απ αυτά είναι μικρότερα απ αυτό της Δουνκέρκης και προσφέρουν ελεύθερη μετακίνηση για περιορισμένο χρόνο, διαδρομές και κατηγορίες πληθυσμού.

Ο αντίλογος στο θέμα των δωρεάν μεταφορών που αφορά κυρίως στις οικονομικές δυσκολίες του εγχειρήματος ίσως είναι δικαιολογημένος όμως ο δήμαρχος Patrice Vergriete πιστεύει ότι, «εφόσον είναι καλό για το περιβάλλον είναι ένα κοινωνικό μέτρο, μια χειρονομία αλληλεγγύης», πως:

«Δεν μπορείς να βάλεις τιμή στην κινητικότητα και στην κοινωνική δικαιοσύνη»

 

ΠΗΓΗ: The Guardian

Advertisements