Η φράση που αποδίδεται στον Αϊνστάιν “Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία δεν έχουν όρια” είναι γνωστή. Όμως, πέρα από την πλάκα, σ’αυτό το κείμενο δεν θα ασχοληθώ ούτε με τα όρια της πλάκας, ούτε της βλακείας. Σ’αυτό το κείμενο θα προσπαθήσω να αποδείξω απλώς, πως η (αλα success story) ανακοίνωση του προέδρου της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της βουλής, κ. Ουρσουζίδη, για τη μείωση των απωλειών κατά την οδική κυκλοφορία το Α εξάμηνο του 2017, υπερβαίνει τα όρια του θεσμικού του ρόλου.

Το θάρρος για την αναφορά στη βλακεία το αντλώ από την εισήγηση του ίδιου του πρόεδρου, που περιέχεται στην Έκθεση εργασιών της επιτροπής του 2016. Γράφει εκεί ο κ. Ουρσουζίδης:

Δαπανούμε – βλακωδώς – ένα τεράστιο κονδύλι στις συνέπειες των τροχαίων, ενώ αν είχαμε στρέψει ένα μικρό μόνο μέρος αυτού στην πρόληψη, τα οφέλη θα ήταν πολλαπλά και κυρίως σωτήρια. Αυτό θα προσπαθήσω να αποδείξω, καταθέτοντας την άποψή μου, η οποία στηρίζεται στις ακροάσεις των ειδικών στην Επιτροπή μας, στην έρευνα δημοσιευμένων μελετών και στην αξιολόγηση των διαθέσιμων στοιχείων”.

Σπεύδω να ξεκαθαρίσω εξαρχής, πως η κριτική που ασκώ δεν έχει στόχο το πρόσωπο του κ. Ουρσουζίδη, τον οποίο ούτε γνωρίζω, ούτε έχω λόγους να αμφισβητώ ως προς την ειλικρίνεια, την εντιμότητα ή τις καλές του προθέσεις. Η κριτική που ασκώ, απευθύνεται στον θεσμικό ρόλο του όποιου προέδρου, του όποιου φορέα, καλείται να υπηρετήσει το δημόσιο συμφέρον. Το ότι σήμερα, πρόεδρος της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της βουλής είναι ο κ. Ουρσουζίδης, είναι εντελώς συμπτωματικό.

Η επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της βουλής λειτουργεί για χρόνια, αλλά πέρα από διαπιστώσεις της σοβαρότητας του προβλήματος που καλείται να αντιμετωπίσει, έχει πράξει ελάχιστα. Όμως, ο κ. Ουρσουζίδης έχει επανειλημμένα δηλώσει τη βαθειά του επιθυμία, αυτή τη φορά, η επιτροπή Οδικής Αφάλειας να παράξει πράγματι έργο. Το έργο της επιτροπής δεν μπορεί φυσικά να είναι άλλο από αυτό που της έχει ανατεθεί, δηλαδή “η διερεύνηση των αιτίων των τροχαίων ατυχημάτων και η υποβολή προτάσεων στους αρμόδιους Υπουργούς για τη δημιουργία των προϋποθέσεων ασφαλέστερης διακίνησης προσώπων και προϊόντων”.

Ο κ. πρόεδρος έχει επανειλημμένα παραδεχτεί πως οι βουλευτές-μέλη της επιτροπής δεν είναι ειδικοί στην οδική ασφάλεια. Θα συμφωνήσω μαζί του πως για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων δεν είναι απαραίτητο να είμαστε ειδικοί. Επιβάλλεται όμως να συμβουλευόμαστε τους ειδικούς και «να έχουμε «ανοιχτό» μυαλό να κατανοήσουμε [την αλήθεια που είναι μπροστά στα μάτια μας] και θάρρος να την ομολογήσουμε», όπως γράφει και ο ίδιος ο κ. πρόεδρος στην εισήγησή του. Είναι γεγονός, ότι οι επιπτώσεις της μη ανάληψης συντεταγμένων δράσεων από την πολιτεία, κατά την τελευταία 16ετία (2000 – 2015) είναι: 245.404 τροχαία συμβάντα με 22.397 νεκρούς, 32.555 βαριά τραυματίες/ανάπηρους και 277.967 ελαφρά τραυματίες, ενώ δαπανήθηκαν -βλακωδώς- πάνω από 81.181.704.000 €. Ο βαρύς αυτός απολογισμός, επιφορτίζει ειδικά τον πρόεδρο με το καθήκον να σταθεί τουλάχιστον στο ύψος των περιστάσεων.

