Ετικέτες

«Η ιστορία των εφευρέσεων θέτει επίσης ακόμη πιο καθαρά το ζήτημα του εάν  ένας χώρος απόλυτου κινδύνου είναι ο τελικός σκοπός που κρύβεται στην τεχνολογία.  Εντελώς ανεξάρτητα από την περίπτωση να υπήρξε ποτέ μηχανή, να υπήρξε ποτέ επιστήμη που να μην  εκπληρώνει άμεσα ή έμμεσα κάποιες επικίνδυνες λειτουργίες στον πόλεμο, εφευρέσεις όπως οι μηχανές αυτοκινήτων έχουν ήδη προκαλέσει μεγαλύτερες απώλειες από οποιονδήποτε, οσοδήποτε αιματηρό πόλεμο.»             Ernst Junger, Περί Κινδύνου, 1931. 

Το κείμενο που ακολουθεί κυκλοφόρησε το 2008 από την Road Peace, αγγλικό τμήμα της Ευρωπαικής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων (FEVR) για την Παγκόσμια ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων. Με αφορμή της αμερικανικές εκλογές και για να αναδείξει το μέγεθος του προβλήματος το κείμενο τονίζει τις επιπτώσεις των τροχαίων συμβάντων σε προέδρους των ΗΠΑ, υποψηφίους και στις οικογένειές τους. Δεν είναι σύμπτωση που όλοι σχεδόν οι εμπλεκόμενοι στις εκλογές, απερχόμενοι και νεοεισερχόμενοι είχαν κάποιο θανατηφόρο τροχαίο συμβάν στο περιβάλλον τους. Όταν οι θάνατοι από τροχαία έχουν φτάσει κατά τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς παγκόσμια στους 1.300.000 το χρόνο φυσικό είναι να περιορίζεται όλο και περισσότερο ο αριθμός των οικογενειών που δεν εμπλέκονται. Το θέμα είναι, έλεγε η σχετική ανάρτηση, ότι “Είμαστε όλοι τρωτοί, κάποιοι όμως είναι περισσότερο”.      H Αμερική ήταν η χώρα που  γέννησε τον «μύθο του αυτοκινήτου» (τα αποτελέσματα του φυσικά δεν τα εισπράττει μόνο αυτή), αλλά το κείμενο καταρρίπτει ένα άλλο αμερικάνικο μύθο αυτόν που λέει πως υπάρχουν κάποιοι άτρωτοι.                                                                                                                                      

Θάνατοι από τροχαία και             

Αμερικανική Προεδρία 

O Μπάρακ Ομπάμα μόλις εκλέχθηκε πρόεδρος των ΗΠΑ, αλλά δεν είναι ο πρώτος προεδρος που η ζωή του έχει επηρρεαστεί από τροχαίο συμβάν. Το 1982, όταν ο Ομπάμα ήταν σε ηλικία 21 χρόνων, ο πατέρας του σκοτώθηκε σε τροχαίο καθώς οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ στο Ναϊρόμπι της Κένυα1.
Ο Τζο Μπάιντεν,  εκλεγμένος αντιπρόεδρος, πενθεί επίσης λόγω τροχαίου. Μια εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα του 1972, καθώς η γυναίκα του και τα παιδιά του πήγαιναν να αγοράσουν το χριστουγεννιάτικό τους δέντρο τράκαραν με όχημα με ρυμουλκό. Η γυναίκα του Νίλια και η κόρη του Ναόμι σκοτώθηκαν, ενώ οι δυο μικροί του γιοί Μπο και Χάντερ τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά. Ο Μπάιντεν είχε μόλις εκλεγεί στη Γερουσία και ορκίστηκε στο πλευρό των γιών του στο νοσοκομείο όπου και νοσηλεύονταν. Από τότε δεν εργάζεται ποτέ την ημέρα της επετείου του τροχαίου2.

Ο Μπιλ Κλίντον, ο προηγούμενος πρόεδρος των δημοκρατικών, συγκαταλέγεται επίσης στους πενθούντες λόγω τροχαίου. Τρεις μήνες πριν τη γέννησή του, ο πατέρας του ο Γουίλιαμ Τζέφερσον Μπλιθ, σκοτώθηκε, αργά τη νύχτα σε τροχαίο που δεν εμπλεκόταν άλλο όχημα, όταν έσκασε το μπροστινό λάστιχο του αυτοκινήτου που οδηγούσε, έχασε τον έλεγχο, έπεσε σε χαντάκι και πνίγηκε3. Η μητέρα του Κλίντον ξαναπαντρεύτηκε και ο Μπιλ πήρε το επώνυμο του πατριού του. Στο πρώτο κεφάλαιο της αυτοβιογραφίας του ο Μπιλ Κλίντον γράφει τα εξής για τον πατέρα του, τον οποίο δε γνώρισε ποτέ:

