Ετικέτες

, , , , ,

cyclingroad

Εδώ και χρόνια έχουμε επιλέξει το ποδήλατο ως μέσο μετακίνησης στην πόλη. Ενίοτε και στις διακοπές μας, καθώς είναι λίαν οικονομικό και βολικό. Όχι ότι δεν χρησιμοποιούμε ΙΧ, αλλά όταν μπορούμε να το αποφύγουμε, γιατί όχι;

Όταν γίναμε γονείς; Μ’ ένα παιδί σε παιδικό ποδηλατικό καρεκλάκι, με δυο αργότερα, με κόλπα και πατέντες για το τρίτο.

trailgatorΜε τρία μωρά οι κοινές ποδηλατικές εξορμήσεις ατόνησαν σιγά, σιγά. Όταν τα παιδιά έμαθαν να κάνουν ποδήλατο ξεκινήσαμε πάλι με βόλτες στα πάρκα και δειλά, δειλά στο δρόμο.

Και φτάνουμε στο σήμερα με έναν από τους τρεις…έφηβο πια…που δεν του πολυαρέσουν οι βόλτες σε mall και cafe και που μια μέρα ρίχνει την ιδέα στους φίλους του να πάνε μια ποδηλατοβόλτα. Όταν μας ενημέρωσε δεν του το αρνηθήκαμε όμως του προτείναμε τον υπό κατασκευή ποδηλατόδρομο ως την παραλία. Το θεωρήσαμε ότι πιο ασφαλές…στην Αθήνα, για την πρώτη τους αυτοοργανωμένη εξόρμηση.

…Και να ένα Σάββατο μεσημέρι 7-8 έφηβοι στο κατώφλι μας, γελαστοί, κεφάτοι, έτοιμοι για ποδηλατοβόλτα.

teensonbike

Και τότε αρχίζει το σοκ….

1. Κανένας δεν είχε ποδήλατο σε σωστό μέγεθος…οι περισσότεροι είχαν τα ποδήλατα που κάποιος τους είχε πάρει δώρο σε κάποια τάξη του δημοτικού.

2. Κανείς τους δεν είχε κράνος.

3. Κανείς τους δεν είχε κινηθεί εκτός των ορίων της γειτονιάς με ποδήλατο.

4. Κάποιοι χωρίς ποδήλατο είχαν έρθει με την υπόσχεση του δικού μας εφήβου πως θα τους δανείσει ένα – δυο απ’ τα παλιά, μικρότερά μας ποδήλατα.

BMXTrics

Βλέπεις κι ακούς τα παραπάνω….. σκέψεις σου περνούν απ’ το μυαλό εντός δευτερολέπτων…που σου χτυπούν κόκκινα καμπανάκια…και που καλείσαι να διαχειριστείς ως ενήλικος στο μέσο μιας εφηβικής παρέας (σαν τη μύγα μες το γάλα δηλαδή).

1. 10 χλμ με λάθος μέγεθος ποδήλατο…θα πονέσουν γόνατα και πισινοί, θα τους εξαντλήσουν και μάλλον θα μισήσουν το ποδήλατο αντί να το αγαπήσουν (άσε μωρέ πιτσιρικάδες είναι, έχουν ενέργεια, τσαγανό, και ο ενθουσιασμός της εξερεύνησης της πόλης θα υπερνικήσει την όποια κούραση)
2. Χωρίς κράνος…(κουράγιο θα κινηθούν 90% σε ποδηλατόδρομο και 7% σε χαμηλής κυκλοφορίας δρόμους)
3. Μια ομάδα εφήβων με αμφίβολη -αν όχι ανύπαρκτη ή λάθος- οδική παιδεία = δημόσιος κίνδυνος… (εντάξει ο δικός μου έφηβος είναι έμπιστος,δοκιμασμένος κι έμπειρος αλλά πως θα λειτουργήσει υπό την πίεση της ομάδας;)
4. Αυτοί που θα πάρουν δανεικό ποδήλατο από εμάς, έχουν σίγουρα ενημερώσει τους γονείς τους γι’ αυτό;… (εν τέλει ο κύκλος του γιού μου έχει ανοίξει και δε γνωρίζω όλους τους γονείς των παιδιών που συναναστρέφεται)
5. Μήπως πρέπει να τους πούμε… “μάγκες” έτσι θα πάτε μέχρι το πάρκο της γειτονιάς, για παραπάνω χρειάζεστε γνώση ΚΟΚ, κράνη, νερά, σαμπρέλες… ( αν τους σταματήσουμε πρώτον τους κόβουμε τα φτερά στο άνοιγμά τους και δεύτερον κάνουμε τον δικό μας “ρόμπα” στους φίλους του, ρισκάροντας την καλή μας σχέση σε “δοκιμαζόμενη” φάση της κοινής μας ζωής)

Τελικά η απόφασή ήταν…..

Κάθομαστε 5-10 λεπτά μαζί τους…τους μιλάμε λίγο, όσο λιγότερο δασκαλίστικα μπορούμε…
Εξηγούμε τα 4-5 βασικά σημεία που πρέπει να γνωρίζουν για να κινηθούν με ποδήλατο και φυσικά σχετικά με τη διαδρομή που θ’ ακολουθήσουν ….φροντίζουμε ο δικός μας να βάλει κράνος (φοβούμενοι πως μετά την πρώτη στάση μάλλον δε θα το ξαναβάλει)… τους ξεπροβοδίζουμε….κι αρχίζει η περισυλλογή.