Ο κ. Ουρσουζίδης υπογράφει τη συγκεκριμένη ανακοίνωση, σαν πρόεδρος της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας. Είναι απολύτως θεμιτό και ανθρώπινο να εκφράζει κάποιος (ακόμα και από τη θεσμική θέση του προέδρου μιας επιτροπής της βουλής) τη χαρά του που στο πρώτο εξάμηνο του ’17 θρήνησαν θύματα 69 οικογένειες λιγότερες από πέρυσι και να σπεύδει να μοιραστεί αυτή τη χαρά με τους συντοπίτες του που τον εξέλεξαν. Αλλά όταν ο πρόεδρος της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της βουλής (ενώ γνωρίζει πως η πολιτεία, διαχρονικά και τώρα, αδρανεί ή δρα αποσπασματικά), αποδίδει τη μείωση των απωλειών κατά την οδική κυκλοφορία σε μια σειρά από λόγους με αυθαίρετο και αντιεπιστημονικό τρόπο, τότε παραβαίνει ξεκάθαρα το θεσμικό του ρόλο.

Ως πρόεδρος της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της βουλής οφείλει πρωτίστως να συντονίζει τη βασισμένη σε αποδεικτικά στοιχεία διερεύνηση των αιτίων. Η τεκμηριωμένη διερεύνηση -σε συνδυασμό με τη διεθνή εμπειρία- θα συμβάλλει στη διαμόρφωση των πολιτικών που θα πρέπει να ασκηθούν ώστε να μην προστεθούν στους θρηνούντες ακόμα 318 οικογένειες -ή και περισσότερες- του χρόνου. Ασκώ λοιπόν την κριτική μου όχι για να προσ-βάλλω τον άνθρωπο Ουρσουζίδη, αλλά για να συμ-βάλλω στην αποστολή και φιλοδοξία του, ως πρόεδρος της επιτροπής, να διαφέρει από τους προκατόχους του.

Η ανακοίνωση του προέδρου

Στις 13/7/2017, δημοσιεύεται ανακοίνωση του προέδρου της ειδικής μόνιμης επιτροπής για την Οδική Ασφάλεια της βουλής, κ. Γιώργου Ουρσουζίδη, με τίτλο: “Απολογισμός θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων εξαμήνου 2017”.

Η ανακοίνωση ξεκινά με παράθεση στοιχείων και (επιλεγμένων) διαπιστώσεων από την Ετήσια έκθεση για το 2016, του Εργαστηρίου Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης και αφορά στο χαρακτηρισμό της επικινδυνότητας και στην ταξινόμηση των περιφερειακών ενοτήτων της Ελλάδας.

Στη συνέχεια, ακολουθεί σύγκριση στοιχείων Α’ εξαμήνου του 2017 με του 2016, -η οποία δεν αποτελεί μέρος της παραπάνω έκθεσης, αλλά μάλλον προκύπτει από στοιχεία της τροχαίας και της ΕΛΣΤΑΤ, χωρίς όμως να διευκρινίζεται και να αναφέρεται η πηγή. Στο συγκριτικό πίνακα, καταγράφεται μείωση του αριθμού των παθόντων, η οποία χαρακτηρίζεται στο κείμενο σαν “αναπάντεχα θετική εξέλιξη” και σαν “κάτι πολύ ενθαρρυντικό για τους ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην καταπολέμηση αυτής της μάστιγας, που τρώει τις σάρκες της πατρίδας μας για πολλές δεκαετίες”.

Με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο, επισημαίνεται πως “το κράτος, γλύτωσε μια δαπάνη της τάξης των 300.000.000 €, μέσα σε ένα εξάμηνο!”

