Ετικέτες

Η ιστορία της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης στην Ελλάδα και το κόστος της όχι μόνο στην αισθητική αλλά και σε χαμένες ζωές είναι αρκετά γνωστή. Αρκετά γνωστοί είναι και οι αγώνες των οικογενειών των θυμάτων που οδήγησαν στην αποκαθήλωση και τον ουσιαστικό περιορισμό των παρανόμων διαφημίσεων και στην τελεσίδικη καταδίκη δυο τέως δημάρχων (Αμαρουσίου- Τζανικου και Γαλατσίου- Τσιρου) απο το Εφετείο Αθηνών για τους; θανάτους του Γιάννη Σταυρουλάκη και του Παναγιώτη Καραλή. Παράδοξο βέβαια… αλλά συμβαίνουν αυτά: στις τόσες υποθέσεις που εκδικάστηκαν καταδικάστηκαν δήμαρχοι, καταδικάστηκε το Δημόσιο (σε καταβολή αποζημιώσεων αλλά σε καμία περίπτωση δεν καταδικάστηκε διαφημιστική εταιρεία. Συμβαίνουν αυτά…

Το άρθρο 11 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΕΔΩ) ορίζει σαφώς τα της διαφήμισης στο οδικό δίκτυο. Φυσικά κι αυτό οπως κι όλοι οι νόμοι φτιάχτηκε για να παραβιάζεται. Έτσι ενώ στην παράγραφο 5. ορίζει ότι «Η τοποθέτηση διαφημιστικών πλαισίων και διαφημίσεων στα στέγαστρα των στάσεων αστικών και υπεραστικών συγκοινωνιών επιτρέπεται μόνο στην πλευρά που βρίσκεται στο αντίθετο προς την κατεύθυνση της κυκλοφορίας άκρο του στεγάστρου«. Δεν υπάρχει στάση στην Αθήνα (και οχι μόνο) όπου να μην εξακολουθούν να τοποθετούνται αφίσες ΠΑΡΑΝΟΜΑ στην πλευρά που κινείται το ρεύμα των αυτοκινήτων με σαφή στόχο την απόσπαση της προσοχής οδηγών και επιβατών. Ενδεικτικές εικόνες από την Ακαδημίας και την Πανεπιστημίου του Δήμου της Αθήνας Δήμαρχος της οποίας είναι ο άνθρωπος που ως Συνήγορος του Πολίτη υπερθεμάτισε κατά της παρανομίας της υπαίθριας διαφήμισης. Αλλά ως δήμαρχος προτίμησε να την χρησιμοποιήσει. Και ως πηγη εσόδων για τον Δήμο και ως μηχανισμό προσωπικής προβολής του.a

Πανεπιστημίου.    b

Πανεπιστημίου.παν 2

Ακαδημίας.

ΚΑΜΙΝΗΣ 14

Λ. Αθηνών.

Ακόμα βέβαια και στις περιπτώσεις που καταδικάστηκαν τελεσίδικα δήμαρχοι το δικαστήριο δεν τους επέβαλε στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων με αποτέλεσμα οι ίδιοι άνθρωποι να ξαναδιεκδικούν την ψήφο των υποψηφίων θυμάτων τους!

Κατά καιρούς το τέρας της υπαίθριας διαφήμισης ξανασηκώνει κεφάλι, το τηλεοπτικό κανάλι Ε πρωτοστατεί σ αυτήν την προσπάθεια για λόγους που δεν είναι καθόλου άγνωστοι.  Αλλά δεν είναι μόνο. Η τοπική αυτοδιοίκηση δυστυχώς στη μεγάλη της πλειοψηφία δεν συγκινείται από το θέμα. Ακόμα κι αν τους υπενθυμίζει κανείς τις ποινικές ευθύνες που έχουν (ποινικές ευθύνες έχουν βέβαια και οι διαφημιζόμενοι) το ζήτημα ουδόλως τους απασχολεί.

Τώρα με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου όλες αυτές οι παράνομες θέσεις θα γεμίσουν και πάλι με διαφημίσεις κομμάτων που μας υπόσχονται μια λιγότερο ή περισσότερο καλύτερη ζωή. Κι αν αντί  για καλύτερη ζωή συναντήσει κανείς πάνω σε μια παράνομη πινακίδα τον θάνατο, τόσο τον χειρότερο γι αυτόν. Σίγουρα κάποιο δικαστήριο θα κρίνει πως επρόκειτο περί αφελούς που πήρε στα σοβαρά τις υποσχέσεις των κομμάτων.

Θα επανέλθουμε στο θέμα σε επόμενη ανάρτηση μας.

Διαβάστε σχετικά απο την Εφημερίδα των Συντακτων το αφιέρωμα του ΙΟΥ στο θέμα της υπαίθρια διαφήμισης με  τίτλο «Μια μακάβρια κολοκυθιά» ΕΔΩ

Advertisements