Ετικέτες

kavafisathina4Στο γνωστό θέμα που προέκυψε με την ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη να εμφανίζεται με αυθαίρετα αποσπασματικό τρόπο στα τεράστια αυτοκόλλητα ψηφιακών εκτυπώσεων πάνω στις πλευρές των τρόλεϊ και όπου βέβαια κανείς συμφωνεί εξ ορισμού ότι η βία «είν’ επικίνδυνον πράγμα», εκτός βέβαια άν ο ποιητής εννοεί την βιά, τη βιασύνη δηλαδή, δεν έχω να προσθέσω ή να σχολιάσω κάτι. Το ντιζάιν μπορεί να μην απολογείται για τις επιλογές ή τις αποφάσεις άλλων, αλλά και από μόνο του δεν μπορεί να περισώσει μια λάθος επιλογή. Στη φωτογραφία εύκολα κανείς μπορεί να διακρίνει την πλήρη επικάλυψη των παραθύρων του οχήματος , ακυρώνοντας έτσι το αναφαίρετο δικαίωμα των επιβατών στην ορατότητα. Αναρωτιέμαι από που αντλεί το Υπουργείο Μεταφορών το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τον επιβάτη των δημόσιων συγκοινωνιών ώς εμπόρευμα σε μεταφορά ή «ως ζώον επί σφαγή». Τέλος αντιλαμβάνεται κανείς την «βία» ενός τροχαίου που μπορεί να προκαλέσει ένα τέτοιο όχημα που με τον τρόπο που χρησιμοποιεί τις εικόνες, αποσπά την προσοχή των οδηγών;

Δημήτρης Θ. Αρβανίτης

Advertisements