Στο τέλος, ο πρόεδρος της επιτροπής αναρωτιέται “Είναι άραγε μια σύμπτωση;” και συμπληρώνει “Ίσως… το μέλλον θα δείξει. Αν δεν είναι όμως, οφείλεται:

  1. Στην εντατικοποίηση της επιτήρησης των δρόμων από την ΕΛΑΣ
  2. Στην Ακαδημαϊκή κοινότητα, στους άξιους δασκάλους, που μας διδάσκουν
  3. Στους δραστήριους ιδιωτικούς φορείς που μας ευαισθητοποιούν
  4. Στους συλλόγους που δραστηριοποιούνται σε θέματα Οδικής Ασφάλειας
  5. Στους χορηγούς ενημέρωσης μέσω των Μ.Μ.Ε.
  6. Στους φορείς του δημοσίου που συνδιοργανώνουν δράσεις και ημερίδες
  7. Στους εμπειρογνώμονες που μας ανέλυσαν το πρόβλημα”

Η κριτική

Α. Στην ανακοίνωση του προέδρου, δεν γίνεται καμία αναφορά στις προτάσεις που περιλαμβάνει η έκθεση που επικαλείται, όπως:

  • Η πολιτεία τα επόμενα έτη θα πρέπει να δώσει οικονομικά κίνητρα στους οδηγούς, για να ανανεώσουν τα οχήματα τους με καινούργιας τεχνολογίας οχήματα.
  • Επιβάλλεται η νομοθέτηση αυστηρότερων ποινών και όχι η μείωση αυτών, για τους οδηγούς που παραβιάζουν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας.
  • Οι εκλεγμένοι περιφερειάρχες και τα περιφερειακά συμβούλια καθώς και οι δήμαρχοι με τα δημοτικά συμβούλια αυτών, πρέπει να αναλάβουν δράση προκειμένου να “φτιάξουν” ασφαλείς οδούς.
  • Θα επαναλάβουμε και φέτος την επισήμανση ότι δεν υπάρχει καθόλου κεντρικός συντονισμός στις δράσεις αυτών που ασχολούνται με την οδική ασφάλεια στη χώρα.

Η μη αναφορά των παραπάνω είναι άραγε μια σύμπτωση; Ίσως… το μέλλον θα δείξει. Αν δεν είναι όμως, θα μπορούσε να οφείλεται:

  • στην πρόθεση συγκάλυψης της συνεχιζόμενης αδράνειας της πολιτείας, που ακόμα δεν έχει υιοθετήσει ένα “Στρατηγικό σχέδιο για την Οδική Ασφάλεια”,
  • στην πρόθεση στήριξης της πρότασης για μείωση των ποινών των παραβατών του ΚΟΚ,

όχι από θέση κυβερνητικού βουλευτή, αλλά από θεσμική θέση.

Β. Ο πρόεδρος της επιτροπής ΟΑ, εκδίδει μια “αισιόδοξη” ανακοίνωση για εξοικονόμηση 300 εκ. ευρώ μόνο στο Α’ εξάμηνο, μια εβδομάδα μετά την έκδοση εγκυκλίου για την «Κατάρτιση προϋπολογισμού γενικής κυβέρνησης οικονομικού έτους 2018» που περιλαμβάνει περικοπές 500 εκ. ευρώ στην Υγεία. Είναι άραγε μια σύμπτωση; Ίσως… το μέλλον θα δείξει. Αν δεν είναι όμως, θα μπορούσε να οφείλεται στην πρόθεση στήριξης των κυβερνητικών επιλογών για περικοπές δαπανών στην Υγεία, όχι από θέση κυβερνητικού βουλευτή, αλλά από θεσμική θέση.

Γ. Ο πρόεδρος της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας, δεν υποθέτει, αλλά αποδίδει τη μείωση των απωλειών κατά την οδική κυκλοφορία (με την επιφύλαξη να μην ισχύουν, εάν πρόκειται για σύμπτωση), σε μια σειρά από λόγους:

  1. Στην εντατικοποίηση της επιτήρησης των δρόμων από την ΕΛΑΣ
  2. Στην Ακαδημαϊκή κοινότητα, στους άξιους δασκάλους, που μας διδάσκουν
  3. Στους δραστήριους ιδιωτικούς φορείς που μας ευαισθητοποιούν
  4. Στους συλλόγους που δραστηριοποιούνται σε θέματα Οδικής Ασφάλειας
  5. Στους χορηγούς ενημέρωσης μέσω των Μ.Μ.Ε.
  6. Στους φορείς του δημοσίου που συνδιοργανώνουν δράσεις και ημερίδες
  7. Στους εμπειρογνώμονες που μας ανέλυσαν το πρόβλημα