Η μητέρα μου μου έδωσε τη βέρα του πατέρα μου, μερικά βίντεό του και τη αγάπη που θα μου έδινε κι εκείνος αν ζούσε.   Ο πατέρας μου μου άφησε την αίσθηση ότι έπρεπε να ζήσω και για τους δυο μας και ότι εάν πετύχαινα στη ζωή μου, θα είχα κατά κάποιο τρόπο επανορθώσει για τη ζωή που δεν έζησε αυτός. Η ανάμνησή του μου ενστάλαζε, κυρίως όταν ήμουν μικρός, την συνείδηση της δικής μου θνητότητας. Κατανοώντας το γεγονός ότι και εγώ μπορεί να πεθάνω νωρίς με οδήγησε απ’ τη μια να παίρνω το μέγιστο από την κάθε στιγμή που ζούσα και απ’ την άλλη να αναζητώ συνέχεια νέες προκλήσεις. Ακόμα κι όταν δεν ήμουν σίγουρος για την πορεία μου, είχα πάντα μια αίσθηση ότι πρέπει να βιαστώ4.

Ο Τζον Έντουαρντς, ένας άλλος υποψήφιος για την Αμερικανική Προεδρία πενθεί επίσης. Ήταν ένας επιτυχημένος δικηγόρος ο οποίος ασχολήθηκε με το δημόσιο βίο και την πολιτική, αφού ο πρωτότοκός γιός  του Γουέιντ  πέθανε στα 16 του χρόνια, όταν δυνατοί άνεμοι ανέτρεψαν το τζιπ που οδηγούσε στην εθνική οδό στη Βόρεια Καρολίνα5.

Φυσικά  οι Δημοκρατικοί δεν έχουν την αποκλειστικότητα στα  τροχαία. Η Λώρα Μπους, η απερχόμενη Πρώτη Κυρία, όταν ήταν 17 ετών, παραβίασε ένα STOP και συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Μάικλ Ντάγκλας, ένας τοπικός αστέρας του σχολικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, τον οποίο και γνώριζε. Ο πατέρας του που οδηγούσε ακριβώς πίσω του, έγινε αυτόπτης μάρτυρας του θανάτου του γιού του. Ποτέ δεν τις καταγγέλθηκαν κατηγορίες για πρόκληση τροχαίου και θανάτου, ενώ η ίδια δεν αναφέρεται ή σχολιάζει ποτέ το γεγονός αυτό6.

Η πρώτη σύζυγος του Τζον Μακ Κέιν, η Κάρολ, είχε τροχαίο ενώ ο άντρας της ήταν αιχμάλωτος πολέμου. Κατά τη διάρκεια της πεντετούς αιχμαλωσίας του, μεγάλωνε τα τρία παιδιά τους και διαδήλωνε ζητώντας την απελευθέρωσή του. Κατέληξε όμως να περάσει τρία χρόνια σε αναπηρικό αμαξίδιο, αφού μια Παραμονή Χριστουγέννων γλιστρώντας σε πάγο εκτοξεύθηκε από το παμπρίζ αυτοκινήτου. Έμεινε 6 μήνες στο νοσοκομείο και μετά από 26 εγχειρήσεις το αποτέλεσμα ήταν ότι έχασε  σχεδόν 13 εκατοστάν από το ύψος της7. Δεν έχασε βέβαια τη ζωή της στο τροχαίο, όμως σίγουρα άλλαξε ριζικά η ζωή της εξαιτίας του.

Όλοι οι παραπάνω θάνατοι οφείλονται σε οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, κακές καιρικές συνθήκες, βλάβες των οχημάτων και παραβιάσεις ΚΟΚ, συνήθη αίτια τροχαίων δηλαδή. Πάνω από 42.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τροχαία στις ΗΠΑ κάθε χρόνο, πάνω από 115 άνθρωποι κάθε ημέρα. Θα μπορούσαμε να μειώσουμε αυτές τις απώλειες; Φυσικά και μπορούμε. ( Yes We Can ).


4    Clinton B (2004), My Life, Hutchinson

7    http://www.dailymail.co.uk/femail/article-1024927/The-wife-John-McCain-callously-left-behind.html

Καμπάνια του περιοδικού The Nation για τα τροχαία, πρώτη αιτία θανάτου για τους νέους.

Advertisements