Εν τέλει η βόλτα τελειώνει αισίως…όλοι γυρνούν ενθουσιασμένοι και το ποδηλατικό ραντεβού ανανεώνεται δυο μέρες αργότερα που δεν έχουν σχολείο.

Η βόλτα επαναλαμβάνεται…με ακριβώς τις ίδιες συνθήκες. Κι ενώ εμείς πια στο σπίτι χαιρόμαστε που τα παιδιά αγαπούν σιγά σιγά το ποδήλατο κι απολαμβάνουν τις χαρές του…και στην ηλικία που συμμαθητές τους ζητάνε μηχανάκι, αυτοί ξανά-ανακαλύπτουν τη χαρά του ποδηλάτου…ταυτόχρονα μας ζώνουν τα μαύρα φίδια πως αυτό δε μπορεί να συνεχιστεί μ’ αυτούς τους όρους. Από τις κουβέντες με το δικό μας έχουμε καταλάβει ότι στο δρόμο κάποιοι τρέχουν, δε γνωρίζουν ή αδιαφορούν για το πως συμπεριφέρομαστε στις διασταυρώσεις και στα φανάρια, ότι στον κοινό ποδηλατόδρομο – πεζόδρομο δε σκέφτονται πως οι πεζοί έχουν προτεραιότητα κλπ. Ο ίδιος μας διαβεβαιώνει ότι αυτός δε συμμετέχει σ’ αυτά, αλλά τι σημασία έχει;

AlastairHumphreys_lgentry_CycleSafely

Τελικά καταλήξαμε στις παρακάτω αποφάσεις τις οποίες και ζητάμε να σχολιάσετε.

1. Κάναμε μια κουβέντα στο δικό μας έφηβο σε σχέση με όλα όσα μας προβληματίζουν. π.χ. Την αξία της σωστής οδικής συμπεριφοράς, ότι το ποδήλατο στο δρόμο είναι μέσο μεταφοράς κι όχι παιχνίδι όπως στο πάρκο, ότι πρέπει να τηρούν τον ΚΟΚ και όλους τους κανόνες ασφαλείας, ότι δε μπορούν να συνεχίσουν οι βόλτες με λάθος μέγεθος ποδήλατα γιατί θα υπάρξουν τραυματισμοί κλπ.

2. Τον ενημερώσαμε ότι εάν κάποιος θέλει να δανειστεί από εμάς ποδήλατο μπορεί, με την προϋπόθεση ότι παίρνει σωστό μέγεθος για τον ίδιο και εφόσον έχουμε μιλήσει εμείς τηλεφωνικά με τους γονείς του.

3. Θα μιλήσουμε σ’ όσους γονιούς γνωρίζουμε για τη χρήση κράνους. Θα σταματήσουμε να ενθαρρύνουμε τη χρήση ποδηλάτου σε φίλους του που οι γονείς τους αρνηθούν ν’ αναλάβουν την οδική εκπαίδευση των παιδιών τους.

4. Πριν την επόμενή τους βόλτα θα ξανακάνουμε με όλους κουβέντα για τη σημασία της τήρησης του ΚΟΚ, την ορθή ποδηλατική συμπεριφορά και ένα μίνι σεμινάριο αλλαγής σαμπρέλας κι ελέγχου ποδηλάτου.

5. Θα τους προτείνουμε να βρουν μια ποδηλατική ομάδα να συμμετάσχουν στις βόλτες της με την ελπίδα ότι θα είναι εκεί πιο ασφαλείς, καθώς σύντομα θα νιώσουν την ανάγκη να εξερευνήσουν περισσότερο την Αθήνα κι άλλος ποδηλατόδρομος κοντά μας (έστω και ημιτελής) δεν υπάρχει.

Bike commuter statue

Η συμβολή σας στους προβληματισμούς μας  είναι καλοδεχούμενη. Απλά για εμάς:

1. Η τάση των εφήβων για ανεξαρτητοποίηση, διεύρυνση των οριζόντων/ενδιαφερόντων τους και η συναναστροφή με συνομιλήκους τους είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη αξία.
2. Εμπιστευόμαστε πολύ το δικό μας έφηβο, την οδική εκπαίδευση που έχει, αλλά ταυτόχρονα γνωρίζουμε καλά τη δύναμη της ομάδας σ’ αυτή την ηλικία.
4.Στην Αθήνα που ζούμε δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε όλες τις οικογένεις των παιδιών που συναναστρέφονται τα παιδιά μας…απλά εμπιστευόμαστε τα δικά τους κριτήρια κι ένστικτα.
3. Έχουμε την εμπειρία τροχαίου στην οικογένεια και για μας το θέμα Οδική Ασφάλεια είναι υψηλά στην ατζέντα. Τα παιδιά μας το γνωρίζουν αυτό…αλλά κυκλοφορούμε σε περιβάλλον που η οδική ασφάλεια δεν είναι προτεραιότητα και σίγουρα δε θεωρείται “μαγκιά”, “in” ή “trendy” στις παρέες των νέων.

Χρ. Βλαχάκη

Advertisements