Ο πρόεδρος εδώ πέφτει σε τρία σφάλματα:

Πρώτον, αναιρεί την ίδια του την εισήγηση στην έκθεση της επιτροπής το 2016, η οποία από τη στιγμή που έχει εγκριθεί κατά πλειοψηφία αποτελεί πόρισμα όλης της επιτροπής. Στην έκθεση, με εξαίρεση την επιβολή του ΚΟΚ και την ενημέρωση μέσω ΜΜΕ, δεν καταγράφεται πουθενά και από κανέναν εισηγητή κανένα από τα παραπάνω, ούτε σαν κύριο αίτιο πρόκλησης οδικών συγκρούσεων, ούτε ως μέτρο προτεραιότητας που πρέπει να ληφθεί για τη μείωσή τους.

Επιπλέον, στην εισήγησή του, ο κ. Ουρσουζίδης γράφει:

Δυστυχώς όμως, η πολιτεία δείχνει διαχρονικά, πως δεν ενδιαφέρεται για την πρόληψη, και ας δείχνουν τα στοιχεία, ότι το ενδιαφέρον της θα έπρεπε να εξαντλείται σε αυτό το θέμα”.

Η μείωση που εμφανίζεται στον αριθμό των τροχαίων περιστατικών και θανάτων, είναι μεν θεαματική, αλλά δεν αφορά στη βελτίωση των συνθηκών οδικής ασφάλειας. Πολύ απλά, έχει περιορισθεί σημαντικά η μετακίνηση των πολιτών (πολύ λιγότερα διανυόμενα χιλιόμετρα)”.

Δεύτερον, ως πρόεδρος της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της βουλής, είναι επιφορτισμένος με το καθήκον να συντονίζει: α) τη διερεύνηση των αιτίων των οδικών συγκρούσεων και β) τη διατύπωση και υποβολή προτάσεων στους αρμόδιους υπουργούς. Αποτελεί η συγκεκριμένη απαρίθμηση αποτέλεσμα διερεύνησης της επιτροπής που εκπροσωπεί; Βάσει ποιών αποδεικτικών στοιχείων αποδίδεται η μείωση στα παραπάνω αίτια; Άραγε, αν στο Β’ εξάμηνο, ή του χρόνου, υπάρξει αύξηση των απωλειών κατά την οδική κυκλοφορία, θα συνιστά σύμπτωση ή θα οφείλεται και πάλι στους ακαδημαϊκούς, στους συλλόγους, στους φορείς του δημοσίου που συνδιοργανώνουν ημερίδες και στους εμπειρογνώμονες που αναλύουν το πρόβλημα;

Τρίτον, με αυτή του την ανακοίνωση, προφανώς ο πρόεδρος δεν καταλαβαίνει πως υπονομεύει την ίδια την επιτροπή στην οποία προεδρεύει. Από τα συμπεράσματα που εξάγει, διολισθαίνει στην αναχρονιστική επικρατούσα αντίληψη πως η πρόκληση ή η αποφυγή απωλειών στην οδική κυκλοφορία μπορεί να είναι καθαρά θέμα σύμπτωσης, δηλαδή τύχης ή ατυχίας. Επιπλέον, αποδίδοντας τα αίτια σε εξωσυστημικούς παράγοντες, αμφισβητεί τόσο την ανάγκη ύπαρξης της επιτροπής, όσο και της θεσμοθέτησης ενός στρατηγικού σχεδίου για την Οδική Ασφάλεια, το οποίο υποτίθεται πως επιδιώκει. Αν οι απώλειες κατά την οδική κυκλοφορία μειώνονται από μόνες τους, ή επειδή διάφοροι σύλλογοι και φορείς διοργανώνουν ημερίδες, γιατί να πρέπει να συνεδριάζει η επιτροπή και γιατί να είναι αναγκαίο να δραστηριοποιηθεί η πολιτεία; Και γιατί δεν προβάλουμε διεθνώς αυτή την προσέγγιση, παρά αφήνουμε τις άλλες χώρες να χάνουν χρόνο και χρήμα εφαρμόζοντας στρατηγικά σχέδια του ασφαλούς συστήματος και άλλα κολοκύθια;

Ο πρόεδρος της επιτροπής οδικής ασφάλειας, εκ της θέσεώς του, δεν καλείται να λογοδοτήσει για εμάς που δεν σκοτωθήκαμε ακόμα στους δρόμους, αλλά για το ότι η πολιτεία εξακολουθεί να αδρανεί. Δυστυχώς, με τον τρόπο που θριαμβολογεί για τη μείωση των αριθμών, δείχνει να μην συναισθάνεται πως η ανακοίνωσή του αφορά το χαμό 318 ανθρώπων, μόνο στο Α’ εξάμηνο του 2017. Και αν ο ίδιος δείχνει κάποιους σαν υπεύθυνους για το ότι δεν χάθηκαν περισσότερες ζωές, όσο κι αν η πρόθεσή του μπορεί να ήταν να τους ευχαριστήσει, είναι σα να επιρρίπτει έμμεσα σ’αυτούς την ευθύνη για το ότι δεν έκαναν κάτι για να σωθούν κι άλλοι. Αν του αρέσουν τόσο πολύ οι στατιστικές, τον πληροφορώ πως κάθε μέρα που περνάει χωρίς η πολιτεία να έχει θεσμοθετήσει και να υλοποιεί μεθοδικά, συστηματικά και υπεύθυνα το ασφαλές σύστημα οδικής κυκλοφορίας, 4 οικογένειες προστίθενται ακόμα σε όσους θρηνούν νεκρό ή ανάπηρο από τροχαίο.

Επίλογος

Ο πρόεδρος της επιτροπής Οδικής Ασφάλειας είναι μηχανικός, άρα επιστήμονας και συνεπώς γνωρίζει πως για να λυθεί ένα πρόβλημα, απαιτείται συστηματική συλλογή και ανάλυση δεδομένων και συγκεκριμένη επιστημονική μεθοδολογία. Σαν μηχανικός, φαντάζομαι πως θα του ήταν αδιανόητο να αποδώσει μια μείωση απωλειών από σεισμούς στη σύμπτωση ή να πιστεύει πως αυτό που θα χρειαζόταν να γίνει είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από τη συγκρότηση, εφαρμογή και αξιολόγηση μιας ολιστικής αντισεισμικής πολιτικής.

Ο ίδιος ο πρόεδρος, έχει πολλές φορές δηλώσει πως:

  • έχει επίγνωση της θέσης ευθύνης που φέρει
  • δεν είναι ειδικός στην οδική ασφάλεια, αλλά
  • έχει τη διάθεση να έχει «ανοιχτό» μυαλό για να κατανοήσει και θάρρος για να ομολογήσει την αλήθεια που είναι μπροστά στα μάτια μας.

Με αυτά δεδομένα, ελπίζω πως ο πρόεδρος θα σκεφτεί σοβαρά τις παρακάτω προτάσεις:

  1. Όλα τα συμπεράσματα και οι προτάσεις της επιτροπής θα πρέπει να βασίζονται και να αναφέρονται σε αποδεικτικά επιστημονικά στοιχεία
  2. Όλες οι προτάσεις για δράσεις θα πρέπει να εντάσσονται σε έναν ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό που θα πρέπει να εφαρμόζεται ολιστικά, να ελέγχεται η υλοποίησή τους και οι επιπτώσεις τους και να γίνονται οι κατάλληλες συντεταγμένες τροποποιήσεις, βασισμένες πάντα σε αποδεικτικά επιστημονικά στοιχεία.
  3. Η Επιτροπή οδικής Ασφάλειας της βουλής να μην κάνει καμία εισήγηση, πρόταση ή γνωμοδότηση για επιμέρους μέτρα που αφορούν ή επηρεάζουν την Οδική Ασφάλεια έως ότου θεσμοθετηθεί ένα στρατηγικό σχέδιο
  4. Να απαληφθεί ο όρος “τροχαία ατυχήματα” και να υιοθετηθούν οι διεθνώς αποδεκτοί όροι “οδικές συγκρούσεις” (road crashes) και “απώλειες κατά την οδική κυκλοφορία” (road traffic fatalities)
  5. Να πιεστεί η κυβέρνηση ώστε να συγκροτηθεί και να υιοθετηθεί άμεσα ένα στρατηγικό σχέδιο για την Οδική Ασφάλεια που θα βασίζεται στην προσέγγιση του Ασφαλούς Συστήματος. “Πρακτικά αυτό σημαίνει προγράμματα δράσεων, με στόχο την ασφαλή οδική υποδομή, τα ασφαλή οχήματα, τους ασφαλείς χρήστες, τις ασφαλείς ταχύτητες […] τα οποία αναλαμβάνουν οι αρμόδιοι φορείς”* – σαν μέσο πίεσης, η επιτροπή να προχωρήσει στην αναστολή των εργασιών της
  6. Στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδίου -και μόνο τότε- να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν εκπαιδευτικές παρεμβάσεις για την Οδική Ασφάλεια, οι οποίες είναι διεθνώς αναγνωρισμένο πως είναι αποτελεσματικές όταν στοχεύουν στο να γίνει αποδεκτή από τους πολίτες η λήψη και εφαρμογή εκείνων των μέτρων που πραγματικά μπορούν να εξαλείψουν τις απώλειες κατά την οδική κυκλοφορία. Τα αναγκαία αυτά μέτρα αφορούν πρωτίστως τον περιορισμό της ταχύτητας (με τις κατάλληλες αποτρεπτικές για την ταχύτητα παρεμβάσεις στις υποδομές των οδών) και τη μείωση της χρήσης του Ι.Χ. (προς όφελος της αύξησης της χρήσης ΜΜΜ, ποδηλάτου και περπατήματος).
  7. Να αρχίσει η καταγραφή των οχηματοχιλιομέτρων σε ολόκληρο το οδικό δίκτυο της χώρας, ώστε τα συγκριτικά στατιστικά στοιχεία να έχουν πλαίσιο αναφοράς. Χωρίς πλαίσιο αναφοράς, είναι σαν να θριαμβολογείς που η τιμή του ψωμιού μειώθηκε κατά 10 λεπτά, ενώ κρύβεις πως την ίδια στιγμή έχεις χάσει το 50% του εισοδήματός σου. Σε αυτή την περίπτωση έχεις αύξηση της τιμής του ψωμιού και όχι μείωση.
  8. Τα ποσά που εκτιμάται πως εξοικονομούνται από τη μείωση των απωλειών κατά την οδική κυκλοφορία, να διοχετεύονται στη χρηματοδότηση μεθοδικών δράσεων στο πλαίσιο του στατηγικού σχεδίου για την οικοδόμηση ασφαλούς συστήματος οδικών μετακινήσεων.
  9. Τέλος, να αποφεύγεται κάθε θριαμβολογία για την όποια μείωση των απωλειών κατά την οδική κυκλοφορία, εφόσον δεν οφείλονται σε στρατηγικές δράσεις.

Πολύ περισσότερο θα πρέπει να αποφεύγεται η όποια αυθαίρετη αναφορά σε πιθανά αίτια της μείωσης, πόσο μάλλον αυτά να παρουσιάζονται σαν βεβαιότητα. Διαφορετικά, θα ελλοχεύει συνεχώς ο κίνδυνος να διατυπωθεί η κατηγορία πως αγνοούνται σκόπιμα δράσεις, που κάποιοι πιστεύουν πως συμβάλουν στη μείωση των οδικών συγκρούσεων, όπως η παρακάτω:

Με το παραπάνω βίντεο, θεωρώ πως δεν δοκιμάζονται τα όρια της πλάκας ή της βλακείας, αλλά της τραγωδίας. Της τραγωδίας του να μας ωθεί η παραβίαση των θεσμικών ορίων να παίρνουμε στην πλάκα τον άκρως προβλέψιμο και αποφευκταίο κίνδυνο απώλειας ανθρώπινων ζωών κατά την οδική κυκλοφορία.

Στο «Μικρό ευχολόγιο» του Αρχιμανδρίτη Θεοδόσιου Μαρτζούχου, αμέσως μετά την «Ευχή σε ευλόγηση οχήματος» ακολουθεί ο «Απόστολος και Ευαγγέλιο νεκρωσίμου ακολουθίας». Είναι άραγε μια σύμπτωση; Ίσως… το μέλλον θα δείξει.

Θ.Π.

* Απόσπασμα από την εισήγηση του κ. Ουρσουζίδη που περιλαμβάνεται στην Έκθεση εργασιών της επιτροπής (30/9/2016)

Advertisements